← Polska

Sad powszechny, VI W 3377/15

Sygnatura akt VI W 3377/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02-02-2016 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Izabella Gabriel Protokolant: Agnieszka Śliwa po rozpoznaniu w dniu 02-02-2016 r. sprawy przeciwko P. P. synowi M. i E. z domu K. (...) urodzonemu (...) w miejscowości P. obwinionemu o to, że w dniu 18.01.2015 r. we W. w rejonie rozjazdu nr (...) na stacji W. N. na wysokości pl. (...) usiłował dokonać kradzieży dwóch linek uszyniających i dwóch linek sterujących o łącznej wartości 120 zł na szkodę (...) we W. . tj. o czyn z art. 119 § 1 kw w związku z art. 11 § 1 kw ****************** I. uznaje obwinionego P. P. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 i 2 kw w zw. z art. 11 § 3 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) zł; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 18 stycznia 2015r. nastawniczy stacji PKP W. N. K. S.

(1)zauważył nieprawidłowości w działaniu urządzenia (...) sterowania ruchem kolejowym dot. rozjazdu nr (...) . Gdy udał się w rejon wskazanego rozjazdu zobaczył w jego pobliżu mężczyznę, który chwilę później oddalił się. O powyższym zawiadomił funkcjonariuszy (...) , którzy w wyniku podjętej obserwacji zauważyli mężczyznę odpowiadającego wyglądem temu, którego opisał wcześniej nastawniczy. Mężczyzną tym okazał się obwiniony P. P. , który manipulował coś przy rozjeździe nr (...) przy torze nr 1. Funkcjonariusze (...) podjęli wobec niego interwencję, ujawnili zawartość jego torby, w której znajdowały się m.in. młotek, dwa śrubokręty, kombinerki, piłka do metalu, scyzoryk, rękawiczki oraz takie przedmioty jak śruby mocujące podkłady, sworznie, linki i zaciski do linek, które jak stwierdził obwiniony – pozbierał przy torach. Obok obwinionego, przy rozjeździe leżały odkręcone cztery linki (dwie uszyniające i dwie sterujące) o łącznej wartości 120 zł. Linki te zostały następnie zamontowane ponownie na właściwe miejsce. Ujawnione w torbie obwinionego „mienie kolejowe” - śruby, sworznie, linki i zaciski zostało przekazane K. S.
(1), który potwierdził jego odbiór. Mienie to także zostało ponownie zamontowane. Obwiniony został poddany badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, z których wynika, że był on w stanie nietrzeźwości. dowód: protokół przeszukania osoby k. 8-9; protokół zatrzymania rzeczy k. 13-15; zeznania św. K. S. k. 16-17; oświadczenie K. S. k. 18; zeznania św. R. O. k. 19/v; zeznania św. T. B. k. 23/v; wyjaśnienia obwinionego k. 26; badanie na zawartość alkoholu k. 11 P. P. ma 43 lata, jest kawalerem, nie ma dzieci, nie był w przeszłości karany, jest bezrobotny. dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 26; dane o karalności k.34 Składając wyjaśnienia w toku czynności wyjaśniających obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że usiłował dokonać kradzieży, gdyż był głodny, nie miał pieniędzy na zakup jedzenia. Oświadczył, że żałuje tego co zrobił, że poszukuje pracy, i że najprawdopodobniej dostanie pracę dorywczą na budowie. Wniósł o przeprowadzenie rozprawy bez jego udziału i wymierzenie mu kary grzywny w wysokości 300 zł, wskazał adres dla korespondencji. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, gdyż znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, m.in. w zeznaniach świadków. Z tych samych powodów za wiarygodne Sąd uznał także zeznania świadków oraz dowody z załączonych dokumentów. Za niewiarygodne Sąd uznał jedynie zeznania świadka T. B. w części dot. tego, że zabezpieczone przy sprawcy elementy toru kolejowego są elementami złomowymi, nie mającymi wartości, gdyż przeczą temu zeznania innych świadków, z których wynika, że elementy te zostały ponownie zamontowane. Sąd zważył co następuje: W świetle dokonanych ustaleń faktycznych i przeprowadzonej oceny dowodów Sąd uznał, że wina i sprawstwo obwinionego nie budzą wątpliwości, i że zachowaniem swym zrealizował on wszystkie znamiona przypisanego mu czynu, stanowiącego usiłowanie kradzieży opisanego mienia. P. P. działając umyślnie usiłował bowiem dokonać kradzieży zdemontowanych i znalezionych w jego pobliżu czterech linek (dwóch uszyniających i dwóch sterujących) o łącznej wartości 120 zł, co jednak z uwagi na interwencję funkcjonariuszy (...) nie nastąpiło. Sąd uwzględnił okoliczności przedmiotowo – podmiotowe niniejszej sprawy, motywację działania sprawcy oraz wziął pod uwagę okoliczności łagodzące w postaci przyznania się obwinionego oraz jego dotychczasowej niekaralności. Okoliczność obciążającą stanowił fakt, że obwiniony dopuścił się tego czynu będąc w stanie nietrzeźwości. Biorąc pod uwagę wszystkie w/w okoliczności Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny, uznając z jednej strony, że w tym konkretnym przypadku taki właśnie rodzaj kary jest najbardziej celowy i to zarówno z uwagi na swój rozmiar, jak też związany z tym stopień dolegliwości, z drugiej zaś bacząc, by dolegliwość ta nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, które ma ona osiągnąć tak w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej. Z uwagi na fakt, że w sprawie mamy do czynienia z usiłowaniem dokonania kradzieży, jak też ponowne zamontowanie mienia, które obwiniony usiłował ukraść brak było podstaw do orzeczenia obowiązku, o którym mowa w rat. 119 § 4 kw. W oparciu o powołane przepisy, z uwagi na sytuację majątkową i możliwości finansowe obwinionego, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania, uznając, że ich uiszczenie przez obwinionego byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.