Sad powszechny, IV Ua 5/13

Sygn. akt IV Ua 5/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 29 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Borzestowska / spr. / Sędziowie: SO Bożena Czarnota SO Renata Żywicka po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013r w Elblągu na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania B. W. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek apelacji wniesionej przez ubezpieczoną od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 28 stycznia 2013 r ., sygn. akt IV U 105/12 uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie przed Sądem Rejonowym w Elblągu od dnia 28 stycznia 2013r. i przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ua 5/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Elblągu oddalił odwołanie ubezpieczonej od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w E. z dnia 10 lutego 2012r. nr (...) , na mocy którego została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wnioskodawczyni domagała się zaliczenia do znacznego stopnia niepełnosprawności. Zważywszy na zakres wiedzy specjalistycznej koniecznej dla rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych kardiologa, endokrynologa, chirurga-ortopedy i hematologa. Opinie biegłych sądowych stanowiły podstawę do oddalenia odwołania wnioskodawczyni. Apelację od powyższego wyroku wywiodła ubezpieczona podnosząc, że stan chorobowy nie poprawia się a z upływem wieku wręcz przeciwnie pogarsza się. Nadto podniosła, że otrzymała opinię biegłych z G. , O. lecz nie otrzymała opinii biegłego z B. . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja ubezpieczonej z uwagi na pozbawienie skarżącej możliwości obrony jej praw jest zasadna. Jak wynika z akt sprawy odpis opinii biegłego kardiologa został doręczony wnioskodawczyni w dniu 23.04.2012r. (k.21). Następnie zostały sporządzone 3 opinie przez biegłych sądowych: ortopedę, endokrynologa i hematologa . W dniu 11 stycznia 2013r. zarządzono wyznaczenie terminu rozprawy na dzień 28 stycznia 2013r. i doręczenie odpisu opinii i opinii uzupełniającej stronom. Jak wynika z pisma z dnia 16 stycznia 2012r., adresowanego do wnioskodawczyni oraz ze zwrotnego poświadczenia odbioru, ubezpieczonej zostały doręczone odpisy dwóch opinii biegłych sądowych (k.131, 136). Po rozprawie w dniu 28 stycznia 2013r. zapadł wyrok oddalający odwołanie wnioskodawczyni. W ocenie Sądu Okręgowego w w/w okolicznościach Sąd pierwszej instancji winien ustalić które odpisy opinii zostały faktycznie doręczone ubezpieczonej ( wskazać należy iż nie była wydawana w sprawie opinia uzupełniająca) i w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości winien doręczyć odpis opinii biegłego, który nie został doręczony wnioskodawczyni. W konsekwencji stosownie do art. 214 kpc Sąd Rejonowy winien odroczyć rozprawę celem umożliwienia wnioskodawczyni zapoznania się z opinią , zakreślając termin do złożenia ewentualnych zastrzeżeń do opinii. Zdaniem Sądu Okręgowego doszło do nieważności postępowania na skutek braku doręczenia wnioskodawczyni wszystkich opinii biegłych sądowych, którzy wydali opinie w sprawie. W konsekwencji należało uznać, że wnioskodawczyni została pozbawiona możliwości zapoznania się z opinią , a tym samym nie miała szans na jej przeanalizowanie, weryfikację z posiadaną dokumentacją i ewentualne zasięgnięcie porady prawnej lub medycznej. Okoliczności te powodują, że Sąd pierwszej instancji dopuścił się nieważności postępowania pozbawiwszy wnioskodawczynię możliwości obrony jej praw. To z kolei obligowało Sąd drugiej instancji do uchylenia zaskarżonego wyroku ze zniesieniem postępowania ( art. 386 § 2 k.p.c. ). Nieważność postępowania Sąd bierze pod rozwagę z urzędu, a więc niezależnie od tego, czy skarżący postawił w apelacji odpowiedni zarzut, a jeżeli go postawił, niezależnie od tego, czy został on należycie i przekonywająco uzasadniony. Skarżąca, co prawda nie postawiła zarzutu nieważności wprost, jednak wskazała w apelacji, że „ nie otrzymała opinii biegłego z B. ”, co tym bardziej przemawia za tym, że w jej mniemaniu została pozbawiona możliwości obrony swych praw w postępowaniu przed Sądem I instancji. Z tych przyczyn na mocy art. 386 par.2 kpc w zw. z art. 378 par.1 kpc i art. 379 pkt 5 kpc orzeczono jak w sentencji wyroku.