Sad powszechny, IX W 3027/15

(1)s. K. i G. z domu B. ur. (...) w K. obwinionego o to, że: w dniu 11 kwietnia 2015r. o godz. 16:01 w O. na ul. (...) kierując samochodem marki B. o nr rej. (...) przekroczył dopuszczalną prędkość na obszarze zabudowanym o 32 km/h i poruszał się z prędkością 82 km/h. - tj. za wykroczenie z art. 92a kw ORZEKA: I. obwinionego L. B.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92a kw skazuje go na karę 200,- (dwieście) złotych grzywny; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. IX W 3027/15 UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: W dniu 11 kwietnia 2015 r., funkcjonariusze (...) w O. : (...) . A. S.

(1)i (...) . N. S. pełnili służbę patrolową na terenie miasta O. . Około godziny 16.01 na ulicy (...) w O. , na wysokości (...) prowadzili kontrolę statyczną i pomiar prędkości pojazdów urządzeniem laserowym o nazwie (...) nr (...) posiadającym ważne świadectwo legalizacji. Pomiar prędkości dotyczył kierowców poruszających się od strony ulicy (...) w kierunku ul. (...) . W tym czasie L. B.

(1)kierował samochodem marki B. (...) nr rej. (...) jadąc prawym pasem ulicy (...) w kierunku ul. (...) . Na tym odcinku ulicy (...) obowiązuje tzw. administracyjne ograniczenie prędkości do 50 km/h. W momencie, gdy pojazd kierowany przez wymienionego na prostym odcinku drogi znajdował się (...) od patrolu, A. S. dokonał pomiaru prędkości tego pojazdu, który jak się okazało jechał wówczas z prędkością 82 km/h, co zostało zarejestrowane przez funkcjonariusza przyrządem do pomiaru prędkości. W związku z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o 32 km/h policjanci zatrzymali L. B. do kontroli drogowej. W trakcie czynności kontrolnych wymieniony oświadczył, iż jest osobą niepełnosprawną i nie może być karany za wykroczenia. Twierdził, iż przekroczył prędkość nieświadomie, a odpowiedzialność za wykroczenie powstaje, gdy popełni się je świadomie. W związku z odmową przyjęcia mandatu został poinformowany przez kontrolujących o skierowaniu przeciwko niemu wniosku do Sądu. (dowód: zeznania świadka - A. S. , notatka urzędowa, k. 5, świadectwo legalizacji k. 6) Obwiniony nie składał wyjaśnień, ani w postepowaniu wyjaśniającym ani przed Sądem. Z pism obwinionego załączonych do wniosku wynika, iż nie poczuwa się do odpowiedzialności za zarzucone mu wykroczenie. Kwestionuje popełnienie wykroczenia ze względu na brak dowodu w postaci zdjęcia bądź wideo zapisu oraz fakt, że nie został na miejscu ukarany mandatem karnym. Z ostrożności procesowej wnosił o umorzenie postępowania ze względu na jego stan zdrowia i niezdolność do udziału w postępowaniu. Świadek A. S.

(1)wyraźnie i stanowczo zeznał, że dokonał pomiaru prędkości pojazdu obwinionego, który jechał jako pierwszy w jego kierunku. Stwierdził, iż L. B.

(1)nie kwestionował pomiaru, ale podkreślał, iż przekroczył prędkość nieświadomie. Ponadto powoływał się na swoją niepełnosprawność oraz wykonywanie zawodu (...) . Sąd dął wiarę zeznaniom wymienionego wyżej świadka. Należy zaznaczyć, że funkcjonariusz Policji jest dla obwinionego osobą całkowicie obcą, nie zna go, ani osobiście, ani z racji pełnionych obowiązków służbowych, stąd też nie miał żadnego uzasadnionego interesu, by bezpodstawnie go obciążać. Wymieniony zeznawał na okoliczności związane wyłącznie z jego służbą i z tego względu, nie wykazując osobistego zaangażowania w sprawę, nie był osobiście zainteresowany wynikiem postępowania, co dodatkowo stanowi o ich obiektywizmie. Ponadto jego relacja znajduje pełne odzwierciedlenie w notatce urzędowej sporządzonej bezpośrednio po podjętej interwencji. Sąd nie znalazł żadnego uzasadnionego powodu, dla którego świadek ten miałby zatrzymać obwinionego do kontroli drogowej w przypadku jego prawidłowej jazdy. Dodatkowo zauważyć należy, że obwiniony poruszał się prostym, płaskim odcinkiem drogi, a stojący po prawej stronie policjant miał niczym nieograniczoną widoczność na nadjeżdżające od strony ul. (...) pojazdy. Pomiar prędkości został wykonany z odległości 276,7 metra, która pozwala na precyzyjne zidentyfikowanie pojazdu i wykonanie pomiaru prędkości. Urządzenie, którym dokonano przedmiotowego pomiaru jest bardzo dokładne, posiada celownik optyczny z powiększeniem, które pozwala na precyzyjne namierzenie kontrolowanego pojazdu, a jego zabezpieczenia uniemożliwiają dokonanie pomiaru pojazdu, który przypadkowo znajdzie się w wiązce laserowej pomiaru (np. podczas wyprzedzania). Urządzenie (...) (...) o nr fabrycznym (...) , którym dokonywano pomiaru było sprawne, posiadało aktualną legalizację wystawioną w dniu 28.08.2014r., ważną do dnia 31.08.2015r. Urządzenie to zostało dopuszczone do używania, bowiem spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 17.02.2014r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli meteorologicznej tych przyrządów ( DZ.U. z 6.03.2014r. poz 281). Wobec powyższego, w ocenie Sądu, zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozostawia żadnych wątpliwości, że obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanego mu wykroczenia określonego w art. 92a kw w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym . Wymierzając obwinionemu karę, Sąd miał na uwadze okoliczności obciążające leżące po jego stronie. Obwiniony był już karany za wykroczenia drogowe, również te polegające na przekroczeniu prędkości. (wydruk z bazy (...) k 4) Sąd miał również na uwadze, fakt, iż wykroczenia polegające na przekraczaniu prędkości są nagminne i często są powodem brzemiennych w skutkach zdarzeń drogowych. Sąd nie dostrzegł żadnych okoliczności łagodzących po stronie obwinionego. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu wymierzona obwinionemu kara grzywny jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu i stopnia jego zawinienia, tak ukształtowana wpłynie na obwinionego wychowawczo i zapobiegawczo oraz spełni swe zadania w zakresie prewencji ogólnej. Uwzględniając deklarowaną w innych sprawach sytuację materialną i stan zdrowia obwinionego Sąd zwolnił go od kosztów postępowania i opłaty.