Sad powszechny, XVII AmE 55/12

Sygn. akt XVII AmE 55/12 POSTANOWIENIE Dnia 06 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Sajur- Kordula po rozpoznaniu w dniu 06 listopada 2013r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wznowienie postępowania w przedmiocie zażalenia skarżącego na zarządzenie przewodniczącego z dnia 11 lutego 2013r. postanawia:

1. odrzucić zażalenie;
2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Kasy Sądu Okręgowego w Warszawie na rzecz skarżącego – J. N. kwotę 30 zł (słownie: trzydzieści złotych) z tytułu uiszczonej opłaty sądowej od zażalenia. SSO Magdalena Sajur- Kordula UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2013 r. skarżący J. N. został zobowiązany do usunięcia braków formalnych zażalenia od zarządzenia przewodniczącego z dnia 11 lutego 2013r. przez oznaczenie (wskazanie) strony pozwanej - w terminie tygodniowym od odręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia z pouczeniem, iż pismo uzupełniające braki winno być złożone w dwóch egzemplarzach – również pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządzenie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 03 września 2013 r. (k. 338 -zpo) i w przepisanym terminie do dnia 10 września 2013 r. braki nie zostały uzupełnione w sposób prawidłowy. Skarżący nie wskazał prawidłowo strony pozwanej a w szczególności nie dołączył odpisu pisma datowanego na dzień 08 września 2013 r. Wymogi formalne dla zażaleń określa art. 394 § 3 k.p.c. , zgodnie z którym zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów. Zatem przepis ten odsyła do ogólnych warunków jakie winno spełniać pismo procesowe nakazując, aby również specyficzne pismo procesowe, jakim jest zażalenie, warunki te spełniało. Zgodnie z art. 128 k.p.c. do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Niedołączenie odpisów pism procesowych, względnie załączników do tych pism, stanowi brak, który co do zasady podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 130 k.p.c. Zasada ta jednak doznaje wyjątku w sytuacji gdy pismo procesowe ma stanowić uzupełnienie braków formalnych apelacji lub zażalenia. Nie jest skutecznym uzupełnieniem braków formalnych ww. środków zaskarżenia złożenie pisma procesowego również dotkniętego brakami formalnymi, albowiem w tym zakresie art. 370 k.p.c. wyłącza możliwość zastosowania art. 130 § 1 k.p.c. Powyższe stanowisko znalazło swoje odzwierciedlenie również w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 29.07.2003 r. (III PZP 10/03, OSNP 2004/3/43), gdzie Sąd ten stwierdził, że do niepodpisanego pisma wskazującego wartość przedmiotu zaskarżenia na wezwanie o uzupełnienie braków apelacji nie stosuje się art. 130 § 1 i 2 k.p.c. W uzasadnieniu zaś wprost wyraził pogląd o charakterze ogólnym, zgodnie z którym nieuzupełnieniem braków formalnych apelacji jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe wykonanie. Powoduje to konieczność jej odrzucenia w trybie art. 370 k.p.c. , przez co wyłączona jest możliwość stosowania art. 130 k.p.c. do takiego pisma. Ponadto przyjął także, iż przepisy odnoszące się do uzupełnienia braków formalnych apelacji pełnią również funkcję dyscyplinującą, a ich stosowanie nie może prowadzić do przewlekania postępowania, w związku z czym „strona powinna mieć możliwość uzupełnienia braków apelacji tylko jeden raz. Jeżeli z niej nie skorzystała w sposób odpowiedni, to powinna ponieść tego konsekwencje”. Sąd Okręgowy opisane stanowisko Sądu Najwyższego w pełnej rozciągłości podziela. Powyższe rozważania znajdują pełne zastosowanie również w sytuacji niedołączenia przez skarżącego odpisu pisma procesowego stanowiącego uzupełnienie braków formalnych zażalenia zwłaszcza, że strona była pouczona w wezwaniu o obowiązku złożenia pisma wraz z odpisem. Mając powyższe na względzie, w związku z nieprawidłowym usunięciem braków zażalenia, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. art. 397 § 2 k.p.c. , należało orzec jak w sentencji. O zwrocie opłaty w pkt 2 sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 79 ust.1 pkt 1b ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 90; poz. 594 ze zm.) SSO Magdalena Sajur- Kordula z/ odpis postanowienia doręczyć stronom z pouczeniem o zażaleniu