Sad powszechny, VII K 604/15

Sygn. akt VII K 604/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Jolanta Korkus Protokolant: Agnieszka Muskała w obecności Prokuratora Jarosława Anioła po rozpoznaniu w dniu 19.02.2016 roku sprawy M. R. , syna K. i G. z d. G. , urodzonego (...) w T. , oskarżonego o to że: w dniu 27.08.2015 r. ok. godz. 10:30 na 409 km drogi nr (...) w m. J. (...) prowadził po drodze publicznej pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki V. (...) nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godz. 10:28 do stężenia na poziomie 0,26 mg/l, o godz. 10:56 do stężenia na poziomie 0,19 mg/l, o godz. 11:07 do stężenia na poziomie 0,20 mg/l, o godz. 11:36 do stężenia na poziomie 0,12 mg/l, o godz. 11:38 do stężenia na poziomie 0,11 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk

1. na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk , 67 § 1 kk postępowanie karne w stosunku do M. R. warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;
2. na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 3 kk orzeka w stosunku do M. R. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 1 ( jednego) roku;
3. na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk orzeka wobec M. R. świadczenie pieniężne w wysokości 1000 ( jednego tysiąca) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
4. na podstawie art. 63 § 3 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 27 sierpnia 2015 roku;
5. zasądza od M. R. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70,00 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków oraz kwotę 100 ( sto) złotych tytułem opłaty. Sygnatura akt VIIK 604/15 UZASADNIENIE Oskarżony M. R. w dniu 27 sierpnia 2015r. około godz. 10: 20 jechał jako kierujący samochodem osobowym marki V. (...) nr rej. (...) przez miejscowość J. . Został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Inspekcji Transportu Drogowego. Oskarżony został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Urządzenie kontrolno- pomiarowe wykazało, że o godzinie 10:28 zawartość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu wynosiła 0,26 mg/l, a o godzinie 10:56 – 0,19 mg/l. Na miejsce została wezwana Policja. Interwencję przeprowadzał patrol Policji w składzie asp. Z. S. i sierż. sztab. S. F. . Oskarżony ponownie został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Ponowne badania oskarżonego wykazały, że o godzinie 11:07 zawartość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu wynosiła 0,20 mg/l, o godzinie 11:36 – 0,12 mg/l, a o godzinie 11:38 – 0,11 mg/l. (protokół i wyniki badań k. 2, 3, 5, świadectwo wzorcowania k. 4, wyjaśnienia oskarżonego k. 11, notatka urzędowa k. 1 ) Oskarżony nie był nigdy karany. ( dane o karalności k. 7) Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, iż poprzedniego dnia wieczorem wypił dwa kieliszki wina. W dniu kontroli początkowo jechał samochodem V. (...) nr rej. (...) jako pasażer. Kierowała tym pojazdem koleżanka, z którą jechał D. S. . W pewnym momencie źle się poczuła i poprosiła go, aby ją zastąpił za kierownicą. On się na to zgodził, bo czuł się dobrze i był przekonany , że jest trzeźwy. (wyjaśnienia oskarżonego k. 11) Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za mało wiarygodne co do ilości i rodzaju spożytego przez niego alkoholu. Bowiem innej informacji udzielił oskarżony funkcjonariuszom Policji przy badaniu stanu trzeźwości. Powiedział wtedy , że wypił około 0,5 l wódki poprzedniego wieczoru około godziny 23:
6. Ta informacja jest bardziej wiarygodna w świetle wyników badań stanu trzeźwości oskarżonego między godziną 10:28 a godziną 11:38 . Badania wykazywały malejącą zawartość alkoholu w organizmie oskarżonego. W pozostałej części Sąd zaaprobował wyjaśnienia oskarżonego wobec braku dowodów przeciwnych. W ocenie Sądu są one logiczne i szczere . Pozostałe zebrane dowody podlegają aprobacie Sądu jako nie budzące wątpliwości. Oskarżony M. R. wyczerpał dyspozycję art.178a§1kk , ponieważ będąc w stanie nietrzeźwości kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym. Oskarżony umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ponieważ z własnej woli wprawił się w stan nietrzeźwości i w takim stanie kierował samochodem po drodze publicznej. Oskarżony powinien przewidzieć skutki swojego postępowania w tym stanie. W stosunku do oskarżonego nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę rozumieniu kodeksu karnego . Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd stwierdził, że nie był on znaczny. Oskarżony przyznał się do jego popełnienia, wyraził skruchę. Oskarżony w czasie spożywania alkoholu nie planował kierowania pojazdem mechanicznym, za kierownicą pojazdu usiadł dopiero na prośbę koleżanki D. S. , kiedy ona prowadząc pojazd , źle się poczuła. Oskarżony miał dobre samopoczucie. Subiektywnie , choć bezpodstawnie liczył na to, że jest już całkowicie trzeźwy. Stopień nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu tylko minimalnie - o 0,01 - przekraczał ustawowy próg nietrzeźwości. Oskarżony nie był dotychczas karany. Zdobył wykształcenie wyższe, ma stałą pracę , ma rodzinę na utrzymaniu, prowadzi spokojny, ustabilizowany tryb życia. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Sąd stwierdził, że oskarżony zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania karnego. Sąd warunkowo umorzył wobec oskarżonego postępowanie karne na okres próby 1 roku. Jednocześnie Sąd orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 1 roku. Przy określaniu okresu zakazu Sąd miał na uwadze okoliczności sprawy i stopień nietrzeźwości oskarżonego. W ocenie Sądu orzekanie wobec oskarżonego surowszego okresu zakazu jest zbędne. Dla wzmocnienia wychowawczej roli postępowania karnego orzekł świadczenie na cel społeczny w kwocie 1000,00 złotych. Z urzędu Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 27 sierpnia 2015r. Sąd obciążył oskarżonego kosztami sądowymi nie znajdując podstaw do zwolnienia go od nich. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.