← Polska

Sad powszechny, VII U 1316/15

Sygn. akt VII U 1316/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Małgorzata Kowalska Protokolant Agnieszka Goluch po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 roku w Lublinie sprawy R. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o inne świadczenie pieniężne (dodatek za pracę przymusową) na skutek odwołania R. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 1 czerwca 2015 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VII U 1316/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 1 czerwca 2015 roku, znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. przyznał R. D. , do pobieranej emerytury, świadczenie pieniężne z tytułu przymusowego zatrudnienia oraz ryczałt energetyczny i dodatek kompensacyjny, na podstawie zaświadczenia z Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. z dnia 26 maja 2015 roku, zawierającego informacje o przymusowym zatrudnieniu skarżącego w Jednostce Wojskowej (...) Wojskowym Batalionie Górniczym (decyzja k. 148 a.e.). W odwołaniu od powyższej decyzji R. D. domagał się przyznania mu świadczenia zaległego od 1996 roku z dodatkiem rekompensaty dla byłych żołnierzy górników zatrudnionych w Kopalniach (...) . Wskazał przy tym , iż już w 1996 roku złożył w organie emerytalnym zaświadczenie z Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. , iż odbył służbę wojskową (k. 2 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy domagał się jego oddalenia, wskazując iż ubezpieczony w 1996 roku, wraz z wnioskiem o prawo do renty złożył jedynie zaświadczenie o fakcie odbycia służby wojskowej, brak w nim było jakiejkolwiek adnotacji o przymusowym zatrudnieniu w kopalni, nie składał wówczas również wniosku o takie świadczenie. Po raz pierwszy o wypłatę świadczeń z tytułu przymusowego zatrudnienia w kopalni wnioskodawca wystąpił w maju 2015 roku. Na podstawie złożonych dokumentów ustalono zaś prawidłową wysokość świadczenia (k. 3 a.s.). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Wnioskodawca R. D. w dniu 15 marca 1996 roku złożył wniosek o przyznanie renty inwalidzkiej. Wraz z wnioskiem złożył m.in. zaświadczenie z Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. z dnia 7 marca 1996 roku stwierdzające, iż pełnił on służbę w Wojsku Polskim od dnia 7 października 1955 roku do 25 października 1957 roku (k. 4, t. I akt ZUS). Decyzją z dnia 26 marca 1996 roku przyznano mu prawo do renty inwalidzkiej 2 grupy inwalidów. Nie przyznano wówczas skarżącemu żadnych dodatków do renty tj. dodatku kombatanckiego czy ryczałtu energetycznego (k. 17-18, t. I akt ZUS). W dniu 4 czerwca 2002 roku wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Do wniosku odwołujący dołączył legitymację ubezpieczeniową (k.1-3, t. II akt ZUS). Decyzją z dnia 24 czerwca 2002 roku Zakład ustalił wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia (...) roku, wstrzymując jednocześnie wypłatę renty. Do emerytury również nie przyznano żadnych dodatków, wnioskodawca nie składał żadnego wniosku w tym zakresie (vide akta ZUS t. II). Powyższe decyzje o przyznaniu i obliczeniu świadczeń rentowych i emerytalnych nie zostały zaskarżone przez wnioskodawcę (bezsporne). W dniu 14 maja 2015 roku R. D. skierował do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w L. wniosek o wydanie mu zaświadczenia – wykazu świadczeń pieniężnych wraz z waloryzacją od 1996 do 2015 roku dla byłych żołnierzy – górników, zatrudnionych w kopalniach węgla kamiennego i kamieniołomach określonych w przepisach ustawy z 1994 roku (k. 139 a.s.). W odpowiedzi Zakład wydał zaświadczenie, zgodnie z którym wskazano, iż nie pobiera on przy świadczeniu emerytalnym dodatku pieniężnego dla byłych żołnierzy – górników zatrudnionych w kopalniach węgla kamiennego i kamieniołomach (k. 140, t. II akt ZUS). W dniu 20 maja 2015 roku skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie mu świadczenia pieniężnego dla byłych żołnierzy – górników przymusowo zatrudnianych w Kopalniach (...) oraz wypłatę tego świadczenia od daty przyznania mu prawa do renty tj. od 1996 roku. Dołączył wówczas świadectwo pracy z dnia 6 maja 2015 roku, wskazujące, iż był on zatrudniony w okresie od 23 listopada 1955 roku do 24 października 1957 roku w Kopalni (...) w B. , stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowiskach pomocnika dołowego pod ziemią, młodszego cieśli pod ziemią oraz robotnika na powierzchni oraz kserokopię książeczki wojskowej (k. 143-144, t. II akt ZUS). Dodatkowo w dniu 27 maja 2015 roku dołączył zaświadczenie z Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. , wskazujące, iż pełnił on służbę wojskową w JW. Nr (...) i (...) od 7 października 1955 roku do 25 października 1957 roku i w okresie od 22 listopada 1955 roku do 25 października 1957 roku był przymusowo zatrudniony w JW (...) Wojskowy Batalionie Górniczym (k. 146, t. II akt ZUS). Zaskarżoną decyzją z dnia 1 czerwca 2015 roku Zakład poczynając od dnia 1 maja 2015 roku przyznał skarżącemu do pobieranego świadczenia świadczenie pieniężne, ryczał energetyczny i dodatek kompensacyjny (k. 148, t. II a.r.) Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przytoczone dowody z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach organu rentowego, które obdarzono wiarą w całości. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne oraz wydane przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień. Nie były także kwestionowane przez strony. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie R. D. jako niezasadne nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą żądania R. D. było wypłacenie mu dodatków przysługujących z tytułu przymusowego zatrudnienia w Kopalniach (...) od daty uzyskania prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego tj. renty inwalidzkiej w marcu 1996 roku. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 roku o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1373) żołnierzom: 1) zastępczej służby wojskowej, którzy w latach 1949-1959 byli przymusowo zatrudniani w kopalniach węgla, kamieniołomach oraz w zakładach pozyskiwania i wzbogacania rud uranowych, 2) z poboru w 1949 r., którzy byli wcieleni do ponadkontyngentowych brygad (...) i przymusowo zatrudniani w kopalniach węgla i kamieniołomach, 3) przymusowo zatrudnianym w batalionach budowlanych w latach 1949-1959 roku przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, świadczenie pieniężne. Stosownie zaś do art. 2a ust. 1 tej ustawy osobom, o których mowa w art. 1 ust. 1, przysługuje ryczałt energetyczny określony w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Według zaś art. 3 powołanej ustawy osobie pobierającej emeryturę lub rentę świadczenie pieniężne oraz ryczałt energetyczny przyznaje i wypłaca właściwy organ emerytalno-rentowy na wniosek osoby uprawnionej złożony w tym organie wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1, wraz z tą emeryturą lub rentą. Do wypłaty powyższych świadczeń konieczne jest więc po pierwsze złożenie wniosku, a po drugie udokumentowanie pracy przymusowej w kopalniach odpowiednim zaświadczeniem organu wojskowego potwierdzającego rodzaj i okres wykonywania przymusowego zatrudnienia w ramach zastępczej służby wojskowej (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 roku). Również zgodnie z art. 116 ust. 1 pkt. 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.) postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, do wniosku powinny być dołączone dowody uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokości. W myśl art. 129 cyt. ustawy świadczenie wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Na podstawie poczynionych ustaleń w sprawie uznać należy, że R. D. na przestrzeni lat 1996 – 2014 nie składał wniosku o wypłatę świadczeń wynikających z cytowanej ustawy z dnia 2 września 1994 roku o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych . Pierwszy tak wniosek wpłynął do organu rentowego w maju 2015 roku. W tej dacie również skarżący dołączył po raz pierwszy dokument wskazujący, iż wykonywał on w wojsku pracę przymusową. Zaświadczenie z dnia 7 marca 1996 roku, które wnioskodawca przedstawił wraz z wnioskiem o rentę inwalidzką było jedynie zaświadczeniem stwierdzającym fakt odbywania służby w Wojsku Polskim w okresie od 7 października 1955 roku do 25 października 1957 roku. Było ono podstawą zaliczenia wskazanego okresu do okresów składkowych wnioskodawcy. Nie było jednak wystarczające do udokumentowania okresu pracy przymusowej i przyznania świadczeń z tego tytułu. Zaskarżona decyzja została więc wydana prawidłowo, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Z tych względów odwołanie R. D. należało oddalić. Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w sentencji.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.