Sad powszechny, VIII U 665/13

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. S.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 13 marca 2013 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje J. S.

(2)prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach , poczynając od dnia 30 marca 2013 r. 2. zasądza od pozwanego na rzecz wnioskodawcy kwotę 60(sześćdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. /na oryginale właściwy podpis/ Artykuł I.U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia 13 marca 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonemu J. S.

(1)prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, bowiem nie udowodnił on 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a jedynie 7 miesięcy i 23 dni. Organ rentowy nie uwzględnił następujących okresów zatrudnienia ubezpieczonego w (...) S.A. w G. oraz w E. – M. jako pracy wykonywanej w warunkach szczególnych: - od 1 września 1976 roku do 31 stycznia 1979 roku na stanowisku operatora defektoskopu, - od 1 lutego 1979 roku do 15 sierpnia 1980 roku na stanowisku samodzielnego metalurga, - od 16 sierpnia 1980 roku do 30 września 1980 roku na stanowisku kontrolera jakości, - od 1 października 1980 roku do 31 grudnia 1982 roku na stanowisku samodzielnego metalurga, - od 1 stycznia 1983 roku do 30 czerwca 1984 roku na stanowisku samodzielnego inspektora ds. jakości odbioru prac montażowych, - od 1 września 1987 roku do 31 stycznia 1989 roku na stanowisku specjalisty w pionie jakości i dokumentacji, - od 1 lutego 1989 roku do 5 lutego 1990 roku na stanowisku starszego specjalisty w dziale CKP, - od 6 lutego 1990 roku do 30 września 1991 roku na stanowisku starszego specjalisty w sekcji kontroli wejściowej i armatury. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony J. S.

(1)domagał się jej zmiany oraz uwzględnienia powyższych okresów zatrudnienia w (...) S.A. w G. oraz w (...) S.A. w W. jako pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony J. S.

(1), ur. (...) , w dniu 1 marca 2013 roku złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Wnioskodawca nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. W toku postępowania przed organem rentowym wnioskodawca udowodnił 25 lat, 4 miesiące i 9 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 7 miesięcy i 23 dni pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie uwzględnił do stażu pracy w warunkach szczególnych okresów zatrudnienia ubezpieczonego od 1 września 1976 roku do 31 stycznia 1979 roku, od 1 lutego 1979 roku do 15 sierpnia 1980 roku, od 16 sierpnia 1980 roku do 30 września 1980 roku, od 1 października 1980 roku do 31 grudnia 1982 roku, od 1 stycznia 1983 roku do 30 czerwca 1984 roku, od 1 września 1987 roku do 31 stycznia 1989 roku, od 1 lutego 1989 roku do 5 lutego 1990 roku oraz od 6 lutego 1990 roku do 30 września 1991 roku. Decyzją z dnia 13 marca 2013 roku organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na fakt, iż nie udowodnił on 15 lat pracy w szczególnych warunkach (niesporne). W okresie od 6 sierpnia 1973 roku do 30 czerwca 1984 roku ubezpieczony był zatrudniony w (...) w G. . W tym czasie, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracował on w następującym charakterze: ⚫ od 1 września 1976 roku do 31 stycznia 1979 roku - operatora defektoskopu przemysłowego, ⚫ od 1 lutego 1979 roku do 15 sierpnia 1980 roku – samodzielnego metalurga, ⚫ od 16 sierpnia 1980 roku do 30 września 1980 roku - kontrolera jakości, ⚫ od 1 października 1980 roku do 31 grudnia 1982 roku - samodzielnego metalurga, ⚫ od 1 stycznia 1983 roku do 30 czerwca 1984 roku - samodzielnego inspektora ds. jakości odbioru prac montażowych. Defektoskop jest urządzeniem emitującym promieniowanie rentgenowskie i służącym do zobrazowania wewnętrznej struktury obserwowanego obiektu. W przemyśle urządzenie to było stosowane do wykrywania wad spawalniczych w złączach spawanych konstrukcji stalowych. Praca ubezpieczonego w charakterze operatora defektoskopu polegała na prześwietlaniu promieniami rentgena spoin budowanych w stoczni statkach. W okresie od 12 września 1977 roku do 24 września 1977 roku ubezpieczony odbył kurs trzeciego stopnia w zakresie ultradźwiękowego badania materiałów. Czynności wykonywane przez ubezpieczonego na stanowiskach samodzielnego metalurga, kontrolera jakości oraz samodzielnego inspektora ds. jakości odbioru prac montażowych, w ramach zatrudnienia w dziale Kontroli Jakości w (...) , obejmowały kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno – techniczny na oddziałach i wydziałach kadłubowych i wyposażeniowych Stoczni (...) w G. . Praca wykonywana była przez niego w halach produkcyjnych oraz na statkach w budowie, na pochylniach i przy nabrzeżach (dowód: świadectwo pracy z 26 czerwca 1984 roku, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 25 kwietnia 2012 roku, kserokopia świadectwa ukończenia kursu, angaże, stanowiskowe karty służby na stanowisku samodzielnego metalurga, świadectwo wykonywania pracy zaliczonej do I kategorii zatrudnienia z 29 listopada 1982 roku, stanowiskowe karty służby na stanowisku specjalisty ds. jakości w aktach osobowych w kopercie – k. 34, zeznania świadka R. L. – 00:47:54 – 00:53:13 zapisu audiowizualnego na płycie CD w kopercie – k. 54, zeznania świadka R. G. – 00:41:21 – 00:47:19 zapisu audiowizualnego na płycie CD w kopercie – k. 54, zeznania ubezpieczonego przesłuchanego w charakterze strony – 01:06:20 zapisu audiowizualnego na płycie CD w kopercie – k. 54). W okresie od 1 września 1987 roku do 31 sierpnia 1995 roku ubezpieczony był zatrudniony we Wspólnocie (...) (aktualnie (...) S.A. w W. ). W ramach powyższego zatrudnienia, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracował on w następującym charakterze: ⚫ od 1 września 1987 roku do 31 stycznia 1989 roku - specjalisty w pionie jakości i dokumentacji, ⚫ od 1 lutego 1989 roku do 5 lutego 1990 roku - starszego specjalisty w dziale CKP, ⚫ od 6 lutego 1990 roku do 30 września 1991 roku - starszego specjalisty w sekcji kontroli wejściowej i armatury. Praca ubezpieczonego polegała na wykonywaniu czynności kontrolnych i nadzorczych w zakresie produkcji maszyn, urządzeń i armatury związanej z technologią jądrowego wytwarzania pary w elektrowni jądrowej, m.in. reaktor dla potrzeb elektrowni jądrowej w Ż. . Czynności wykonywane były przez ubezpieczonego zarówno w toku procesu produkcyjnego u dostawców, np. H. K. , (...) Oddział w S. , jak również w macierzystym przedsiębiorstwie (dowód: świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 4 listopada 2012 roku, świadectwo pracy z 31 sierpnia 1995 roku w aktach osobowych w kopercie – k. 28, zeznania świadka Z. D. – 00:54:08 – 01:02:57 zapisu audiowizualnego na płycie CD w kopercie – k. 54, zeznania ubezpieczonego przesłuchanego w charakterze strony – 01:06:20 zapisu audiowizualnego na płycie CD w kopercie – k. 54). Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zawarte w aktach sprawy, w tym w aktach ubezpieczeniowych oraz w aktach osobowych, których wiarygodność nie była kwestionowana w trakcie postępowania przez żadną ze stron, zatem również Sąd uznał je za miarodajne dla dokonania ustaleń. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków R. L. , R. G. , Z. D. oraz zeznaniom ubezpieczonego przesłuchanego w charakterze strony jako spójnym, zgodnym, wzajemnie się potwierdzającym oraz zgodnym z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Artykuł III. Odwołanie ubezpieczonego J. S.

(1)należało uwzględnić. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawo do emerytury określonej w przepisie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009, Nr 535 poz. 1227 ze zm.), zgodnie z którym ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn, 60 dla kobiet, okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn, 20 dla kobiet, nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Ubezpieczony swoje prawo do emerytury w obniżonym do 60 lat wieku emerytalnym wiąże z wykonywaniem pracy w warunkach szczególnych, a zatem stosownie do art. 32 ust. 4 ustawy emerytalnej wymaganym jest, aby wykazał on na dzień 1 stycznia 1999 roku 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43, ze zm.), t.j. pracy wymienionej w wykazie A tegoż rozporządzenia. Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy natomiast, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy ( § 2 ust. 2) . Trzeba zwrócić uwagę, że zgodnie z utartą praktyką i orzecznictwem, w postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidziane rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84) , a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi. Bezspornym jest, iż ubezpieczony w dniu (...) roku ukończył 60 rok życia, udokumentował okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze powyżej 25 lat, nie jest członkiem OFE. Bezspornie zatem, ubezpieczony, poza 15-letnim stażem pracy w warunkach szczególnych przebytym do dnia 1 stycznia 1999 roku, spełnia wszystkie pozostałe wymienione w art. 184 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej warunki do przyznania dochodzonego świadczenia. Wobec powyższego, przedmiotem sporu pozostawało jedynie ustalenie, czy za zatrudnienie w szczególnych warunkach mogą zostać uznane okresy zatrudnienia ubezpieczonego od 1 września 1976 roku do 31 stycznia 1979 roku, od 1 lutego 1979 roku do 15 sierpnia 1980 roku, od 16 sierpnia 1980 roku do 30 września 1980 roku, od 1 października 1980 roku do 31 grudnia 1982 roku, od 1 stycznia 1983 roku do 30 czerwca 1984 roku, od 1 września 1987 roku do 31 stycznia 1989 roku, od 1 lutego 1989 roku do 5 lutego 1990 roku oraz od 6 lutego 1990 roku do 30 września 1991 roku. Sąd uznał zatem za zasadne ustalić charakter pracy ubezpieczonego w spornych okresach. Zaznaczyć należy, iż prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach przysługuje wówczas, gdy ubiegający się o prawo wykonywał prace w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Decydujące znaczenie ma rodzaj i wymiar wykonywanej pracy, a nie przedłożenie odpowiedniego świadectwa pracy w szczególnych warunkach, ze wskazaniem stanowiska pracy określonego w wykazie prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. Jak zauważył Sąd Najwyższy - określanie dla celów emerytalnych stanowisk pracy jako „pracy wykonywanej w szczególnych warunkach” w rozumieniu wykazów stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) nie należy do kompetencji pracodawcy (vide: wyrok z dnia 22 czerwca 2005r., sygn. akt I UK 351/04, OSNP 2006/5-6/90). Sąd w związku z tym przeprowadził na tę okoliczność postępowanie dowodowe z dokumentów z akt osobowych, dokumentów z akt ubezpieczeniowych, z zeznań świadków oraz z zeznań ubezpieczonego przesłuchanego w charakterze strony. W sądowym postępowaniu odwoławczym, jak już wskazano, okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84, Lex Polonica, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r., III UZP 48/84, Lex Polonica). Powtórzyć należy, iż decydujące znaczenie ma rodzaj i wymiar wykonywanej pracy, a nie przedłożone świadectwo pracy w szczególnych warunkach, określające stanowisko pracy, ponieważ o zaliczeniu danego rodzaju pracy do wykonywanej w szczególnych warunkach decyduje nie nazwa zajmowanego stanowiska, ale charakter wykonywa­nych czynności. Należało zatem oprzeć się z jednej strony na zachowanej dokumentacji pracowniczej, a z drugiej na dowodach w postaci zeznań świadków przesłuchanych w sprawie oraz z zeznań ubezpieczonego. Po przeprowadzonym postępowaniu dowodowym Sąd stwierdził, iż ubezpieczony wykonywał pracę w warunkach szczególnych w okresach od 1 września 1976 roku do 31 stycznia 1979 roku, od 1 lutego 1979 roku do 15 sierpnia 1980 roku, od 16 sierpnia 1980 roku do 30 września 1980 roku, od 1 października 1980 roku do 31 grudnia 1982 roku, od 1 stycznia 1983 roku do 30 czerwca 1984 roku, od 1 września 1987 roku do 31 stycznia 1989 roku, od 1 lutego 1989 roku do 5 lutego 1990 roku oraz od 6 lutego 1990 roku do 30 września 1991 roku. Charakter wykonywanych przez ubezpieczonego czynności w spornych okresach Sąd ustalił na podstawie zeznań przesłuchanych w sprawie świadków. Współpracownicy ubezpieczonego ze spornych okresów zatrudnienia w (...) w G. – świadkowie R. L. oraz R. G. - zgodnie zeznali, iż ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w spornych okresach w charakterze operatora defektoskopu przemysłowego, samodzielnego metalurga, kontrolera jakości oraz samodzielnego inspektora ds. jakości odbioru prac montażowych. Natomiast świadek Z. D. przekonywująco zeznał, iż w spornych okresach zatrudnienia we Wspólnocie (...) ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w charakterze specjalisty. Świadkowie podali zakres wykonywanych przez ubezpieczonego obowiązków zawodowych na zajmowanych przez niego stanowiskach. Zdaniem Sądu, przesłuchani w sprawie świadkowie posiadają odpowiednią wiedzę na temat charakteru wykonywanej przez ubezpieczonego pracy, byli zatrudnieni wraz z nim w tych samych okresach, w tych samych zakładach pracy. Zatem wysnuć należy z powyższego wniosek, iż przesłuchani świadkowie najlepiej zorientowani są co do charakteru i specyfiki pracy ubezpieczonego w spornych okresach. Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw, by kwestionować ich wiarygodność w zakresie ustaleń dotyczących charakteru pracy ubezpieczonego w spornych okresach. Zeznania ubezpieczonego przesłuchanego w charakterze strony znalazły odzwierciedlenie w zeznaniach świadków. Ponadto, zeznania przesłuchanych świadków oraz zeznania ubezpieczonego zgodne są z treścią dokumentów zebranych w aktach osobowych ubezpieczonego ze spornych okresów pracy, tj. świadectwami pracy, świadectwami wykonywania prac w warunkach szczególnych, angażami. W związku z powyższym, wskazać należy, iż analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem charakteru pracy ubezpieczonego w okresie od 1 września 1976 roku do 31 stycznia 1979 roku, wyraźnie wskazuje, iż była to praca w warunkach szczególnych. W tym okresie ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach, tj. pracę operatora rentgena, wymienioną w wykazie A, dziale XIV, poz. 4 cytowanego rozporządzenia, tj. prace narażające na działanie promieniowania jonizującego oraz prace narażające na działanie pól elektromagnetycznych w zakresie od 0,1 do 300.000 MHz w strefie zagrożenia. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, Sąd doszedł również do przekonania, że okresy zatrudnienia ubezpieczonego od 1 lutego 1979 roku do 15 sierpnia 1980 roku, od 16 sierpnia 1980 roku do 30 września 1980 roku, od 1 października 1980 roku do 31 grudnia 1982 roku, od 1 stycznia 1983 roku do 30 czerwca 1984 roku, od 1 września 1987 roku do 31 stycznia 1989 roku, od 1 lutego 1989 roku do 5 lutego 1990 roku oraz od 6 lutego 1990 roku do 30 września 1991 roku winny zostać potraktowane jako okresy pracy w szczególnych warunkach. W tych okresach ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach, tj. pracę wymienioną w wykazie A, dziale XIV, pod poz. 24 - gdzie mowa jest o kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozorze inżynieryjno-technicznym na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Zdaniem pozwanego, wyrażonym w zaskarżonej decyzji, zajmowane stanowiska pracy nie pozwalają na przyznanie wnioskodawcy emerytury w obniżonym wieku z uwagi na to, że w zakres czynności wnioskodawcy na tych stanowiskach wchodziły czynności administracyjno-biurowe. Należy stwierdzić, że organ rentowy błędnie przyjął a priori, że skoro wnioskodawca zajmował stanowiska związane z kontrolą jakości, z którymi związane jest także wykonywanie szeregu czynności administracyjnych i biurowych, to wykluczone jest uznanie takiej pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach. Z przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego, w szczególności z zeznań świadków i wnioskodawcy wynika, że wnioskodawca wykonywał swoje pracownicze obowiązki w warunkach nadzoru inżynieryjno – technicznego. Wnioskodawca nie zajmował się tylko pracą stricte biurową, a prace wskazane w zakwestionowanym przez pozwanego zakresie czynności, obowiązków i uprawnień stanowiły jedynie ułamek jego obowiązków i niewielki procent czasu pracy. Sąd, podzielając orzecznictwo Sądu Najwyższego, uznał stanowisko pozwanego za zbyt rygorystyczne. Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy „ponoszenie odpowiedzialności za wykonywanie pracy w szczególnych warunkach, w której każdy błąd techniczny może narazić na niebezpieczeństwo pracowników i inne osoby, musi być związane z prowadzeniem dokumentacji i zostać uznane za wykonywanie pracy w warunkach szczególnych” (sygn. akt I UK 195/07). Nie można zatem podzielić stanowiska, że uznanie za wykonywanie pracy w warunkach szczególnych na stanowiskach specjalisty ds. jakości wymaga nadzorowania stale pracowników zatrudnionych wyłącznie w warunkach szczególnych. Wymienione stanowisko określa pracę w dozorze inżynieryjno – technicznym na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Przyjmując zatem analogicznie, iż skoro podległy wnioskodawcy zespół wykonywał prace zaliczane do kategorii prac w szczególnych warunkach, to sprawowanie przez wnioskodawcę dozoru techniczno - inżynieryjnego, nawet przy prowadzeniu przez niego dodatkowo dokumentacji, również należy traktować jako pracę w szczególnych warunkach. Uwzględnienie spornych okresów zatrudnienia wskazuje, iż staż pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych jest dłuższy niż wymagany ustawą, a zatem, zgodnie z przepisem § 4 cytowanego rozporządzenia, oznacza spełnienie tego wymogu do przyznania ubezpieczonemu świadczenia emerytalnego w wieku obniżonym. W ocenie Sądu, ubezpieczony spełnił wszystkie przesłanki dla nabycia emerytury w obniżonym wieku, ponieważ ukończył 60 rok życia, udokumentował okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze powyżej 25 lat, nie jest członkiem OFE, a także spełnił przesłankę co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach. Z wyżej przytoczonych względów, Sąd, w punkcie I wyroku, na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. w związku z cytowanymi wyżej przepisami zmienił decyzję organu rentowego i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach od daty ukończenia 60 lat, mając na uwadze dyspozycję art. 129 w zw. z art. 100 ust. 1 cyt. ustawy emerytalnej. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł w punkcie II wyroku, na podstawie przepisów art. 108 § 1 k.p.c. , art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. , § 4 ust. 1, § 12 ust. 2 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Sąd uznał kwotę 60 zł za adekwatną do nakładu pracy pełnomocnika oraz wkładu pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej rozstrzygnięcia, mając na uwadze charakter sprawy. SSA w SO H. Witkowska - Zalewska Zarządzenie: 1. odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami rentowymi doręczyć pełnomocnikowi pozwanego, SSO w SA H. Witkowska - Zalewska