Sad powszechny, I ACz 1984/15

Sygn. akt I ACz 1984/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek Sędziowie: SSA Józef Wąsik (spr.) SSA Teresa Rak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K. przeciwko M. J. , K. J. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej M. J. na postanowienie zawarte w pkt. III wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I C 1713/14 w przedmiocie kosztów procesu postanawia:

1. zmienić pkt III wyroku w ten sposób, że nadać mu treść: „nakazuje pobrać od pozwanego K. J. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Krakowie - kwotę 8.856,00 zł (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.”,
2. odrzucić zażalenie pozwanej w pozostałym zakresie. SSA Teresa Rak SSA Wojciech Kościołek SSA Józef Wąsik Sygn. akt I ACz 1984/15 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 216.815,75 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 listopada 2011 r. (pkt I), zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 18.041,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt II), a nadto nakazał pobrać od pozwanych solidarnie na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Krakowie - kwotę 8.856 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. W uzasadnieniu pkt. III Sąd I instancji podał, że o nieuiszczonych kosztach sądowych orzekł na zasadzie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych . Na koszty te składają się wydatki związane z wynagrodzeniem kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego K. J. w kwocie 8.856,00 zł Pozwana M. J. wywiodła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nakazanie pobrania kwoty 1.476 zł na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Krakowie wyłącznie od pozwanego K. J. , zamiast nakazania pobrania kwoty 8.856,00 zł od pozwanych solidarnie. Żaląca wskazała, iż niezasadnym było obciążenie jej kosztami wynagrodzenia kuratora ustanowionego wyłącznie dla pozwanego, który tylko w imieniu tego pozwanego działał i który został ustanowiony wyłącznie dlatego, że miejsce przebywania pozwanego nie było znane. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie powódki podlegało częściowemu odrzuceniu, w pozostałym zaś zakresie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić należało, że pokrzywdzenie orzeczeniem (gravamen) jest przesłanką dopuszczalności środka zaskarżenia, chyba że interes publiczny wymaga merytorycznego rozpoznania tego środka (vide: uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., sygn. III CZP 88/13, OSNC 2014/11/108 ). Żaląca nie ma interesu prawnego w kwestionowaniu skarżonego orzeczenia w zakresie, w jakim dotyczy ono pozwanego, domagając się jego zmiany na jego korzyść. W tej części środek odwoławczy żalącej skierowany przeciwko zaskarżonemu rozstrzygnięciu podlegał zatem w pkt. 2 postanowienia odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny, stosownie do art. 370 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. W zakresie w jakim było dopuszczalne, zażalenie pozwanej okazało się natomiast uzasadnione. Zgodnie bowiem z art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 28 lipca 2005 r. kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator lub prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Z kolei w myśl art. 105 § 2 k.p.c. na współuczestników sporu odpowiadających solidarnie co do istoty sprawy, sąd włoży solidarny obowiązek zwrotu kosztów. Za koszty wynikłe z czynności procesowych podjętych przez poszczególnych współuczestników wyłącznie we własnym interesie, inni współuczestnicy nie odpowiadają. Odnosząc powyższą regulację do przedmiotowej sprawy w pełni podzielić należało pogląd żalącej, iż czynności podjęte przez kuratora K. J. , zostały podjęte wyłącznie w interesie pozwanego, koszty powstałe w związku z wynagrodzeniem kuratora miały zaś związek z niemożnością ustalenia miejsca pobytu pozwanego, a więc okolicznością która w ogóle nie dotyczyła żalącej i na którą ta nie miała żadnego wpływu. Z tej przyczyny żaląca nie powinna zatem ponosić żadnych związanych z powyższym faktem kosztów. W konsekwencji Sąd Apelacyjny w pkt. 1 działając na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie. SSA Teresa Rak SSA Wojciech Kościołek SSA Józef Wąsik