Sad powszechny, I C 396/15

Sygn. akt I C upr 396/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Miliczu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik Protokolant: Agnieszka Hasiak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. w Miliczu sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowo – akcyjna w W. przeciwko K. G. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym. Sygn. akt I C upr 396/15 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Spółka z o.o. Spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w W. , działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 30 czerwca 2015 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany K. G. zapłacił stronie powodowej kwotę 968,30 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 30,00 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że nabyła wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki zawartej przez (...) Sp. z o.o. Podniosła, że w dniu 19 maja 2014 r. pozwany zawarł z (...) Sp. z o.o. umowę udzieloną w ramach Umowy Elastycznie P. Ratalnej, przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość. Pozwany dokonał rejestracji w systemie teleinformatycznym powoda, jednocześnie akceptując warunki umowy pożyczki oraz regulaminu. Ponadto potwierdził warunki umowy poprzez dokonanie przelewu jednego grosza ze swojego rachunku bankowego na rachunek (...) Sp. z o.o. W związku z powyższym w dniu 19 maja 2014 r. (...) Sp. z o.o. przelała na rachunek pozwanego kwotę 900,00 zł tytułem zawartej umowy pożyczki. Z tytułu umowy cesji pozwany jest zobowiązany do zapłaty stronie powodowej wszystkich wierzytelności, które stały się wymagalne z dniem upływu terminu płatności umowy pożyczki, tj. z dniem 19 czerwca 2014 r. W związku z zawartą umową naliczona została prowizja w wysokości 12,00 zł. W przypadku zaległości w spłacie, pożyczkobiorca zobowiązany był do pokrycia kosztów upominawczych i windykacyjnych, a to 5 zł za każdy monit telefoniczny, 2 zł za każdy SMS i 15 zł za przygotowanie i wysyłkę wezwania do zapłaty w postaci listu poleconego. Według umowy opłaty te nie mogą przekroczyć 15 zł dziennie i 55 zł miesięcznie. Pozwany nie wywiązał się z postanowień umowy, dlatego strona powodowa domaga się zapłaty zaległej kwoty pożyczki z odsetkami i pozostałymi kosztami. Ponadto strona powodowa wyjaśniła, że zawarła umowę spółki z dwiema innymi firmami, a wierzytelności, w tym w stosunku do pozwanego, zostały wniesione jako wkład niepieniężny przez spółkę (...) Sp. z o.o. Ponadto została zawarta umowa cesji pomiędzy stroną powodową a (...) Sp. z o.o. , obejmująca prowizje i odsetki naliczane od zawartych umów pożyczek. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa - na wezwanie tutejszego Sądu - w dniu 1 października 2015 r. wykazała umocowanie osób ją reprezentujących i przedłożyła pełnomocnictwo procesowe oraz dokumenty powołane jako dowody w sprawie. Jednocześnie zmieniła żądanie w ten sposób, ze wniosła o zasądzenie tytułem prowizji za udzielenie pożyczki kwoty 450,00 zł. Pozwany – prawidłowo wezwany - nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani nie żądał rozpoznania sprawy pod jego nieobecność. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) Sp. z o.o. w W. świadczyła przez Internet usługi finansowe, w tym udzielała pożyczek gotówkowych. Firma ta posługiwała się gotowym formularzem umowy elastycznej pożyczki ratalnej. (dowód: formularz umowy pożyczki k. 24-26; regulamin pożyczki k. 27) Pozwany K. G. w dniu 19 maja 2014 r. dokonał na rzecz pożyczkodawcy przelewu kwoty 0,10 zł potwierdzając tym samym rejestrację i wyrażając zgodę na zawarcie umowy pożyczki nr (...) . (dowód: potwierdzenie dokonania przelewu k.21) W dniu 19 maja 2014 r. pożyczkodawca przelał na rachunek bankowy pozwanego tytułem pożyczki nr (...) kwotę 900,00 zł. Jednocześnie wystawił harmonogram spłaty tej pożyczki w czterech ratach, płatnych do dnia 19 czerwca 2014 r. – 333,05 zł, 19 lipca 2014 r. – 335,99 zł, 19 sierpnia 2014 r. – 338,97 zł i 19 września 2014 r. – 341,99 zł. Całkowita spłata została określona na kwotę 1 362,00 zł. (dowód: potwierdzenie dokonania przelewu k. 23; harmonogram k. 20) W dniu 4 lipca 2014 r. pożyczkodawca wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 346,65 zł tytułem zaległości w spłacie pożyczki nr (...) . (dowód: pismo z 04.07.2014 r. k. 22) W dniu 20 lipca 2014 r. pożyczkodawca wystawił, skierowane do pozwanego, ostateczne wezwanie do zapłaty kwoty 684,74 zł, wynikającej z umowy pożyczki nr (...) . (dowód: pismo z 20.07.2014 r. k. 19) W dniu 19 września 2014 r. pożyczkodawca wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki o nr (...) i wezwał do uregulowania całości zadłużenia wraz z odsetkami, prowizjami i opłatami w łącznej kwocie 1 401,70 zł. (dowód: pismo z 19.09.2014 r. k. 18) Strona powodowa nabyła od (...) Sp. z o.o. w W. wierzytelność względem pozwanego wynikającą z umowy pożyczki nr (...) z dnia 19 czerwca 2014 r., z terminem wymagalności przypadającym na dzień 19 czerwca 2014 r. (dowody: oświadczenie o wniesieniu wkładów z 06.03.2015 r. k.29; lista wierzytelności k. 30- 31; umowa spółki jawnej z 10.02.2015 r. k. 32-34; umowa sprzedaży z 06.03.2015 r. k. 35-36) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła m.in. z treści przepisu art. 509 k.c. , który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Podstawę prawną żądania stanowi przepis art. 720 k.c. , zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W niniejszej sprawie znajdą również zastosowanie przepisy ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim , bowiem zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Wedle przepisu ustępu 2 punktu 1 wyżej wskazanego artykułu za umowę o kredyt konsumencki uważa się również umowę pożyczki. Strona powodowa, formułując żądanie zaoferowała jako materiał dowodowy dokumenty w postaci potwierdzeń przelewu i warunków umowy pożyczki, wezwań do zapłaty oraz umów w zakresie przejścia dochodzonej wierzytelności z pożyczkodawcy na stronę powodową. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił uwzględnić żądania pozwu. Strona powodowa nie zdołała bowiem wykazać, że doszło do zawarcia umowy pożyczki o numerze (...) . W tym zakresie powodowa spółka powoływała się na rejestrację dokonaną przez pozwanego i złożone przez niego oświadczenie o zgodzie na zawarcie umowy pożyczki. Zauważyć jednak należy, że w dokumencie potwierdzającym przelew przez pozwanego kwoty 0,10 zł mowa jest o umowie pożyczki opatrzonej numerem (...) , natomiast pozostałe dokumenty, w tym potwierdzenie przelewu rzekomej kwoty pożyczki, dotyczą umowy o numerze (...) . Strona powodowa w uzasadnieniu pozwu w ogóle nie posługiwała się numerem umowy i w żaden sposób nie odniosła się do tych rozbieżności. Ponadto w żaden sposób nie został wykazany termin wymagalności roszczenia, oznaczony w pozwie na dzień 19 czerwca 2014 r. Zgodnie z art. 339 k.p.c. , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie - w świetle powyższych rozważań - takie wątpliwości zachodziły, co obligowało Sąd do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które jednak nie pozwoliło ustalić czy w skład wierzytelności nabytych przez stronę powodową wchodzi wierzytelność względem pozwanej oraz na jakich dokładnie warunkach pozwana uzyskała środki finansowe od poprzednika prawnego strony powodowej. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.