Sygn. akt V GC 355/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Bajak Protokolant: st.sekr.sądowy Barbara Sławińska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. w Tarnobrzegu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. przeciwko B. G. o zapłatę kwoty 6 084,56 zł I. zasądza od pozwanej B. G. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. kwotę 5 962,09 zł (pięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt dwa złote dziewięć groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 23 lutego 2015r II. w pozostałej części powództwo oddala III. zasądza od pozwanej B. G. na rzecz powoda kwotę 77,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu Sędzia: Sygn. akt V GC 355/15 Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego Wydziału V Gospodarczego z dnia 26 stycznia 2016r. W postępowaniu elektronicznym przed Sądem Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie powód (...) Bank (...) S.A. w W. – pozwem wniesionym w dniu 23 lutego 2015r. – domagał się zasądzenia od pozwanej B. G. -Wydawnictwo (...) w M. kwoty 6 084, 56zł w tym: 1/ kwoty 4 924, 07zł (należność główna) wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 24 lutego 2015r. do dnia zapłaty, 2/ kwoty 1 130, 49zł (tytułem odsetek umownych naliczonych do dnia 23 lutego 2015r.), 3/ kwoty 30zł (tytułem opłat i prowizji bankowych). Wniósł o zasądzenie od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że na podstawie ksiąg rachunkowych (...) Bank (...) S.A. stwierdzone zostało, że na dzień 23 lutego 2015r. figuruje w nich wymagalna i niespłacona wierzytelność Banku przysługująca od pozwanej, wynikająca z czynności bankowej objętej umową nr (...) z dnia 09 czerwca 2005r. Pomimo wezwania do zapłaty pozwana swoich zobowiązań wobec powoda nie uregulowała. (k- 2-3 i 35-38) Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym sygn. akt VI Nc-e 327687/15 Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie Wydział VI Cywilny w dniu 24 marca 2015r. orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. (k-11) Pozwana B. G. powyższy nakaz zapłaty w całości zaskarżyła, wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu. Wskazała, że roszczenia powoda, jako nie istniejące ewentualnie – przedawnione, powinny być oddalone w całości. Przyznała, że faktycznie zawarła z powodem umowę bankową. Jednak, jak oświadczyła, przedmiotowa umowa została przez bank wypowiedziana. Zarazem nigdy przeciwko niej prowadzone nie było postępowanie egzekucyjne, jak również powód nigdy nie wzywał jej i nie występował (a przynajmniej ona nic o tym nie wie) o wydanie bankowego tytułu egzekucyjnego. Tym samym, zdaniem pozwanej, roszczenie powoda uległo już przedawnieniu. (k-15 i 76) Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015r., Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty z dnia 24 marca 2015r. wydanego pod sygn. akt VI Nc-e 32787/15 i przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu. (k-25) Do Wydziału V Gospodarczego Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu sprawa została przekazana dnia 17 sierpnia 2015r. i zarejestrowana pod sygn. akt V GC 355/
- Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 09 czerwca 2005r. (...) Bank (...) S.A. w W. i B. G. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą - Wydawnictwo (...) w M. zawarli Umowę nr (...) o wydanie i używanie kart kredytowych (...) – z limitem wynoszącym 5 tysięcy złotych. Każda ze stron umowy, zgodnie z jej §25 ust. 3, mogła umowę wypowiedzieć. Jednakże rozwiązanie umowy nie zwalniało posiadacza rachunku z obowiązku rozliczenia wszelkich zobowiązań finansowych wynikających z używania kart. W umowie wskazano, że na dzień zawarcia umowy stopa oprocentowania kredytu dla kart kredytowych wynosi 16% w stosunku rocznym (§16 ust. 2), a stopa oprocentowania dla należności przeterminowanych 26% w stosunku rocznym (§25 ust. 6). W umowie, w §31, zastrzeżono dla Banku należne odsetki, opłaty i prowizje poprzez obciążenie rachunku według stawek określonych w umowie i taryfie. Integralną częścią umowy był Regulamin wydawania i używania karty kredytowej (...) . Zgodnie z jego treścią: rozwiązanie umowy następowało m.in. w przypadku wypowiedzenia umowy przez posiadacza rachunku (§35), posiadacz rachunku w każdym czasie obowiązywania umowy mógł zrezygnować z karty, co powodowało wypowiedzenie umowy (§36), posiadacz rachunku w każdym czasie mógł wypowiedzieć umowę, a termin wypowiedzenia umowy wynosił jeden miesiąc i liczony był od dnia następującego po dniu doręczenia wypowiedzenia do (...) Banku (...) S.A. (§37). Zgodnie z §22 regulaminu, operacje gotówkowe i bezgotówkowe dokonane przy użyciu karty były ewidencjonowane na rachunku, a zestawienie operacji udostępniane było posiadaczowi rachunku po zakończeniu cyklu rozliczeniowego, w sposób z nim uzgodniony (§24). Regulamin zastrzegał jednak, że nieotrzymanie zestawienia operacji nie zwalniało jednak posiadacza rachunku z obowiązku terminowej spłaty zobowiązań związanych z obsługą karty (§27 ust.1). Dowód – umowa k. 40-41v, regulamin k. 42-
- W dniu 07 października 2013r. B. G. poinformowała (...) Bank (...) S.A. o rezygnacji z karty. Dowód – zrzut ekranu systemu informatycznego powoda z rezygnacją pozwanej z karty k-
- Pismem z dnia 07 marca 2014r. (...) Bank (...) S.A. w W. wezwała B. G. , w związku z wypowiedzeniem przez nią umowy o wydanie i używanie karty kredytowej, do zapłaty kwoty 5 396, 54zł przysługującej z tytułu: 1/ niespłaconego kapitału w kwocie 4 924, 07zł, 2/ odsetek zaległych w kwocie 442, 47zł, 3/ kosztów monitu w kwocie 30zł oraz dalszych odsetek naliczonych na bieżąco, według zmiennej stopy procentowej, wynoszącej na sporządzenia pisma 16% w stosunku rocznym, w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania. Bank poinformował, że ostateczną kwotę zaległości należy uzgodnić z Bankiem w dniu dokonywania spłaty, natomiast niespłacenie zaległości wobec Banku w podanym terminie spowoduje wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego, a następnie złożenie do sądu wniosku o nadanie temu tytułowi klauzuli wykonalności albo złożenie do sądu pozwu o zapłatę – w celu uzyskania tytułu wykonawczego. Powyższe pismo Bank wysłał dnia 26 marca 2014r. do B. G. . Przesyłka pocztowa adresowa do B. G. dwukrotnie awizowana powróciła do Banku z adnotacją „zwrot nie podjęto w terminie”. Dowód – pismo k. 58, koperta z przesyłką k-
- Według wyciągu z ksiąg bankowych nr (...) , na dzień 23 lutego 2015r., w księgach bankowych (...) Bank (...) S.A. w W. , istniało wymagalne zadłużenie B. G. z tytułu przeterminowanego zadłużenia wynikającego z umowy o wydanie i używanie kart kredytowych (...) nr (...) /2005 z dnia 09 czerwca 2005r. Na wymagalną wierzytelność składały się: 1/ niespłacona należność główna w kwocie 4 924, 07zł 2/ odsetki naliczone do dnia 22.02.2015r. (włącznie) w kwocie 1 130, 49zł, przy stopach procentowych: - 16% w stosunku rocznym za okres od 7.10.2013r. do 8.10.2014r. od kwoty 4 924, 07zł - i 12% w stosunku rocznym za okres od 9.10.2014r.do 22.02.2015r.do kwoty 4 924, 07zł 3/ opłaty i prowizje 30, 00zł. Dalsze odsetki należne od dnia 23.02.2015r. obliczane od kwoty 4 924, 07zł są zmienne, według stopy procentowej wynikającej z Uchwał Zarządu (...) S.A. , właściwej dla kredytów przeterminowanych i postawionych po okresie wypowiedzenia w stan natychmiastowej wykonalności, udzielonych na cele konsumpcyjne, stanowiącej każdorazowo czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP, wynoszącej na dzień sporządzenia niniejszego wyciągu 12% w stosunku rocznym. Odsetki te obciążają dłużnika. Dowód – wyciąg k-39 Na podstawie w/w dowodów Sąd ustalił stan faktyczny, poddając je ocenie na podstawie art. 233§1 kpc . Na stronach spoczywał ciężar udowodnienia faktów, z których strony wywodziły skutki prawne ( art.6 kc ). Przedłożone przez strony dokumenty prywatne stanowiły dowód tego, że osoby, które je podpisały, złożyły oświadczenia w nich zawarte ( art.245 kpc ). O materialnej mocy dowodowej tych dokumentów Sąd rozstrzygnął zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, o której wyżej. Twierdzenia i oświadczenia stron Sąd wziął pod uwagę przy ustaleniu stanu faktycznego w zakresie, w jakim nie były one wzajemnie kwestionowane ( art. 229, 230 kpc ). Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Bezsporne było w procesie pomiędzy stronami podpisanie w dniu 09 czerwca 2005r. umowy nr(...) o wydawanie i używanie kart kredytowych (...) , której integralną częścią był Regulamin wydawania i używania karty kredytowej (...) . Obie strony w procesie potwierdziły, że powyższa umowa karty kredytowej zawarta pomiędzy stronami uległa rozwiązaniu. Ustalono w toku procesu, że w dniu 06 listopada 2013r., powyższa umowa zostało rozwiązana, w wyniku złożonej 07 października 2013r. rezygnacji pozwanej z karty kredytowej, wydanej do przedmiotowej umowy. Zgodnie z §36 Regulaminu, rezygnacja pozwanej z karty oznaczała wypowiedzenie przez nią umowy. Z kolei zgodnie z §37 Regulaminu, pozwaną wiązał termin wypowiedzenia wynoszący 1 miesiąc, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia wypowiedzenia do (...) Banku (...) S.A. Pozwana umowę wypowiedziała więc ze skutkiem na dzień 06 listopada 2013r., co oznacza, że w dniu 07 listopada 2013r. kwota kredytu wraz z odsetkami i opłatami należna Bankowi wobec pozwanej stała się wymagalna w całości. Stosownie do §25 ust. 3 umowy, rozwiązanie umowy nie zwalniało pozwanej z obowiązku rozliczenia wszelkich zobowiązań finansowych wynikających z używania karty. Zgodnie z wyliczeniami Sądu, opierającymi się na przedstawionych przez powoda w procesie dowodach z dokumentów, pozwana zobowiązania jest do zapłaty powodowi z umowy karty kredytowej wymagalnego na dzień 07 listopada 2013r. zadłużenia obejmującego łącznie kwotę 5 962, 09zł w tym: należność główną na kwotę 4 924, 07zł, odsetki na kwotę łączną 1 008, 02zł w tym kwotę 787, 85zł odsetek za okres od 07.10.2013r. do 08.10.2014r., wg wyliczenia: 4924, 07zł x 16 % i kwotę 220, 17zł odsetek za okres od 09.10.2014r. do 22.02.2015r., wg wyliczenia: 4924, 07zł x 12% / 365 dni x 136 dni zwłoki oraz tytułem opłaty i prowizji, tj. kosztów monitu na kwotę 30zł. W procesie powód wykazał, że wzywał pozwaną do uregulowania zadłużenia z umowy karty kredytowej. Pozwana za wezwanie powoda zadłużenia nie uregulowała. Dlatego powód wystąpił przeciwko pozwanej z pozwem o zapłatę. Według stanu na dzień złożenia pozwu w e-sądzie, powód mógł albo wystąpić przeciwko pozwanej z pozwem do sądu albo wystawić przeciwko niej bankowy tytułu egzekucyjny i skierować do sądu wniosek o nadanie temu bankowemu tytułowi klauzuli wykonalności. Wybór należał do powoda. Wbrew zarzutom pozwanej, roszczenie dochodzone pozwem nie uległo przedawnieniu. Umowa uległa rozwiązaniu z dniem 06 listopada 2013r., a więc roszczenie stało się wymagalne z dniem 07 listopada 2013r. Termin przedawnienia roszczeń z umowy kredytowej wynosi, w myśl art. 118 kc , 3 lata. Rozpoczął swój bieg dnia 07 listopada 2013r. Powód wystąpił przeciwko pozwanej z pozwem do e-sądu dnia 23 lutego 2015r., a więc roszczenie przedawnione w tej dacie nie było. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana zarzuciła, że roszczenie powoda nie istnieje. Sąd zobowiązał pozwaną pisemnie do wykazania w jakikolwiek sposób, np. przez złożenie wyciągu z konta prowadzonego dla przedmiotowej karty kredytowej sporządzonego przez bank lub w drodze wydruku z konta (możliwość taką pozwana miała zgodnie z §22 i 24 Regulaminu), że na dzień rozwiązania umowy pozwana nie miała zadłużenia wobec powodowego Banku. Na wezwanie Sądu pozwana jednak nie zareagowała (k. 86-87). Nie wykazała tym samym, że nie jest dłużnikiem powoda z umowy karty kredytowej. Nie stawiła się na wezwanie Sądu w dniu 26 stycznia 2016r. na rozprawę i nie złożyła w procesie żadnych wniosków dowodowych (k. 88). Wobec powyższego mając na uwadze treść podpisanej przez strony umowy karty kredytowej, Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda, na podstawie art. 353§1 kc , powyżej wyliczoną kwotę, tj. 5 962, 09zł, oddalając powództwo w pozostałej części, tj. w zakresie odsetek umownych żądanych ponad kwotę 1 008, 02zł. Zasądzone wyrokiem należność główna 4 924, 07zł, odsetki umowne 1 008, 02zł oraz koszty 30zł należą się powodowi od pozwanej na podstawie umowy, czego pozwana w procesie skutecznie nie zakwestionowała. O odsetkach ustawowych od zasądzonej wyrokiem kwoty 5 962, 09zł Sąd orzekł na podstawie art. 482§1 kc , przyznając je powodowi od pozwanej od dnia wniesienia pozwu tj. od dnia 23 lutego 2015r. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc , przyznając powodowi od pozwanej tytułem ich zwrotu kwotę 77zł, na którą w całości złożyła się uiszczona przez powoda opłata sądowa od pozwu. Sędzia: ZARZĄDZENIE Odpisy wyroku i uzasadnienia doręczyć pozwanej. Sędzia: