Sad powszechny, VII Ka 714/13

(1)( D. ) oskarżonego o przestępstwo z art. 190§1kk w zb. z art. 216§1kk w zw. z art. 11§2kk w zw. z art. 12 kk i in. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 23 kwietnia 2013r. sygn. akt II K 662/12 I zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bartoszycach przekazuje, II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. D.

(2)kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego M. D.

(1)w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku VAT od tej opłaty. Sygn. akt VII Ka 714/13 UZASADNIENIE M. D.

(1)został oskarżony o to, że: I w okresie od dnia 14 kwietnia 2010 roku do połowy miesiąca września 2011 roku, w B. i miejscowości K. , gmina G. , w woj. (...) , w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie groził pobiciem, zabójstwem i zniszczeniem mienia P. K.

(1), podczas ich spotkań i rozmów telefonicznych, w wysłanych mu sms-ach i pokazywał je gestem, a groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, iż będą spełnione oraz w tym czasie wielokrotnie znieważał go, wyzywając słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ; II latem 2010 roku, w L. , w woj. (...) , stosował przemoc i groźbę bezprawną wobec P. K.

(1)w celu zmuszenia go do określonego działania w ten sposób, iż grożąc mu pobiciem zmuszał do podpisania przygotowanej umowy kupna - sprzedaży jego samochodu marki V. (...) , o nr rej. (...) , a następnie uderzył go pięścią w głowę i klatkę piersiową oraz kolanem w twarz, tj. o przestępstwo z art. 191 § 1 k.k. ; III w okresie od zimy 2010 roku do lipca 2011 roku, w B. , w woj. (...) , w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, co najmniej kilkakrotnie groził pobiciem K. W.

(1), a groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, iż będą spełnione, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ; IV w lipcu 2011 roku, w B. , w woj. (...) , groził pobiciem K. K. , a groźba ta wzbudziła w niej uzasadnioną obawę, iż będzie spełniona oraz w tym czasie znieważał ją słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe oraz naruszył jej nietykalność cielesną w ten sposób, że chwycił ją rękoma za ubranie i szarpał, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zb. z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Rejonowy w Bartoszycach wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013r. w sprawie II K 662/12 I oskarżonego M. D.

(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z tym jednak ustaleniem w zakresie punktu III, iż oskarżony trzykrotnie groził pobiciem K. W.

(1)i za to : - za czyn określony w pkt. I aktu oskarżenia z mocy art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 216§1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k skazał go, zaś na podstawie art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn określony w pkt. II aktu oskarżenia z mocy art. 191 § 1 kk skazał go i wymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn określony w pkt. III aktu oskarżenia z mocy art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk skazał go i wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn określony w pkt. IV aktu oskarżenia z mocy art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zb. z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k skazał go, zaś na podstawie art.. 190 § 1 kk w zw. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, II na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych w pkt I wyroku wobec oskarżonego M. D.

(1)kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 1 (jeden) roku pozbawienia wolności, III na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70§1 pkt.1 k.k. , art. 71§1 k.k. i art. 73 §1 1 k.k. wykonanie wymierzonej w punkcie II kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 (czterech) lat próby, wymierzając oskarżonemu karę 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych i oddając oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, IV na podstawie art. 72§1pkt.7a zobowiązał oskarżonego M. D.

(1)do powstrzymania się od kontaktowania się z pokrzywdzonym P. K.

(1)osobiście, telefonicznie i internetowo. Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca oskarżonego i zarzucił mu: 1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegającą na obrazie art. 424 §1 kpk . art. 4 kpk oraz art. 7 kpk poprzez niedostateczne wykazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dlaczego Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie odnośnie skazania oskarżonego M. D.

(1)na zeznaniach P. K.

(1). K. K. , K. W.

(1), M. M.

(1). M. M.

(2). M. R. , J. J. i K. D. złożonych w toku postępowania przygotowawczego, pomimo iż zeznania te pozostają w rażącej sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego oraz z zeznaniami świadków7 A. W.

(1). M. B. . P. B.

(1)i D. B.

(1).

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający wpływ na jego treść, a polegający na niezasadnym przyjęciu, iż oskarżony D. popełnił czyny zarzucone mu punktach II, III i IV aktu oskarżenia, pomimo braku w tym zakresie dostatecznych dowodów.
2. rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego za czyn z punktu I aktu oskarżenia kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, pomimo tego, iż w przedmiotowej sprawie występują okoliczności, wskazujące na możliwość wymierzenia oskarżonemu za ten czyn kary samoistnej grzywny. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę wyroku i orzeczenie za czyn z pkt. I aktu oskarżenia samoistnej kary grzywny i uniewinnienie go od czynów z pkt. II – IV lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja jest zasadna w takim zakresie w jakim z jej treści wynika potrzeba uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Okręgowego konieczne jest ponowne przeprowadzenie dotychczasowych dowodów a to celem ustalenia kwestii odpowiedzialności oskarżonego za zarzucane mu przestępstwa. W tej sytuacji przedwczesne jest odnoszenie się do zarzutu związanego z kwestią wymiaru kary za czyn z pkt. I aktu oskarżenia. Przede wszystkim zgodzić się należy z zarzutem skarżącego co do braku dostatecznego wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyczyn, dla których nie dano wiary zeznaniom świadków: A. W. , M. B. , P. B. i D. B. . Nie sposób bowiem uznać za prawidłowe jedynie stwierdzenia, że Sąd nie podziela ich twierdzeń z uwagi na ich sprzeczność z zeznaniami świadków którym dano wiarę – porównaj k.
3. Oczywistym jest, że przy dwóch grupach dowodów Sąd I instancji miał prawo wybrać te, które w jego ocenie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności jednakże w takim wypadku konieczne jest tak przedstawienia okoliczności przemawiających za takim stanowiskiem ale i przekonujące wykazanie powodów, dla których inne dowody na ten przymiot nie zasługują. Tymczasem faktycznie – jak to trafnie zauważa skarżący- Sąd Rejonowy nie przedstawił analizy zeznań świadków opisujących zdarzenia zgodnie z wersją oskarżonego-k.
4. W tej sytuacji w istocie nie jest możliwa kontrola instancyjna zapadłego orzeczenia, szczególnie w zakresie zachowań opisanych w pkt. II i IV aktu oskarżenia. Ponadto w zakresie czynu z pkt. III aktu oskarżenia zauważyć należy, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku faktycznie nie wskazuje na czyn miałyby polegać trzykrotne zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonego K. W.

(1)- porównaj k.512. Jak bowiem wynika z treści pkt. I sentencji, Sąd I instancji odmiennie niż to wskazano w akcie oskarżenia ustalił, że M. D.

(1)trzykrotnie groził K. W. pobiciem. Tymczasem w uzasadnieniu jak na k.512 nie opisano tych trzech zachowań stwierdzając jedynie, że w okresie od zimy 2010r. do lipca 2012r. oskarżony kilkakrotnie groził pokrzywdzonemu, przy czym szczegółowo opisane jest jedynie zdarzenie faktycznie dotyczące M. Ł. . Zauważyć jednocześnie należy, że K. W. , któremu Sąd I instancji w pełni dał wiarę –k.514, w kontekście zarzutów stawianych oskarżonemu wskazywał, że świadkami zachowań M. D.

(1)mieli być J. J. oraz P. B. i J. D. . Jednakże jak zdaje się wynikać z zeznań dwóch ostatnich wymienionych świadków z postępowania przygotowawczego, w czasie tego zdarzenia oskarżony miał jedynie zapukać w szybę pojazdu, którym kierował pokrzywdzony i nie wypowiadał wówczas żadnych gróźb- porównaj k.32odw-33, k.36odw.-37; Sąd Rejonowy zresztą uznał te zeznania za wiarygodne. Tym samym przy ponownym rozpoznaniu należy precyzyjnie ustalić czy i jakie zachowania oskarżonego względem K. W. winny być uznane za wyczerpujące dyspozycję art.190§1 kk . Odnośnie czynu z pkt. IV aktu oskarżenia, to oprócz uwag dotyczących konieczności dokonania analizy zeznań P. i D. B. konieczne jest dokonanie oceny i innych twierdzeń. Z treści zeznań pokrzywdzonego z postępowania przygotowawczego dotyczących robienia zdjęć pojazdowi przez oskarżonego wynika bowiem, że doszło wprawdzie do wymiany zdań pomiędzy M. D.

(1)a K. K. , jednakże P. K. nie wspominał wówczas o tym aby oskarżony szarpał jego matkę za ubranie – k.

1. Również K. D. stwierdziła, że nie słyszała aby oskarżony groził K. K. a ponadto nic nie wspominała o szarpaninie-k.61odw.-
2. W tej sytuacji Sąd I instancji winien wnikliwie i szczegółowo przesłuchać świadków na okoliczność zdarzenia z lipca 2011r. i dokonać ich pełnej oceny a to celem pewnego i jasnego ustalenia jego przebiegu. Mając na uwadze powyższe okoliczności zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania- art.437§2 kpk , art.438pkt.2 kpk albowiem wskazane uchybienia pozwalają na dokonanie rozstrzygnięcia w ramach kontroli odwoławczej- art.436 kpk . Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie należy przeprowadzić z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno być pomocne dla ustalenia stanu faktycznego i określenia kwestii odpowiedzialności oskarżonego za zarzucane mu czyny.