Sad powszechny, VIII Ca 286/13

(2)położonej przy ul. (...) w T. , oznaczonej geodezyjnie jako działka nr (...) , przyległej do działki położonej przy ul. (...) , jaką wnioskodawca miał w użytkowaniu wieczystym. Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 24 czerwca 1959 r. Gmina Miasta T. oddała wnioskodawcy w użytkowanie wieczyste grunt o powierzchni 0,0708 ha przy ul. (...) w T. . M. L. wszedł w posiadanie również działki przylegającej do działki, którą otrzymał w użytkowanie wieczyste – działki nr (...) . Przed 1985 r. na działce uprawiane były drzewa owocowe, warzywa, rosły krzewy. Potem M. L. prowadził na terenie tej działki działalność gospodarczą remontowo – budowlaną, występując o ustalenie podatku od tej nieruchomości. W 2011 r. M. L. wyraził zainteresowanie nabyciem części działki nr (...) przy ul. (...) . Prezydent Miasta T. postanowił przeznaczyć do zbycia część gruntu gminnego oznaczonego geodezyjnie jako działka nr (...) . Właścicielem nieruchomości położonej w T. przy ul. (...) , stanowiącej działkę o pow. 0,0508 ha, dla której Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą (...) , jest Gmina Miasta T. . W ocenie Sądu Rejonowego wnioskodawca nie udowodnił, że był samoistnym posiadaczem działki nr (...) . W szczególności Sąd Rejonowy podkreślił, że z zeznań wnioskodawcy wynika, iż objął działkę nr (...) w posiadanie jako posiadacz zależny. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do stwierdzenia, że wnioskodawca traktował siebie jako właściciela działki nr (...) . Nie wykazał, kiedy doszło do ogrodzenia działki nr (...) , ani też że z chwilą rozpoczęcia działalności gospodarczej zaczął uiszczać podatek od nieruchomości za działkę nr (...) . Nadto, zdaniem Sądu Rejonowego, nawet gdyby przyjąć zgodnie z twierdzeniami wnioskodawcy, że przedmiotowa działka została ogrodzona ok. 1989 r., to od tej daty nie upłynął jeszcze 30 – letni okres zasiedzenia właściwy dla posiadacza obejmującego posiadanie w złej wierze. Apelację od powyższego postanowienia złożył wnioskodawca, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, przy uwzględnieniu kosztów postępowania za instancję odwoławczą. Skarżący zarzucił niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz naruszenie prawa materialnego – art. 172 kc i następnych, w szczególności art. 176 kc. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja okazała się zasadna, powodując uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania odwoławczego. Materiał dowodowy sprawy wskazuje jednoznacznie, że nieruchomość objęta przedmiotowym wnioskiem M. L. stanowi obecnie własność Gminy Miasta T. , wobec czego Gmina Miasta T. winna być też uczestnikiem postępowania. Co prawda niewzięcie przez zainteresowanego udziału w sprawie rozpoznawanej w postępowaniu nieprocesowym nie powoduje nieważności postępowania (uchwała SN – zasada prawna z dnia 20 kwietnia 2010 r., III CZP 112/09, OSNC 2010/7-8/98, Prok. i Pr.-wkł. 2011/3/38, Biul. SN 2010/4/9, M. Prawn. 2010/21/1180-1183, Lex nr 570265), niemniej okoliczności rozpoznawanego stanu faktycznego przemawiają za koniecznością przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, które wymagać będzie uczestnictwa zainteresowanego, jakim jest Gmina Miasta T. . W szczególności wskazać należy, że prawidłowość rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego budzi poważne wątpliwości. Sąd I instancji uznał, że wnioskodawca nie wykazał, aby był samoistnym posiadaczem działki nr (...) wskazując, że taki wniosek wynika przede wszystkim z pisma wnioskodawcy z dnia 1 grudnia 2011r. skierowanego do Urzędu Miasta T. Wydział Gospodarki Nieruchomościami, w którym wnioskodawca wyraził zainteresowanie nabyciem nieruchomości objętej wnioskiem o zasiedzenie od Gminy Miasta T. . Uszło jednak uwadze Sądu I instancji, że zgodnie z utrwalonym poglądem „samoistny posiadacz nieruchomości, znajdujący się na drodze do jej zasiedzenia, nie traci cech takiego posiadacza przez to, że zwraca się do właściciela z ofertą kupna nieruchomości, ponieważ takie zachowanie nie wpływa na zamiar władania nią w charakterze właściciela, lecz świadczy jedynie o tym, że posiadacz ma świadomość braku tytułu prawnego do nieruchomości i zmierza do jego wcześniejszego uzyskania niezależnie od jej ewentualnego zasiedzenia w przyszłości, a zatem może to wpływać tylko na ocenę jego złej lub dobrej wiary. W braku innych okoliczności nie wpływa to jednak na przesłanki, od których zależy nabycie własności w drodze zasiedzenia”. Takie stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 2011r. w sprawie III CSK 251/10 (por. też post. Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2002r. , sygn.. akt I CKN 1182/00 oraz z dnia 15 października 2010r. sygn.. akt V CSK 65/10). Sąd Okręgowy podziela to stanowisko. Powyższe zapatrywanie oraz zgłoszone przez wnioskodawcę wnioski dowodowe – o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków na okoliczność zaistnienia przesłanek zasiedzenia przez wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości- powoduje, że zachodzi potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Zgłoszony dowód ma bowiem zasadnicze znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego nieprzerwanego posiadania przez wnioskodawcę nieruchomości przez ustawowo określony czas, zważywszy na oparcie orzeczenia pierwszoinstancyjnego w zasadzie jedynie na dowodzie z dokumentów i stanowisku uczestnika, jakim był Skarb Państwa – Prezydent Miasta T. . Uczestnikiem zaś tego postępowania dowodowego bezwzględnie musi być Gmina Miasta T. , która jest zainteresowanym w sprawie. Skutkuje to koniecznością przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości z udziałem właściwego zainteresowanego w sprawie, czyli Gminy Miasta T. . Sąd Okręgowy zatem mając na uwadze powyższe uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania na podstawie art. 386 §4 kpc . Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy wezwie do udziału w sprawie Gminę Miasta T. jako uczestnika, uzupełni postępowanie dowodowe o dowody zgłoszone przez wnioskodawcę, a ewentualnie zgłoszone przez wezwaną do udziału w sprawie Gminę Miasta T. i wówczas ponownie oceni cały materiał dowodowy.