Sad powszechny, II Cz 247/15

Sygn. akt II Cz 247/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wiesława Buczek- Markowska Sędziowie: SO Agnieszka Bednarek- Moraś SO Tomasz Szaj ( spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2015 r. w S. sprawy z powództwa (...) w M. przeciwko A. M. oraz „ (...) w P. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej (...) w P. na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 27 stycznia 2014 roku, sygn. akt I Nc 2720/12 oddala zażalenie. SSO Tomasz Szaj SSO Wiesława Buczek- Markowska SSO Agnieszka Bednarek- Moraś Sygn. akt II Cz 247/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie odrzucił sprzeciw pozwanej (...) (...) w P. od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym z dnia 19 lutego 2013 roku. Uzasadniając powyższe orzeczenie Sąd Rejonowy wskazał, iż pozwana w zakreślonym do tego terminie nie uiściła opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty, wobec powyższego zarzuty od nakazu zapłaty podlegały odrzuceniu na podstawie art. 494 § 1 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie skutecznie wywiodła pozwana (...) w P. wnosząc o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono nieuwzględnienie wniosków oraz wyjaśnień zawartych we wcześniejszych pismach procesowych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się bezzasadne. Przystępując do rozpoznania przedmiotowej sprawy, Sąd Okręgowy wskazuje, iż wymogi formalne jakim winny odpowiadać zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym zostały wskazane w przepisie art. 493 § 1 i 2 k.p.c. Stanowi on, że pismo zawierające zarzuty wnosi się do sądu, który wydał nakaz zapłaty. W piśmie pozwany powinien wskazać, czy zaskarża nakaz w całości, czy w części, przedstawić zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy oraz okoliczności faktyczne i dowody. Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w zarzutach bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności ( §1 ). Jeżeli, pozew wniesiono na urzędowym formularzu, wniesienie zarzutów wymaga również zachowania tej formy ( § 2 ). Ponadto pismo zawierające zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym powinno odpowiadać także wymogom formalnym przewidzianym dla każdego pisma procesowego ( art. 126 - 128 k.p.c. ) oraz fiskalnym. Zgodnie z art. 126 2 § 1 k.p.c. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. Zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym podlegają opłacie w wysokości trzech czwartych opłaty sądowej (art. 19 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) ustalonej na podstawie art. 13 3 ust. 1 u.k.s.c. W przedmiotowej sprawie z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia opłata ta wynosiła 569 złotych (3/4 z kwoty 758,- zł stanowiącej 5 % kwoty 15 153,60 zł). Analiza akt sprawy- a konkretnie wniesionych przez pozwaną zarzutów od nakazu zapłaty doprowadziła Sąd Okręgowy do przekonania, iż były one dotknięte brakiem w postaci nieuiszczenia wymaganej opłaty. Skarżąca po wezwaniu o uiszczenie opłaty sądowej, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Sąd I instancji oddalił (k. 87 akt sprawy). W tej sytuacji pozwana została ponownie wezwana do opłacenia stosownej opłaty od zarzutów. Pozwana ponownie złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji Sąd I instancji odrzucił ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i wezwał pozwaną do uiszczenia opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty w kwocie 569 złotych, w terminie 7 dni pouczając pozwaną o skutkach jego niewykonania. Z akt sprawy wynika, iż nastąpiło to zarządzeniem przewodniczącego z dnia 13 grudnia 2013 roku (k. 122). Treść wezwania Sądu Rejonowego jest jasna, precyzyjna i nie budzi wątpliwości zarówno co do przedmiotu wezwania jak i rygorów w razie niezastosowania się do jego treści. Przedmiotowe zobowiązanie zostało doręczone pozwanej spółce w dniu 13 stycznia 2014 roku (k. 124). Uznając zatem przesyłkę za doręczoną we wskazanej wyżej dacie, tygodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych upłynął z dniem 20 stycznia 2014 roku. Pozwana do tego czasu ww. braku nie uzupełniła. Skutki nieuiszczenia należnej opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym zostały określone w art. 494 § 1 k.p.c. i polegają one na odrzuceniu wniesionych zarzutów, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Jedynym zarzutem zażalenia przeciwko wydanemu postanowieniu było nieuwzględnienie wniosków pozwanej składanych we wcześniejszych pismach, przy czym skarżąca nie wskazała o jakich pismach mowa. Jak wynika z powyższych ustaleń, Sąd Rejonowy rozpoznał wniosek pozwanej o zwolnienie od opłaty w przedmiocie zarzutów od nakazu zapłaty. Zaś zarzuty podniesione przeciwko nakazowi zapłaty nie mogły być rozpoznane merytorycznie, bowiem nie czyniły zadość wymogom fiskalnym. W świetle powyższych rozważań Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)