w związku z art. 369 k.c. ).. W kwestii przyjęcia odpowiedzialności pozwanego K. G. względem strony powodowej kluczowe znaczenie ma treść art.
, zgodnie z którym za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Co istotne jednakże, po myśli § 2 tego przepisu, odpowiedzialność tych osób ogranicza się do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania. Zaległe należności najemcy mogą być więc egzekwowane wobec innych mieszkańców tylko w stosunku do czasu trwania ich zamieszkiwania w okresie rozliczeniowym, za który powstało dane roszczenie. Zaprzestanie zamieszkiwania w wynajętym lokalu powoduje, że odpowiedzialność byłego mieszkańca nie powiększa się o należności za dalsze okresy rozliczeniowe. W realiach niniejszej sprawy – wobec ustalenia, że pozwany od początku lutego 2013 roku nie mieszka już w lokalu mieszklanym nr (...) w C. przy ulicy (...) – nie można jemu przypisać odpowiedzialności za czynsz i inne opłaty związane z tym lokalem za okres dochodzony pozwem, to jest od października 2013 r. do września 2014 r. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków E. P. , D. G. , M. P. , S. G. , P. P. i Z. N. . Zeznania tych świadków były jasne i logiczne, a przede wszystkim wzajemnie się uzupełniały. W oparciu o nie, możliwe było ustalenie stanu faktycznego w stopniu nie budzącym wątpliwości - w tym zwłaszcza ustalenia okresu zamieszkiwania pozwanego K. G. w C. . Za godne wiary uznano też zeznania pozwanego K. G. , korelowały one bowiem w całości z zeznaniami świadków. Zgodność pomiędzy zeznaniami świadków i zeznaniami pozwanego zachodziła zwłaszcza we wskazaniu terminu wyprowadzki pozwanego z C. na początku 2013 roku oraz wskazaniu osób biorących udział w wyprowadzce pozwanego, to jest S. G. , Z. N. i M. P. , a także użytego do tego celu samochodu marki (...) należącego do znajomego pozwanego o nazwisku (...) . Jedynie zeznania świadka P. P. były bardziej ogólnikowe, ale to z uwagi na najmniejszy jego związek ze zdarzeniami istotnymi w sprawie. Również relacje rodzinne pozwanego z niektórymi świadkami, to jest E. P. ( córka ), D. G. ( syn ) i M. P. ( zięć ), nie wpłynęły negatywnie na treść zeznań tychże świadków. Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz przywołane wyżej motywy – na podstawie art.
– orzeczono jak w punkcie I wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wyroku znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 98 k.p.c. Koszty pozwanego zamykały się kwotą 1.217,00 zł na którą złożyło się 1.200,00 zł zastępstwa procesowego i 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.