Sad powszechny, VIII C 4280/14

(1)wniosła o solidarne zasądzenie od pozwanych kwoty 3.019,66 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu strona powodowa podniosła, że pozwanym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, znajdującego się w zasobach powodowej Spółdzielni. Pozwali winni wnosić miesięczne opłaty za lokal, pozwani nie wywiązywali się z tego obowiązku. Zaległość pozwanych za okres od 01 kwietnia 2014 r. do 30 września 2014 r. wyniosła kwotę 3.019,66 zł. Nakazem zapłaty z dnia 12 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanych na rzecz powoda dochodzoną pozwem kwotę wraz z ustawowymi odsetkami i kwotą 642,00 zł kosztów procesu. Pozwana D. M. zaskarżyła powyższy nakaz zapłaty w całości, wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwana podniosła, że nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu i nie korzysta z niego, dlatego nie powinna ponosić kosztów utrzymania lokalu. W lokalu tym zamieszkuje pozwany W. M.

(1)wraz z obecna partnerką oraz dwójką dzieci, w tym dzieckiem pozwanej D. M. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W. M.

(1)oraz D. M. kupili w dniu 17 maja 2002 r. aktem notarialnym – umową sprzedaży numer (...) własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) . Nabywcy stali się członkami Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. (akt notarialny –k.4-5, przyjęcie w poczet członków –k.6) Za korzystanie z lokalu powstało zadłużenie w opłatach. Spowodowało to wykluczenie W. M.

(1)i D. M. z grona członków powodowej Spółdzielni uchwałą Rady Nadzorczej z dnia 26 listopada 2013 r. (informacja działu członkowskiego, okoliczności niesporne) W okresie od 01 kwietnia 2014 r. do 30 września 2014 r. zaległość w opłatach za lokal wyniosła kwotę 3.019,66 zł. Pozwani byli wzywani do zapłaty zaległości monitami przedsądowymi. (wykaz zaległości –k.7-8, monity przedsądowe –k.9-10) Pozwana D. M. wyprowadziła się z przedmiotowego lokalu w listopadzie 2009 r. (zeznania pozwanej –k.66v) Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 13 maja 2014 r. o sygn. akt XIIC 2112/13 orzeczony został rozwód D. M. i W. M.

(1), jako miejsce zamieszkania małoletniego syna pozwanych ustalono miejsce zamieszkania ojca W. M.

(1). (wyrok –k.32) Prawomocnym postanowienie z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie o sygn. akt II Ns 1674/14 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi dokonał podziału majątku wspólnego W. M.

(1)i D. M. w ten sposób, że zarządził sprzedaż przedmiotowego prawa do lokalu mieszkalnego, przyznając pozwanej 64,85% ceny a W. M.

(1)35,15% ceny uzyskanej ze sprzedaży. (postanowienie –k.65) D. M. od chwili wyprowadzenia się z przedmiotowego lokalu, nie łożyła na jego utrzymanie. Pozwana nie pracuje, utrzymuje się z alimentów na dzieci w kwocie 1.000 zł miesięcznie. (zeznania pozwanej –k.66v) W lokalu zamieszkuje i jest zameldowany syn pozwanych J. M. oraz zameldowane są dzieci pozwanej nie pochodzące ze związku z W. M.

(2)Z. i I. Z. . Pozwana od lipca 2014 r. do września 2016 r. jest tymczasowo zamleldowana w E. . (informacja działu administracji –k.12, zeznania pozwanej –k.66v) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości ani rzetelności ich sporządzenia oraz w oparciu o zeznania pozwanej, w zakresie których również nie było zarzutów co do ich wiarygodności. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. 2003, Nr 119, poz. 1116 ze zm.), członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, poprzez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. W przedmiotowej sprawie Sąd ustalił, że pozwanym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, który znajduje się w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. . W związku z powyższym pozwani, w tym pozwana D. M. , mają obowiązek wnosić miesięczne opłaty za zajmowany lokal mieszkalny. Przedmiotowy lokal mieszkalny stanowił majątek wspólny małżonków M. . Od 19 marca 2015 r. pozwana D. M. jest współwłaścicielką przedmiotowego prawa do lokalu mieszkalnego w 64,85%, a w pozostałej części przedmiotowe prawo przysługuje W. M.

(1). Każdy z właścicieli prawa do lokalu jest obowiązany do współdziałania w zarządzie prawem. Zgodnie z przepisem art. 207 k.c. pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów, w takim samym stosunku współwłaściciel ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną. W realiach niniejszej sprawy, mimo, iż pozwana D. M. nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu, to jednak jest obowiązana stosownie do swojego udziału do jego utrzymania poprzez uiszczanie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz poprzez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pozwana nie uczestniczyła w kosztach utrzymania lokalu i nie interesowała się kosztami jego utrzymania. Wysokość zadłużenia w opłatach za lokal nie była sporna między stronami. W tej sytuacji Sąd w oparciu o powołane przepisy zasądził od pozwanej D. M. na rzecz powodowej Spółdzielni kwotę 1.958,25 zł, stanowiącą 64,85% zaległości w opłatach – stosownie do udziału w prawie własności. W pozostałej części powództwo podlegało oddaleniu jako nieuzasadnione. O odsetkach ustawowych orzeczono na podstawie przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c. , zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, zasądzając je od dnia wniesienia pozwu, zgodnie z wnioskiem powoda. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. , stosunkowo je rozdzielając. Powód wygrał proces w 64,85%. Na koszty procesu powoda złożyły się: kwota 100 zł opłaty sądowej od pozwu, kwota 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 600 zł wynagrodzenia pełnomocnika w stawce podstawowej – 717 zł. Na koszty procesu pozwanej złożyły się: kwota 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 600 zł wynagrodzenia pełnomocnika w stawce podstawowej – 617 zł. Biorąc pod uwagę wysokość wygranej powoda, zasądzono na jego rzecz od pozwanej kwotę 248,10 zł kosztów procesu.