Sad powszechny, I C 1181/14

Sygn. akt I C 1181/14/12 UZASADNIENIE Powodowie W. P. i K. P. w dniu 10 czerwca 2014 r. wnieśli o zasądzenie od pozwanych Skarbu Państwa - Prokuratury Rejonowej K. -Wschód w K. oraz Skarbu Państwa-Komendy Miejskiej Policji w K. kwoty 62.032,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa i kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania powodowie wskazali, że w skutek niezgodnego z prawem działania Prokuratury Rejonowej K. -Wschód w K. oraz Komendy Miejskiej Policji w K. nastąpiła szkoda w majątku K. P. i W. P. . W ocenie powodów z winy pozwanych doszło do przedwczesnego, albowiem na podstawie nieprawomocnej decyzji, wydania samochodu powodów marki V. (...) o nr rej. (...) , stanowiącego dowód rzeczowy w sprawie, nie uprawnionej osobie. Pozwany Skarb Państwa-Komenda Miejska Policji w K. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu pozwany oświadczył, że działania policjantów Komendy Miejskiej Policji w K. w zakresie przedmiotowego pojazdu były zgodne z przepisami kodeksu postępowania karnego , ponadto wydanie przez policjanta, w powierzonym śledztwie postanowienia o zmianie postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych, mieściło się w jego kompetencji, gdyż prokurator nie zastrzegł sobie tego rodzaju czynności do wyłącznej swojej właściwości. Pozwany Skarb Państwa-Komenda Miejska Policji w K. z chwilą wydania postanowienia w przedmiocie zbędności dowodów rzeczowych w ramach prowadzonego postępowania miał obowiązek niezwłocznego wykonania postanowienia o zwrocie dowodu rzeczowego osobie uprawnionej wskazanej w postanowieniu. Pismem przygotowawczym z daty 16 grudnia 2014r. strona powodowa odnosząc się do twierdzeń i wniosków pozwanego Skarbu Państwa-Komendy Miejskiej Policji w K. zawartych w odpowiedzi na pozew podniosła, iż wydanie przedmiotów rzeczowych oraz inne czynności związane z samym postępowaniem dowodowym, nie zostało przekazane do wyłącznej gestii Prokuratura, a zatem przedmiotowe czynności były realizowane przez funkcjonariuszy Policji. Ponadto dodano, iż natychmiastowe wykonanie postanowienia przez organy postępowania przygotowawczego zostało zrealizowane przy całkowitym pominięciu praw dotychczasowych posiadaczy, a w konsekwencji bezprawnie. W odpowiedzi na pozew z dnia 22 grudnia 2014r. pozwany Skarb Państwa-Prokuratura Rejonowa K. -Wschód w K. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu według norm przypisanych lub w razie przedstawienia –według spisu kosztów. W uzasadnieniu powyższego, działaniom pozwanych jednostek, z którymi powodowie wiążą dochodzone roszczenie zdaniem pozwanego jw. nie sposób przypisać bezprawności. Pozwany wskazał, iż nie został wykazany przez stronę powodową związek przyczynowy pomiędzy działaniem organów, a ewentualną szkodą powodów, albowiem nie wykazali oni, że gdyby nie została podjęta decyzja o wydaniu samochodu Towarzystwu (...) i nie doszło do faktycznego jego wydania, to powodom zostałby zwrócony pojazd w późniejszym czasie. Zakwestionowano również wysokość ewentualnej szkody powodów. Pismem z dnia 17 lutego 2015r. powodowie podtrzymali swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w pozwie oraz w dalszych pismach procesowych. Powodowie jednocześnie dodali, że w dalszym ciągu nie została im udzielona odpowiedź na zapytanie, gdzie obecnie znajduje się sporny samochód oraz komu został w rzeczywistości przekazany i przez kogo jest obecnie użytkowany. Powodowie nadto nie zgodzili się z twierdzeniami pozwanego Skarbu Państwa-Prokuratury dotyczącymi nie zachowania należytej staranności przy zakupie pojazdu, a które zdaniem organu pozwala na uznanie ich jako nabywców w dobrej wierze. Na rozprawie w dniu 9 lipca 2015r. strona pozwana obu jednostek Skarbu Państwa zakwestionowała wartość pojazdu wskazaną przez powodów. Na rozprawie w dniu 5 października 2015r. strony postępowania podtrzymały swoje stanowiska wyrażone w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 27 sierpnia 2009r. powodowie nabyli za pośrednictwem portalu (...) allegro samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) . Osobą pośredniczącą przy zakupie przedmiotowego samochodu był T. G. . Powodowie nigdy nie widzieli właściciela pojazdu. (dowód: umowa sprzedaży z dnia 27 sierpnia 2009r. k. 18, umowa pośrednictwa sprzedaży k. 17, dowód rejestracyjny pojazdu k. 15-16, zeznania powoda k. 179-181). Wezwaniem z dnia 2 września 2009r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. Oddział Celny w G. poinformował stronę powodową, iż ustalona średnia wartość rynkowa netto samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...) została wstępnie ustalona przez organ podatkowy na kwotę 62.032,000 zł, a zatem znacznie odbiega od zadeklarowanej przez powodów podstawy opodatkowania w kwocie 38.811,00 zł, wobec czego wezwano powodów do zmiany (skorygowania złożonej deklaracji) wysokości opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego). (dowód: kopia wezwania Urzędu Celnego z dnia 2 września 2009r. k. 14). W dniu 21 września 2012r. samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) został przyjęty do serwisu (...) w K. . W trakcie przeglądu pracownicy tegoż serwisu stwierdzili nieścisłości w budowie pojazdu (niezgodność wyposażenia, budowy pojazdu, kolor) wynikającymi z VIN. Komenda Miejska Policji dokonała oględzin ww. pojazdu i sporządziła protokół zatrzymania rzeczy, jednocześnie dokonano przesłuchania w charakterze świadka W. P. . Ponadto w dniu 25 września 2012 r. dokonano przesłuchania w charakterze świadka P. K. pracownika powyższego serwisu. (dowód: protokół oględzin, protokół zatrzymania rzeczy z dnia 21 września 2012r, wraz z spisem i opisem rzeczy, protokół przesłuchania świadka W. P. k. 2-8, przesłuchanie świadka P. K. k. 20-21 akt 3 Ds. (...) ). W dniu 26 września 2012r. zostały przekazane do Prokuratury Rejonowej K. -Wschód w K. materiały o L.dz. (...) dotyczące samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...) , wobec którego istniało uzasadnione podejrzenie o przerobieniu numerów identyfikacyjnych VIN. Postępowanie zarejestrowano pod sygnaturą 3 Ds. (...) (dowód: pismo z daty 26 września 2012r. k. 1 akt 3 Ds. (...) ) Postanowieniem z dnia 28 września 2012r. Prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie przerobienia numerów identyfikacyjnych samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...) , jednocześnie zarządzeniem z dnia 28 września 2012r. powierzyła Komendzie Miejskiej Policji w K. Wydział ds. Walki z Przestępczością Samochodową przeprowadzenie śledztwa o sygnaturze 3 (...) w całości, z wyjątkiem czynności zastrzeżonych do wyłącznej właściwości prokuratora. (dowód: postanowienie z dnia 28 września 2012r. k. 22 akt 3 (...) , zarządzenie z dnia 28 września 2012r. k. 23 akt 3 Ds. (...) Postanowieniem z dnia 5 października 2012r. funkcjonariusz Komendy Miejskiej Policji Wydział do Walki z Przestępczością Samochodową uznał przedmiotowy pojazd wraz z dowodem rejestracyjnym za dowód rzeczowy. (dowód: postanowienie z dnia 5 października 2012r. k. 26-27) Następnie funkcjonariusz Komendy Miejskiej Policji Wydział do Walki z Przestępczością Samochodową wydał w dniu 8 października 2012r postanowienie o zasięgnięciu opinii biegłego, celem stwierdzenia, czy oznaczenie identyfikacyjne przedmiotowego pojazdu nosi ślady przerobienia. (dowód: postanowienie z dnia 8 października 2012r. akt 3 Ds. (...) k. 28). Biegły w opinii z dnia 8 listopada 2012r. H-E-II- (...) stwierdził, iż przedmiotowy samochód ma niewłaściwe oznakowanie identyfikacyjne VIN, w wyniku przeprowadzonych badań ujawniono fragmenty konturów zeszlifowanych znaków, których treść odczytano jako: „ (...) ”. (dowód: opinia biegłego z dnia 8 listopada 2012r. k. 31-34). W toku przeprowadzonych dalszych czynności ustalono, że samochód V. (...) będący przedmiotem śledztwa, dla którego za prawidłowy i fabrycznie naniesiony uznano VIN (...) pochodził z kradzieży na terytorium Hiszpanii i został zarejestrowany w Systemie Informacyjnym Schengen jako pojazd zaginiony, skradziony lub przywłaszczony z adnotacją o zatrzymaniu pojazdu oraz kontaktem z biurem Międzynarodowej (...) Policji KGP. (dowód: zgłoszenie trafienia przedmiotu w systemie informacyjnym Schengen k. 30-31 verte, odpowiedzi z systemów źródłowych k. 29 verte akta 3 Ds. (...) Biuro Międzynarodowej (...) Policji Komenda Główna Policji pismem z daty 14 listopada 2012r. poinformowało Komendę Miejską Policji w K. Wydział Przestępczości Samochodowej za hiszpańskim biurem (...) , o okoliczności tego rodzaju, iż przedmiotowy samochód został utracony w wyniku kradzieży, poszkodowaną była E. E. zamieszkała w D. ( H. która złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa w jednostce policji w D. ( H. Pojazd był ubezpieczony w firmie (...) . Następnie pismem z daty 10 grudnia 2012r. ww. biuro KGP poinformowało, iż policja (...) zawiadomiła aktualnego prawowitego właściciela pojazdu tj. firmę ubezpieczeniową (...) o jego zabezpieczeniu i przekazała właścicielowi dane jednostki komendy. (dowód: pismo z dnia 14 listopada 2012r. k. 32, pismo z dnia 10 grudnia 2012r. k. 36 akt 3 Ds. (...) ). (...) Polska P. N. wnioskiem z dnia 14 stycznia 2013r. wystąpił do Komendy Miejskiej Policji w K. o wydanie im zabezpieczonego pojazdu, celem przekazania go prawowitemu właścicielowi tj. towarzystwu (...) . (dowód: wniosek z dnia 14 stycznia 2013r. wraz z pełnomocnictwem i załącznikami k. 38-41 akt 3 Ds. 1070/14). W dniu 23 stycznia 2013r. Komenda Miejska Policji w K. wydała postanowienie o zmianie postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 5 października 2012r. O czym w dniu 24 stycznia 2013r. poinformowano Prokuraturę Rejonową K. -Wschód w K. . Prokuratura poleciła nie wydawać samochodu do momentu uprawomocnienia się ww. postanowienia. W dniu 26 lutego 2013r. przedmiotowy samochód został wydany ubezpieczycielowi. (dowód: postanowienie z dnia 23 stycznia 2013r. k. 38-39; notatka urzędowa z dnia 24 stycznia 2013r. k. 15 akt 3 Ds. (...) ). Na powyższe postanowienie zostało wniesione zażalenie strony powodowej z dnia 1 lutego 2013r., które zostały przekazane do Sądu Rejonowego K. W. w K. pismem z daty 14 lutego 2013r. (dowód: zażalenia z dnia 1 lutego 2013r. k. 47-48; pismo z dnia 14 lutego 2013r. k. 18 akt 3 Ds. (...) ). Akta główne postępowania przygotowawczego (...) (...) 160/12 sygnatura akt 3Ds. (...) zostały w dniu 11 lutego 2013r. przesłane Prokuraturze Rejonowej K. -Wschód w K. . (dowód: pismo z dnia 11 lutego 2013r. k. 18 akt 3Ds. (...) ). Pismem z daty 28 lutego 2013r. Prokuratura Rejonowa K. -Wschód w K. zobowiązała Komendę Miejską Policji w K. do ustalenia, czy T. G. zgłaszał w stosownym Urzędzie utratę prawa jazdy. (dowód: pismo z dnia 28 lutego 2013r. k. 26 akt 3 Ds. (...) ). Prokuratura Rejonowa K. -Wschód w K. pismem z dnia 14 marca 2013r. zwróciła się do Komendy Miejskiej Policji w K. o wskazanie komu, kiedy oraz na czyje polecenie pojazd marki V. (...) nr rej. (...) został wydany z prośbą o udzielenie odpowiedzi w terminie do dnia 15 marca 2013r. (dowód: pismo z dnia 14 marca 2013r. k. 29). Komenda Miejska w K. w dniu 14 marca 2013r. poinformowała Prokuraturę Rejonową K. -Wschód w K. o przekazaniu jej pokwitowania odbioru samochodu V. (...) nr rej. (...) . (dowód: notatka urzędowa z dnia 14 marca 2013r. k. 28 akt 3 Ds. (...) ). Postanowieniem z dnia 28 marca 2013r. zatwierdzonym przez prokuratora postanowiono umorzyć śledztwo w sprawie przerobienia znaku identyfikacyjnego pojazdu wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa. Przy czym postanowieniem z dnia 29 marca 2013r. wyłączono do odrębnego postępowania materiały w sprawie odnośnie czynu z art. 291 k.k. (sygn. 3 Ds (...) ). Powodowie nie rozpoznali osoby, pośredniczącej w sprzedaży im samochodu. (dowód: postanowienie z dnia 28 marca 2013r. k. 38-39, postanowienie o wyłączeniu materiałów dochodzenia do odrębnego prowadzenia k. 37 verte akt 3Ds 1100/12) W dniu 16 kwietnia 2013r. Komenda Miejska Policji w K. , Wydział ds. z Przestępczością Samochodową ponownie przesłuchała w charakterze świadka W. P. . (dowód: protokół z przesłuchania świadka z dnia 16 kwietnia 2013r. k. 92-93 akt 3 Ds. (...) ). Po zapoznaniu się z wyjaśnieniami Komendy Miejskiej Policji w K. , Prokuratura Rejonowa K. -Wschód w K. pismem z dnia 16 maja 2013r. poinformowała Zastępcę Komendanta Miejskiego Policji w K. , iż uważa za przedwczesną podjętą decyzję w przedmiocie wydania pojazdu bez uprzedniego uprawomocnienia się postanowienia o dowodach rzeczowych. (dowód: pismo z dnia 16 maja 2013r. k. 49-51 akt 3 Ds. (...) ). Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013r. Sąd Rejonowy K. W. uchylił postanowienie z dnia 23 stycznia 2013r. (dowód: postanowienie z dnia 26 czerwca 2013r. k. 52-53 akt 3 Ds. (...) ) Następnie Prokuratura Rejonowa K. -Wschód w K. zwróciła się pismem z dnia 5 sierpnia 2013r. do Zastępcy Komendanta Miejskiego Policji w K. o wykonanie czynności w postaci: przesłuchania w charakterze biegłego R. H. oraz wskazanie, gdzie znajduje się samochód marki V. (...) nr rej. (...) . (dowód: pismo z dnia 5 sierpnia 2013r. k. 55 akt 3 Ds. 1100/12). Komenda Miejska Policji w K. wraz z pismem z daty 8 sierpnia 2013r. w załączeniu przekazała stosowną dokumentację wykonaną w toku czynności wskazanych w piśmie z dnia 5 sierpnia 2013r. dot. przedmiotowego pojazdu, a także protokołu przesłuchania biegłego R. H. . (dowód: pismo z dnia 8 sierpnia 2013r. k. 54 akt 3 Ds. (...) , protokół przesłuchania biegłego R. H. k. 159-161 akt 3 Ds. (...) , tłumaczenia uzyskanych w ramach międzynarodowej pomocy prawnej dokumentów dot. Przedmiotowego pojazdu k. 376, 378, 379 akt 3 Ds. (...) ). Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2013r. strona powodowa wystąpiła o zmianę postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 5 października 2012r. w ten sposób, iż oddać pod dozór powoda W. P. samochód osobowy marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na czas postępowania karnego wraz z dowodem rejestracyjnym o numerze DR (...) . (dowód: wniosek z dnia 19 sierpnia 2013r. k. 56 verte akt 3 Ds. (...) ). Pismem z daty 24 września 2013r. Prokuratura Rejonowa K. -Wschód w K. w nawiązaniu do wniosku strony powodowej z dnia 19 sierpnia 2013r. poinformowała, iż w dniu 26 lutego 2013r. niniejszy pojazd został przekazany przez K. w K. Towarzystwu (...) reprezentowanemu przez C. Expres (...) Polska P. N. . (dowód: pismo z dnia 24 września 2013r. k. 58-60 akt 3 Ds. (...) ). Strona powodowa pismem z dnia 10 października 2013r. zwróciła się do Prokuratury Rejonowej K. -Wschód w K. o doprecyzowanie, czy wniosek z dnia 19 sierpnia 2013r. pozostanie w aktach sprawy bez nadania mu dalszego biegu. (dowód: pismo z daty 10 października 2013r. k. 61 akt 3 Ds. (...) ). W odpowiedzi na powyższe zapytanie Prokuratura Rejonowa K. -Wschód w K. pismem z daty 8 stycznia 2014r. wyjaśniła stronie powodowej, iż prokurator w ustalonym stanie faktycznym przy uwzględnieniu okoliczności, iż pojazd został wydany bez wiedzy organu, nie miał możliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku powodów, z uwagi na fakt nie dysponowania już przedmiotowym pojazdem. Jednocześnie pismem z daty 8 stycznia 2014r. zwróciła się z zapytaniem do Komendy Miejskiej Policji w K. czy zostały przeprowadzone postępowanie służbowo-wyjaśniające w sprawie wydania samochodu marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) (dowód: pismo z daty 8 stycznia 2014r. k. 62, pismo z dnia 8 stycznia 2014r. k. 64-65 akt 3 Ds. (...) ) Powodowie pismem z daty 20 stycznia 2014r. zwrócili się do Komendy Wojewódzkiej Policji w K. o ustosunkowanie się do powyższego pisma Prokuratury. (dowód: pismo z dnia 20 stycznia 2014r. k. 28). W odpowiedzi na powyższe Komenda Wojewódzka Policji w K. poinformowała stronę pozwaną pismem z daty 18 lutego 2014r. o wdrożeniu czynności wyjaśniających, których zakończenie przewidywane jest na koniec lutego 2014r., a następnie pismem z daty 12 marca 2014r. o konieczności przeprowadzenia niezbędnych czynności z uwagi na treść zarzutów strony powodowej. (dowód: pismo z dnia 12 marca 2014r. k. 40, pismo z dnia 18 lutego 2014r. k. 41). W odpowiedzi na zażalenie strony powodowej Komenda Wojewódzka Policji złożonym oświadczeniem z dnia 30 kwietnia 2014r. nie znalazła wystarczających postaw do uznania, aby czynności realizowane przez Komendę Miejską Policji w K. nie miały oparcia w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. (dowód: pismo z dnia 30 kwietnia 2014r. k. 49). Sąd dał wiarę wszystkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów. Dowody te nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron, Sąd ponadto dał wiarę dowodom z przesłuchania świadka, a to J. M. oraz stron W. P. i stającego za pozwanego Prokuratora J. P. , które korelują z treścią powyższych dokumentów. Sąd oddalił wniosek powodów o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność, jaka była wartość rynkowa pojazdu V. (...) o nr rej. (...) na dzień wydania nieuprawnionemu podmiotowi, albowiem dowód z opinii biegłego sądowego był w realiach niniejszej sprawy zbędny i niekonieczny, celem ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Sfera wykonywania władzy publicznej (imperium) obejmuje stosunki prawne, w których państwo lub jednostka samorządu terytorialnego występuje w pozycji nadrzędnej, mogąc jednostronnie władczo kształtować prawa lub obowiązki innego podmiotu (wyrok z dnia 11 grudnia 2014r. Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, sygn. akt I ACa 861/14 ). Przepis art. 77 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej. To doniosłe unormowanie legło u podstaw nowelizacji kodeksu cywilnego w zakresie reguł odpowiedzialności Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego za szkodę wyrządzoną władczym działaniem władz publicznych (Adam Olejniczak, Komentarz do art. 417 Kodeksu cywilnego, LEX). Zgodnie z treścią art. 417 . § 1. k.c. za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Każdy poszkodowany podmiot stosunków cywilnoprawnych może dochodzić roszczeń w sytuacji, kiedy doznał szkody wyrządzonej przez wykonujących władzę publiczną. Przepis art. 417 k.c. nie zawiera żadnych ograniczeń podmiotowych i z żądaniem naprawienia szkody mogą występować osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznała zdolność prawną (por. art. 1 i 33 1 k.c. ). Do przyjęcia odpowiedzialności pozwanego Skarbu Państwa muszą wystąpić trzy przesłanki: - szkoda, -niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie organu władzy publicznej przy wykonywaniu władzy publicznej, -adekwatny związek przyczynowy pomiędzy szkodą a działaniem lub zaniechaniem Zwrócić także należy uwagę, iż kolejność badania przez sąd powyższych przesłanek nie może być dowolna. W pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie działania bądź też zaniechania, z którego, jak twierdzi poszkodowany, wynikła szkoda oraz dokonanie oceny jego bezprawności, następnie ustalenie czy wystąpiła szkoda i jakiego rodzaju i dopiero po stwierdzeniu, że obie te przesłanki zachodzą, możliwe jest zbadanie istnienia między nimi związku przyczynowego. podkreślić należy, iż nie budzi wątpliwości sądu, że działania funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w K. i Prokuratury Rejonowej K. -Wschód w K. określone w pozwie jako bezprawne, stanowiące podstawę dochodzenia odszkodowania, były wykonywane w ramach władzy publicznej. W oparciu 311 § 2 i 3 k.p.k. prokurator Prokuratury Rejonowej w Katowicach powierzył Komendzie Miejskiej Policji w K. śledztwo dotyczące przerobienia numerów identyfikacyjnych samochodu marki V. E. o nr rej. (...) . W związku z powyższym mając na uwadze treść art. 230 k.p.k. Komenda Miejska Policji była uprawniona do wydania postanowienia w przedmiocie przedmiotów rzeczowych z dnia 5 grudnia 2012r. W kompetencji Komendy Miejskiej Policji w K. było zatem wydanie postanowienia o zmianie postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 23 stycznia 2013r. Prawo własności może skutecznie przenieść na nabywcę tylko właściciel (wyrok SN z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 27/96, OSNC 1997, nr 4, poz. 43). Powodowie chcieli nabyć przedmiotowy samochód za pośrednictwem T. G. . W toku postępowania prowadzonego przez stronę pozwaną ustalono, iż rzekomo nabyty przez powodów samochód został skradziony na terenie H. . Nabycie rzeczy od osoby nieuprawnionej do jej rozporządzenia jest szczególnym sposobem nabycia własności, którego podstawę stanowi art. 169 § 1, 2 k.c. (zgodnie z treścią którego jeżeli osoba nieuprawniona do rozporządzania rzeczą ruchomą zbywa rzecz i wydaje ją nabywcy, nabywca uzyskuje własność z chwilą objęcia rzeczy w posiadanie, chyba że działa w złej wierze. Jednakże gdy rzecz zgubiona, skradziona lub w inny sposób utracona przez właściciela zostaje zbyta przed upływem lat trzech od chwili jej zgubienia, skradzenia lub utraty, nabywca może uzyskać własność dopiero z upływem powyższego trzyletniego terminu). Nie tylko art. 169 k.c. ale i art. 174 k.c. zgodnie z treścią którego posiadacz rzeczy ruchomej niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada rzecz nieprzerwanie od lat trzech jako posiadacz samoistny, chyba że posiada w złej wierze, wymagają do nabycia własności rzeczy ruchomej skradzionej trzyletniego okresu posiadania jej w dobrej wierze. Między wymogami obu tych przepisów nie może być sprzeczności, bo prawo ma być systemem spójnym. Cena sprzedaży samochodu była rażąco niska w stosunku do ceny rynkowej, co zauważył także Urząd Skarbowy, wszczynając stosowne postępowanie. Powodowie mimo, iż powinni sobie zdawać sprawę z zaniżonej wartości pojazdu, to mimo to usiłowali zakupić opisany wyżej pojazd nie od właściciela ale od pośrednika. Pozwala to mieć wątpliwość w zakresie należytej staranności jaką wymaga się od stron przy umowach, których wartość jest znacząca i dotyczy towarów, które często bywają wprowadzane do obrotu jako pochodzące z kradzieży. Pośrednik nie mógł przenieść na powodów własności samochodu, skoro sam nie posiadał do niego prawa własności, ani też nie był należycie umocowany przez właściciela pojazdu do sprzedaży. Powodowie w żaden sposób nie udowodnili, iż nabyli prawo własności przedmiotowego samochodu, nie udowodnili, że są jego właścicielami, zatem w ocenie Sądu nie może być mowy o szkodzie, w związku z czym brak jest wystąpienia obligatoryjnej przesłanki wymaganej dla przyjęcia odpowiedzialności Skarbu Państwa z art. 417 k.c. jaką jest szkoda. Niezależnie od powyższego działania jednostek pozwanego miały oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił w punkcie 1 powództwo w stosunku do Skarbu Państwa-Prokuratury Rejonowej w K. oraz w punkcie 2 powództwo w stosunku do Skarbu Państwa-Komendy Miejskiej Policji w K. . O kosztach procesu orzeczono w punkcie 3 i 4 wyroku zgodnie z art. 98 k.p.c. stanowiącego, że zasadą jest konieczność zwrotu przez przegrywającego stronie wygrywającej kosztów, jakie wygrywający poniósł dla celowego dochodzenia swoich praw i celowej obrony. Zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c. do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, jednakże nie wyższe niż stawki opłat wskazanych w odrębnych przepisach, wydatki jednego pełnomocnika, koszty sądowe jak również koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa. W konsekwencji wyniku procesu zasądzono w punkcie 3 solidarnie od powodów na rzecz pozwanego Skarbu Państwa-Prokuratury Rejonowej K. -Wschód w K. kwotę 3.617,00 zł, na którą składała się kwota 3.600,00 zł- zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zmianami.), jak również kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa procesowego oraz zasądzono w punkcie 4 solidarnie od powodów na rzecz pozwanego Skarbu Państwa-Komendy Miejskiej Policji w K. kwotę 3.617,00 zł, na którą składała się kwota 3.600,00 zł- zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zmianami.), jak również kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa procesowego. Dnia 15 października 2015 r. Sygn. akt I C 1181/14/12 ZARZĄDZENIE 1) (...) 2) (...) : – (...) – (...) 3) (...) Dnia 15 października 2015 r.