Sad powszechny, VI Ka 1075/15

(1), s. R. i W. z d. G. , ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwa z art. 300 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w W. z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt III K 109/14 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. O. kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w II instancji oraz podatek VAT. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anita Jarząbek-Bocian SSO Włodzimierz Suwała Sygn. akt VI Ka 1075/15 UZASADNIENIE I. I.

(2)oskarżony o to, że : I. w dniu 22 grudnia 2008r. w W. , działając w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu w postaci prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 5 marca 2001r. Sądu Okręgowego w Łodzi X Wydział Gospodarczy, uszczuplił zaspokojenie swojego wierzyciela (...) S.A. z siedzibą w W. przy Al. (...) /A1, poprzez zbycie posiadanych udziałów spółki (...) . z o.o o wartości 160.000 zł na rzecz S. J. , P. W. oraz J. K. , które to udziały zagrożone były zajęciem, czym działał na szkodę (...) S.A. tj. o czyn z art. 300 § 2 kk II. w dniu 27 listopada 2010r. w W. , działając w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu w postaci prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 5 marca 2001r. Sądu Okręgowego w Łodzi X Wydział Gospodarczy, udaremnił zaspokojenie swojego wierzyciela (...) S.A. z siedzibą w W. przy Al. (...) /A1, poprzez zbycie posiadanych udziałów spółki (...) . z o.o o wartości 44.000 zł na rzecz Z. J. , które to udziały zostały zajęte na mocy zgłoszenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie P. A. z dnia 26 sierpnia 2009r., czym działał na szkodę (...) S.A. tj. o czyn z art. 300 § 2 kk Po rozpoznaniu sprawy III K 109/14 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w W. wyrokiem z dnia 26 maja 2015r. orzekł : I. oskarżonego I. I.

(1)uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów; II. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. O. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto w tym 23 % VAT z tytułu obrony oskarżonego z urzędu; III. koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego I. I.

(1). Wyrokowi temu zarzucił na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 3 k.p.k. : błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wyłączne uznanie za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego, a także poprzez dowolną i niezgodną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę zeznań świadka J. Ż.

(1)oraz dowodów z dokumentów, jak również zaniechanie poczynienia ustaleń w zakresie utraty motocykla oraz możliwości spłaty zaciągniętego zobowiązania przez oskarżonego, przesłuchania w charakterze świadków nabywców udziałów w osobach S. J. , P. W. , J. K. oraz Z. J. , co skutkowało uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Południe w W. do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja wniesiona przez prokuratora nie jest zasadna a zawarty w niej wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny ustalony w tej sprawie nie budzi wątpliwości i został potwierdzony wyjaśnieniami oskarżonego I. I.

(1)oraz zeznaniami świadka J. Ż.

(2)a także dokumentami w postaci wyroków nakazowych i akt postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przez komornika. Należy podzielić stanowisko sądu I instancji, że tak zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przypisania oskarżeniem I. I.

(1)przestępstw z art. 300 § 2 k.k. Wielokrotnie Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach podkreślał, że przestępstwo z art. 300 § 2 k.k. jest przestępstwem skutkowym, gdyż kryminalizacją objęto tylko te postacie udaremnienia egzekucji przez dłużnika, które prowadzą do oznaczonego skutku – udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. / vide wyroki w sprawach: IV KK 31/11; IV KK 42/08/ Tymczasem takiego skutku nie można przypisać działaniom oskarżonego. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony w dniu 22 grudnia 2008r. sprzedał swoje udziały o wartości 160 000 zł w Spółce (...) na rzecz S. J. , P. W. i J. K. , które to udziały zagrożone były zajęciem. Natomiast w dniu 27 listopada 2010r. zbył swoje udziały o wartości 44 000 zł na rzecz Z. J. , zajęte na mocy zgłoszenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009r. Zgodnie z art. 848 k.p.c. egzekucja może być kontynuowana wobec osoby, która nabyła od dłużnika rzecz ruchomą wiedząc o tym, że jest ona zajęta. (...) S.A. w wypadku zbycia udziałów przez oskarżonego mógł prowadzić egzekucję wobec nabywców udziałów w Spółce (...) . Jednak nie złożył wniosku o wszczęcie takiego postępowania. Ponadto należy zauważyć, że jeżeli czynność rozporządzająca zajętym mieniem dłużnika nie miała realnego wpływu na zaspokojenie wierzyciela, to pomimo wypełnienia pozostałych znamion stypizowanego w tym przepisie występku i braku znamienia skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela powoduje, że nie można uznać, że doszło do popełnienia przestępstwa określonego w art. 300 §2 k.k. /vide wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach II AKa 350/13/ Sąd I instancji zasadnie uznał, że sprzedaż udziałów osobom, które razem z oskarżonym prowadziły Spółkę (...) nie miała na celu uniemożliwienie zaspokojenia wierzyciela. Powyższa decyzja znajdowała swoje ekonomiczne uzasadnienie skoro Spółka uzyskała kredyt i leasingowała maszyny. Sprzedaż udziałów skutkowała wypracowaniem zysku w latach 2007-2008 z produkcji materiału energetycznego w postaci peletów do spalania w piecach centralnego ogrzewania. Jak wyjaśnił oskarżony I. I.

(1), w latach następnych - 2009-2010, produkcja peletu załamała się i dlatego nie spłacił pełnego zadłużenia wobec swojego wierzyciela - (...) S.A. Spłaty dokonał w 2015r. Oskarżony pomimo sprzedaży udziałów w Spółce spłacił pokrzywdzonemu ok. 27.000 zł /k- 376/ stanowiącą część kwoty z przypadającego na niego zadłużenia. Należy zwrócić uwagę, że prokurator obecny na rozprawie przed sądem I instancji nie wnosił o przesłuchanie aktualnych (...) Spółki (...) . Oskarżony wyjaśnił, że rozliczenie sprzedaży udziałów miało nastąpić z zysku, który Spółka osiągnie w okresie późniejszym. Natomiast potrzebę sprzedaży udziałów nowym wspólnikom uzasadnił możliwościami, które posiadali w pozyskaniu kredytów bankowych i leasingowania maszyn. Nie budzi więc wątpliwości, że rozliczenie udziałów między wspólnikami miało nastąpić po wypracowaniu zysku przez Spółkę (...) . Działania podjęte przez oskarżonego nie miały więc na celu uniemożliwienie zaspokojenia wierzyciela – (...) SA lecz były to działania zmierzające do wypracowania zysku w Spółce, który pozwoliłby na spłatę zadłużenia. Mając powyższe na uwadze sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 636 §1 k.p.k. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anita Jarząbek-Bocian SSO Włodzimierz Suwała