Sad powszechny, V U 400/15

Sygn. akt V U 400/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2016 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant : star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. w Legnicy sprawy z wniosku K. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o wysokość emerytury górniczej na skutek odwołania K. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 17 marca 2015 r. znak (...) I. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 17 marca 2015 r. znak (...) w ten sposób, że zalicza wnioskodawcy K. J. do ustalenia wysokości jego świadczenia 625 dniówek przodkowych z okresu jego zatrudnienia od 23 stycznia 1996 roku do 31 stycznia 1998 roku i od 05 maja 1998 roku do 03 kwietnia 1999 roku w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w C. , II. stwierdza, iż organ rentowy nie ponosi od powiedzialności za opóźnienie w ustaleniu wysokości świadczenia. Sygn . akt VU 400/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 17 marca 2015r., znak (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawcy K. J. prawa do doliczenia do stażu pracy dniówek półtorakrotnych w okresie od 23 stycznia 1996 r. do 31 stycznia 1998 r. oraz od 5 maja 1998 r. do 3 kwietnia 1999 r. na podstawie kartotek zarobkowych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że na podstawie przedłożonych kartotek zarobkowych nie może stwierdzić, iż wskazane w nich przepracowane dni w wymiarze 444 i 185 dni są dniami czasu pracy pod ziemią. Odwołanie od powyższej decyzji złożył K. J. , domagając się zaliczenia mu do okresu pracy górniczej łącznie 625 dniówek przodkowych za sporne okresy. Wnioskodawca, powołując się na zaświadczenie o dniówkach wystawione przez archiwistę dokumentacji osobowej oraz zeznania zawnioskowanych świadków podniósł, że w spornych latach pracował jedynie na przodku. W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy domagał się oddalenia odwołania, uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd usta lił: Decyzją z dnia 5 lutego 2015 r. organ rentowy przyznał wnioskodawcy K. J. prawo do emerytury górniczej od dnia 1 lutego 2015 r., tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy przyjął 29 lat i 5 miesięcy okresów składkowych i 1 rok i 1 miesiąc okresów nieskładkowych. Do 170 miesięcy pracy górniczej zastosował przelicznik 1,8 zaś do 71 miesięcy pracy górniczej przelicznik 1,

1. Do pracy w wymiarze półtorakrotnym ZUS Oddział w L. nie zaliczył ubezpieczonemu dniówek w wymiarze 440 w okresie 23 stycznia 1996 r. do 31 stycznia 1998 r. oraz w wymiarze 185 w okresie od 5 maja 1998 r. do 3 kwietnia 1999 r. Dnia 18 lutego 2015 r. wnioskodawca wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. o doliczenie mu do stażu pracy nieuwzględnionych dniówek w wymiarze półtorakrotnym na podstawie kartotek zarobkowych. Rozpoznając wniosek, dnia 17 marca 2015 r. organ rentowy wydał decyzję odmowną, zaskarżoną w niniejszej sprawie. Bezsporne, nadto akta emerytalne ZUS. Wnioskodawca K. J. , w okresie od 23 stycznia 1996 r. do 31 stycznia 1998 r. oraz od 5 maja 1998 r. do 3 kwietnia 1999 r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w C. . W wymienionych okresach zajmował stanowiska: - od 23.01.1996 r. do 30.11.1996 r.– ładowacza pod ziemią. - od 1.12.1996 r. do 3.04.1999 r. – górnika pod ziemią. Zgodnie z zapisami kartotek zarobkowych wnioskodawca przepracował łącznie 209 dni w roku 1996, 212 dni w roku 1997, 154 dni w roku 1998 i 50 dni w roku 1999 – łącznie 625 dni. Wnioskodawca w spornym okresie pracował na oddziale górniczym na przodku przy wierceniu otworów strzałowych, otworów pod budowę kotwiową i przy zabezpieczaniu stropu siatką. Zajmując stanowisko ładowacza zajmował się głównie ładowaniem otworów strzałowych oraz innymi pracami w postępie chodników, w tym obsługiwał i podawał węże, obudowy i pomagał przy bezpośrednim wierceniu. Nie wykonywał prac związanych z ładowaniem urobku, bowiem cały załadunek w spornych latach odbywał się maszynowo. Angaż górnika pod ziemią umożliwiał wnioskodawcy wykonywanie prac na przodku, o zakresie którym sam decydował. Praca ładowacza różniła się bowiem od pracy górnika w zasadzie kwestią podległości. Jako ładowacz był bezpośrednim pomocnikiem górnika. Dowód : - akta osobowe wnioskodawcy dotyczące okresu jego zatrudnienia w (...) C. – umowy o pracę, aneksy do umów o pracę, kartoteki zarobkowe ; - zeznania świadka K. M. – e-protokół z dn. 2.03.2016 r. – 00:07:00 – 00:16:00; - wyjaśnienia wnioskodawcy – e-protokół z dn. 02.03,2016 r. – 00:16:54 – 00:20:00 . Sąd zważył : W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, odwołanie wnioskodawcy zasługiwało na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawcy uwzględnienia przy ustalaniu wysokości jego świadczenia 625 dniówek wskazanych na kartach płacowych jako dniówek przodkowych z lat 1996-1999 r., wypracowanych w (...) w C. . Wnioskodawca stał natomiast na stanowisku, że dniówki wykazane w przedstawionych przez niego kartotekach wynagrodzeń powinny być, przy przeliczeniu emerytury, uwzględnione jako dniówki przepracowane bezpośrednio w przodku. Przypomnieć należy, że Zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.), przy ustalaniu wysokości górniczych emerytur, o których mowa w art. 50a lub 50e , stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2 , następujące przeliczniki: 1)1,5 za każdy rok pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy; 2) 1,8 za każdy rok pracy, o której mowa w art. 50d; 3)1,4 za każdy rok pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, o której mowa w art. 50c ust. 1 pkt 1-3 i 5-9, wykonywanej częściowo na powierzchni i częściowo pod ziemią; 4)1,2 za każdy rok pracy, o której mowa w art. 50c ust. 1 pkt 4 i 5, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego, w kopalniach otworowych siarki oraz w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących roboty górnicze dla kopalń siarki i węgla brunatnego. Z kolei art. 50d ust. 1 ustawy emerytalnej stanowi, że przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury pracownikom zatrudnionym pod ziemią oraz w kopalniach siarki lub węgla brunatnego zalicza się w wymiarze półtorakrotnym następujące okresy pracy na obszarze Państwa Polskiego: 1) w przodkach bezpośrednio przy urabianiu i ładowaniu urobku oraz przy innych pracach przodkowych, przy montażu, likwidacji i transporcie obudów, maszyn urabiających, ładujących i transportujących w przodkach oraz przy głębieniu szybów i robotach szybowych; 2)w drużynach ratowniczych. O zaliczeniu określonych prac do prac przodkowych, wymienionych w art. 50 d ustawy emerytalnej decyduje to, jakie obowiązki były faktycznie wykonywane przez pracownika. Przy czym, w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239). Wnioskodawca, do wniosku z dnia 18 października 2010r. o przeliczenie emerytury dołączył dokumenty w postaci kartotek wynagrodzeń z lat 1996-1999 r. oraz zaświadczenie o dniówkach przodkowych wydane przez archiwistę akt osobowych i płacowych. Wnioskodawca nie dysponował jednocześnie wykazem dniówek przodkowych wydanym przez pracodawcę. Zaoferował natomiast dowód z zeznania świadka, który był pracownikiem dozoru ruchu w kopalni, w której pracował wnioskodawca w spornych latach. Analizując całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie, Sąd uznał, że wnioskodawca wykazał, iż dniówki za lata 1996-1999 – których wymiar nie był pomiędzy stronami sporny - były dniówkami przodkowymi. Rzeczywisty charakter prac wykonywanych przez wnioskodawcę w spornym okresie Sąd ustalił na podstawie treści akt osobowych wnioskodawcy oraz zeznań świadka i wyjaśnień wnioskodawcy. W ocenie Sądu dowody te wzajemnie się uzupełniały i jasno wynika z nich, że ubezpieczony pracując na oddziale górniczym na obu stanowiskach ładowacza i górnika pod ziemią, wymienionych w kolejnych umów o pracę, wykonywał prace na przodku, odpowiadające pracom wskazanym w art. 50d ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej. Za szczególnie pomocne dla ustalenia zakresu prac wykonywanych przez wnioskodawcę Sąd uznał zeznania świadka, który – jako pracownik współpracujący z wnioskodawcą w spornym okresie – wykazał się dużą wiedzą na temat charakteru prac wykonywanych przez odwołującego. Wyjaśnił też na czym polegały różnice w zakresie obowiązków, jakie miał wnioskodawca na kolejnych stanowiskach pracy. Zeznania świadka w pełni korespondują z wyjaśnieniami samego wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 17 marca 2015 r. w ten sposób, że do ustalenia wysokości emerytury zaliczył wnioskodawcy 625 godzin przepracowanych w przodku z okresów jego zatrudnienia od 23 stycznia 1996 r. do 31 stycznia 1998 r. oraz od 5 maja 1998 r. do 3 kwietnia 1999 r. W punkcie II wyroku, Sąd, na podstawie art. 118 ust. 1 ustawy emerytalnej stwierdził, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie w przeliczeniu świadczenia. Powołany przepis stanowi, że organ rentowy wydaje decyzję w sprawie prawa do świadczenia lub ustalenia jego wysokości po raz pierwszy w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji z uwzględnieniem ust. 2 i 3 oraz art.
2. Zgodnie z art. 118 ust.1a.zd. 2 ustawy emerytalnej, organ odwoławczy, wydając orzeczenie, stwierdza odpowiedzialność organu rentowego. Z analizy akt ubezpieczeniowych wnioskodawcy wynika, że K. J. , nie przedstawił organowi rentowemu wymaganych prawem dokumentów potwierdzających ilość dniówek przepracowanych bezpośrednio w przodku – tj. ewidencji dniówek „przodkowych” sporządzonych przez pracodawcę. Tym samym, ZUS nie miał możliwości ustalenia ilości dniówek „przodkowych” przepracowanych w spornym okresie przez ubezpieczonego. Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że ZUS nie naruszył przepisów i zasad dotyczących postępowania przed organem rentowym i nie ponosi odpowiedzialności z opóźnienie w przeliczeniu świadczenia. Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w punkcie II wyroku