Sad powszechny, III AUa 555/13

Sygn. akt III AUa 555/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Roman Skrzypek Sędziowie: SSA Urszula Kocyłowska SSA Alicja Podczaska (spr.) Protokolant st.sekr.sądowy M. Piekiełek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku B. W. i R. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o składki ubezpieczeniowe na skutek apelacji wnioskodawców od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 1 lutego 2013 r. sygn. akt IV U 225/12 u c h y l a zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 5 grudnia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie art. 108 § 1 i art. 115 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 31 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że B. W. , będąc wspólnikiem (...) jest odpowiedzialna wobec ZUS za zobowiązania spółki z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP i FGŚP za zatrudnionych pracowników i wspólników – D. S. oraz R. W. w łącznej kwocie 126 289,40 zł. Dalej organ rentowy wymienił wysokość poszczególnych należności i okresy, za które te należności powstały i ustalił, że B. W. ponosi solidarną odpowiedzialność z drugim wspólnikiem – R. W. i ze spółką za zaległości wynikające z jej działalności. Decyzją z tej samej daty i w oparciu o tę samą podstawę prawną Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził solidarną odpowiedzialność R. W. z pozostałymi wspólnikami tj. B. W. i ze spółką (...) . za zaległości wynikające z jej działalności, z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP i FGŚP za zatrudnionych pracowników i wspólnika, tj. B. W. w kwocie 122 063,91 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawczyni zakwestionowała wysokość ustalonych zaległości, w szczególności w zakresie ubezpieczenia zdrowotnego, ponieważ od początku 2006 r. zgłoszone zostało zawieszenie działalności gospodarczej, w związku z przebywaniem na zwolnieniu chorobowym i urlopie macierzyńskim. Dalej wnioskodawczyni podniosła, że nie ma podstaw do przypisania jej odpowiedzialności za nieopłacone składki D. S. , skoro prowadziła ona odrębną działalność gospodarczą. Wysokość ustalonych zaległości została zakwestionowana także przez R. W. . Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie połączył sprawy z odwołania B. W. i R. W. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie, podnosząc że wobec bezskuteczności postępowania egzekucyjnego zaszła konieczność skorzystania z subsydiarnej i solidarnej odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki. Wyrokiem z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt IV U 225/12 Sąd Okręgowy w Rzeszowie oddalił odwołania od obu decyzji. Sąd ustalił, że B. W. i D. S. w dniu 15 marca 1995 r. zawarły umowę spółki cywilnej (...) , której celem było prowadzenie działalności gastronomicznej, w tym samym dniu zawarta została również umowa spółki pomiędzy B. W. , a R. W. i kolejna pomiędzy K. S. , A. B. i B. T. . Za nietrafne uznał Sąd I instancji zarzuty wnioskodawczyni podniesione w odwołaniu, niezależnie bowiem czy działalność gospodarcza była prowadzona, z samego faktu pozostawania wspólnikiem spółki cywilnej (...) wnioskodawczyni ponosi odpowiedzialność całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką. Sąd Okręgowy wskazał, że wnioskodawczyni nie wykazała nieprawidłowości w wyliczeniach wysokości zaległych składek na ubezpieczenie społeczne. W ocenie Sądu wnioskodawcy nie wykazali, by zaistniały podstawy wyłączenia odpowiedzialności z art. 115 ust. 1 Ordynacji podatkowej. W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawcy domagali się jego zmiany i uwzględnienia odwołania, względnie uchylenia tego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Apelujący zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 477