Sad powszechny, II Ka 641/15

Sygn. akt II Ka 641/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Jerzy Kozaczuk Protokolant: st.sekr.sądowy Marzena Głuchowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. sprawy W. C. obwinionego o wykroczenie z art. 119 §1 kw na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt II W 920/14 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od W. C. na rzecz Skarbu Państwa 80 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II Ka 641/15 UZASADNIENIE W. C. i A. L. zostali obwinieni, o to, że: w dniu 12 maja 2014r. w M. przy ul. (...) wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać kradzieży oleju napędowego z pojazdu służbowego marki S. o nr rej. (...) w ilości nie większej niż 30 litrów o wartości nieprzekraczającej ¼ minimalnego wynagrodzenia na szkodę Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej w W. , tj. o czyn z art. 119 § 1 kw. Wyrokiem z dnia 17 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim uznając, że W. C. i A. L. w ramach zarzucanego im czynu dopuścili się tego, że w dniu 12 maja 2014 r. w M. w województwie (...) będąc zatrudnionymi w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w M. działając w celu popełnienia czynu zabronionego – kradzieży mienia w postaci oleju napędowego w ilości nie większej niż 30 litrów o wartości poniżej ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę na szkodę Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej w W. , podjęli czynności mające stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do jego dokonania, w ten sposób, że zgromadzili pojemniki oraz przewód z tworzywa sztucznego w lukach bagażowych oraz przy wlewie paliwa w użytkowanym, przez nich pojeździe służbowym marki S. o nr rej. (...) , a także zmienili trasę przejazdu nie informując o tym przełożonych tj. przygotowania do wykroczenia kradzieży określonego w art. 119 § 1 k.w., i na podstawie art. 62 zryczałtowane koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od tego wyroku wniósł obwiniony W. C. . Wyrokowi zarzucił: błędy w ustaleniach faktycznych w szczególności: zarzuty przygotowania do wykroczenia którym miała być kradzież paliwa, gromadzenie pojemników i przewodu z tworzywa sztucznego w pojeździe służbowym oraz mylną interpretację zajechania przez niego pod posesję przy ul. (...) w M. . Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i umorzenie postępowania z braku dowodów. Na rozprawie apelacyjnej obwiniony poparł apelację i wniosek w niej zawarty. Wyrok w stosunku do A. L. uprawomocnił się w I instancji. Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje. Apelacja obwinionego zarzucająca sądowi meriti błąd w ustaleniach faktycznych oraz wniosek w niej zawarty o umorzenie postępowania z braku dowodów, jako niezasadna na uwzględnienie nie zasługuje. Stwierdzić, bowiem należy, iż sąd I instancji trafnie ustalił w sprawie stan faktyczny a dokonana przez sąd rejonowy ocena dowodów nie zawiera błędów zarówno logicznych jak i prawnych. Przypomnieć w tym miejscu wypada, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, „Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. m.in. wtedy, gdy: 1/ jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2/ stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego; 3/ jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia życiowego – uargumentowane w uzasadnieniu wyroku.” (por. OSN KW 1991, z. 7-9, poz. 41). Zdaniem Sądu Okręgowego w Siedlcach dokonana przez sąd meriti ocena dowodów została przeprowadzona zgodnie z cyt. orzeczeniem Sądu Najwyższego tak, że w pełni korzysta z ochrony art. 7 k.p.k. . Sąd rejonowy szczegółowo, bowiem wykazał, czym kierował się dokonując takiej a nie innej oceny dowodów oraz co zdecydowało, iż jedne dowody obdarzył wiarygodnością, a innym tego waloru odmówił. Apelacja stanowi w zasadzie polemikę z oceną dowodów dokonaną przez sąd I instancji. Stwierdzić należy, iż argumenty sądu I instancji zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, są bardziej przekonywujące od tych podniesionych w apelacji. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, iż apelacja została wywiedziona wyłącznie na korzyść obwinionego tak, że wyrok sądu odwoławczego nie mógł spowodować pogorszenia sytuacji procesowej W. C. , chociażby nawet poprzez uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, czego m.in. domagał się skarżący. Ustalenia faktyczne w sprawie zostały poczynione w sposób prawidłowy. Co do zasady nie kwestionuje ich również sam obwiniony w swoim środku odwoławczym. Z ustaleń sądu wyciąga jedynie inne wnioski sugerując, iż postępowanie dowodowe zostało zmanipulowane przez jego przełożonych, którzy najpierw podrzucili do samochodu obciążające go przedmioty, a następnie złożyli fałszywe zeznania. Jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy „Odmienna ocena dowodów korzystna dla oskarżonego jest naturalnie prawem obrońcy. Nie wynika z niej jednak samo przez się, by ocena dokonana w sprawie przez sądy orzekające charakteryzowała się dowolnością”. (por. Lex 55214). Analiza akt sprawy nie daje zdaniem sądu odwoławczego podstaw do przyjęcia, że postępowanie sądowe toczyło się w oparciu o zmanipulowany materiał dowodowy. Kompleksowa ocena wszystkich dowodów zarówno wyjaśnień obwinionych, zeznań świadków czy też dowodów z dokumentów nie daje żadnych podstaw do przyjęcia, iż w sprawie niniejszej doszło do podrzucenia niektórych przedmiotów do luków bagażowych autobusu będącego na wyposażeniu obwinionych. Brak jest również obiektywnych dowodów podważających wiarygodność przesłuchanych w sprawie świadków. Dlatego też sąd okręgowy w pełni podziela ocenę dowodów dokonaną przez sąd rejonowy. Sąd Okręgowy w Siedlcach w tym składzie orzekającym nie podziela argumentacji sądu I instancji, co do oceny zachowania obwinionych pod względem prawnym. Jednakże z uwagi na zakres zaskarżenia, nie ma możliwości prawnych do szerszego odniesienia się do tej kwestii. Również i z tego powodu zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. Orzeczenie o kosztach uzasadniają przepisy art.636§1 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w. . Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.