Sad powszechny, V Ca 1603/14

****** poczatektekstu [Przewodniczący 00:00:10.441] (...) [Przewodniczący 00:00:14.442] Postanowienie dnia 29 października 2014 roku Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie tu obecnym. Po rozpoznaniu w dniu dzisiejszym na rozprawie sprawy o zamówienie publiczne ze skargi (...) Spółki z o.o. w W. z udziałem zamawiającego Skarbu Państwa - Inspektoratu Uzbrojenia oraz Konsorcjum (...) Spółki z o.o. w K. , (...) Spółki komandytowej w L. , Konsorcjum (...) Spółki z o.o. w W. , (...) S.A. we (...) Spółki komandytowej w K. . Od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 24 marca 2014 roku sygnatura akt (...) postanawia odrzucić skargę. Sąd wygłosi uzasadnienie. [Przewodniczący 00:01:03.185] Przed wszystkim trzeba powiedzieć, że Sąd ograniczył rozprawę w sprawie niniejszej do zagadnień wstępnych w trybie artykułu 220 kpc , ponieważ dostrzegł niemożność rozpoznania tej sprawy merytorycznej z uwagi na niedopuszczalność skargi od wyroku Karowej Izby Odwoławczej. Zgodnie z treścią artykułu 198a Ustawy o prawie zamówień publicznych . Na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej stronom oraz uczestnikom postępowania odwoławczego przysługuje skarga do sądu. A w postępowaniu toczącym się na skutek wniesienia skargi stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zatem skoro w postępowaniu, które toczy się przed Sądem Okręgowym na skutek wniesienia skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, Sąd Okręgowy stosuje przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji, to tym samym pełni funkcję Sądu II Instancji. To jest ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego. Tak miedzy innymi orzekł Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 3 października 2008 roku w sprawie o sygnaturze I CZ 70/8. Odnosząc się do regulacji zawartych natomiast w Kodeksie postępowania cywilnego wskazać trzeba, no że są tam takie przepisy jak artykuł 373 , który stanowi, że Sąd II Instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację jeżeli uległa on odrzuceniu przez Sąd I Instancji. On jest skorelowany z artykułem 370 kpc , który stanowi, że Sąd I Instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przypisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn nie dopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niewątpliwie zatem apelacja niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Te przepisy można by stosować odpowiednio, ale w zasadzie nie ma takiej potrzeby, ponieważ o niedopuszczalności skargi wprost mówi artykuł 198e ustęp 1 Ustawy prawo zamówień publicznych , stanowiąc że sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę, które braków strona nie uzupełniła w terminie. W sprawie niniejszej skarga jest niedopuszczalna bowiem brak w pisemnej sentencji wyroku rozstrzygnięcia o całości żądania, co powoduje, że w tej części wyrok nie istnieje, a stroną nie przysługuje w tej sytuacji prawo do złożenia skargi. Sąd Okręgowy rozpoznając sprawę jako Sąd II Instancji, powołany jest przecież do badania prawidłowości orzeczenia istniejącego. Musi się odnieść do materii, która została przesądzona w wyroku, który podlega analizie przez Sąd II Instancji. Wobec takiego, wobec tego tej specyfiki orzekania Sądu II Instancji nie ma możliwości orzekania wówczas, gdy do jego wydania wyroku wydania w pewnym zakresie nie doszło i to niezależnie od przyczyn takiej sytuacji. Skarżący wskazuje, że skarży wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o zarzucie naruszenia artykułu 89 ustęp 1 punkt 2 ustawy poprzez jego niezastosowanie, to jest zaniechanie odrzucenia w części 2 i 3 zamówienia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) Spółki z o.o. oraz (...) Spółki komandytowej . Stwierdzić jednak z całą mocą trzeba, że zaskarżony wyrok nie obejmuje takiego rozstrzygnięcia. Nie obejmuje również w swym zakresie rozstrzygnięcia na przykład o treści od wa..., oddala odwołanie w pozostałej części. Nie oddala odwołania w żadnej części. W związku z tym no stwierdzić trzeba, że brak jest materii, która może być przedmiotem rozpoznania przez Sąd Okręgowy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2011 roku w sprawie o sygnaturze II PZ 34/11 zaskarżone może być tylko orzeczenie istniejące. Nie można wnieść środka odwoławczego od orzeczenia, które nie zostało w rozumieniu przepisów prawa procesowego wydane. Chodzi tu zarówno o brak orzeczenia w ogóle, jak tu pisze Sąd Najwyższy, jak i brak rozstrzygnięcia w określonej części, w określonym przedmiocie. I mając na uwadze to wszystko, i to że no tak ustawodawca zaprojektował przepisy prawa zamówień publicznych , że jesteście państwo w Sądzie II Instancji Okręgowym, ale II Instancji. Sąd mając na uwadze powyższe i treść artykułu 198e ustęp 1 Prawa zamówień publicznych odrzucił skargę jako niedopuszczalną. [Przewodniczący 00:05:18.188] (...) [K 00:05:36.453] (...) [K 00:05:40.820] (...) [K 00:05:41.968] (...) [koniec części 00:05:49.000]