1 pkt 1 lub 2 o ile: wezwanie zostanie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji beneficjenta w tym zakresie, na dowód czego do wezwania dołączony zostanie obowiązujący dokument potwierdzający to umocowanie, w szczególności w postaci aktu nominacji lub pełnomocnictwa, w oryginale lub kopii uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem przez notariusza; własnoręczność podpisów na wezwaniu zostanie potwierdzona przez notariusza; w wezwaniu zostanie wskazany rachunek bankowy beneficjenta, na który gwarant powinien dokonać zapłaty z tytułu gwarancji. W § 5 gwarancji przewidziano, iż obowiązuje ona od dnia zawarcia umowy do dnia 30.09.2009 r. włącznie z tytułu określonego w § 2 ust. 1 pkt 1 (pkt 1) oraz od dnia 1.10.2009 r. do dnia 16.10.2014r. włącznie odnośnie roszczeń z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości (pkt 2), i tylko wezwanie do zapłaty doręczone odpowiednio w okresie określonym w pkt 1 lub 2 oraz spełniające wszystkie wymogi formalne określone w § 3 będzie powodowało obowiązek zapłaty z tytułu gwarancji (gwarancja ubezpieczeniowa – k. 28-29). W okresie obowiązywania rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości Urząd (...) nałożył na wykonawcę karę umowną w wysokości 366.415, 00 wskazując, że wykonawca nie usunął w terminie wad stwierdzonych przez zamawiającego na podstawie sporządzonych protokołów (k. 35). W dniu 7.08.2013 r. Urząd (...) wezwał (...) S.A. do zapłaty kwoty 27.481, 10 zł z gwarancji ubezpieczeniowej należytego wykonania umowy i usunięcia usterek wad z dnia 9.06.2009 r. w związku z niezaspokojeniem przez Syndyka Masy Upadłościowej (...) . roszczeń z tytułu rękojmi za wady wskazując, że zobowiązany Syndyk Masy Upadłości pomimo pisemnego wezwania do zapłaty kar umownych za nieterminowe usuwanie wad, wystosowanego w formie noty księgowej nr (...) z 17.06.2013 r. nie wypłacił naliczonych kar umownych w wysokości 366.415, 00 zł odsyłając noty. Termin usunięcia wad został uzgodniony w protokole z dnia 17.05.2013 r., co daje 100 dni zwłoki. Zgodnie zaś z § 10 ust. 2 pkt 3 umowy kwota kary za każdy rozpoczęty dzień zwłoki wynosi 0, 2 % kwoty 1.832.073, 22 zł, tj. kwotę 3.664, 15 zł. Żądana kwota 27.481, 10 zł jest należna i wymagalna z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości w związku z nieusunięciem wad fizycznych w wyznaczonym terminie przez zobowiązanego (...) S.A. w W. (wezwanie do zapłaty – k. 30). W odpowiedzi na ww. wezwanie (...) S.A. w W. poinformował, iż odmawia zapłaty żądanej kwoty wskazując, że wezwanie do zapłaty nie spełnia wszystkich wymogów formalnych określonych w § 3 gwarancji ubezpieczeniowej, gdyż nie zawiera oświadczenia beneficjenta, że zobowiązany pomimo pisemnego wezwania w wyznaczonym w wezwaniu terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązania
1 pkt 1 lub 2 gwarancji ubezpieczeniowej (k. 27). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt sprawy i wskazanych wyżej dokumentów, których prawdziwość i wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Sąd oddalił wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków Z. M. , S. W. i T. L. . Przede wszystkim wskazać należy, iż zgodnie z art. 258 k.p.c. strona powołująca się na dowód ze świadków obowiązana jest dokładnie oznaczyć fakty, które mają być zeznaniami poszczególnych świadków stwierdzone, i wskazać świadków, tak by wezwanie ich do sądu było możliwe, czego w niniejszej sprawie powód nie uczynił, tj. nie wskazał okoliczności, na które przeprowadzony miał zostać dowód z przesłuchania świadków. Niezależnie od powyższego w ocenie Sądu przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków było zbędne w niniejszej sprawie z uwagi na zebrany materiał dowodowy w postaci dokumentów. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W toku niniejszego postępowania powód domagał się od pozwanego zapłaty kwoty 27.481, 10 zł wskazując, iż kwota ta wynika z gwarancji ubezpieczeniowej zabezpieczającej roszczenie powoda w stosunku do (...) S.A. w W. z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości w związku z zawartą umową, przedmiotem której było wykonanie modernizacji boiska szkolnego przy Zespole Szkół nr (...) przy ul. (...) `ego w W. . Mocą przedmiotowej gwarancji ubezpieczyciel zobowiązał się do zapłaty powodowi nieodwołalnie i bezwarunkowo kwoty 27.481, 10 zł. Jako, że pozwany nie usunął w wyznaczonym terminie wad stwierdzonych w okresie gwarancji powód wezwał go do zapłaty ww. kwoty, która nie została na jego rzecz uiszczona. Pozwany podnosił, iż główną przyczyną odmowy wypłaty dochodzonej kwoty był brak spełnienia przesłanek przewidzianych w gwarancji ubezpieczeniowej dla wezwania do zapłaty. Nadto podnosił, że z treści gwarancji nie wynika, ażeby gwarant był zobowiązanym do zapłaty kwoty 27.481, 10 zł tytułem kar umownych w z związku z nieusunięciem wad fizycznych przez (...) S.A. w wyznaczonym terminie. Na wstępie rozważań wskazać należało, w przypadku gwarancji ubezpieczeniowej, gwarant nie może odwoływać się do stosunku podstawowego łączącego dłużnika z wierzycielem (beneficjentem). Podstawą żądania wypłaty i roszczenia wobec ubezpieczyciela może być zatem wyłącznie treść dokumentu gwarancji. Gwarancja ubezpieczeniowa jest umową o charakterze abstrakcyjnym, nie akcesoryjnym wobec tzw. stosunku podstawowego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione zostało, że wynikające z gwarancji ubezpieczeniowej zobowiązanie jest samodzielne, a gwarant płaci nie cudzy, ale własny dług, w związku, z czym zasadniczo nie służą mu zarzuty wynikające ze stosunku podstawowego (por. wyrok z dnia 29 września 2004 r., II CK 17/04). Bez wątpienia natomiast gwarant może powoływać się na wyłączenie lub ograniczenie jego odpowiedzialności, wynikające z samej gwarancji. Może podnosić np. zarzut, że świadczenie, którego dotyczy gwarancja nie stało się wymagalne w okresie wskazanym w gwarancji, czy też, że jego wysokość przewyższa sumę gwarancyjną, może też podnosić zarzut niewypełnienia przez beneficjenta określonych w gwarancji obowiązków (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2005 r., sygn. akt III CK 155/04). Wskazać nadto należy, że treść gwarancji ubezpieczeniowych kształtowana jest na zasadzie swobody umów, ukonstytuowanej w art. 353 1 k.c. , w myśl którego strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W niniejszej sprawie (...) S.A. , działając na zlecenie ubezpieczającego (wykonawcy), zobowiązywał się względem niego zapłacić ubezpieczonemu (zamawiającemu) kwotę 91.603, 66 zł na wypadek zaistnienia określonych zdarzeń, w tym kwotę 27.481, 10 zł z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości. Z uwagi na zakwestionowanie przez stronę pozwaną spełnienia przesłanek formalnych wezwania do zapłaty ww. kwoty w pierwszej kolejności należało odnieść się do tej kwestii. Sąd zważył, że w myśl § 3 gwarancji ubezpieczeniowej strony ustaliły, że gwarant miał dokonać zapłaty z tytułu gwarancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu pierwszego pisemnego wezwania do zapłaty zawierającego oświadczenie beneficjenta, że żądana kwota jest należna i wymagalna z tytułu określonego w § 2 ust. 1 pkt 1 lub 2, a ponadto, że zobowiązany pomimo pisemnego wezwania w wyznaczonym w wezwaniu terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązania
1 pkt 1 lub 2 o ile: wezwanie zostanie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji beneficjenta w tym zakresie, na dowód czego do wezwania dołączony zostanie obowiązujący dokument potwierdzający to umocowanie, w szczególności w postaci aktu nominacji lub pełnomocnictwa, w oryginale lub kopii uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem przez notariusza; własnoręczność podpisów na wezwaniu zostanie potwierdzona przez notariusza; w wezwaniu zostanie wskazany rachunek bankowy beneficjenta, na który gwarant powinien dokonać zapłaty z tytułu gwarancji. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy w ocenie Sądu rację należało przyznać stronie pozwanej, która podnosiła, iż wezwanie do zapłaty z dnia 7.08.2013 r. nie spełniało wszystkich ww. wymagań, a mianowicie nie zawierało oświadczenia powoda, iż wykonawca w wyznaczonym terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązania
1 pkt 1 lub 2 gwarancji. W przedmiotowym wezwaniu powód wskazał jedynie, iż roszczenia z tytułu rękojmi za wady i gwarancji jakości nie zostały zaspokojone przez Syndyka Masy Upadłości (...) S.A. w W. , a nadto, że Syndyk Masy Upadłości pomimo pisemnego wezwania do zapłaty kar umownych za nieterminowe usuwanie wad, wystosowanego w formie noty księgowej nie wypłacił naliczonych kar umownych w wysokości 366.415, 00 zł. Wobec powyższego w pierwszej kolejności uznać należało, że wskazane wezwanie do zapłaty przede wszystkim było niespójne, wewnętrznie sprzeczne – z jednej strony powód wskazywał, że dotyczy ono roszczeń z tytułu rękojmi za wady i gwarancji jakości, z drugiej zaś, że roszczenie związane jest z nałożonymi przez powoda na wykonawcę karami umownymi z tytułu nieusunięcia wad w wymaganym terminie. Zarówno w pozwie, jak i w dokumentach dołączonych do pozwu wskazane zostało, że powód obciążył wykonawcę karą umowną przewidzianą w § 10 ust. 2 pkt 3 umowy z dnia 10.06.2009 r. Stosownie do ww. postanowienia umowy wykonawca zobowiązał się do zapłacenia na rzecz zamawiającego kary umownej za zwłokę w usunięciu stwierdzonych wad przy odbiorze, w okresie gwarancji lub rękojmi w wysokości 0, 2 % wynagrodzenia umownego brutto, określonego w § 8 ust. 1 umowy za każdy rozpoczęty dzień zwłoki, liczony od dnia wyznaczonego przez zamawiającego na ich usunięcie, do dnia ich usunięcia. Z noty księgowej z dnia 27.06.2013 r. wprost wynika przy tym, że powód obciążył wykonawcę wskazaną karą umowną, w wysokości 366.415, 00 zł. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że oświadczenie złożone w wezwaniu do zapłaty, zgodnie z którym pomimo wezwania zobowiązanie nie zostało wykonane dotyczyło kary umownej, nie zaś zobowiązania wynikającego z tytułu określonego w § 2 ust. 1 pkt 2 gwarancji, tj. zobowiązania z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości. Nie ulegało zaś wątpliwości, iż z treści gwarancji z dnia 9.06.2009 r. nie wynikało, iż gwarant był zobowiązany do zapłaty kwoty 27.481, 10 zł tytułem kar umownych w związku z nieusunięciem wad fizycznych przez (...) S.A. w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu ubezpieczyciel zasadnie zatem odmówił wypłaty dochodzonej przez powoda kwoty, dotyczącej nałożonych na wykonawcę kar. Na marginesie już tylko wskazać należało, że w niniejszej sprawie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można stwierdzić w sposób jednoznaczny czy spełnione zostały pozostałe wymogi formalne dokumentu w postaci wezwania do zapłaty, tj. czy zostało do niego dołączone odpowiednie pełnomocnictwo, a także czy własnoręczność podpisów na wezwaniu została potwierdzona przez notariusza. Skoro jednak okoliczności te nie były przez pozwanego kwestionowane uznać należało, iż właściwe dokumenty zostały przedstawione wraz z wezwaniem do zapłaty. W tym miejscu wskazać należało, iż pomimo wadliwie skonstruowanego wezwania do zapłaty, żądanie powoda dotyczące wypłaty sumy gwarancyjnej z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości mogło zostać przez niego zgłoszone. Jak bowiem wynika z § 5 ust. 2 gwarancja obowiązuje od dnia 1 października 2009 r. do dnia 16 października 2014 r. włącznie, wobec czego powód posiadał uprawnienie do właściwego sformułowania wezwania do zapłaty również w toku niniejszego postępowania, czego jednak nie uczynił, niezasadnie domagając się wypłaty sumy gwarancyjnej na pokrycie nałożonych na wykonawcę kar umownych. W przypadku nawet jednak prawidłowego wystawienia wezwania i wystąpienia z właściwym żądaniem należałoby jeszcze rozważyć kwestię czy powód w ogóle posiadał uprawnienie do zgłoszenia roszczenia, skoro modernizacja boiska szkolnego została już wykonana, a prace odebrane i nie zgłaszano wad tychże prac, które zmniejszałyby wartość lub użyteczność przedmiotu umowy, bądź też przedmiot umowy nie miał właściwości, o których zapewniono powoda, czy też wydany został w stanie niezupełnym. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 353 1 k.c. orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W niniejszej sprawie Sąd oddalił powództwo wytoczone przez m.st. W. , dlatego też to powód obowiązany jest zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty procesu. Warunkiem zasądzenia od strony przegrywającej na rzecz przeciwnika kosztów procesu jest zgłoszenie żądania, który w niniejszej sprawie został spełniony, albowiem wniosek taki został zgłoszony w odpowiedzi na pozew. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego w niniejszej sprawie składają się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2.400, 00 zł ( § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17, 00 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. orzeczono jak w punkcie II wyroku. Z. : (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.