Sygn. akt I 1 C 2117/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym, w składzie: Przewodniczący: SSR Justyna Supińska Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Czapiewska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 roku w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. przeciwko S. K. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. na rzecz pozwanego S. K. kwotę 617 złotych ( sześćset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 600 złotych ( sześćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 19 kwietnia 2012 roku złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego S. K. kwoty 4 383,06 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztów procesu, w uzasadnieniu wskazując, iż domaga się on wierzytelności wynikającej z umowy o konto/limit w koncie nr (...) zawartej pomiędzy pozwanym S. K. a Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą we W. – poprzednikiem prawnym powoda. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 22 maja 2012 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 647959/12 referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie uwzględnił żądanie pozwu w całości. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany S. K. wniósł sprzeciw domagając się oddalenia powództwa w całości i podnosząc, iż dochodzona pozwem wierzytelność nie istnieje. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 18 lipca 2012 roku stwierdzono utratę mocy przedmiotowego nakazu zapłaty i sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gdyni. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 13 maja 2005 roku S. K. i M. K. zawarli z Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą we W. umowę rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego o numerze (...) . Umowa została zawarta na czas nieokreślony. umowa rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego – k. 32-33 akt W dniu 14 listopada 2011 roku Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych banku nr (...) , z którego wynikało, iż istnieje w stosunku do S. K. wierzytelność z tytułu umowy konta udzielonej na podstawie umowy nr (...) z dnia 13 maja 2005 roku, która obejmowała należność główną w kwocie 3 697,54 złotych, odsetki w kwocie 391,24 złotych oraz kwotę 137,50 złotych tytułem kosztów wezwań i upomnień. wyciąg z ksiąg rachunkowych banku – k. 31 akt W dniu 14 listopada 2011 roku (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. zawarł z Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą we W. umowę sprzedaży wierzytelności, szczegółowo określonych w załączniku nr
- Pismem z datą w nagłówku „dnia 07 grudnia 2011 roku (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. poinformował S. K. o nabyciu przysługującej wobec niego wierzytelności i wezwał go do zapłaty należności. W dniu 10 kwietnia 2012 roku (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, z którego wynikała wierzytelność istniejąca wobec S. K. obejmująca kwotę 3 695,22 złotych tytułem zwrotu należności głównej, kwotę 248,74 złotych tytułem odsetek naliczonych do dnia 10 kwietnia 2012 roku oraz kwotę 439,10 złotych tytułem odsetek karnych i umownych. umowa sprzedaży wierzytelności – k. 25-27 akt, wezwanie do zapłaty – k. 34-35 akt, wyciąg z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego – k. 24 akt W dniu 29 stycznia 2010 roku S. K. i M. K. zawarli z Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą we W. umowę o limit kredytowy nr (...) – w koncie osobisty o numerze (...) . Umowa została zawarta na czas określony – do dnia 28 stycznia 2011 roku i na jej podstawie S. K. i M. K. udostępniono środki pieniężne w kwocie 5 000 złotych. Pismem z datą w nagłówku „dnia 03 stycznia 2011 roku” poinformowano S. K. , iż nie spełnia on warunków wymaganych do odnowienia powyższej umowy na kolejny rok i wezwano go do spłaty ewentualnego zadłużenia występującego na koncie osobistym do końca bieżącego okresu kredytowania. W dniu 25 stycznia 2011 roku S. K. wpłacił na rachunek o numerze (...) kwotę 4 638,37 złotych. Rachunek powyższy został zamknięty. umowa o limit kredytowy – k. 248-251 akt, pismo – k. 239 akt, historia rachunku – k. 240 akt, twierdzenia pozwanego S. K. – protokół rozprawy z dnia 06 listopada 2015 roku – k. 243-244 akt (zapis cyfrowy – 00:01:22-00:13:04) Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku całego postępowania, których zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nich zawartych, nie budziła wątpliwości Sądu, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że nie były one kwestionowane w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się również na twierdzeniach pozwanego S. K. uznając je za wiarygodne i spójne oraz znajdujące odzwierciedlenie w materiale dowodowym w postaci dokumentów, w szczególności umowy o limit kredytowy i historii rachunku. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 06 listopada 2015 roku Sąd oddalił wniosek powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości na okoliczności faktu zawarcia umowy oraz wypłaty środków i braku zwrotu kwoty kredytu, albowiem nie są to wiadomości specjalne, lecz okoliczności, których wykazanie obciąża, zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu, strony niniejszego postępowania. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego S. K. kwoty 4 383,06 złotych wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania, swoje roszczenie wywodząc z umowy o konto/limit w koncie nr (...) zawartej pomiędzy pozwanym S. K. a Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą we W. – poprzednikiem prawnym powoda. Zgodnie z treścią art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania; wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki ( § 2 ). Stosownie do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, nadto zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, to strony mają dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, zaś w razie nieuzasadnionej bierności strona naraża się na sankcję w postaci przegrania procesu. Niewątpliwie, w świetle powyższych zasad, to na stronie powodowej spoczywał ciężar dowodu istotnych dla uwzględnienia powództwa okoliczności, w tym istnienia i wysokości dochodzonej wierzytelności oraz jej nabycia przez powoda w drodze przelewu od poprzedniego wierzyciela (tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 czerwca 2013 roku, sygn. akt V CSK 329/12, Lex nr 1375500). Z przedłożonych w sprawie dokumentów wynika, że w dniu 14 listopada 2011 roku pomiędzy Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą we W. a powodem (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. doszło do zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności, szczegółowo określonych w załączniku nr
- Wprawdzie powód dołączył do pozwu kserokopię pisma zawierającego tabelę z danymi dotyczącymi pozwanego S. K. (k. 28-29 akt), jednakże z pisma tego nie wynika, jaki jest charakter tego pisma, a w szczególności, czy stanowi ono wyciąg z załącznika nr 2 do umowy sprzedaży wierzytelności. Powyższe uniemożliwia zaś Sądowi ustalenie, czy przedmiotem przelewu była wierzytelność objęta niniejszym postępowaniem. Nadto, z treści tej tabeli wynika, iż dotyczy ona wierzytelności istniejącej wobec pozwanego, a wynikającej z umowy zawartej w dniu 14 marca 1995 roku, tymczasem z treści załączonych pozostałych dokumentów w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych banku nr (...) (k. 31 akt) oraz umowy rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego (k. 32-33 akt) wynika inna data zawarcia umowy – dnia 13 maja 2005 roku. Co więcej, powód swoje roszczenie wywodził z umowy o konto/limit w koncie nr (...) i numer tej umowy wskazuje, iż dotyczy to umowy zawartej w dniu 13 maja 2005 roku (jest to część numeru rachunku bankowego), a zatem innej umowy, aniżeli umowa wskazana w piśmie o powyżej wskazanym nieokreślonym charakterze. Poza tym, z treści tej umowy wynika, iż jej przedmiotem jest otwarcie i prowadzenie rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego (...) Prestiż, nie zawiera ona natomiast żadnych postanowień, z których wywodzić by można udzielenie pozwanemu jakiegokolwiek limitu kredytowego na jej podstawie. Nadto wskazać należy, iż pozwany S. K. przyznał wprawdzie, iż łączyła go z Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. umowa o limit kredytowy nr (...) zawarta w dniu 29 stycznia 2010 roku na okres jednego roku, na podstawie której przyznano mu środki pieniężne w ramach limitu kredytowego w jego koncie osobistym o numerze (...) , niemniej jednak wykorzystane w ramach tej umowy środki pieniężne w kwocie 4 638,37 złotych zostały przez niego w dniu 25 stycznia 2011 roku wpłacone, wierzytelność więc wygasła, zaś rachunek bankowy został zamknięty. W tej sytuacji, gdy pozwany S. K. kwestionował istnienie jakiejkolwiek innej wierzytelności po stronie poprzednika prawnego powoda, to na stronie powodowej spoczywał ciężar dowodu istotnych dla uwzględnienia powództwa okoliczności, w tym istnienia i wysokości dochodzonej wierzytelności oraz jej nabycia przez powoda w drodze przelewu od poprzedniego wierzyciela. Biorąc pod uwagę powyższe, uznać należało, iż powód temu ciężarowi nie sprostał – nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, iż nabył jakąkolwiek wierzytelność w stosunku do pozwanego S. K. – dowodu takiego nie stanowi bowiem ani umowa sprzedaży wierzytelności (brak załącznika), ani też wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego. Co więcej, powód nie wykazał również, ażeby wierzytelność tam określona została skutecznie nabyta, tzn. że wierzytelność ta w ogóle powstała, istnieje nadal i jaka jest jej wysokość. Stosownie bowiem do treści art. 516 zdanie 1 k.c. zbywca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelność mu przysługuje. Umowa cesji nie stanowi więc sui generis dowodu, iż wierzytelność nią objęta istnieje, może jedynie skutkować odpowiedzialnością zbywcy w sytuacji, gdy wierzytelność ta mu nie przysługuje. W ocenie Sądu powoływanie się przez stronę powodową jedynie na umowę sprzedaży wierzytelności i umowę rachunku oszczędnościowo – kredytowego z dnia 13 maja 2005 roku, a także wyciągi z ksiąg banku i z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego, wobec negacji pozwanego i przedłożenia przez niego dokumentów podważających wiarygodność twierdzeń powoda, nie pozwala na przyjęcie, że powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. sprostał ciężarowi udowodnienia skutecznego nabycia i istnienia wierzytelności, której w niniejszym postepowaniu dochodzi od pozwanego S. K. . Podsumowując powyższe rozważania Sąd uznał, że żądanie powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. nie zasługiwało na uwzględnienie z uwagi na niewykazanie przez powoda jego legitymacji czynnej w niniejszym postępowaniu, a nadto z uwagi na nieprzedstawienie dowodów świadczących o zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, przy czym zaznaczyć należy, iż ciężar wykazania zarówno legitymacji procesowej, jak i zasadności oraz wysokości żądania spoczywał – zgodnie z art. 6 k.c. – wyłącznie na powodzie. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego określoną w przywołanym już art. 6 k.c. , Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe; powód nie może bowiem być zwolniony od wykazania Sądowi, iż żądanie sformułowane w pozwie istnieje i przysługuje powodowi jako wierzycielowi w stosunku do pozwanego S. K. , tym bardziej, że okoliczność ta była kwestionowana przez pozwanego. Mając zatem na uwadze powyższe rozważania prowadzące do uznania, iż brak jest podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, Sąd w oparciu o treść art. 509 k.c. w zw. z art. 6 k.c. a contrario , powództwo oddalił. O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 3 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 461) i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu obciążył nimi, w kwocie 617 złotych, powoda jako stronę, która niniejszy proces przegrała