Sad powszechny, I C 2121/14

Sygn. akt I C 2121/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Łukasz Malinowski Protokolant: Sylwia Pordzik po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 roku w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa Gminy G. przeciwko P. W. o eksmisję

1. nakazuje pozwanemu opuszczenie i opróżnienie z rzeczy lokalu mieszkalnego położonego w G. , przy ulicy (...) i wydanie go powódce Gminie G. w stanie wolnym od osób i rzeczy;
2. nie przyznaje pozwanemu prawa do lokalu socjalnego;
3. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSR Łukasz Malinowski Sygn. akt I C 2121/14 UZASADNIENIE Gmina G. wniosła o nakazanie pozwanemu P. W. , aby opuścił lokal mieszkalny numer (...) położony G. przy ulicy (...) oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Powódka wskazała, że pozwany wszedł w posiadanie lokalu na skutek udostępnienia mu go przez byłego najemcę, który zmarł. Pozwany nie wstąpił w stosunek najmu w trybie art. 691 k.c. , czynił starania o uzyskanie tytułu prawnego do lokalu, jednakże nie spełniał kryteriów wynikających z uchwały Rady Miejskiej w G. dotyczącej zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta G. . Pisma wzywające do opuszczenia lokalu pozostały bez odpowiedzi. W odpowiedzi na pozew pozwany P. W. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Uzasadniając swoje stanowisko pozwany wskazał, że sporny lokal był zajmowany za wiedzą i zgodą powódki, która została poinformowana o zamieszkaniu w nim pozwanego. Co prawda powódka wezwała go do opuszczenia lokalu, jednakże doręczyła mu także regulamin porządku domowego obowiązującego na terenie nieruchomości, w której znajduje się lokal, a to świadczy o traktowaniu pozwanego jak najemcę lokalu. W piśmie procesowym z dnia 2 lutego 2015 roku powódka podkreśliła, że pozwany nie posiada tytułu prawnego do lokalu (powództwo pozwanego o wstąpienie w stosunek najmu lokalu zostało oddalone wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 26 listopada 2014 roku), a zapłata odszkodowania za zajmowanie lokalu stanowi ustawowy obowiązek pozwanego. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu (I C 1598/14), które następnie, na mocy postanowienia z dnia 5 października 2015 roku zostało podjęte (prawomocne oddalenie apelacji od wyroku wydanego w sprawie I C 1598/14). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Lokal mieszkalny numer (...) położony w G. przy ulicy (...) stanowi własność Gminy G. . Lokal ten zajmowany był na podstawie umowy najmu przez H. K. , która wyraziła zgodę na zamieszkanie w lokalu P. W. , począwszy od miesiąca grudnia 2010 roku. H. K. zmarła w miesiącu lutym 2012 roku. /okoliczności bezsporne, a nadto dowody: umowa najmu (k. 8 – 9), aneks (k. 7)/ Przed zamieszkaniem w lokalu mieszkalnym numer (...) , P. W. zamieszkiwał wraz z rodzicami w W. . /dowód: zeznania pozwanego (k. 59 – 59a)/ O śmierci poprzedniego najemcy lokalu, powiadomiła Gminę G. jej córka – Z. P. , po upływie ponad roku od daty śmierci, a w 2014 roku także lokatorzy budynku przy ulicy (...) , zaniepokojeni faktem zajmowania lokalu przez nieznanego im mężczyznę. /dowody: oświadczenia Z. P. (k. 23), pismo lokatorów (k. 24)/ W lokalu mieszkalnym numer (...) sam stale zamieszkuje P. W. . /dowody: wykaz osób zamieszkałych w lokalu (k. 6), zeznania pozwanego (k. 59 – 59a)/ P. W. czynił starania o zalegalizowanie pobytu w lokalu mieszkalnym przy ulicy (...) , jednakże Gmina G. odmawiała zawarcia z nim umowy najmu lokalu wskazując na niespełnienie kryteriów wynikających z uchwały Rady Miejskiej w G. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta G. . /okoliczności bezsporne/ Lokatorzy budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny numer (...) informowali Gminę G. o zakłócaniu przez P. W. porządku w obrębie nieruchomości. W konsekwencji, Gmina G. wezwała go do przestrzegania obowiązującego regulaminu porządku domowego. /dowody: skarga lokatorów (k. 19), pismo (...) (k. 39 – 40)/ Gmina G. wzywała P. W. do opuszczenia zajmowanego przez niego lokalu. /dowód: wezwania do wydania lokalu (k. 8, 17)/ P. W. dokonuje bieżących opłat za zajmowanie lokalu mieszkalnego numer (...) . /dowód: informacja z dnia 30 września 2014 roku (k. 5)/ W dniu 24 lipca 2014 roku (data złożenia pisma w Sądzie) P. W. wystąpił do tutejszego Sądu o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w G. przy ulicy (...) (I C 1598/14). Powództwo, a także apelacja od wydanego w sprawie wyroku, zostały oddalone. /okoliczności bezsporne/ P. W. pracuje jako operator maszyn, otrzymując miesięczne wynagrodzenie w kwocie 1.700,00 zł. P. W. jest zdrowy, nie ma nikogo na utrzymaniu, nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, nie korzysta także ze świadczeń pomocy społecznej. /dowody: zaświadczenie (...) z dnia 8 stycznia 2015 roku (k. 34), zaświadczenie PUP z dnia 8 stycznia 2015 roku (k. 35)/ Stan faktyczny zostało częściowo ustalony jako niesporny, a w pozostałym zakresie ustalenia te poczyniono w oparciu o wyszczególnione powyżej wiarygodne dowody z dokumentów, których autentyczność ani treść nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd przydał moc dowodu także zeznaniom pozwanego, oceniając je jako wiarygodne, które pozostawały zbieżne z treścią dokumentów zgromadzonych w materiale dowodowym. Na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 roku Sąd oddalił pozostałe wnioski dowodowe stron, które dotyczyły dowodów niewymienionych powyżej, uznając, iż ich prowadzenie przyczyniłoby się do zbędnego wydłużenia postępowania. Sąd zważył, co następuje: Żądanie powódki zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z ogólną regułą wynikającą z przepisu art. 222 § 1 k.c. , właścicielowi przysługuje prawo żądania wydania rzeczy względem osoby, która nią faktycznie włada, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela prawo do władania tą rzeczą. W przypadku, gdy osoba włada lokalem jednym z praw, które może przeciwstawić żądaniu wydania lokalu jest prawo wynikające z umowy najmu. W niniejszej sprawie nie stanowiło okoliczności spornej, że doszło do wygaśnięcia tego prawa na skutek śmierci poprzedniego najemcy lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w G. przy ulicy (...) . W konsekwencji wygasło także pochodne prawo użyczenia lokalu pozwanemu. Jednocześnie z mocy art. 365 § 1 k.p.c. Sąd był związany prawomocnym wyrokiem wydanym w sprawie I C 1598/14 oddalającym roszczenie pozwanego o ustalenie istnienia stosunku najmu między stronami (kwestia prejudycjalna). W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd nie miał wątpliwości, że pozwany nie legitymuje się żadnym tytułem prawnym do zajmowanego przez niego lokalu, czy to nawiązanym per facta concludentia , na mocy pisemnej umowy bądź wynikającym z ustawy. W konsekwencji, Sąd uznał za zasadne żądanie powódki, nakazując pozwanemu opuszczenie, opróżnienie i wydanie zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego, o czym orzeczono w punkcie
4. sentencji wyroku. Zgodnie z treścią przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (j.t. Dz. U. Nr 31, poz. 266 ze zm.; dalej: u.o.p.l.), w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Zgodnie z brzmieniem ustępów 3 i 4 powołanego przepisu, Sąd badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o tym uprawnieniu, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu oraz szczególną sytuację materialną i rodzinną osób eksmitowanych. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego min. wobec małoletniego, osoby bezrobotnej, obłożnie chorej, emeryta czy rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, chyba że osoba ta może zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Negatywne rozstrzygnięcie co do prawa pozwanego do otrzymania lokalu socjalnego w niniejszej sprawie zasadzało się na dwóch argumentach. Przede wszystkim, sytuacja rodzinno – majątkowa pozwanego daje podstawę do uznania, że może on zamieszkać w innym lokalu – pozwany jest aktywny zawodowo, młody, niewykazujący niezdolności do pracy, który może zapewnić środki dla własnego utrzymania. W ocenie Sądu, miesięczny dochód jakim dysponuje pozwany jest wystarczający na zabezpieczenie jego podstawowych potrzeb, w tym na wynajęcie lokalu na warunkach rynkowych. Poza tym, Sąd nie znalazł podstaw do przyznania pozwanemu lokalu socjalnego także z uwagi na dotychczasowy sposób korzystania przez niego z lokalu. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe, pozwany naruszał porządek domowy obowiązujący w nieruchomości przy ulicy (...) , a naprzykrzając się swoim sąsiadom i niestosując się do obowiązującego regulaminu, doprowadził lokatorów nieruchomości do interwencji u służb powódki. W konsekwencji nie powinien otrzymać prawa do lokalu socjalnego. Mając powyższe na uwadze, Sad orzekł jak w punkcie
5. sentencji wyroku. O kosztach procesu orzeczono w oparciu o przepis art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. , zasądzając je w całości od pozwanego na rzecz powódki. Na poniesione przez powódkę koszty procesu złożyły się opłata od pozwu w kwocie 200,00 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 120,00 zł, ustalone na podstawie przepisu§ 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 sierpnia 2015 roku. SSR Łukasz Malinowski