Sygn. akt VII Ka 644/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Chudy Sędziowie SO Małgorzata Tomkiewicz (spr.) SO Leszek Wojgienica Protokolant st.sekr.sądowy Marzena Wach przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013r. sprawy A. F. i K. N. oskarżonych o przestępstwo z art. 271§1 kk i in. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Szczytnie II Wydziału Karnego z dnia 25 kwietnia 2013r.sygn. akt II K 55/13 wyrok w zaskarżonej części uchyla i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Szczytnie do ponownego jej rozpoznania. UZASADNIENIE A. F.
(1)został oskarżony o to, że: I. W dniu 15 marca 2012 roku w S. , województwo (...) , będąc pracownikiem (...) Stacji Kontroli Pojazdów (...) , pełniącemu funkcję publiczną, znajdującej się przy ulicy (...) , osobą uprawnioną do przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz ich potwierdzania stosownym zapisem, przyjął od D. Z. korzyść majątkową w kwocie 88,00 zł, w zamian za naruszenie przepisów prawa poprzez zamieszczenie adnotacji w dowodzie rejestracyjnym o serii i nr (...) wydanym w dniu 23 maja 2006 roku przez Starostę (...) dla ciągnika rolniczego marki U. (...) o nr rej. (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym tegoż ciągnika, pomimo tego, że na miejscu badania nie było tegoż pojazdu i nie został sprawdzony jego stan techniczny, przez co potwierdził nieprawdę, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. II. w dniu 25 stycznia 2012 roku w S. , województwo (...) , będąc pracownikiem (...) Stacji Kontroli Pojazdów (...) , znajdującej się przy ulicy (...) , osobą uprawnioną do przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz ich potwierdzania stosownym zapisem, poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, poprzez zamieszczenie w dowodzie rejestracyjnym o serii i nr (...) wydanym w dniu 17 stycznia 2004 roku przez Starostę (...) dla ciągnika rolniczego marki U. (...) o nr rej. (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym tegoż ciągnika, pomimo tego, że na miejscu badania nie było tegoż pojazdu i nie został sprawdzony jego stan techniczny, tj. o przestępstwo z art. 271 § 1 k.k. K. N.
(1)został oskarżony o to, że: V. w bliżej nieokreślonym dniu w okresie od 1 stycznia 2012 r. do dnia 25 stycznia 2012 r., chcąc, aby tenże dokonał czynu zabronionego, nakłonił A. F. pracownika (...) Stacji Kontroli Pojazdów (...) , pełniącego funkcję publiczną, uprawnionego do przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz ich potwierdzania stosownym zapisem, do poświadczenia nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, poprzez zamieszczenie adnotacji w dowodzie rejestracyjnym o serii i nr (...) wydanym w dniu 17 stycznia 2004 roku przez Starostę (...) dla ciągnika rolniczego marki U. (...) o nr rej. (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym tegoż ciągnika, pomimo tego, że na miejscu badania nie było tegoż pojazdu i nie został sprawdzony jego stan techniczny, tj. o przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. art. 271 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym, wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 roku, w sprawie o sygn. akt II K 55/13 orzekł: I. o skar ż onego A. F. uznał za winn eg o popełnienia z ar z u ca nego mu w punkcie I c z y nu, określonego w art. 228 § 3 kk i art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 271 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, na podstawie art. 33 § 2 kk orzekł wobec niego karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując, iż wysokość jednej stawki dziennej jest równa kwocie 10 (dziesięciu) złotych, na podstawie art. 41 § 1 kk orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu diagnosty na okres 1 (jednego) roku, na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec niego przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 88 złotych, II. o skar ż onego A. F. uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu w punkcie II czynu, III. oskarżonego K. N. uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu czynu, IV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec A. F. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzech) lat, V. orzekł o kosztach procesu w ten sposób, że na podstawie art. 632 pkt 2 kpk koszty procesu w 2/3 ponosi Skarb Państwa, a w pozostałej części na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego A. F. od zapłaty kosztów postępowania, które to koszty w tej części ponosi Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację wniósł Prokurator Rejonowy w Szczytnie, który zaskarżył przedmiotowy wyrok w części dotyczącej uniewinnienia A. F. od popełnienia czynu z punktu II aktu oskarżenia i uniewinnienia K. N. od popełnienia czynu z punktu V aktu oskarżenia na niekorzyść obu oskarżonych. Wyrokowi temu skarżący na podstawie art. 438 pkt 3 kpk i art. 427 § 2 kpk , zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na wysnuciu przez Sąd, błędnego wniosku, iż brak jest jednoznacznych i obiektywnych dowodów przesądzających o winie oskarżonych A. F. i K. N. , które to ustalenia skutkowały ich uniewinnieniem od zarzucanych aktem oskarżenia czynów w oparciu o zasadę in dubio pro reo, podczas, gdy gruntowna analiza materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień A. F. z dnia 28 kwietnia 2012 r. i 27 sierpnia 2012 r. przemawia za przyjęciem, iż oskarżony A. F.
(1)dopuścił się popełnienia czynu z art. 271 § 1 kk , zaś K. N. dopuścił się popełnienia czynu z art. 18 § 2 k.k. art. 271 § 1 k.k. Podnosząc powyższy zarzut oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie powyższego wyroku w części dotyczącej czynów z punktu II i V aktu oskarżenia, od których popełniania zostali uniewinnieni A. F.
(1)i K. N. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie stwierdzić należy, iż argumentacja Sądu Rejonowego zawarta w motywach zaskarżonego wyroku w pewnej mierze nie jest pozbawiona racji. Zgodzić się bowiem trzeba z Sądem Rejonowym, iż dokonując oceny wyjaśnień oskarżonego A. F. , a zwłaszcza przyczyn ich zasadniczej zmiany, należy mieć na uwadze zarówno pewne mankamenty struktury osobowości tego oskarżonego, fakt, że jest on osobą uzależnioną od alkoholu, jak również okoliczności związane z jego zatrzymaniem. To, że oskarżony zatrzymany został w stanie nietrzeźwości i przesłuchiwany był „na kacu”, w kiepskiej kondycji psychicznej jest okolicznością która- jak słusznie uznał to Sąd I-szej instancji- może co do zasady obniżać wiarygodność relacji składanych w takim stanie. Wobec faktu, iż poza chwiejnymi wyjaśnieniami A. F. w sprawie nie ma żadnych innych dowodów, które potwierdzałyby słuszność zarzutu w odniesieniu do czynu dotyczącego K. N. , nie można wykluczyć, że w sprawie tej zaistnieją „ nie dające się usunąć wątpliwości”, o których mowa w art. 5 & 2 kpk i które trzeba będzie rozstrzygnąć na korzyść A. F. i K. N. . Rzecz jednakże w tym, że w aktualnym stanie sprawy tego rodzaju wniosek jest przedwczesny. Nie można bowiem uznać, aby oceniając przyczyny, które legły u podstaw zmiany wyjaśnień A. F. , Sąd Rejonowy poddał analizie wszystkie wątpliwości, jakie w tym zakresie istnieją. W rozważaniach swoich Sąd Rejonowy pominął – jak trafnie dostrzegł to prokurator- dwie dość istotne okoliczności, które nie przystają do tezy, jakoby zmiana wyjaśnień A. F. miała wynikać jedynie z refleksji, jaka zrodziła się u tego oskarżonego pod wpływem bezpośredniej rozmowy z K. N. . Pierwsza z tych okoliczności to fakt, iż A. F. był konfrontowany z K. N. w dniu 28.04.2012r. i wówczas, pomimo bezpośredniej rozmowy z wymienionym, żadne refleksje/wątpliwości w nim się nie pojawiły. Co więcej, A. F. dość dokładnie opisał w trakcie tej konfrontacji okoliczności związane ze sprawą N. , cytując nawet słowa, które ten wówczas wypowiedział. A. F. nie tylko wyraźnie oświadczył, że „ciągnika oczywiście nie było” ale nawet dodał, że K. N. przekazując mu dowód rejestracyjny powiedział : „ ciągnika nie ma, bo jest daleko i szkoda paliwa, aby nim jechać” (k.15). Druga okoliczność to ta, że składając wyjaśnienia w dniu 28.04.2012r. A. F. mówił nie tylko o N. ale pytany był również o niejakiego Z. G. w odniesieniu do którego stwierdził, że nie pamięta, czy ten człowiek faktycznie przyjechał na stację diagnostyczną swoim ciągnikiem, czy też nie. Oskarżony A. F. nie pamiętał również, czy w przypadku K. N. to on sam pobrał stosowną należność, czy też kwotę tę N. wpłacił w kasie, wyraził jednakże swoją pewność co do tego, że N. – jako znajomy szefa- nie zapłacił więcej niż wynikało to cennika usług. Jeśli więc pierwotne wyjaśnia A. F. (obciążające zarówno K. N. jak i samego A. F. ) miałyby jedynie wynikać z tego, że – jak przyjmuje to Sąd Rejonowy - był on wówczas skłonny wyjaśniać tak, aby umożliwić sobie jak najszybsze znalezienie się na wolności, to treść owych wyjaśnień zawarta w protokołach tezie tej zdaje się przeczyć. Skoro bowiem A. F. w trakcie tego samego przesłuchania potrafił wyraźnie oświadczyć, których faktów po prostu nie pamięta (a nie pamiętał on okoliczności, które mogłyby być procesowo interesujące dla organów ścigania), to trudno znaleźć przyczyny z powodu których miałby on koloryzować swoją wypowiedź właśnie w odniesieniu do K. N. . Z tych zatem względów, dostrzegając potrzebę zweryfikowania powyższych okoliczności (czego nie uczynił Sąd Rejonowy w motywach swojego orzeczenia), zaskarżony wyrok należało uchylić w odniesieniu do czynu opisanego w pkt.II i V a/o a sprawę tę przekazać w tej części do ponownego jej rozpoznania ( art. 437 & 1 kpk ). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I-szej instancji winien powtórnie przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie dotyczącym tych czynów, z uwzględnieniem uwag powyższych.