Sad powszechny, II AKa 431/15

(1)ps. (...) , M. J.

(2)ps. (...) , M. J.

(3), K. S. ps. (...) , W. K.

(2)ps. (...) , J. S. i innymi ustalonymi oraz nieustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez R. P. ps. (...) vel ps. (...) , mającej na celu dokonywanie przestępstw, a w szczególności produkcję amfetaminy, jej wewnątrzwspólnotową dostawę oraz wywóz poza granice kraju i wprowadzanie do obrotu na terenie kraju, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. II. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od maja 2004 r. do jesieni 2005 r. w W. i W. gm. P. działając wspólnie i w porozumieniu z R. P. ps. (...) vel ps. (...) , W. K.

(2)ps. (...) , D. K. ps. (...) , M. J.

(3), M. J.

(2)ps. (...) , A. P. , A. K. , mężczyzną o ps. (...) z U. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy, brał udział w procesie wytwarzania znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości co najmniej 366 kilogramów w ten sposób, że około trzydziestokrotnie odbierał - za pośrednictwem R. P. i W. K.

(2)- od mężczyzny o ps. (...) z U. , K. S. ps. (...) , A. P. i A. K. prekursor w postaci (...) tzw. (...) z częstotliwością dwóch - trzech razy miesięcznie w ilościach po 20 litrów w około 29 przypadkach oraz 30 litrów w co najmniej 1 przypadku, a następnie z otrzymanego prekursora wraz z D. K. , M. J.

(3)i M. J.

(2)wytwarzał amfetaminę w około 29 cyklach produkcyjnych w ilości po 12 kilogramów każdorazowo oraz w jednym ,cyklu produkcyjnym w ilości 18 kilogramów, a następnie wraz z D. K. , M. J.

(3)i M. J.

(2)wytworzoną substancję psychotropową wprowadził do obrotu poprzez przekazanie amfetaminy R. P. i W. K.

(2), którzy następnie narkotyk przekazali dalszym odbiorcom, przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu i zarzuconego czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw oraz w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o przestępstwo z art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. III. w bliżej nieustalonych dniach w listopadzie i grudniu 2005 r. w miejscowości C. działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w rozumieniu z R. P. ps. (...) vel ps. (...) , M. J.

(3)i K. S. ps. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy, brał udział w procesie wytwarzania znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 34,5 kilograma amfetaminy w ten sposób, że z otrzymanego od R. P. - za pośrednictwem K. S. - prekursora w postaci od 60 do 80 litrów (...) tzw. (...) trzykrotnie lub czterokrotnie w ilościach po 20 litrów jednorazowo wytwarzał - przy czym jednym przypadku wraz z M. J.

(3)- amfetaminę, po czym wyprodukowaną amfetaminę wprowadził do obrotu poprzez jej przekazanie R. P. - za pośrednictwem K. S. - który zbył amfetaminę innym osobom, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw i z popełnionego przestępstwa czyniąc sobie stałe źródło dochodu oraz w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będą skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o przestępstwo z art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. IV. w bliżej nieustalonym okresie około 5 dni września 2006 r. w miejscowości T. na posesji nr (...) działając wspólnie i w porozumieniu z R. P. ps. (...) vel ps. (...) , R. W. ps. (...) vel ps. (...) , Z. W. , J. S. i D. M. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy, brał udział w procesie wytwarzania znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w wyniku czego wytworzył 18,5 litra płynnej amfetaminy tzw. aminy, z której ilość około 9,22 litra wraz z D. M. wywiózł na obszar K. (...) przy czym zarzuconego czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw oraz w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o przestępstwo z art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. V. w dniu 13 sierpnia 2014 roku w K. podczas czynności legitymowania wykonywanej przez funkcjonariuszy C. (...) KGP posłużył się dokumentem stwierdzającym tożsamość innej osoby o danych M. L. , tj. o przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt VIII K 182/14: 1. T. J. uznał za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia z tą zmianą, iż przyjął, że oskarżony czynu tego dopuścił się w okresie od grudnia 2004 roku do 14 września 2006 roku i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności; 2. T. J. w miejsce czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonych dniach w okresie od grudnia 2004 r. do jesieni 2005 r. w W. i W. gm. P. działając wspólnie i w porozumieniu z R. P. ps. (...) vel ps. (...) , W. K.

(2)ps. (...) , D. K. ps. (...) , M. J.

(3), M. J.

(2)ps. (...) , A. P. , A. K. , mężczyzną o ps. (...) z U. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy, brał udział w procesie wytwarzania znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości co najmniej 140 kilogramów w ten sposób, że około dziesięciokrotnie odbierał - za pośrednictwem R. P. i W. K.

(2)- od mężczyzny o ps. (...) z U. , K. S. ps. (...) , A. P. i A. K. prekursor w postaci (...) tzw. (...) w ilościach po 20 litrów w około 10 przypadkach, a następnie z otrzymanego prekursora wraz z D. K. , M. J.

(3)i M. J.

(2)wytwarzał amfetaminę w około 10 cyklach produkcyjnych w ilości co najmniej 14 kilogramów każdorazowo, a następnie wraz z D. K. , M. J.

(3)i M. J.

(2)wytworzoną substancję psychotropową wprowadził do obrotu poprzez przekazanie amfetaminy R. P. i W. K.

(2), którzy następnie narkotyk przekazali dalszym odbiorcom, przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu i zarzuconego czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw oraz w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o przestępstwo z art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za tak przypisany czyn na podstawie art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;

1. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości osiągniętej przez T. J. z popełnienia przypisanego mu w pkt. II aktu oskarżenia czynu korzyści majątkowej w kwocie 26.320 (dwadzieścia sześć tysięcy trzysta dwadzieścia) złotych, co stanowi równowartość kwoty 7.000 USD (siedmiu tysięcy dolarów amerykańskich);
2. T. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia i za tak przypisany czyn na podstawie art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
3. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości osiągniętej przez T. J. z popełnienia przypisanego mu w pkt. III aktu oskarżenia czynu korzyści majątkowej w kwocie 6.486 (sześć tysięcy czterysta osiemdziesiąt sześć) złotych, co stanowi równowartość kwoty 1.725 USD (tysiąc siedemset dwadzieścia pięć dolarów amerykańskich);
4. T. J. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w pkt IV aktu oskarżenia i za tak przypisany czyn na podstawie art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 11 § 3 k.k . wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
5. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości osiągniętej przez T. J. z popełnienia przypisanego mu w pkt. IV aktu oskarżenia czynu korzyści majątkowej w kwocie 1.733,36 (tysiąc siedemset trzydzieści trzy i 36/100) złotych, co stanowi równowartość kwoty 461 USD (czterysta sześćdziesiąt jeden dolarów amerykańskich);
6. T. J. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia i za tak przypisany czyn na podstawie art. 275 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;
7. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86§1 i §2 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu T. J. kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
8. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu T. J. okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 13 sierpnia 2014 roku do dnia 11 września 2015 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;
9. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił T. J. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrok apelacją w części, na niekorzyść oskarżonego, w zakresie kary za przestępstwo z pkt 2 (czyn z pkt II aktu oskarżenia) oraz kary łącznej z pkt 9 zaskarżył prokurator. Zaskarżonemu wyrokowi na podst. art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt 4 k.p.k. zarzucił rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności za przestępstwo, polegającą na wymierzeniu T. J. za czyn z pkt 2 zaskarżonego wyroku kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a także niewspółmierność kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez rozwiązanie kary łącznej orzeczonej T. J. i wymierzenie mu następujących kar: za czyn z pkt 2 wyroku kary 8 lat pozbawienia wolności i kary łącznej w wymiarze 8 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelację prokuratora oraz wnioski w niej zawarte uznać należało za częściowo uzasadnione. Orzekanie o karze ma charakter indywidualny i jest procesem do pewnego stopnia subiektywnym, obejmującym dokonanie wyboru i zastosowanie odpowiedniej represji karnej właściwej dla konkretnej sytuacji i konkretnego sprawcy. Z tych powodów zasady i dyrektywy orzekania w przedmiocie kary zawarte w art. 53 k.k. pozostawiają organowi orzekającemu pewien zakres swobody w procesie jej wymierzania a granice tej swobody zakreśla wskazana w przepisie art. 438 pkt 4 k.p.k. „rażąca niewspółmierność kary”. Zgodnie z art. 53 § 1k.k. istotnymi wyznacznikami tego czy dana kara jest sprawiedliwa jest to, czy była orzeczona w granicach przewidzianych przez ustawę, a jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy. Ponadto winna uwzględniać stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brać pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Z § 2 powyższego przepisu wynika, że wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Art. 115 § 2 k.k. określa elementy, które bierze się pod uwagę przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, a zatem ich podniesienie mieści się w zarzucie „rażącej niewspółmierności kary”. Należy zgodzić się z prokuratorem, że kara orzeczona za czyn z punktu 2 jest rażąco niewspółmiernie łagodna, a w konsekwencji i kara łączna pozbawienia wolności. Ma rację skarżący, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić wówczas gdy kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy – innymi słowy, gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. W przedmiotowej sprawie sąd a quo nie zachował wewnętrznej sprawiedliwości wyroku. Sąd minimalnie zróżnicował kary jednostkowe, uchybiając tym samym dyrektywom wymiaru kary. Za wytworzenie 140 kg amfetaminy wymierzono karę zaledwie o 6 miesięcy wyższą niż za czyny polegające na wytworzeniu odpowiednio 34,5 kg amfetaminy i 18,5 l płynnej aminy (pkt 4 i 6 wyroku). W tej sytuacji nie ma podstaw, by przyjąć za Sądem I instancji, że kara wymierzona za czyn z pkt 2 jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Sąd meriti wskazał jako okoliczność łagodzącą przyznanie się oskarżonego i wyrażenie skruchy. Ilościowo jednak przeważają wymienione, a niedocenione przez sąd okoliczności obciążające takie jak znaczny stopień społecznej szkodliwości, uprzednia karalność, działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Z tych względów Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że rozwiązał karę łączną pozbawienia wolności, zaś karę za czyn przypisany w pkt 2 wyroku podwyższył do lat 5 (pięciu). Zważywszy na bliski związek podmiotowo – przedmiotowy pomiędzy przestępstwami, jako karę łączną orzekł karę 5 (pięciu) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności. Sąd II instancji nie uwzględnił w całości wniosku autora apelacji o wymierzenie kary jednostkowej i łącznej 8 lat pozbawienia wolności. Przypomnieć należy, że nie kwestionował on ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd meriti. Ten zaś nie przyjął w opisie czynu wytworzenia tak jak w akcie oskarżenia 366 kilogramów amfetaminy, tylko 140 kg. Odmienne i bardziej korzystne dla oskarżonego ustalenia winny mieć odzwierciedlenie w wymiarze kary. O wymierzenie kary w tej wysokości oskarżyciel wnosił przed wydaniem wyroku przez Sąd Okręgowy, pomimo że należało w zmienionej sytuacji zweryfikować swe stanowisko. Jednym zdaniem należy odnieść się do stanowiska obrońcy zaprezentowanego na rozprawie odwoławczej, który uważa, że w przypadku T. J. możliwe byłoby nadzwyczajne złagodzenie kary. Pogląd ten jest błędny, bowiem oskarżony ukrywał się, w czasie gdy inna osoba „ujawniła” istotne okoliczności sprawy. Postawa oskarżonego nie wykracza zatem poza ramy zwykłego przyznania do winy. Na podst. art. 634 k.p.k. , art. 624 § 1 k. p. k. orzeczono o kosztach procesu. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny, w oparciu o dyspozycję art. 437 § 2 k.p.k. orzekł jak w wyroku.