← Polska

Sad powszechny, III K 70/16

POSTANOWIENIE Poznań, dnia 25 kwietnia 2016r . Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący : SSO Dorota Biernikowicz Protokolant : sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – Agnieszki Hildebrandt po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25.04.2016r. sprawy skazanego K. P. s. H. i H. z domu M. , ur. (...) w O. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania w części i przekazania sprawy według właściwości postanawia

  1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k oraz art. 569 § 1 i 2 a contrario k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego K. P. wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 930/99, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 1457/99, Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 152/01 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 388/02 - z uwagi na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego i powagę rzeczy osądzonej ;
  2. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku K. P. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części - odnośnie wyroków: Sądu Rejonowego w Kościanie sygn. akt II K 540/13, Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 647/14, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt III K 468/15, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt VIII K 384/15 i Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu sygn. akt VIII K 12/16 i przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań Stare Miasto w Poznaniu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu.
  3. na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat B. S. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu w związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji;
  4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwolna skazanego K. P. od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego zgodnie z punktem 1 sentencji, w tym z tytułu obrony z urzędu i kosztami tymi w całości obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE W dniu 7 16 marca 2016r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego K. P. o wydanie wobec niego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazania w sprawach III K 388/02, VI K 647/14, VIII K 12/16 i II K 540/
  5. Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że K. P. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:
  6. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 18.05.2000r. – V K 930/99 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. popełnione w dniu 28.10.1998r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 4 lat oraz karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednaj stawki na kwotę 10 zł, przy czym postanowieniem z dnia 06.09.2002r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności i kara ta została odbyta w całości;
  7. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 06.09.2000r.. – V K 1457/99 (obecna sygn. akt V K 575/00) za ciąg przestępstw z art. 289 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnionych w okresie od 13.03.1999r. do 20.03.1999r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 15 zł jedna stawka; ponadto za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnionych w okresie od 05.07.1998r. do 28.04.1999r. na karę 4 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 15 zł jedna stawka; przy czym kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny za w/w dwa ciągi przestępstw połączono i wymierzono skazanemu łączną karę 4 lat pozbawienia wolności i łączną karę grzywny w wymiarze 90 stawek dziennych po 15 zł jedna stawka; na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres tymczasowego aresztowania od 28.04.1999r. do 21.04.2000r. i kara pozbawienia wolności została odbyta w całości;
  8. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14.11.2001r.. – III K 152/01 za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. popełnione w dniu 17.07.2000r. na karę 6 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 zł jedna stawka, a także za przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. i art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 01.09.2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, przy czym kary jednostkowe pozbawienia wolności połączono i wymierzono skazanemu łączną karę 7 lat pozbawienia wolności, z zaliczeniem tymczasowego aresztowania w okresie od 24.07.2000r. do dnia 27.10.2000r. i kara ta została odbyta w całości;
  9. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30.10.2002r. – III K 388/02 , którym połączono kary pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone w sprawach o sygn. V K 1457/99 i III K 152/01 i wymierzono skazanemu łączną karę 10 lat pozbawienia wolności i łączną karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 15 zł jedna stawka, postanowieniem z dnia 01.12.2009r. skazany został warunkowo przedterminowo zwolniony z kary pozbawienia wolności z okresem próby do 01.12.2011r. i nie odwołano warunkowego zwolnienia; kara łączna pozbawienia wolności została wykonana w całości;
  10. wyrokiem Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 11.12.2013r. – II K 540/13 za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. popełnione w dniu 10.05.2013r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnione w dniu 17.05.2013r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w miejsce których to kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzono skazanemu łączną karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, oddano pod dozór kuratora sądowego i nie zarządzono dotychczas wykonania kary;
  11. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 13.03.2015r.. – VI K 647/14 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od 16 do 17.04.2014r. na karę 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, karę w/w skazany obecnie odbywa od 02.09.2015r. do 01.10.2016r.
  12. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 16.12.2015r. – III K 468/15 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 16.03.2015r. na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania miesięcznie 30 godzin prac, a także za przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. popełnione w okres od 9 do 16.03.2015r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania miesięcznie 30 godzin prac, przy czym w miejsce kar jednostkowych wymierzono skazanemu łączną karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania miesięcznie 30 godzin prac na cele społeczne, zaliczając zatrzymanie w dniu 16.03.2015r.;
  13. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 05.02.2016r. – VIII K 384/15 za przestępstwo z art. 286 § 2 k.k. popełnione dniu 11.12.2014r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. popełnione w okresie od 03.12.2014r. do 11.12.2014r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, w miejsce których orzeczono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem zatrzymania w dniu 12.12.2014r., która nie została wykonana i skazany ma ją odbywać w okresie od 30.11.2019r. do dnia 27.05.2020r.
  14. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu z dnia 17.02.2016r. – VIII K 12/16 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 01.09.2015r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. i art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 01.09.2015r. na karę 3 lat pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 02.09.2015r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzono skazanemu łączną karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności i kary tej nie wykonano (odbywać ją ma skazany w okresie od 01.10.2016r. do 30.11.2019r.) Z informacji o skazanym z Krajowego Rejestru Karnego, a także z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora AŚ w P. wynika, że K. P. nie został prawomocnie skazany innymi wyrokami, niż wymienione powyżej, poza tym żaden z wymienionych wyroków nie uległ uchyleniu lub zmianie. Po wejściu w życie 1 lipca 2015r. zmiany przepisów kodeksu karnego , w tym dotyczących kary łącznej, zapadły wobec skazanego zatem trzy wyroki skazujące tj. w sprawie III K 468/15, VIII K 384/15 i w sprawie VIII K 12/16, przy czym tylko ten ostatni dotyczył przestępstw popełnionych już po 1 lipca 2015r. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W związku ze zmianą od 1 lipca 2015r. przepisów ustawy kodeks karny , w tym przepisów rozdziału IX odnośnie kary łącznej, na wstępie zaznaczyć należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. mają zastosowanie w niniejszej sprawie do skazanego K. P. , ponieważ trzy wyroki skazujące tj. w sprawie III K 468/15, VIII K 384/15 i w sprawie VIII K 12/16, przy czym tylko ten ostatni dotyczył przestępstw popełnionych już po 1 lipca 2015r., zapadły wobec skazanego już po wejściu w życie przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu. Tym samym stwierdzić należy na wstępie, że w stosunku do skazanego K. P. w niniejszym postępowaniu można stosować się przepisy art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu, 3tj. obowiązującym od 1 lipca 2015r. Zważyć należy zatem, że zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli zachodzą ku temu warunki określone w szczególności w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), a mianowicie sprawca popełniał dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu, czy też według art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.), sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, a podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 , w całości lub w części kary lub kary łączne za w/w przestępstwa, z ograniczeniem wynikającym z art. 85 § 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Rozważając dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego wobec skazanego K. P. , obejmującego prawomocnie orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności wyrokami wymienionymi wyżej w punktach od 1 do 3, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki do wydania nowego wyroku łącznego obejmującego kary wymierzone w/w wyrokami, a objęte wyrokiem łącznym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30.10.2002r. – III K 388/02, (którym połączono kary pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone w sprawach o sygn. V K 1457/99 i III K 152/01 i wymierzono skazanemu łączną karę 10 lat pozbawienia wolności i łączną karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 15 zł jedna stawka, postanowieniem z dnia 01.12.2009r. skazany został warunkowo przedterminowo zwolniony z kary pozbawienia wolności z okresem próby do 01.12.2011r. i nie odwołano warunkowego zwolnienia; kara łączna pozbawienia wolności została wykonana w całości), i to zarówno brak jest warunków do wydania nowego wyroku łącznego obejmującego w/w skazania według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r. , jak i według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.. Wynika to z faktu, że jeżeli rozważamy dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego - obejmującego prawomocne skazania opisane wyżej w pkt od 1 do 3, w tym jedyny wyrok, jaki zapadł wobec K. P. wydany przez Sąd Okręgowy jako Sąd I instancji tj. w sprawie III K 152/01 - według warunków z art. 85 k.k. w starym brzmieniu, to zważyć należy, iż po wydaniu tego wyroku łącznego III K 388/02, wszystkie kolejne wyroki jakie zapadły wobec skazanego (wymienione wyżej w punktach od 5 do 9), dotyczyły czynów popełnionych już po wydaniu wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 388/
  15. Przestępstwa osądzone w sprawach wymienionych wyżej w pkt od 5 do 9 zostały wszystkie popełnione już po wydaniu wyroków wymienionych wyżej w pkt od 1 do 3, a które były podstawą wydania wyroku łącznego w sprawie III K 388/
  16. Zachodzi zatem negatywna przesłanka postępowania w zakresie wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 152/01, zarówno według „starych” przepisów art. 85 i nast. k.k. , a to z uwagi na datę popełnienia przestępstw osądzonych wyrokami opisanymi wyżej w pkt od 5 do 9, a także z uwagi na wcześniejszy wyrok łączny jaki zapadł w sprawie III k 388/02, który objął m.in. wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 152/01 i z uwagi na brak podstaw zgodnie z art. 575 § 1 i 2 k.p.k. do wydania nowego wyroku łącznego w zakresie prawomocnych skazań objętych poprzednim wyrokiem łącznym i w zakresie wyroku wymienionego wyżej w pkt 1, należało uznać, że w tym zakresie, w szczególności w zakresie wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu wydanego wobec skazanego w sprawie III K 152/01, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 388/02, zachodzi także negatywna przesłanka postępowania w postaci powagi rzeczy osądzonej. Kolejne prawomocne skazania, opisane wyżej w pkt od 5 do 9, jakie zapadły wobec skazanego, nie dają bowiem podstaw do rozważania wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazania opisane w pkt od 1 do 3, a więc w zakresie dotyczącym jedynego wyroku wydanego wobec K. P. przez Sad Okręgowy jako sąd wyższego rzędu i to zarówno – jak wskazano wyżej według przepisów art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r. przy zastosowaniu zasady z art. 4 § 1 k.k. , jak również według przepisów art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r., ponieważ wszystkie kary orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi wyżej w pkt od 1 do 4 zostały w całości wykonane i nie został spełniony warunek z art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Zatem nawet gdyby rozważać dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazanie w sprawie Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 152/01, objęte wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 388/02, według przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r., co w niniejszej sprawie było dopuszczalne, gdyż po wejściu w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) zapadły wobec K. P. trzy prawomocne skazania (VIII K 384/15, VIII K 12/16 i III K 468/15), to i tak należało w tym zakresie, tj. odnośnie prawomocnie orzeczonych kar w sprawach opisanych wyżej w pkt od 1 do 3, ponieważ wszystkie kary wymierzone w tych sprawach, w części objęte wyrokiem łącznym III K 388/02 zostały wykonane w całości, co według nowych przepisów art. 85 § 2 k.k. stanowi negatywną przesłankę wydania wyroku łącznego. Należało zatem umorzyć postępowanie o wydanie nowego wyroku wobec skazanego K. P. , obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 930/99, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 1457/99, Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 152/01 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 388/02 - z uwagi na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego, zarówno w według przepisów art. 85 i nast. k.k. w starym brzmieniu, jak i według przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu i powagę rzeczy osądzonej . Zaznaczyć należy w tym miejscu, iż Sąd umarzając w tym zakresie postępowanie miał na uwadze fakt, że chronologicznie pierwszym wyrokiem, jaki zapadł w ogóle wobec skazanego był wyroku w sprawie V K 930/99 i to on winien być podstawą do ustalania zbiegu realnego przestępstw na zasadach określonych według art. 85 k.k. w starym brzmieniu, inaczej niż to uczynił Sąd Okręgowy w Poznaniu w wyroku łącznym wydanym w sprawie III K 388/12, gdzie połączył kary orzeczone wyrokami wydanymi w sprawach V K 1457/99 i III K 152/01, jednak zważyć należy, iż wszystkie trzy skazania opisane wyże w pkt od 1 do 3 nie mogły być połączone w jedną karę łączną z uwagi na daty popełnienia przestępstw osądzonych w tych sprawach i Sąd Okręgowy wydając poprzedni wyrok łączny III K 388/02, przyjął konfigurację łączonych wyroków (tj. kar orzeczonych tymi wyrokami) korzystniejszą dla skazanego, co jednak nie zmienia faktu, że w tym zakresie zachodzi powaga rzeczy osądzonej i rzeczą Sądu obecnie w tym postępowaniu nie jest korygowanie ewentualnych prawomocnych rozstrzygnięć, nawet dokonanych wbrew zasadom wynikającym z art. 85 k.k. w starym brzmieniu, zwłaszcza, że prowadziłoby to do pogorszenia sytuacji prawnej skazanego, a według nowych przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego kary orzeczone w sprawach od 1 do 3 w ogóle nie podlegałyby łączeniu, gdyż zostały wykonane już w całości. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k oraz art. 569 § 1 i 2 a contrario k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wobec skazanego K. P. wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 930/99, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 1457/99, Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 152/01 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 388/02 - z uwagi na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego i powagę rzeczy osądzonej. W postanowieniu - w związku z umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazanie w sprawie Sądu Okręgowego na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat B. S. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego i kosztami tymi w całości obciążono Skarb Państwa. Zważyć należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 570 k.p.k. Sąd ma obowiązek wydać wyrok łączny również z urzędu w przypadku wystąpienia warunków z art. 85 k.k. w związku z art. 569 § 1 k.p.k. i nie jest ograniczony wnioskiem skazanego w tym przedmiocie. Ponadto właściwy Sąd bada, czy zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego w myśl art. 575 k.p.k. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z którym Sąd w tym składzie w pełni zgadza się, „jeżeli sąd wyższego rzędu stwierdzi na rozprawie, że wyrok tego sądu nie spełnia warunków do orzeczenia kary łącznej z innymi karami orzeczonymi wyrokami sądów niższego rzędu, ale spełniają te warunki poszczególne wyroki sądów niższego rzędu, to co do nich powinien wydać wyrok łączny, natomiast w zakresie wyroków niespełniających warunków do orzeczenia kary łącznej, powinien postępowanie umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. . (…) Inaczej zatem właściwość rzeczowa do wydania wyroku łącznego przez sąd wyższego rzędu może się kształtować w sytuacji, gdy w ramach przygotowania do rozprawy ( art. 339 § 3 k.p.k. ) sąd ten stwierdzi brak warunków do połączenia swojego wyroku z wyrokami sądów niższego rzędu i w konsekwencji przekaże sprawę sądowi niższego rzędu, a inaczej kiedy ten brak warunków stwierdzony zostanie na rozprawie (…) . Każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawie art. 572 k.p.k. , do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. Rzecz jasna, jeżeli to sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie art. 35 § 1 k.p.k. , przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego (choćby miało to nastąpić w jednym postanowieniu). Postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi niższego rzędu, w omawianym układzie procesowym, jest wszak wyłącznie następstwem uznania, że wyrok sądu wyższego rzędu nie spełnia warunków do objęcia go wyrokiem łącznym z wyrokami sądów niższego rzędu, a procesowym tego wyrazem jest umorzenie postępowania w tym zakresie” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006r. I KZP 32/06, OSNKW 2007/1/3 LEX nr 214181). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zważyć należy, iż Sąd Okręgowy, umarzając postępowanie o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do wyroku jaki zapadł wobec skazanego K. P. przed Sądem Okręgowym jako sądem I instancji z wyrokami sądu niższego rzędu, w ramach czynności wstępnych w toku przygotowania do rozprawy na podstawie art. 339 § 3 k.p.k. , władny był w związku z tym w trybie art. 35 § 1 k.p.k. badać swą właściwość rzeczową do rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części. Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy do wydania wyroku łącznego, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby skazanej wyrokami różnych sądów lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. W wyniku umorzenia, jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia, postępowania o wydanie wobec skazanego K. P. wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 930/99, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt V K 1457/99, Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 152/01 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 388/02, a to z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego, zarówno według starych, jak i według nowych przepisów art. 85 i nast. k.k. i powagi rzeczy osądzonej, Sąd z urzędu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową do wydania wyroku łącznego obejmującego kolejne opisane wyżej w pkt od 5 do 9 prawomocne wyroki skazujące K. P. wydane wobec niego przez Sądy Rejonowe, co do których zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego i to zarówno według zasad wynikających z art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1.07.2015r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. , jak i według nowych przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego , w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy Kodeks karny i niektórych innych ustaw. Wstępna analiza tych podlegających łączeniu skazań wskazuje, iż zasady wynikające z art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. wydają się korzystniejsze dla skazanego przy konstruowaniu możliwej kary łącznej, nie przesądzając jednak powyższego, do czego władny będzie sąd właściwy rzeczowo, zaznaczyć należy, iż jak wynika z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora AŚ w P. podlegają wykonaniu obecnie wobec skazanego kary orzeczone w sprawach VI K 647/14, VIII K 12/16 i VIII K 384/15 i te kary według nowych przepisów mających zastosowanie na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) podlegać będą niewątpliwie łączeniu, ponieważ z karty karnej dotyczącej skazanego i danych zebranych przez Sąd w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego wynika, że ostatni z tych wyroków skazujących na kary podlegające łączeniu, z uwagi na warunki do orzeczenia kary łącznej określone w art. 85 k.k. , został wydany w stosunku do skazanego K. P. przez Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu w sprawie sygn. akt VIII K 12/16 w dniu 17.02.2016r., to właściwy do wydania wyroku łącznego w stosunku do skazanego K. P. obejmującego prawomocne skazania wyrokami Sądów Rejonowych opisanymi wyżej w pkt od 5 do 9 zgodnie z regulacją art. 569 § 1 k.p.k. jest Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) orzec jak w punkcie 2 sentencji, stwierdzając swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku K. P. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części (odnośnie wyroków Sądu Rejonowego w Kościanie sygn. akt II K 540/13, Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 647/14, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt III K 468/15, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt VIII K 384/15 i Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu sygn. akt VIII K 12/16) i przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań Stare Miasto w Poznaniu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. /-/ SSO Dorota Biernikowicz

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.