Sad powszechny, II K 28/15

(1), syna A. i J. , urodzonego 22 maja1960 roku w W. , oskarżonego o to, że w okresie od daty bliżej nie ustalonej do 21 listopada 2014 roku w W. , gm. W. , woj. (...) , wprowadzał na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla niego w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. , w ten sposób, że nabywał produkty pochodzenia zwierzęcego, które przepakowywał do opakowań oznaczonych cechami swojego zakładu i następnie wprowadzał je do sprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 25 ust.4 Ustawy z dnia 16 grudnia 20054 roku o produktach pochodzenia zwierzęcego A. K.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to, czyn ten kwalifikując z art. 25 ust. 4 Ustawy z dnia 16 grudnia 20054 roku o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.U z 2014 poz. 1577, j.t) na podstawie tegoż przepisu w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych; zasądza od A. K.

(1)na rzecz Skarbu Państwa 230 (dwieście trzydzieści) złotych tytułem kosztów sądowych (w tym 160 złotych opłaty). II K 28/15 UZASADNIENIE A. K.

(1)jest właścicielem ubojni zwierząt w miejscowości W. . Zezwolenie według którego działa jego zakład wystawione prze Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. przewiduje jedynie ubój i rozbiór zwierząt oraz sprzedaż mięsa pochodzącego z tego uboju. Nie ma on zezwolenia na nabywanie i odsprzedawanie mięsa pochodzącego z innych źródeł (k-28-29). Ponadto w dniu 29 września 2014 roku tenże Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. wydał decyzje o zawieszeniu działalności ubojni oskarżonego wobec stwierdzonych wcześniej nieprawidłowości. Ubojnia wznowiła działalność w dniu 3 listopada 2014 roku, po usunięciu przez A. K. stwierdzonych nieprawidłowości. Już po tej dacie lekarze z Wojewódzkiego Inspektoratu w S. ustalili, iż na posesji S. K. , ale poza terenem rzeźni znajduje się kontener z mięsem niewiadomego pochodzenia (protokół oględzin strona 161 akt (...) Lekarza Weterynarii nadesłanych w dniu 9 lipca 2015 roku). O fakcie tym powiadomili Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. . W dniach 20 i 21 listopada 2014 roku przeprowadzono kontrolę doraźną Zakładu. Podczas kontroli stwierdzono obecność mięsa poza zatwierdzonym obiektem zakładu w kontenerze wolnostojącym. Mięso przetrzymywane było w pojemnikach plastikowych oraz opakowaniach papierowych bez możliwości dokonania identyfikacji każdego z pojemników. W dniu 20 i 21 listopada 2014 roku, w wyniku kontroli przeprowadzonej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. ustalono, że w kontenerze usytuowanym poza zatwierdzonym obiektem rzeźni przetrzymywane jest 236 pojemników plastikowych i 25 papierowych opakowań z zamrożonym mięsem czerwonym. Mięso w pojemnikach nie dało się zidentyfikować w odniesieniu do zwierząt, z których je pozyskano. Ubojnia (...) z rozbiorem mięsa czerwonego w W. nie posiada zatwierdzonej mroźni umożliwiającej przetrzymywanie mięsa zamrożonego oraz procedur w ramach systemu (...) pozwalających na identyfikację mięsa zamrożonego w pojemnikach. W trakcie kontroli A. K.

(1)okazał Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii dokument zakupu mięsa z firmy (...) z którego wynikało, iż nabył z tej firmy 3258 kg mięsa (k-30). Dokument ten wystawiono 24 października 2014 roku i w tej dacie mięso zostało nabyte przez oskarżonego; nadto zgodnie z tym dokumentem mięso to nadawało się do spożycia jedynie do dnia 28 października 2014 roku. Było to mięso wieprzowe. Mięso ujawnione w kontenerze w trakcie kontroli w dniu 21 listopada 2014 było zapakowane w pojemniki opatrzone cechami indywidualizującymi je jako opakowania ubojni A. K. . Na pojemnikach tych data pozyskania mięsa została oznaczona na dzień 27 października 2014 roku z datą przydatności do spożycia do dnia 10 listopada 2014 roku. Wśród tego mięsa znajdowało się też mięso wołowe niewiadomego pochodzenia. Po przeważeniu mięsa okazało się, iż w partii tej brakuje około dwóch ton mięsa, o ile pochodziło ono z zakupu w firmie (...) . Nie wyjaśniono, co stało się z mięsem pochodzącym z tej partii. Oskarżony w swoim zakładzie nie dysponuje żadnymi dokumentami które pozwoliłyby ustalić co stało się z tym mięsem. W trakcie oględzin prowadzonych przez policjantów w niniejszej sprawie w dniach 10 i 11 grudnia 2014 roku (k-14-17) potwierdzono, iż w kontenerze zakwestionowane mięso jest nadal przechowywane w skrzynkach stanowiących opakowania ubojni (...) . Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania M. S. (k-4-5, 28-29 i z rozprawy), nadto szczegółowego wykazu ujawnionego mięsa (k-6-8), protokołu oględzin (k- 14-17), materiału poglądowego (k-34), akt (...) Lekarza Weterynarii nadesłanych w dniu 9 lipca 2015 roku, danych o karalności oskarżonego oraz danych dotyczących jego osoby. A. K.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Sąd dał wiarę zeznaniom M. S. co do faktów wynikających z ustaleń kontroli. Nie ma żadnych podstaw by kwestionować jego zeznania, a także poczynione w trakcie kontroli ustalenia. Wina oskarżonego jest niewątpliwa. Zgromadził on na terenie swojej posesji, choć poza terenem zakładu ubojni, w wolnostojącym kontenerze mięso niewiadomego pochodzenia. A. K.

(1)postawiono zarzut że w okresie od daty bliżej nie ustalonej do 21 listopada 2014 roku w W. , wprowadzał na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla niego w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. , w ten sposób, że nabywał produkty pochodzenia zwierzęcego, które przepakowywał do opakowań oznaczonych cechami swojego zakładu i następnie wprowadzał je do sprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 25 ust. 4 Ustawy z dnia 16 grudnia 20054 roku o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.U z 2014 poz. 1577, j.t). Przepis ten penalizuje zachowanie polegające na wprowadzaniu na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem prowadzonej działalności gospodarczej. Ustawa ta określa w art. 1: 1)właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, określonych w przepisach: a)rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 853/2004", oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, b)rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 854/2004", oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, 2)wymagania, jakie powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek, 3)wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny, 4)sposób przeprowadzania urzędowych kontroli w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia - z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 178/2002" (….) . Z kolei art. 3 powołanego wyżej rozporządzenia zawiera definicję „wprowadzenia na rynek” i ustala, iż oznacza to posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania”. Definicja ta jest bardzo szeroka, ale jasna. Każda forma dysponowania taką żywnością przez właściciela prowadzącego działalność gospodarczą wbrew warunkom określonym dla tej działalności jest występkiem z art. 25 ust. 4 Ustawy z dnia 16 grudnia 20054 roku o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.U z 2014 poz. 1577, j.t). Mięso było w pojemnikach oznaczonych jako należące do Ubojni (...) . Trudno też przypuszczać by taka ilość mięsa była gromadzona i przechowywana w celach innych niż komercyjne. To, że kontener znajdował się poza terenem określonym technologicznie jako rzeźnia nie zmienia tej oceny, stał na posesji A. K. , tam gdzie znajduje się zresztą jego dom, a biorąc pod uwagę opakowania w których się znajdowało mięso, z całą pewnością było szykowane do wprowadzenia na rynek. Jeśli przyjąć za prawdę, iż mięso to pochodziło z zakupu z firmy (...) to jego część musiała w taki lub inny sposób już zostać wprowadzona na rynek. W zabezpieczonej partii brakuje ponad dwóch ton mięsa wieprzowego i nie da się uwierzyć by od daty zakupu do daty kontroli, w ciągu niespełna sześciu tygodni A. K.

(1)sam spożytkował taką ilość mięsa na własne potrzeby. A. K.

(1)w ramach udzielonego zezwolenia może jedynie prowadzić ubój i rozbiór ubitych w jego ubojni sztuk zwierząt gospodarskich. Oskarżony swoim zachowaniem w pełni wyczerpał dyspozycję art. 25 ust. 4 Ustawy z dnia 16 grudnia 20054 roku o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.U z 2014 poz. 1577, j.t). A. K.

(1)był w przeszłości karany (k-32) na samoistne kary grzywny za inne przestępstwa, niepodobne w rozumieniu prawa karnego do popełnionego obecnie. Sąd z tego powodu, oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu jako znaczny, uznał iż wymierzenie kary jest konieczne, ale nie ma potrzeby wymierzania kar najsurowszych. Dla powstrzymania oskarżonego w przyszłości od popełnienia kolejnego występku wystarczy kara samoistnej grzywny. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 626 kpk i 627 kpk oraz art. 3.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.1983.49.223 j.t.).