Sad powszechny, IV U 204/15

Sygn. akt IV U 204/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 września 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2015r. w S. odwołania S. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 14 stycznia 2015 r. Nr (...) i z dnia 13 stycznia 2015r. Nr (...) -2014 w sprawie S. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury i o wysokość kapitału początkowego I. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 14 stycznia 2015 r. i przyznaje S. B. prawo do emerytury od dnia 26 listopada 2014r.; II. umarza postępowanie w zakresie decyzji z dnia 13 stycznia 2015r. o wysokość kapitału początkowego Sygn. akt IV U 204/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 14.01.2015 r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił ubezpieczonemu S. B. prawa do emerytury w wieku obniżonym. Swoją decyzję organ rentowy uzasadniał tym, iż ubezpieczony nie udowodnił, by na dzień 1.01.1999 r. legitymował się 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. W dniu 13.01.2015 r. (...) Oddział w S. wydał decyzję o ustaleniu kapitału początkowego S. B. na kwotę 147 016,87 zł. Odwołanie od powyższych decyzji wniósł S. B. . Jego zdaniem, przy ustalaniu kapitału początkowego nie zostały wzięte pod uwagę wszystkie okresy pracy odbywające się w warunkach szczególnych. Ubezpieczony podniósł, iż w wyżej wymienionych warunkach przepracował co najmniej 23 lata i 10 miesięcy, wykonując prace lakiernika ręcznego oraz kierowcy samochodu ciężarowego o masie powyżej 3,5 tony (odwołanie k. 1-2 akt sprawy IV U 204/15 oraz IV U 205/15). W odpowiedziach na odwołania organ rentowy wniósł o oddalenie decyzji. Powołał się przy tym na argumentację wyrażoną w decyzji z dnia 14.01.2015 r. Z kolei wobec decyzji z dnia 13.01.2015 r., ZUS wskazał, iż jest ona prawidłowa, a wysokość kapitału początkowego została ustalona na podstawie wszystkich znajdujących się w aktach dokumentów z uwzględnieniem aktualnie obowiązujących przepisów prawa. (odpowiedź na odwołanie k. 15-16 akt IV U 204/15 oraz k. 3-4 akt IV U 205/15). W dniu 24 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach zarządził połączenie sprawy IV U 204/15 ze sprawą IV U 205/15 w celu łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia (protokół k. 24v). Na rozprawie w dniu 24 września 2015 r. ubezpieczony cofnął odwołanie od decyzji z dnia 13.01.2015 r. dotyczącej ustalenia kapitału początkowego (k.24v). Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: W dniu 26.11.2014 r. S. B. , ur. (...) , wystąpił do (...) Oddział w S. z wnioskiem o przyznanie emerytury w wieku obniżonym (k. 1-4 a. e.). Do powyższego wniosku ubezpieczony dołączył świadectwa pracy, w tym wydane w dniu 4.09.1989 r. przez Przedsiębiorstwo (...) w W. oraz umowy o pracę (k. 10-13, k. 29 a. e.). Ponadto, S. B. przedstawił świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych z dnia 17.04.2014 r. (k. 30 a. e.) z którego wynika, iż w okresie od 26.07.1996 r. do 31.12.1998 r. był zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o masie pow. 3,5 t. ZUS zaliczył S. B. na dzień 1.01.1999 r. staż ubezpieczeniowy w wymiarze 27 lat, 8 miesięcy i 26 dni w tym 2 lata 5 miesięcy i 6 dni zatrudnienia w warunkach szczególnych. Organ rentowy zaliczył ubezpieczonemu do pracy w wyżej wymienionych warunkach jedynie zatrudnienie w okresie od 26.07.1996 r. do 31.12.1998 r. Wobec powyższego, zaskarżoną decyzją z dnia 13.01.2015 r. organ rentowy ustalił kapitał początkowy ubezpieczonego, zaś decyzją z dnia 14.01.2015 r., ZUS odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury (k. 6, k. 51 a. e.). Ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (zeznanie ubezpieczonego k. 25). W okresie od 15.07.1976 r. do 31.07.1989 r. ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w W. P. w W. jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t. S. B. kierował samochodami ciężarowymi następujących marek: S. , Ił, L. , Kamaz. Zgodnie z poleceniami przełożonych, dokonywał przewozu towarów m. in. szkła, butli tlenowych na terenie całej Polski, rozpoczynając kursy z bazy mieszczącej się w W. . Ubezpieczony wyłącznie świadczył pracę w charakterze kierowcy ciężarowego. Pracę tę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu. Pracodawca ubezpieczonego we wskazanym okresie miał do dyspozycji wyłącznie samochody ciężarowe (zeznania ubezpieczonego k.24v-25v, zeznania świadków J. O. i J. L. k. 25). Sąd uznał, iż odwołanie ubezpieczonego jest zasadne. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie, iż w kwestionowanym przez ZUS okresie, tj. od 15.07.1976 r. do 31.07.1989 r. S. B. pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t. Powyższe wynika z zeznań złożonych przez ubezpieczonego oraz świadków J. O. i J. L. . Sąd uznał, iż zeznania złożone w niniejszej sprawie stanowią wiarygodny dowód w sprawie. Są one logiczne i spójne. Obydwaj świadkowie również pracowali jako kierowcy w Przedsiębiorstwie (...) w W. w zbliżonym, co S. B. okresie. Treść ich zeznań koresponduje z relacją ubezpieczonego. Charakter przedsiębiorstwa, w którym był zatrudniony ubezpieczony, wskazuje na rodzaj pracy którą wykonywał S. B. , dlatego też Sąd nie żądał jego akt osobowych, uznając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy za wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Praca kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t. została wymieniona w załączniku do powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 7.02.1983 r., w wykazie A, w dziale VIII poz. 2. W związku z powyższym uznać należy, iż S. B. był zatrudniony w warunkach szczególnych w okresie od 15.07.1976 r. do 31.07.1989 r. Podkreślić przy tym należy, iż przy kwalifikacji danego zatrudnienia jako odbywanego w warunkach szczególnych, decydujące znaczenie ma rodzaj faktycznie wykonywanej pracy. Wobec powyższego brak odpowiedniego świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych nie może stać na przeszkodzie uznaniu, iż S. B. był zatrudniony w spornym okresie w przywołanych warunkach. Po zsumowaniu wyżej wymienionego okresu z czasem 2 lat 5 miesięcy i 6 dni uznanym przez ZUS jako praca świadczona w szczególnych warunkach stwierdzić należy, iż ubezpieczony spełniła wymóg co najmniej 15 lat zatrudnienia w przywołanych warunkach na dzień 01.01.1999 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż S. B. od 26.11.2014 r., tj. dnia, w którym ukończył 60 lat życia, spełnił wszystkie warunki określone w art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o FUS w zw. z § 3 i § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. do przyznania emerytury w wieku obniżonym. Dlatego też Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do dochodzonego świadczenia. Odnośnie odwołania ubezpieczonego od decyzji z dnia 13.01.2015 r. Sąd stwierdził, co następuje. Wobec cofnięcia przez S. B. odwołania, zasadnym było umorzenie postępowania na podstawie art. 355 § 1 kpc . Jednocześnie stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie zaszła żadna z przesłanek negatywnych określonych w art. 203 § 4 kpc . Cofnięcie przez ubezpieczonego odwołania nie było bowiem sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego ani nie zmierzało do obejścia prawa. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.