Sad powszechny, II W 680/15

Sygn. akt II W 680/15 (...) 605/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca SSR Anetta Krawczyk Protokolant Andżelika Burdukiewicz po rozpoznaniu dnia 22.12.2015 r., sprawy przeciwko M. S. synowi W. i J. ur. (...) w J. obwinionemu o to, że: W dniu 2 czerwca 2015 roku o godzinie 9:25 w G. , powiatu (...) , przy ul. (...) poprzez fałszywą informację wywołał niepotrzebną czynność funkcjonariuszy Policji, tj. o wykroczenie z art. 66 § 1 k.w .

1. M. S. uznaje za winnego tego, że w dniu 2 czerwca 2015 r. o godz. 9.25 w G. , powiatu (...) , przy ulicy (...) , chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywą informacją odnośnie nieprawidłowego sprawowania opieki nad dzieckiem, wprowadził w błąd funkcjonariuszy Policji, tj. popełnienia wykroczenia z art. 66 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 66 § 1 k.w. wymierza mu karę grzywny w kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych,
2. na podstawie art. 118 § 1 k.p.s. w. w zw. z § 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. , w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia oraz art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł i wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł. Sygn. akt II W 680/15 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony M. S. jest 30 - letnim mieszkańcem J. , kawalerem, posiada wyższe wykształcenie, prowadzi działalność gospodarczą, osiągając średni miesięczny dochód w wysokości około 3000 – 3500 zł. Jest ojcem dziecka w wieku jednego roku. Obwiniony jest w konflikcie z matką dziecka J. M. oraz jej rodziną. (dowód: wyjaśnienia obwinionego M. S. – k.9v, 28v, zeznania świadka T. M. – k.6, k.38) W dniu 2 czerwca 2015 r. przed Sądem Rejonowym w Lwówku Śląskim odbywała się sprawa, w której jako oskarżony występował M. S. , jako pokrzywdzeni – J. M. oraz jej ojciec A. M. . J. M. , przyjeżdżając do sądu, zostawiła dziecko pod opieką matki, mieszkającej w G. przy ulicy (...) . Obwiniony M. S. , domyślając się, że dziecko jest z matką J. M. , około godziny 9.25 zatelefonował do Komisariatu Policji w G. , informując o niewłaściwie sprawowanej opiece nad dzieckiem. Przybyły do mieszkania T. M. funkcjonariusz Policji stwierdził, że dziecko jest pogodne, zadbane, w mieszkaniu jest porządek. Kobieta była trzeźwa, zrównoważona, nic nie wskazywało, aby stanowiła zagrożenie dla dziecka. Zgłoszenie obwinionego był bezpodstawne. (dowód: częściowo wyjaśnienia obwinionego M. S. – k.28v, zeznania świadków: świadka T. M. – k.6, k.38, P. J. – k.4, k.37v-38, notatka urzędowa - k.2) Przesłuchany przez funkcjonariusza Policji obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Przesłuchany przed Sądem wyjaśnił, że w dniu zdarzenia dziecko było pod opieką T. M. , leczonej psychiatrycznie, lecz nie posiada wiedzy, na jaką chorobę cierpi i domagał się ustalenia tego przez Policję oraz, że nie jest możliwe, aby w mieszkaniu T. M. był porządek. Wyjaśnił, że kobieta cierpi na (...) gruźlicę skóry. Podniósł, że po zdarzeniu widział zdjęcie syna, który miał na twarzy rozległe ślady wynikające najprawdopodobniej z atopowego zapalenia skóry, zaś funkcjonariusz Policji nie wspomniał o tej okoliczności, jak i o obecności w mieszkaniu T. M. psa. Wyjaśnił, że otrzymał do podpisu protokół „in blanco”, przedkładając jego kserokopię (k.34-36). Sąd zważył, co następuje: Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego M. S. w części, w której nie przyznaje się do przekazania fałszywej informacji funkcjonariuszom Policji. Zdaniem Sądu stanowią one przyjętą przez obwinionego linię obrony. Pozostają one bowiem w sprzeczności z materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków P. J. i T. M. oraz notatki urzędowej. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje, czy w dniu zdarzenia syn obwinionego posiadał objawy alergii na twarzy. Po pierwsze, obwiniony dowiedział się o nich po zdarzeniu, a zatem zgłaszając telefonicznie o nieprawidłowej opiece nad dzieckiem, nie posiadał wiedzy na ten temat i dopiero w trakcie procesu podniósł tę okoliczność. Po drugie, interwencja dotyczyła opieki nad dzieckiem, która okazała się prawidłowa. Za zbędne Sąd uznał odnoszenie się do kwestionowanych przez obwinionego zeznań świadka P. J. , dotyczących porządku w mieszkaniu T. M. oraz obecności psa, skoro obwiniony nie był w dniu zdarzenia w mieszkaniu T. M. . Z zeznań świadka T. M. wynika, że nie była leczona psychiatrycznie i nie cierpi na gruźlicę skóry. Zdaniem Sądu obwiniony, dla potrzeb niniejszego procesu, próbował w sposób nieudolny wytłumaczyć swoje zachowanie, zmierzające do dokuczenia rodzinie byłej konkubiny. Gołosłowne są ponadto twierdzenia obwinionego, że nie został przesłuchany w niniejszej sprawie, lecz otrzymał do podpisu protokół in blanco. Obwiniony posiada bowiem kserokopię protokołu przesłuchania (k.34-36), którego oryginał wraz z pouczeniami, które podpisał, znajdują się w aktach sprawy (k.8-10). Podczas rozprawy potwierdził autentyczność złożonego przez siebie podpisu. Sąd dał wiarę logicznym i wzajemnie się uzupełniającym zeznaniom świadków P. J. i T. M. . Znajdują one również potwierdzenie w notatce urzędowej. Dodać jednocześnie należy, że podczas przesłuchania przed Sądem widoczne było wolne poruszanie się przez świadka T. M. . Świadek T. M. zeznała, że cierpi na chorobę wątroby, czasem jest osłabiona. Z zeznań świadka P. J. wynika, że w dniu zdarzenia nie było nic niepokojącego w jej zachowaniu. Również w dniu przesłuchania przed Sądem T. M. nie sprawiała wrażenia osoby, której na kilka godzin nie można powierzyć opieki nad dzieckiem. Sąd dał wiarę dowodowi w postaci notatki urzędowej, załączonej do wniosku o ukaranie, albowiem znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków P. J. i T. M. . Zdaniem Sądu fałszywe poinformowanie przez obwinionego M. S. funkcjonariusza Policji o niewłaściwie sprawowanej opiece nad jego dzieckiem, w sytuacji, gdy taka okoliczność nie miała miejsca i w istocie obwiniony nie miał podstaw i okazji, aby to stwierdzić, niewątpliwie miało na celu wprowadzenie w błąd i wywołanie niepotrzebnej czynności funkcjonariuszy Policji. Zgodnie z przepisem art. 66 § 1 k.w. karze podlega ten, kto chcąc wywołać niepotrzebną czynność, fałszywą informacją lub w inny sposób wprowadza w błąd instytucję użyteczności publicznej albo organ ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego lub zdrowia. Sąd uznał zatem, że obwiniony M. S. w dniu 2 czerwca 2015 roku o godzinie 9:25 w G. , powiatu (...) przy ul. (...) , chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywą informacją odnośnie nieprawidłowego sprawowania opieki nad dzieckiem, wprowadził w błąd funkcjonariuszy Policji. Powyższe wyczerpało znamiona wykroczenia z art. 66 § 1 k.w. Wymierzając obwinionemu M. S. karę Sąd kierował się dyrektywami wskazanymi w art. 33 k.w. Sąd nie znalazł okoliczność łagodzących w stosunku do obwinionego. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał pobudki, którymi kierował się obwiniony, tj. chęć dokuczenia rodzinie, z którą był w konflikcie oraz mniej niż znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego M. S. czynu. Swoim działaniem obwiniony w sposób celowy zlekceważył obowiązujące normy prawne. Sąd wymierzył obwinionemu na podstawie art. 66 § 1 k.w. karę 150 zł grzywny, uznając ją za najbardziej adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Kara ta, w przekonaniu Sądu, spełni wobec obwinionego swoje cele prewencyjne i represyjne, przekonując go, iż złamanie prawa nie jest bezkarne. Uświadomi mu naganność jego postępowania i nieuchronność kary w przypadku popełnienia wykroczenia. Z uwagi na sytuację materialną obwinionego M. S. , osiągającego stałe dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, Sąd zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł i wymierzył opłatę w sprawie w kwocie 30 zł.