Sad powszechny, IV U 928/14

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 18 lipca 2014 r. Nr (...) w sprawie A. S.

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala A. S.

(1)prawo do emerytury od dnia 1 czerwca 2014r. II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz A. S.

(1)60,00 (sześćdziesiąt) zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 928/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 18 lipca 2014 r. Nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , odmówił A. S.

(1)przyznania prawa do emerytury, wskazując, że ubezpieczony na dzień 1.01.1999 r. nie udowodnił wymaganego co najmniej 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) S.A. , tj. okresu od 01.01.1978 r. do 31.12.1981 r., bowiem z przedłożonego świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wynika, że we wskazanym okresie ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku „kierownika robót inżynieryjnych” (decyzja z 18.07.2014 r., k. 39 a.e.). Odwołanie od ww. decyzji złożył ubezpieczony A. S.

(1), wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji oraz przyznanie prawa do emerytury. W ocenie ubezpieczonego, organ rentowy błędnie nie zaliczył do okresu pracy w szczególnych warunkach następujących okresów zatrudnienia:

1. od 28 września 1977 r. do 31 grudnia 1977 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. – na stanowisku inżyniera budowy,
2. od 1 stycznia 1978 r. do 31 grudnia 1981 r. w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w Ł. (dawna nazwa (...) ) – na stanowisku kierownik robót inżynieryjnych,
3. od 1 stycznia 1982 r. do 31 grudnia 1987 r. w (...) Przedsiębiorstwie (...) ( (...) Sp. z o.o. ) – na stanowisku kierownik robót,
4. od 1 stycznia 1988 r. do 28 lutego 1993 r. w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w S. (później (...) Zakład (...) w Ł. Oddział (...) Inwestycji w S. ) – na stanowisku inspektor nadzoru,
5. od 1 kwietnia 1994 r. do 31 maja 1999 r. w Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i (...) w W. Oddział S. (przed reorganizacją: Wojewódzki Zarząd Melioracji i (...) w S. z/s w S. ) – na stanowisku inspektora nadzoru. W uzasadnieniu wskazano, że w ww. zakładach pracy wnioskodawca pełnił bezpośredni nadzór nad pracownikami pracującymi przy robotach wodociągowo-kanalizacyjnych – budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej (w tym kolektorów deszczowych), wodociągowej (praca w głębokich wykopach). Do obowiązków ubezpieczonego należała stała kontrola jakości produkcji i dozór techniczno-inżynieryjny na budowie, przy czym wnioskodawca przez cały okres zatrudnienia pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy (odwołanie, k. 1-3 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 8-10 a.s.). Na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. pełnomocnik ubezpieczonego złożył wniosek o zasądzenie od ZUS kosztów zastępstwa procesowego (k. 58v a.s.). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W dniu 17 czerwca 2014 r. ubezpieczony A. S.

(1), ur. (...) , wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury. Na podstawie dołączonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w łącznym wymiarze 27 lat, 8 miesięcy i 18 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 22 lata, 7 miesięcy i 29 dni, zaś okresy nieskładkowe 5 lat i 19 dni. Organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) S.A. , tj. okresu od 01.01.1978 r. do 31.12.1981 r., bowiem z przedłożonego świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wynika, że we wskazanym okresie ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku „kierownika robót inżynieryjnych”. Wobec braku wymaganego ustawą co najmniej 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych zaskarżoną decyzją z dnia 18 lipca 2014 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania prawa do emerytury (decyzja z 18.07.2014 r. – k. 39 a.e.). Ubezpieczony A. S.

(1)był zatrudniony w następujących zakładach pracy:

1. w okresie od 28 września 1977 r. do 31 grudnia 1977 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. na stanowisku „inżyniera budowy” (świadectwo pracy z 31.12.1977 r. w aktach osobowych ubezpieczonego);
2. w okresie od 1 stycznia 1978 r. do 31 grudnia 1981 r. w Przedsiębiorstwie (...) w Ł. na stanowisku „kierownika robót inżynieryjnych” (świadectwo pracy z 31.12.1981 r. w aktach osobowych ubezpieczonego);
3. w okresie od 1 stycznia 1982 r. do 31 grudnia 1987 r. w (...) Przedsiębiorstwie (...) na stanowisku „kierownik robót” (świadectwo pracy z 31.12.1987 r. w aktach osobowych ubezpieczonego).
4. w okresie od 1 stycznia 1988 r. do 28 lutego 1993 r. w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w S. do dnia 30 grudnia 1991 r., a od 31 grudnia 1991 r. do dnia 28 lutego 1993 r. w Zakładzie (...) w Ł. – Oddział (...) Inwestycji w S. - będącym następcą prawnym (...) , na stanowisku „inspektor nadzoru” (świadectwo pracy z 01.07.1993 r. w aktach osobowych ubezpieczonego);
5. w okresie od dnia 1 kwietnia 1994 r. w Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i (...) w W. Oddział w S. (przed reorganizacją: Wojewódzki Zarząd Melioracji i (...) w S. z siedzibą w S. ) na następujących stanowiskach pracy: od 01.04.1994 r. do 31.05.1998 r. na stanowisku „inspektora nadzoru”, od 01.06.1998 r. do 30.04.1999 r. na stanowisku „zastępcy dyrektora”, od 01.05.1999 r. do 31.07.1999 r. – „inspektora nadzoru”, zaś od 01.08.1999 r. do chwili obecnej – na stanowisku „starszego inspektora nadzoru” (dokumenty zgromadzone w aktach osobowych ubezpieczonego). Początkowo ubezpieczony był inżynierem budowy, a następnie kierownikiem. Po awansie z inżyniera budowy wykonywał prace w terenie na budowie. Ubezpieczony jako inspektor nadzoru zajmował się sprawdzaniem jakości robót oraz ich zgodności z projektem. Na budowach nadzorowanych przez A. S.

(1)prowadzone były prace w głębokich wykopach ok. 5-6 metrowych, przeznaczonych na sieci kanalizacyjne i wodociągowe. Do obowiązków ubezpieczonego jako inspektora nadzoru należało sprawdzanie stosowanych materiałów, technologii wykonywanych robót i warunków BHP, tj. szalunki, zabezpieczenie pracowników, oznakowanie robót, dokonywanie odbiorów prób szczelności złączy. Ubezpieczony sprawował bezpośredni dozór techniczno-inżynieryjny i nadzorował pracowników pracujących przy robotach wodociągowo-kanalizacyjnych – budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, wodociągowej. Nadto wnioskodawca musiał wchodzić do wykopów oraz kanałów m.in. celem sprawdzenia izolacji, spadków, stanu wykonania robót, grubości nasypki. Prace były wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy, a zdarzało się też, że prace, w których uczestniczył ubezpieczony jako inspektor nadzoru, kończyły się w nocy. Prace przy wodociągach, kanalizacji i uzbrojeniu terenu wykonywane były przy użyciu ciężkiego sprzętu budowlanego, koparek, spycharek. Inspektor nadzoru miał kilka budów, co wymagało pracy w wydłużonym czasie pracy. Ubezpieczony nie pracował w biurze, lecz przez cały czas przebywał na nadzorowanych budowach, wykonując czynności w różnych warunkach pogodowych (zeznania świadka M. B. , k. 33v-34; zeznania świadka A. D. , k. 34-34v; zeznania świadka E. G. , k. 34v; zeznania świadka A. K. , k. 34v-35; zeznania świadka S. M. , k. 35; zeznania świadka B. S. , k. 35-35v; zeznania ubezpieczonego A. S.

(1), k. 58-58v). Do podstawowych obowiązków A. S.

(1)jako inspektora nadzoru inwestorskiego należało reprezentowanie inwestora na budowie przez sprawowanie kontroli zgodności jej realizacji z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami i zasadami wiedzy technicznej; sprawdzanie jakości wykonywanych robót, wybudowanych wyrobów budowlanych, a w szczególności zapobieganie zastosowaniu wyrobów budowlanych wadliwych i nie dopuszczonych do obrotu i stosowania w budownictwie; sprawdzanie i odbiór robót budowlanych ulegających zakryciu lub zanikających, uczestniczenie w próbach i odbiorach technicznych instalacji, urządzeń technicznych oraz przygotowanie i udział w czynnościach odbioru obiektów budowlanych i przekazywanie ich do użytkowania, potwierdzanie faktycznie wykonanych robót oraz usunięcia wad, kontrolowanie rozliczeń budowy oraz stwierdzanie na fakturach lub rachunkach dotyczących robót budowlano-montażowych zgodności wydatku z umową oraz prawem budowlanym ; udział w przeglądach nadzorowanych zadań inwestycyjnych w okresie gwarancji i rękojmi (dokumenty zgromadzone w aktach osobowych ubezpieczonego). Ubezpieczony A. S.

(1)posiada wykształcenie wyższe – mgr inż. melioracji wodnych. Wnioskodawca nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność bezsporna, nadto: wniosek, k. 2 a.e.). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań ubezpieczonego A. S.

(1)(k. 58-58v a.s.); zeznań świadków: M. B. (k. 33v-34 a.s.), A. D. (k. 34-34v a.s.), E. G. (k. 34v a.s.), A. K. (k. 34v-35 a.s.), S. M. (k. 35 a.s.) B. S. (k. 35-35v a.s.) oraz w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, aktach emerytalnych organu rentowego i aktach osobowych ubezpieczonego. Powyższe dowody Sąd obdarzył w całości wiarygodnością. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie A. S.

(1)jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 j.t.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl powołanego wyżej art. 32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art. 27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w ww. wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego Rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek w dniu 12 stycznia 2011 r., nie jest członkiem otwartego fundusz emerytalnego oraz spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy, wykazując 27 lat, 8 miesięcy i 18 dni, w tym 22 lata, 7 miesięcy i 29 dni okresów składkowych oraz 5 lat i 19 dni okresów nieskładkowych. Do pracy w szczególnych warunkach organ rentowy nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) S.A. , tj. okresu od 01.01.1978 do 31.12.1981 r., bowiem z przedłożonego świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wynika, że we wskazanym okresie ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku „kierownika robót inżynieryjnych”. Jak wskazano w zaskarżonej decyzji, zgodnie z zapisem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. czynności polegające na kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozorze inżynieryjno-technicznym, na oddziałach i wydziałach, na których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, zaliczane są do pracy w szczególnych warunkach. Wykonywane jednak muszą być stale i w pełnym wymiarze czasu pracy oraz bezpośrednio przy stanowiskach, na których nie są zachowane higieniczne normy pracy. W przypadku pracowników dozoru inżynieryjno-technicznego wyższego szczebla, a więc zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych, wykonywanie jakichkolwiek czynności np. o charakterze administracyjno-biurowym lub przebywanie w czasie zmiany roboczej w pomieszczeniu oddalonym od stanowisk robotniczych decyduje o niezaliczeniu danej pracy do pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Zakres obowiązków kierownika z uwagi na pełnioną funkcję wykracza bowiem poza osobiste dozorowanie i kontrolę. Ubezpieczony wnosił o zaliczenie do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. na stanowisku „inżyniera budowy”, w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w Ł. na stanowisku „kierownika robót inżynieryjnych”, w (...) Przedsiębiorstwie (...) na stanowisku „kierownika robót”, w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w S. (później Zakładzie (...) w Ł. – Oddział (...) Inwestycji w S. , będącym następcą prawnym (...) ) na stanowisku „inspektora nadzoru”, a także w Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i (...) w W. Oddział w S. (przed reorganizacją: Wojewódzki Zarząd Melioracji i (...) w S. z siedzibą w S. ) na stanowisku „inspektora nadzoru” (od 01.04.1994 r. do 31.05.1999 r.). W sumie łączny okres zatrudnienia w ww. zakładach pracy, który w ocenie ubezpieczonego stanowił staż pracy w szczególnych warunkach, wyniósł 20 lat, 7 miesięcy i 1 dzień. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił, że ubezpieczony A. S.

(1)był zatrudniony w następujących zakładach pracy:

(1)w okresie od 28 września 1977 r. do 31 grudnia 1977 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. na stanowisku „inżyniera budowy”;

(2)w okresie od 1 stycznia 1978 r. do 31 grudnia 1981 r. w Przedsiębiorstwie (...) w Ł. na stanowisku „kierownika robót inżynieryjnych”;

(3)w okresie od 1 stycznia 1982 r. do 31 grudnia 1987 r. w (...) Przedsiębiorstwie (...) na stanowisku „kierownika robót”;

(4)w okresie od 1 stycznia 1988 r. do 28 lutego 1993 r. w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w S. do dnia 30 grudnia 1991 r., a od 31 grudnia 1991 r. do dnia 28 lutego 1993 r. w Zakładzie (...) w Ł. – Oddział (...) Inwestycji w S. , będącym następcą prawnym (...) , na stanowisku „inspektora nadzoru”;

(5)w okresie od dnia od 1 kwietnia 1994 r. do 31 maja 1998 r. w Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i (...) w W. Oddział w S. (przed reorganizacją: Wojewódzki Zarząd Melioracji i (...) w S. z siedzibą w S. ) na stanowisku „inspektora nadzoru”. Podkreślić należy, że o zakwalifikowaniu pracy do pracy w warunkach szczególnych nie decyduje nazwa stanowiska, ale rodzaj wykonywanych czynności. Jak wskazał świadek A. D. , będący w tamtym okresie wraz z ubezpieczonym pracownikiem Przedsiębiorstwa (...) w Ł. , ubezpieczony jako inspektor nadzoru zajmował się na budowach sprawdzaniem jakości robót oraz ich zgodności z projektem. Prace w S. oraz w Ł. na oczyszczalni ścieków były prowadzone w głębokich wykopach do 6 metrów. Ubezpieczony musiał wchodzić do wykopów oraz kanałów m.in. celem sprawdzenia izolacji, spadków oraz stan wykonania robót. Przy pracach używany był ciężki sprzęt, koparki, samochody. Prace były wykonywane w obecności ubezpieczonego w wydłużonym czasie pracy (zeznania świadka A. D. , k. 34-34v). Świadek S. M. , współpracujący z ubezpieczonym w latach 1977-1981 w Przedsiębiorstwie w S. oraz w (...) w Ł. , a także w (...) Przedsiębiorstwie (...) , wyjaśnił, że prace były prowadzone w głębokich wykopach. Początkowo ubezpieczony był inżynierem budowy, a następnie kierownikiem. Po awansie z inżyniera budowy wykonywał prace w terenie na budowie (zeznania świadka S. M. , k. 35). Świadek B. S. , pracujący z ubezpieczonym w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) , (...) w Ł. oraz w (...) Przedsiębiorstwie (...) , potwierdził, iż prace - obejmujące wykonanie kanalizacji deszczowych, sanitarnych – prowadzone były w głębokich wykopach przy użyciu ciężkiego sprzętu. Dokonując czynności nadzorczych ubezpieczony musiał wchodzić do wykopów, nie pracował w biurze (zeznania świadka B. S. , k. 35-35v). Praca ubezpieczonego i świadka A. K. , będącego wówczas inspektorem nadzoru, polegała na tym, że przez około 1 godzinę omawiano budowę, a następnie jechali na plac budowy, by dopilnować zgodności przeprowadzanych prac z przepisami, projektem, zasadami bhp. Na budowach prowadzone były wykopy, jak również stosowany był ciężki sprzed budowalny. Inspektor nadzoru miał kilka budów, co wymagało pracy w wydłużonym czasie pracy (zeznania świadka A. K. , k. 34v-35). Także zeznania świadków M. B. i E. G. potwierdziły, że na budowach nadzorowanych przez A. S.

(2)prowadzone były prace w głębokich wykopach, przeznaczonych na sieci kanalizacyjne i wodociągowe. Do obowiązków ubezpieczonego jako inspektora nadzoru należało sprawdzanie materiałów, technologii wykonywanych robót i warunków BHP, tj. szalunki, zabezpieczenie pracowników, oznakowanie robót, dokonywał odbiorów prób szczelności złączy. Nadto wnioskodawca wchodził do wykopów celem sprawdzenia grubości nasypki. Prace były wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy, a zdarzało się też, że prace, w których uczestniczył ubezpieczony jako inspektor nadzoru, kończyły się w nocy. Prace przy wodociągach, kanalizacji i uzbrojeniu terenu wykonywane były przy użyciu ciężkiego sprzętu budowlanego – koparek, spycharek. Ubezpieczony przebywając na budowie nie wykonywał czynności w biurze, lecz niezależnie od warunków pogodowych pracował w terenie (zeznania świadka M. B. , k. 33v-34; zeznania świadka E. G. , k. 34v). Mając na uwadze zeznania powołanych świadków oraz wyjaśnienia ubezpieczonego, Sąd doszedł do przekonania, iż ubezpieczony jako inżynier budowy, kierownik robót czy inspektor nadzoru sprawował dozór inżynieryjno-techniczny na budowach, gdzie były prowadzone prace wodnokanalizacyjne w głębokich wykopach oraz przy użyciu ciężkich maszyn budowlanych. Podkreślenia wymaga, iż wnioskodawca A. S.

(1)nie pracował w biurze, lecz stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności nadzorcze na kilku budowach sieci wodociągowych, sieci kanalizacji sanitarnych i oczyszczalni ścieków. W ocenie Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do przyjęcia, iż ubezpieczony będąc zatrudnionym w ww. zakładach pracy wykonywał prace wymienione w załączniku do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, Dziale XIV, poz. 24, tj. kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, przy czym w niniejszej sprawie są to prace ujęte w wykazie A, Dziale V, poz. 1 - roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach, a także Dziale V, poz. 3 - prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że ubezpieczony wykazał staż pracy w szczególnych warunkach wynoszący łącznie 19 lat i 7 miesięcy, czyli obejmujący okres od 28 września 1977 r. do 28 lutego 1993 r. oraz okres od 1 kwietnia 1994 r. do 31 maja 1998 r. Ubezpieczony wnosił o zaliczenie do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i (...) w W. Oddział S. od dnia 1 kwietnia 1994 r. do 31 maja 1999 r. na stanowisku „inspektora nadzoru”. Jak wynika jednak z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz w aktach osobowych ubezpieczonego, w ww. zakładzie pracy na stanowisku inspektora nadzoru wnioskodawca A. S.

(1)zatrudniony był tylko do dnia 31 maja 1998 r., zaś od 1 czerwca 1998 r. pełnił funkcję zastępcy dyrektora. Tym samym wnioskowany przez ubezpieczonego okres od dnia 1 czerwca 1998 r. do 31 maja 1999 r. nie mógł zostać uznany jako staż pracy w warunkach szczególnych. Niemniej jednak na dzień 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony udowodnił wymagane ustawą co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Powyższe rozważania prowadzą do stwierdzenia, że ubezpieczony spełnił wszystkie przesłanki uzyskania prawa do emerytury w obniżonym wieku określone w art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz w § 3 i § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. , Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił A. S.

(1)prawo do emerytury od dnia 1 czerwca 2014 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. , zasądzając od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz A. S.

(1)kwotę 60 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, ustaloną na podstawie § 11 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu .