Sad powszechny, IX C 242/15

Sygn. akt IX C 242/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Słupsku IX Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Zielonka Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Konewko po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 roku w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa A. C. i J. C. przeciwko Towarzystwu (...) w W. o zapłatę

1. Zasądza od Towarzystwa (...) w W. solidarnie na rzecz powodów A. C. i J. C. kwotę 3.916,13 zł (trzy tysiące dziewięćset szesnaście złotych 13/100) z odsetkami ustawowymi od dnia 20 listopada 2014r. do dnia zapłaty,
2. Zasądza od Towarzystwa (...) w W. solidarnie na rzecz powodów A. C. i J. C. kwotę 1.696,92 zł (tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt sześć złotych 92/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt IX C 242/15 UZASADNIENIE A. C. i J. C. wnieśli o zasądzenie od pozwanego Towarzystwo (...) w W. solidarnie kwoty 3916,13 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 20.11.2014r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na uzasadnienie powództwa powodowie wskazali, iż w wyniku kolizji drogowej mającej miejsce w dniu 18.10.2014r. uszkodzeniu uległ pojazd powodów marki T. nr rej. (...) . Pozwany ubezpieczający pojazd sprawcy szkody wypłacił powodom z tytułu przedmiotowego zdarzenia odszkodowanie w wysokości 2234,92 zł, a następnie na skutek odwołania dodatkowo kwotę 1016,74 zł. W ocenie powoda szkoda została oszacowana nieprawidłowo, albowiem zastosowano zaniżone stawki roboczogodziny, tzw. „urealnienia” cen części zamiennych oraz tzw. zamienniki, tj. części zamienne nieoryginalne. Towarzystwo (...) w W. wniosło o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu wskazując, iż szkoda została przez niego naprawiona. Pozwany argumentował, iż naprawa pojazdu przy użyciu części najwyższej jakości i oryginalnych mogłaby prowadzić do zwiększenia walorów pojazdu, a co za tym idzie jego wartości w porównaniu do stanu sprzed szkody. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 18.10.2014r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd powodów marki T. nr rej. (...) . Sprawcą szkody był S. S. kierujący pojazdem marki F. (...) nr rej. (...) objętym umową ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie. bezsporne, nadto dowód: oświadczenie sprawcy k.30 akt szkody Pozwany wypłacił powodom tytułem odszkodowania w związku z przedmiotowym zdarzeniem kwotę 2234,92 zł, a następnie na skutek odwołania dodatkowo kwotę 1016,74 zł. bezsporne, nadto dowód: decyzja Towarzystwo (...) w W. k. 21 Koszt przywrócenia pojazdu powodów do stanu sprzed szkody wynosi 7264,86 zł. dowód: opinia biegłego i kalkulacja naprawy – k. 55-66 Powodowie zgłosili szkodę w dniu 20.10.2104r. bezsporne Sąd zważył: Kwestię odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu szkód komunikacyjnych regulują przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz.U.2003.124.1152). Zgodnie z art. 34 powołanej ustawy z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są zobowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. W świetle przepisów Kodeksu cywilnego ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów zarówno wówczas, gdy odpowiedzialność posiadacza lub kierującego pojazdem oparta jest na zasadzie ryzyka ( art. 436 § 1 w zw. z art. 435 § 1 kc ), jak i wówczas, gdy oparta jest na zasadzie winy ( art. 436 § 2 w zw. z art. 415 kc ). W procesie cywilnym obowiązuje zasada kontradyktoryjności, wyrażona w art. 232 kpc , zgodnie z którą to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Jednocześnie ustawodawca przewidział, iż dowodu nie wymagają fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, o ile przyznanie nie budzi wątpliwości (por. art. 229 kpc ). W niniejszej sprawie bezsporną pozostawała okoliczność, iż do powstania szkody w pojeździe powodów doszło na skutek zderzenia się pojazdów mechanicznych. Pojazd kierowany przez sprawcę szkody objęty był ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przez pozwanego. W związku z tym po stronie powoda jako poszkodowanego powstało roszczenie odszkodowawcze, które na mocy art. 822 § 4 kc mogło być dochodzone bezpośrednio od pozwanego jako ubezpieczyciela (vide: uzasadnienie do Uchwały Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego - Izby Cywilnej z dnia 7 lutego 2008r. III CZP 115/2007). Pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności z tytułu przedmiotowego zdarzenia co do zasady, zaś strony pozostawały w sporze co do rozmiarów wyrządzonej szkody. Odnosząc się do merytorycznych zarzutów pozwanego kwestionujących wysokość kosztów niezbędnych do naprawienia szkody to należy wskazać, iż sąd ustalił odszkodowanie w oparciu o opinię biegłego B. , albowiem ocena wysokości szkody w pojeździe wymagała wiedzy specjalistycznej. Biegły wyliczył koszt przywrócenia pojazdu powoda do stanu sprzed szkody na kwotę 7264,86 zł. Pozwany reprezentowany przez fachowego pełnomocnika zakwestionował opinię biegłego w zakresie dotyczącym konieczności zastosowania do naprawy części oryginalnych. W świetle opinii, która jest w ocenie sądu, jasna, pełna, rzeczowa, a wnioski w niej zawarte są należycie umotywowane i przekonujące, należy stwierdzić, że koszt naprawienia szkody wynosi (...) ,86 zl zł brutto, przy zastosowaniu części oryginalnych producenta, średnich stawek roboczogodziny zakładów (...) kategorii w kwocie 100 zł na prace blacharsko-mechaniczne i 110 zł na prace lakiernicze oraz przy zastosowaniu oryginalnych części zamiennych. Zdaniem Sądu oszacowany przez biegłego koszt naprawy pojazdu powoda odpowiada poniesionej szkodzie. Podkreślenia wymaga, iż odszkodowanie ma wyrównać uszczerbek w majątku poszkodowanego, a zatem ciążący na zakładzie ubezpieczeń obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje już z chwilą wyrządzenia szkody – niezależnie od tego czy powód dokonał naprawy pojazdu i niezależnie od tego czy pojazd znajduje się jeszcze w jego posiadaniu. Wysokość odszkodowania zakładu ubezpieczeń jest ustalana według zasad art. 363 § 2 kc , w związku z art. 361 § 2 kc , co oznacza, że odszkodowanie ma odpowiadać kosztom przywrócenia pojazdowi jego wartości sprzed wypadku (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2001r. III CZP 68/01). Przywrócenie uszkodzonego pojazdu mechanicznego do stanu poprzedniego oznacza przywrócenie mu nie tylko wyglądu sprzed wypadku, ale przede wszystkim sprawności technicznej, zapewniającej bezpieczeństwo kierowcy i innych uczestników ruchu. Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 12 kwietnia 2012r. (sygn. akt III CZP 80/11) jednoznacznie wskazał, iż zakład ubezpieczeń zobowiązany jest na żądanie poszkodowanego do wypłaty, w ramach odpowiedzialności z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego, odszkodowania obejmującego celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty nowych części. Wprawdzie Sąd Najwyższy dopuścił możliwość obniżenia odszkodowania o kwotę odpowiadającą wzrostowi wartości pojazdu, jednakże powyższe uzależnił od wykazania tejże przesłanki przez ubezpieczyciela, argumentując to tym, że z faktu wzrostu wartości pojazdu skutek prawny wywodzi zakład ubezpieczeń, gdyż dzięki temu może zmniejszyć sumę ubezpieczeniową, którą zobowiązany jest wypłacić. Podkreślić należy, iż to pozwany miał możliwość w toku postępowania likwidacyjnego dokonania szczegółowych oględzin pojazdu i stwierdzenia, które z części w nim zamontowanych są oryginalnymi, a które są wyłącznie zamiennikami. Wbrew stanowisku pozwanego, to na nim, nie zaś na powodzie spoczywał ciężar dowodu w tym zakresie. Ponieważ pozwany nie wykazał, aby części w pojeździe powoda wymagające wymiany były nieoryginalne, znacznie wyeksploatowane, czy przestarzałe technicznie, Sąd w świetle stanowiska biegłego, który na rozprawie, w pełni podtrzymał opinię, nie miał podstaw, by odstąpić od powszechnej reguły i uznać, że uwzględnienie nowych części w miejsce dotychczas użytkowanych mogło doprowadzić do wzrostu wartości pojazdu powoda w porównaniu do stanu sprzed wypadku. Z uwagi na powyższe, po uwzględnieniu zapłaty przez pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego łącznie kwoty 3251,66 zł, należało orzec jak w pkt
3. O ustawowych odsetkach Sąd orzekł na zasadzie art. 481 kc w zw. z art. 817 § 2 kc albowiem szkoda została zgłoszona w dniu 20.10.2014 r. i ubezpieczyciel powinien spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni od tej daty. O kosztach procesu w punkcie 2 wyroku Sąd orzekł kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 § 1 kpc . Ponieważ powód wygrał sprawę w całości, Sąd zasądził na jego rzecz wszystkie koszty procesu, na które złożyły się: opłata sądowa od pozwu w wysokości 196 zł, wynagrodzenie radcy prawnego – 600 zł (§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych … /Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm./), oraz wynagrodzenie biegłego w kwocie 900, 92 zł, tj. łącznie 1696,92 zł.