Sad powszechny, IV U 911/15

Sygn. akt IV U 911/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2016r. w S. odwołania Z. Ż. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 15 czerwca 2015 r. Nr (...) i od decyzji z dnia 17 sierpnia 2015r. Nr (...) w sprawie Z. Ż. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżone decyzje i ustala prawo Z. Ż. do emerytury od 09 czerwca 2015r. Sygn. akt: IV U 911/15 UZASADNIENIE Decyzją z 15 czerwca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. działając na podstawie art.24 ust.1b ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił Z. Ż. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie osiągnął przewidzianego ustawą wieku emerytalnego wynoszącego w przypadku osób urodzonych w okresie od 1 października 2015r. co najmniej 67 lat (decyzja z 15 czerwca 2015r. k.22 akt emerytalnych za wnioskiem z 29 maja 2015r.). Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z. Ż. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Odwołanie zarejestrowane zostało pod sygnaturą akt IV U 911/

1. Badając odwołanie ubezpieczonego od powyższej decyzji, w dniu 17 sierpnia 2015r. organ rentowy wydał decyzję uwzględniającą odwołanie ubezpieczonego w zakresie, w jakim wskazywało ono, że wniosek emerytalny ubezpieczonego dotyczy emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. I tak, wskazaną decyzją z 17 sierpnia 2015r. organ rentowy działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił Z. Ż. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 25-letni okres składkowy i nieskładkowy oraz 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy podniósł, że udowodniony przez ubezpieczonego okres ubezpieczenia wynosi 24 lata, 6 miesięcy i 22 dni, przy czym do okresu tego nie zaliczono okresu pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym rodziców od 10 czerwca 1971r. do 26 września 1973r. z uwagi na rozbieżności co do powierzchni gospodarstwa wynikające z zeznań ubezpieczonego i świadków oraz z zaświadczenia Starostwa Powiatowego w W. (decyzja z 17 sierpnia 2015r. k.34 akt emerytalnych za wnioskiem z 29 maja 2015r.). Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony Z. Ż. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury z uwzględnieniem okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, a także okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej w podczas zatrudnienia w Poczcie Polskiej SA, gdzie od 28 lipca 1977r. wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, a także pracę listonosza paczkowego. Odwołanie zarejestrowane zostało pod sygnaturą akt IV U 1102/
2. Następnie w dniu 15 września 2015r. organ rentowy wydał kolejną decyzję, w której ponownie odmówił ubezpieczonemu emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach z powodu niewykazania przez ubezpieczonego, że do 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat. Jednocześnie organ rentowy wskazał, że do okresu ubezpieczenia zaliczył okres pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym, przez okres ten wynosi wymagane ustawą 25 lat (decyzja z 15 września 2015r. k.45 akt emerytalnych za wnioskiem z 29 mają 2015r.). Postanowieniem z 2 marca 2016r. Sąd dołączył sprawę z odwołania ubezpieczonego od decyzji z 17 sierpnia 2015r. do niniejszej sprawy - z odwołania od decyzji z 15 czerwca 2015r. celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia (postanowienie z 2 marca 2015r. k.28 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie podnosząc, że ubezpieczony nie udowodnił co najmniej 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach (odpowiedzi na odwołania k.3-5 i 23-24 akt sprawy. Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony Z. Ż. ur. (...) był zatrudniony w Poczcie Polskiej SA (uprzednio Przedsiębiorstwo (...) w W. ) od 28 lipca 1977r. do 28 lutego 2015r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 28 lutego 2015r. k.15 akt emerytalnych). Ubezpieczony został zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w W. na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 27 lipca 1977r. na stanowisku kierowcy samochodowego w pełnym wymiarze czasu pracy (umowa o pracę z 27 lipca 1977r. k.1B akt osobowych). Początkowo – do końca 1979r. ubezpieczony jeździł samochodami dostawczymi. W dniu 19 września 1979r. pracodawca zawarł z ubezpieczonym umowę, na mocy której przedsiębiorstwo zobowiązało się do pokrycia w całości kosztu szkolenia ubezpieczonego na kursie kategorii C prawa jazdy, a ubezpieczony zobowiązał się, że przez dwa lata od ukończenia kursu będzie pracował w powyższym przedsiębiorstwie w charakterze wynikającym z uzyskanych uprawnień (umowa z 12 września 1979r. k.9B akt osobowych). Po uzyskaniu przez ubezpieczonego prawa jazdy kategorii C, od stycznia 1980r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Przedsiębiorstwo zatrudniające ubezpieczonego świadczyło usługi transportowe dla innych przedsiębiorstw z branży telekomunikacji i łączności w ten sposób, że wynajmowało na rzecz tego innego przedsiębiorstwa kierowcę wraz z samochodem. I tak, przez około 10 lat od uzyskania uprawnień do kierowania samochodami ciężarowymi ubezpieczony jeździł samochodem ciężarowym marki S. 28 typu wywrotka o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony przewożąc materiały budowlane na rzecz (...) Przedsiębiorstwa (...) , które zajmowało się budową kanalizacji telefonicznej. Ubezpieczony przewoził na budowy deski, cement, studzienki ziemne oraz wywoził z budów gruz i ziemię. Następnie od 1990r. ubezpieczony wykonywał przewozy na rzecz innego przedsiębiorstwa z branży ,tj. Zakładów (...) . Na rzecz tego przedsiębiorstwa dokonywał przewozów złomu wywożąc go na złomowisko do P. . Samochodem typu „wywrotka” ubezpieczony jeździł do 1996r. Następnie przez krótki okres jeździł mniejszymi samochodami skrzyniowymi w ramach zastępstwa za innych kierowców. Około 1997r. pracodawca – wówczas Przedsiębiorstwo Poczta Polska powierzył ubezpieczonemu przewóz przesyłek pocztowych. Ubezpieczony jeździł wówczas samochodem ciężarowym o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Każdego dnia jeździł do kilkunastu urzędów pocztowych na terenie W. skąd odbierał przesyłki, a następnie zawoził je do centralnego punku przesyłek, skąd pociągami transportowane były do właściwych urzędów pocztowych. Pracę te ubezpieczony wykonywał do końca 1998r. (zeznania świadków: L. M. k.29-29v – nagranie od minuty 20 do 29 i S. J. k.29v – nagranie od minuty 29 do 36 oraz zeznania ubezpieczonego k.30 – nagranie od minuty 36 do 44 i k.28v-29 – nagranie od minuty 4 do 17). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.21 akt emerytalnych). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie Z. Ż. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz - wobec zaliczenia przez organ rentowy do okresu ubezpieczenia okresu pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym - przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w W. , a następnie w Przedsiębiorstwie Poczta Polska, gdzie od 1980r. do 31 grudnia 1998r., z przerwą w 1997r., pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony – początkowo przy przewozie materiałów budowlanych, później złomu, a następnie przesyłek pocztowych. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe potwierdziło zasadność stanowiska ubezpieczonego i dało podstawy do ustalenia, że w okresie od 1980r. do 31 grudnia 1998r. dni ubezpieczony przez ponad 15 lat przez stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach wykonując pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w szczególnych warunkach o czym stanowi wykaz A dział VIII poz.2 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Na fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony wskazują dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, w tym umowa zawarta między pracodawcą a ubezpieczonym dotycząca kursu na prawo jazdy kategorii C oraz spójne zeznania w/w świadków - współpracowników ubezpieczonego w rozpatrywanym okresie, a także korespondujące z tymi dowodami logiczne zeznania samego ubezpieczonego. Reasumując uznać należało, że ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że Z. Ż. przysługuje prawo do emerytury od 9 czerwca 2015r. ,tj. od chwili ukończenia przez ubezpieczonego
3. roku życia.