Sad powszechny, III Cz 1083/15

Sygn. akt III Cz 1083/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Dyrda (spr.) Sędziowie SO Krystyna Hadryś SO Lucyna Morys - Magiera po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2016 roku sprawy z powództwa M. G. przeciwko A. G. ( G. ) o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt I C 1337/14 postanawia : oddalić zażalenie. SSO Lucyna Morys - Magiera SSO Andrzej Dyrda SSO Krystyna Hadryś UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w (...) postanowieniem z dnia 21 maja 2015r. oddalił wniosek A. G. o wyłączenie Sędziego Sądu Rejonowego w (...) T. K. od rozpoznania sprawy z powództwa M. G. przeciwko A. G. , uznając że nie wystąpiły przesłanki, które mogłyby wywołać jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziego. Orzeczenie to zaskarżył pozwany A. G. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i wyłączenie Sędziego Sądu Rejonowego w (...) T. K. od rozpoznania sprawy o sygn. akt I C 1337/14, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpozna sądowi Pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu podniósł, że sędzia nie powinien orzekać w sprawie ugody, którą sam poprzednio zatwierdził, a do czego, Sąd Rejonowy w ogóle się nie odniósł. Sąd Okręgowy zważył co następuje: W niniejszej sprawie pozwany domagał się wyłączenia sędziego na podstawie art. 49 k.p.c. , stosownie do którego, sędzia podlega wyłączeniu ze składu sędziowskiego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zwrócić należy uwagę, że samo subiektywne przeświadczenie o istnieniu okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego, nie są dla sądu wiążące. Jak wskazał Europejski Trybunał Praw Człowieka z dnia 22 listopada 2011r. ( Central (...) v. M. (nr (...) ), (...) ), o istnieniu bezstronności dla celów art. 6 ust. 1 Konwencji należy rozstrzygać w oparciu o kryterium obiektywne, w którym należy mieć na względzie osobiste przekonania i zachowanie konkretnego sędziego, to jest w oparciu o okoliczność, czy sędzia żywił jakieś osobiste uprzedzenia lub był stronniczy w danej sprawie; a także zgodnie z kryterium obiektywnym, czyli w oparciu o dokonanie oceny, czy sam sąd, a między innymi jego skład, dawał wystarczające gwarancje, by wykluczyć jakiekolwiek uprawnione wątpliwości w odniesieniu do jego bezstronności. Wskazać należy, że orzecznictwo wielokrotnie podkreślało, że niekorzystne rozstrzygnięcia Sądu, nawet jeżeli wywołują silne odczucia w sferze psychicznej stron postępowania, mogą być jedynie „kontrolowane” przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych przepisami postępowania cywilnego. Okoliczności te nie mogą natomiast stanowić samodzielnej podstawy wyłączenia sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1975 r., I CZ 170/74; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r., III 705/97; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2011r., III UZ 9/11). Również zarzuty, iż sędzia dopuścił się naruszenia obowiązującego prawa, nie mogą uzasadniać wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie art. 49 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97). Pozwany wątpliwości co do bezstronności sędziego, wywodził z faktu, że sędzia który zatwierdzał ugodę nie powinien rozstrzygać kwestii związanych z pozbawieniem tytułu wykonawczego wykonalności, albowiem byłby sędzią we własnej sprawie. Z powyższego zarzutu nie wynika jednak, aby w toku postępowania sędzia rozpoznający sprawę postępował w sposób naruszający zasadę bezstronności. Skoro podnoszone przez pozwanego zarzuty wykazujące bezstronność sędziego, nie mogły być obiektywnie za takie uznane, należało uznać, iż w niniejszym postępowaniu nie zachodziły przesłanki stanowiące podstawę do wyłączenie sędziego na podstawie art. 49 k.p.c. Wobec powyższego należało uznać, iż zażalenie uczestniczki postępowania jest bezzasadne i z tej przyczyny podlegało oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Lucyna Morys – Magiera SSO Andrzej Dyrda SSO Krystyna Hadryś