Sad powszechny, I C 879/15

Sygn. akt I C 879/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2016 roku Sąd Rejonowy Gdańsk -Północ w Gdańsku, Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący SSR Agnieszka Piotrowska Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Warzocha po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 roku na rozprawie sprawy z powództwa Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą we W. przeciwko M. K. o zapłatę I. oddala powództwo, II. zasądza od powoda Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą we W. na rzecz pozwanego M. K. kwotę 2.417 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 879/15 UZASADNIENIE Pozwem z 17 czerwca 2014 r. powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. K. kwoty 29.096,01 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17 czerwca 2014 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu. W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwany zawarł w dniu 14 kwietnia 1999 r. z (...) Bankiem (...) S. A. umowę bankową, na podstawie której uzyskał określoną w umowie kwotę pieniędzy, jednocześnie zobowiązując się do jej zwrotu na warunkach określonych w umowie. Pozwany nie wywiązał się z przyjętego zobowiązania, wobec czego niespłacona wierzytelność stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie. Przedmiotowa wierzytelność została w dniu 28 lutego 2006 r. sprzedana na rzecz powoda, który w dniu 22 września 2009r. zawarł z pozwanym ugodę. W ugodzie tej pozwany uznał swój dług wobec powoda w wysokości 39.168,13 zł, który miał spłacać w systemie ratalnym. Pozwany spłacił jednakże wyłącznie 10.400 zł z kwoty należności głównej, wobec czego – zgodnie z postanowieniami ugody – cała należność, wraz ze skapitalizowanymi odsetkami za opóźnienie, stała się natychmiast wymagalna. Powód wzywał pozwanego do zapłaty, jednak bezskutecznie. Nakazem zapłaty z dnia 11 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa stwierdzając, iż kwestionuje jakoby powód miał wobec pozwanego jakiekolwiek wymagalne wierzytelności. Niezależnie od powyższego podniósł także zarzut przedawnienia roszczeń. W piśmie z dnia 8 października 2015 r. pozwany wskazał, iż strona powodowa nie wykazała umocowania osób podpisujących w imieniu banku ugodę z pozwanym. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 14 kwietnia 1999 r. została zawarta umowa pożyczki pomiędzy Bankiem (...) S. A. w K. a M. K. . Umowa ta została przez bank wypowiedziana z uwagi na brak spłaty zadłużenia. W dniu 11 grudnia 2000 r. bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) , któremu Sąd Rejonowy w Gdańsku nadał klauzulę wykonalności postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2001 r., wydanym w sprawie II Co 3484/01. / dowód : umowa pożyczki wraz z ogólnymi warunkami udzielania i spłaty pożyczek – k. 97-98, wypowiedzenie – k. 99, wezwanie do zapłaty – k. 100, bte – k. 101, postanowienie z dnia 10 sierpnia 2001 r. – k. 102/ W dniu 28 lutego 2006 r. została zawarta umowa przelewu wierzytelności pomiędzy (...) Bankiem (...) S. A. w K. (następcą prawnym Banku (...) S. A. w K. ) i Prokura Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. . Umowa obejmowała m.in. wierzytelność przysługującą bankowi od M. K. . / dowód : umowa cesji wraz z wyciągiem z elektronicznego załącznika do umowy – k. 68-71/ W dniu 22 września 2009 r. podpisano dokument mający być ugodą pomiędzy M. K. a Prokura Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. , jednakże w imieniu wierzyciela podpisała ją A. T.

(1)reprezentująca (...) S. A. W treści tego dokumentu zawarte było oświadczenie M. K. o uznaniu długu w kwocie 39.168,13 zł. / dowód : ugoda – k. 72-74/ Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, które nie budziły żadnych wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności i prawdziwości. Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie z uwagi na skutecznie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia. Jako że 10-letni termin przedawnienia przewidziany w art. 125 § 1 k.c. nie znajduje zastosowania do roszczeń stwierdzonych bankowym tytułem egzekucyjnym zaopatrzonym w klauzulę wykonalności (zob. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2004 r., III CZP 101/03 ), przedawniają się one w terminie 3-letnim ( art. 118 k.c. ), który po przerwie wywołanej wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności biegnie na nowo ( art. 124 § 1 k.c. ) od ukończenia postępowania klauzulowego. Zgodnie natomiast z przepisem art. 123 § 1 k.c. bieg przedawnienia przerywa się m.in. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia ( pkt 1) , przez uznanie roszczenia przez osobę przeciwko której roszczenie przysługuje ( pkt 2) lub wszczęcie mediacji ( pkt 3) . Na podstawie dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie stwierdzić można, iż postępowanie klauzulowe zakończyło się w sierpniu 2001 roku. Powód przedłożył wprawdzie również dokument zawierający wniosek o wszczęcie egzekucji, jednak na podstawie tego dokument nie sposób stwierdzić, czy faktycznie wniosek ten został złożony, do jakiego komornika i czy na jego podstawie wszczęto postępowanie egzekucyjne. Do przerwania biegu przedawnienia faktycznie doszło natomiast w dniu 22 września 2009 r., kiedy to miało dojść do podpisania ugody. Pozwany słusznie podniósł, iż strona powodowa, wbrew ciążącemu na niej z mocy art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. obowiązkowi, nie wykazała umocowania osoby podpisującej ugodę w imieniu banku – na dokumencie tym widnieje podpis A. T.

(1)reprezentującej (...) S. A. Strona powodowa nie wykazała żadnej inicjatywy dowodowej ani w celu wykazania umocowania (...) S. A. do reprezentowania powoda, ani umocowania A. T.

(2)do reprezentowania (...) S. A. Tym samym nie sposób przyjąć aby powód złożył oświadczenie o zawarciu z pozwanym ugody. W treści ugody zawarte było jednak oświadczenie M. K. o uznaniu długu, które jest czynnością jednostronną, dlatego pomimo faktu, iż w świetle zgromadzonych dowodów nie można uznać, by do zawarcia ugody w istocie doszło, to jednak bieg terminu przedawnienia przerwano jednostronnym uznaniem długu przez pozwanego. Pozew w niniejszej sprawie wniesiony został jednak dopiero w dniu 17 czerwca 2014 r., a więc do ponownego przerwania terminu przez wniesienie pozwu doszło w ponad półtora roku po upływie terminu przedawnienia, co skutkować musi oddaleniem powództwa, o czym orzeczono w pkt. I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zasądzając na rzecz pozwanego od powoda, jako strony przegrywającej sprawę, zwrot całości kosztów procesu, na które złożyły się koszty zastępstwa procesowego i opłata skarbowa od pełnomocnictwa. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) .

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.