Sad powszechny, I ACa 1078/15

Sygn. akt I ACa 1078/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2016 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Struzik (spr.) Sędziowie: SA Zbigniew Ducki SA Regina Kurek po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. D. przeciwko M. W. i A. D. o ustalenie na skutek zażalenia powoda na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte w pkt. 2 wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2015 roku, sygn. akt I ACa 1078/15 postanawia:

1. oddalić zażalenie
2. zasądzić od powoda na rzecz pozwanego M. W. 300 zł (trzysta złotych) tytułem kosztów postepowania zażaleniowego. SSA Zbigniew Ducki SSA Andrzej Struzik SSA Regina Kurek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt I C 89/15 oraz zasądził od powoda na rzecz każdego z pozwanych kwotę 3.600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Powód zaskarżył powyższe orzeczenie w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego, wnosząc o jego zmianę poprzez odstąpienie od obciążania go kosztami tegoż postępowania w całości, a także o przyznanie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Zarzucił mu naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie zasady słuszności wyrażonej w tym przepisie, a w konsekwencji obciążenie powoda w całości kosztami postępowania apelacyjnego pomimo, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek uzasadniony zarówno charakterem sprawy, jak i wyjątkowo trudną sytuacją majątkową i życiową powoda. Pozwany M. W. w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych, sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Powyższa regulacja stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę przegrywającą kosztów procesu ( art. 98 k.p.c. ). Jest rozwiązaniem szczególnym, niepodlegającym rozszerzającej wykładni. Należy zauważyć, iż przepisy prawa nie konkretyzują pojęcia „wypadków szczególnie uzasadnionych” w rozumieniu art. 102 k.p.c. , dlatego też ocena stanu faktycznego pod kątem możliwości zastosowania tegoż przepisu należy każdorazowo do Sądu orzekającego w danej sprawie. Ocena ta ma charakter dyskrecjonalny, oparty na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem oraz oceną okoliczności rozpoznawanej sprawy, w związku z czym w zasadzie nie podlega kontroli instancyjnej i może być podważona tylko wtedy, gdy jest rażąco niesprawiedliwa. Jednocześnie wskazać należy, iż powyższa ocena dokonywana jest niezależnie od przyznanego stronie zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. III CZ 10/12, OSNC 2012/7-8/98, Biul.SN 2012/4/7; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. II CZ 88/09, LEX nr 578136). Sąd Apelacyjny w składzie rozpoznającym sprawę rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 98 k.p.c. Należy zatem wnioskować, iż nie znalazł podstaw do zastosowania wyjątku z art. 102 k.p.c. Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie podziela powyższe stanowisko. W realiach niniejszej sprawy nie występuje żaden szczególnie uzasadniony przypadek uzasadniający nieobciążanie powoda kosztami postępowania. W szczególności wystarczającej podstawy do zastosowania dobrodziejstwa z art. 102 k.p.c. nie może stanowić sama tylko trudna sytuacja materialna i zdrowotna powoda. Podobnie powód nie może uzasadniać zastosowania powyższego przepisu swoim subiektywnym przekonaniem o słuszności dochodzonych roszczeń. Skoro bowiem po zapoznaniu się z motywami rozstrzygnięcia Sądu I instancji zdecydował się na wniesienie środka odwoławczego, to musiał liczyć się z przegraniem procesu, a w konsekwencji również obowiązkiem pokrycia kosztów procesu poniesionych przez pozwanych. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając od powoda, jako strony przegrywającej sprawę, na rzecz pozwanego M. W. , który wniósł odpowiedź na zażalenie i domagał się zasądzenia kosztów, kwotę odpowiadającą wynagrodzeniu pełnomocnika będącego radcą prawnym ustalonemu w stawce minimalnej określonej przez przepisy § 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu , mając na uwadze, że wartość przedmiotu zaskarżenia w stosunku do każdego z pozwanych wynosi 3.600 zł. SSA Zbigniew Ducki SSA Andrzej Struzik SSA Regina Kurek