Sad powszechny, I C 649/15

Sygn. akt I C 649/15 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Ostrowi Mazowieckiej Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Monika Brzozowska Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Pecura po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. w Ostrowi Mazowieckiej na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. przeciwko T. G. o zapłatę orzeka:

1. Oddala powództwo,
2. Zasądza od powoda (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. na rzecz pozwanego T. G. kwotę 634 zł (sześćset trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 649/15 upr UZASADNIENIE Powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. w pozwie z dnia 29.07.2014 r. wniósł o zasądzenie od pozwanego T. G. na swoją rzecz kwoty 2 316,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że roszczenie oparł na umowie łączącej (...) Sp. z o.o. ze stroną pozwaną, której przedmiotem było świadczenie usług telekomunikacyjnych (w tym dostępu do Internetu). W systemie ww. operatora pozwany posiadał nr klienta oznaczony jako
3. (...) . Z tytułu przedmiotowej umowy strona pozwana winna była uiścić na rzecz pierwotnego wierzyciela kwotę stanowiącą obecnie wartość przedmiotu sporu, będącą ekwiwalentem świadczonych przez niego usług, czego jednak obiektywnie nie uczyniła, a co dodatkowo potwierdzają załączone do niniejszego pozwu dokumenty wskazujące jednoznacznie na treść stosunku prawnego łączącego strony i dokumenty księgowe wystawione przez pierwotnego wierzyciela. (...) 1 (...) , z siedzibą w W. , którego organem upoważnionym do reprezentowania jest (...) Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. z siedzibą w W. nabył na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 2012-07-19 wierzytelność przysługującą pierwotnemu wierzycielowi względem strony pozwanej, a wynikającą wprost z tytułu łączącej strony umowy (pozew – k. 1 – 6, 38-39). Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 16.09.2014 r. w sprawie sygn. akt VI Nc-e 1101304/14 Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny uwzględnił w całości żądanie pozwu (nakaz zapłaty - k. 7). Pozwany T. G. złożył sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany podniósł, że zamieszkuje i prowadzi działalność gospodarczą w O. przy ulicy (...) . Pozwany w ubiegłych latach nie zmieniał adresu zamieszkania ani adresu prowadzenia działalności gospodarczej. O wydaniu nakazu zapłaty dowiedział się z zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, które wydane zostało w dniu 18.03.2015 roku przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wołominie. W treści zawiadomienia o wszczęciu egzekucji widnieje adres pozwanego oznaczony jako ul. (...) , (...)-(...) S. . Pozwany nigdy nie zamieszkiwał pod tym adresem, a wszelka korespondencja w sprawie dokonywana była na ww. adres. Pozwany wskazał, że powziął informację, iż nakaz zapłaty opiewał na wierzytelność, którą powódka w niniejszej sprawie nabyła od operatora komórkowego - spółki (...) S.A. Z informacji uzyskanych od nabywcy wierzytelności, a także operatora komórkowego (...) S.A. wynika, że osoba, która zawierała umowę o świadczeniu usług telekomunikacyjnych podała się za pozwanego posługując się sfałszowanymi dokumentami tożsamości pozwanego wskazującymi błędnie jego adres. Pozwany złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 286 § 1 k.k. oraz 270 § 1 k.k. Postępowanie karne w tej sprawie prowadzone jest przez Komendę Powiatową Policji w O. . Pozwany podniósł, że nie dysponuje wiedzą, co do treści pozwu oraz treści nakazu zapłaty, stąd nie może odnieść się do treści twierdzeń powoda zawartych w tych dokumentach. Niezależnie od powyższego zakwestionował roszczenie powoda, co do zasady albowiem nigdy nie był kontrahentem spółki (...) S.A. i nigdy nie zawierał z tą spółką umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na numer 501 214 997, a wobec tego wierzytelność będąca przedmiotem cesji na rzecz powódki nigdy nie powstała. Z daleko idącej ostrożności procesowej pozwany podniósł również zarzut przedawnienia (sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 12 - 15). Postanowieniem wydanym w dniu 21.07.2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Ostrowi Mazowieckiej (postanowienie – k. 25). Powód w piśmie procesowym z dnia 01.10.2015 r. potrzymał żądania zgłoszone w pozwie (pismo procesowe powoda – k. 35 - 37). Pozwany w ostatecznie zajętym stanowisku wskazał, że kwestionuje roszczenie powoda co do zasady albowiem nigdy nie był kontrahentem spółki (...) S.A. i nigdy nie zawierał z tą spółką umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na numer 501 214 997, a wobec tego wierzytelność będąca przedmiotem cesji na rzecz powódki nigdy nie powstała. W dniu 25 września 2015 roku Komenda Powiatowa Policji w O. umorzyła dochodzenie w sprawie zaistniałego w dniu 18.07.2011 roku doprowadzenia T. G. oraz (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez bliżej nieustaloną osobę posługującej się dowodem osobistym na nazwisko T. G. , która zawarła umowę świadczenia usług telekomunikacyjnych, co skutkowało obciążeniem T. G. kosztami, która to wierzytelność została następnie sprzedana powodowi w niniejszej sprawie, wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa (odpowiedź na pozew – k. 95- 96). Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje : Powództwo jest bezzasadne i podlegało oddaleniu. Z treści pozwu wynika, że powód wywodzi swoje roszczenie wobec pozwanego z Umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych sporządzonej w dniu 18.07.2011 r. Nr (...) ze spółką pod firmą (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (umowa – k. 69). Zważyć jednak należy, że w dniu 25.09.2015 roku Komenda Powiatowa Policji w O. umorzyła dochodzenie w sprawie zaistniałego w dniu 18.07.2011 roku, w bliżej nieustalonym miejscu, doprowadzenia T. G. oraz (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1 714,62 złotych przez nieustaloną osobę w ten sposób, że nieustalona osoba posługując się dowodem osobistym na nazwisko T. G. zawarła umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , obecnie (...) S.A. z siedzibą w W. , wprowadzając w błąd osobę upoważnioną do zawarcia umowy co do tożsamości osoby zawierającej umowę, a następnie nie wywiązała się z warunków zawartej umowy nr (...) co skutkowało obciążeniem T. G. kosztami w kwocie 1 714,62 złotych, która to wierzytelność została następnie sprzedana przez (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz (...) 1 (...) Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa. Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że w dniu 07.04.2015 roku w Komendzie Powiatowej Policji w O. T. G. złożył zawiadomienie o przestępstwie wskazując, że w 2011 roku osoba posługująca się danymi zawartymi w dowodzie osobistym T. G. zawarła umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z (...) S.A. z siedzibą w W. , a następnie nie wywiązała się z warunków zawartej umowy, wskutek czego wobec T. G. zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne. W toku prowadzonego postępowania przygotowawczego wykonano szereg czynności procesowych i pozaprocesowych. Ustalono, że w dniu 18.07.2011 roku pomiędzy osobą podającą się za T. G. , a (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , obecnie (...) S.A. z siedzibą w W. , została zawarta umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) . Umowa została zawarta w systemie procesu telesprzedaży, tj. została doręczona przez przedstawiciela firmy kurierskiej pod adres wskazany przez osobę wyrażającą chęć zawarcia umowy. Przesłuchano w charakterze świadka A. S. , pracownika firmy kurierskiej (...) Sp. z o.o. , który doręczył pod wskazany adres umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a następnie podpisał umowę z osobą podającą się za T. G. , Od ww. pobrano materiał porównawczy w postaci pisma ręcznego celem wykonania badań i sporządzenia opinii z zakresu badania dokumentów i pisma ręcznego. W tym samym celu pobrano również materiał porównawczy od T. G. . Z opinii sporządzonej przez biegłego z zakresu badania dokumentów i pisma ręcznego wynika, że podpisów na umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z dnia 18.07.2011 roku, w miejscu, gdzie powinien podpisać się abonent, nie nakreślił ani T. G. ani A. S. (postanowienie w sprawie (...) 275/15 – k. 107 – 109). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy stwierdzić, że powód nie udowodnił istnienia jakiegokolwiek zobowiązania pozwanego, na które powoływał się w pozwie. Pozwany T. G. nie zawarł z poprzednikiem prawnym powoda żadnej umowy. Nie ulega wątpliwości, że to nie on złożył podpis na umowie, która stanowi podstawę żądań powoda. Potwierdza to również znajdujące się w aktach sprawy (k. 105) zaświadczenie wystawione przez pracownika spółki (...) , z którego wynika, że T. G. nie zawierał żadnych umów w sieci O. . Umowa, która został zawarta na numer 501 214 997 posiada niezgodne dane. Sama umowa została zawarta w roku 2011, natomiast klient ma dowód osobisty z 2007 r Od tego czasu dowód nie był dowód zmieniany a po prostu ktoś posłużył się błędnymi danymi. Według systemu operatora zgodny jest tylko numer PESEL i imię i nazwisko. Pozostałe dane są niezgodne. Pozwany na rozprawie w dniu 08.01.2016 r. stanowczo zaprzeczył twierdzeniom pozwu. Wskazał, że nigdy nie zawierał żadnej umowy z (...) . W umowie zgadza się jedynie jego numer PESEL oraz imię i nazwisko, natomiast numer dowodu osobistego i adres zamieszkania są inne. Podał, że nigdy nie mieszkał w S. , a podpis na umowie nie został przez niego nakreślony. Z okazanego przez pozwanego dowodu osobistego, wydanego w dniu 18.12.2007 r. wynika, że podane w umowie numer i seria dowodu osobistego nie są zgodne z numerem i serią dowodu osobistego pozwanego. W świetle powyższych okoliczności należy uznać, że powód nie wykazał, iż pomiędzy pozwanym, a poprzednikiem prawnym powoda została zawarta jakakolwiek umowa. Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego. To one, a nie sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one ponoszą odpowiedzialność za jego wynik. Skutek materialny ciężaru dowodu w procesie cywilnym określa, która ze stron poniesie negatywne skutki w przypadku, gdy sąd uzna określone twierdzenia za nieudowodnione. Pozwala również na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy cywilnej także w sytuacji, gdy sądowi nie udało się w ogóle wyjaśnić stanu faktycznego sprawy. Jeżeli bowiem twierdzenia, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie zostaną udowodnione, to strona procesu może nabyć związane z nimi prawa tylko wtedy, gdy nie spoczywał na niej ciężar dowodu (H. Dolecki, Ciężar dowodu w polskim procesie cywilnym, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1998 r., s. 58 i 61). Art. 6 k.c. stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Natomiast w myśl art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W wyroku z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie sygn. akt I CKU 45/96 ( OSNC 1997/6-7/76) Sąd Najwyższy stwierdził, że przy rozpoznawaniu sprawy na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego , zmienionych ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189), rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ( art. 232 k.p.c. ). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 k.c. ). To powód miał zatem obowiązek wykazania istnienia i zasadności roszczenia, jednak temu obowiązkowi nie sprostał. Sąd rozpoznał sprawę bez obecności przedstawiciela strony powodowej, orzekając w oparciu o materiał dowodowy przedstawiony w załącznikach do pozwu oraz złożony do akt przez pozwanego. W świetle zebranych dowodów należy stwierdzić, że pozwanemu nie przysługuje legitymacja bierna do występowania w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd oddalił powództwo. O kosztach procesu, na które składały się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł i koszt opłat skarbowych od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 34 zł rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z
4. 461).