Sad powszechny, III K 93/16

(1)( R. K.

(1)) s. J. i E. z domu K. , ur. (...) w G. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania w części i przekazania sprawy według właściwości postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k oraz art. 569 § 1 i 2 a contrario k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego R. K.

(1)wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 217/01, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XIX K 124/02, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XVIII K 325/03, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt IV K 945/05 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 255/06 - z uwagi na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego i powagę rzeczy osądzonej ; 2. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku R. K.

(1)o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części - odnośnie wyroków: Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt VIII K 42/10, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt VIII K 381/11, Sądu Rejonowego w Szamotułach sygn. akt II K 1304/12, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt III K 454/12, Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt III K 702/13, Sądu Rejonowego w Chojnicach sygn. akt II K 750/14, Sądu Rejonowego w Jarocinie sygn. akt II K 6/15 i Sądu Rejonowego w Oławie sygn. akt II K 253/15 i przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Oławie jako rzeczowo i miejscowo właściwemu.

1. na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu w związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji;
2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego zgodnie z punktem 1 sentencji, w tym z tytułu obrony z urzędu i kosztami tymi w całości obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego R. K.

(1)o wydanie wobec niego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazania w sprawach wymienionych w pkt 1 i 2 sentencji. Także Dyrektor ZK we Wronkach, gdzie skazany odbywa karę, poinformował Sąd o warunkach do wydania wobec skazanego wyroku łącznego. Sprawy te połączono do wspólnego rozpoznania. Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że R. K.

(1)został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

1. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 06.06.2003r. – III K 217/01 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i z art. 275 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 22.09.2000r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; a także za przestępstwo z art. 310 § 1 i 3 k.k. w. zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. popełnione w dniu 22.09.2000r. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, w miejsce których to kar jednostkowych wymierzono łączną karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 3 lat, przy czym postanowieniem z dnia 25.07.2005r.. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności i kara ta została odbyta w całości;
2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 30.07.2003r. – XIX K 124/02 za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 24.03.2002r. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 30 godzin pracy miesięcznie na cele społeczne i kara ta została odbyta w całości;
3. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 16.01.2004r.. – XVIII K 325/03 za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. popełnione w okresie od 18.02.2000r. do grudnia 2000r. i od 03.08.2001r. do maja 2003r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunków zawieszono na okres próby 4 lata, przy czym postanowieniem z dnia 23.03.2006r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności i kara ta została odbyta w całości;
4. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 20.06.2005r.. – IV K 945/05 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 24.03.2005r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności i kara ta została odbyta w całości;
5. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 15.11.2006r. – III K 255/06 , którym połączono kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach o sygn. III K 217/01 Sądu Okręgowego w Poznaniu i XVIII K 325/03 Sądu Rejonowego w Poznaniu i wymierzono skazanemu łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; kara łączna pozbawienia wolności została wykonana w całości;
6. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 26.05.
7. – VIII K 42/10 za przestępstwo z art. 178 § 1 k.k. popełnione w dniu 08.10.2009r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lata, przy czym postanowieniem z dnia 16.07.2013r. zarządzono wykonanie kary i kara ta została odbyta w całości ;
8. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 19.05.2011r. – VIIIK 381/11 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od 08.10.2010r. do 17.10.2010r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i kare grzywny w wymiarze 60 stawek dziennych po 10 zł jedna stawka, a ponadto za przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione w dniu 17.10.2010r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym kary jednostkowe pozbawienia wolności połączono i wymierzono łączną karę 8 miesięcy pozbawienia wolności , karę grzywny wykonano w całości;
9. wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 14.12.2012r. – II K 1304/12 za przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione w dniu 10.01.2011r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
10. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 23.01.2013r. – III K 454/12, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18.07.2013r. za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od 18.02.2009r. do września 2011r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności której wykonanie warunkowo zwieszono na okres próby 5 lat, oddając pod dozór kuratora sądowego i kary tej nie zarządzono;
11. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto w Poznaniu z dnia 12.02.2014r. – III K 702/13 za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od czerwca 2009r. do sierpnia 2009r. i od października 2009r. do 17.06.2011r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i kara ta została wykonana w całości;
12. wyrokiem Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 03.02.2015r. – II K 750/14 za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 23.04.2014r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności i kara ta nie została wykonana w całości;
13. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 29.07.2015r. – II K 6/15 za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie 10/11.04.2014r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i kara ta nie została wykonana;
14. wyrokiem Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 22.10.2015r. – II K 253/15 za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnione w dniu 16.04.2014r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i kara ta nie została wykonana. Z informacji o skazanym z Krajowego Rejestru Karnego, a także z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora ZK Wronki wynika, że R. K.

(1)nie został prawomocnie skazany innymi wyrokami, niż wymienione powyżej, poza tym żaden z wymienionych wyroków nie uległ uchyleniu lub zmianie. Po wejściu w życie 1 lipca 2015r. zmiany przepisów kodeksu karnego , w tym dotyczących kary łącznej, zapadły wobec skazanego zatem dwa wyroki skazujące tj. w sprawie II K 6/15 i II K 253/15. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W związku ze zmianą od 1 lipca 2015r. przepisów ustawy kodeks karny , w tym przepisów rozdziału IX odnośnie kary łącznej, na wstępie zaznaczyć należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. mają zastosowanie w niniejszej sprawie do skazanego R. K.

(1), ponieważ dwa wyroki skazujące tj. w sprawie II K 6/15 i II K 253/15, zapadły wobec skazanego już po wejściu w życie przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu. Tym samym stwierdzić należy na wstępie, że w stosunku do skazanego w niniejszym postępowaniu można stosować się przepisy art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu, tj. obowiązującym od 1 lipca 2015r. Zważyć należy zatem, że zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli zachodzą ku temu warunki określone w szczególności w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), a mianowicie sprawca popełniał dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu, czy też według art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.), sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, a podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 , w całości lub w części kary lub kary łączne za w/w przestępstwa, z ograniczeniem wynikającym z art. 85 § 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Rozważając dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego wobec skazanego R. K.

(1), obejmującego prawomocnie orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności wyrokami wymienionymi wyżej w punktach od 1 do 4, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki do wydania nowego wyroku łącznego obejmującego kary wymierzone w/w wyrokami, a objęte wyrokiem łącznym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 15.11.2006r. sygn.. akt III K 255/06, (którym połączono kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach o sygn. III K 217/01 Sądu Okręgowego w Poznaniu i XVIII K 325/03 Sądu Rejonowego w Poznaniu i wymierzono skazanemu łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; kara łączna pozbawienia wolności została wykonana w całości), i to zarówno brak jest warunków do wydania nowego wyroku łącznego obejmującego w/w skazania według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r. , jak i według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.. Wynika to z faktu, że jeżeli rozważamy dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego - obejmującego prawomocne skazania opisane wyżej w pkt od 1 do 4, w tym jedyny wyrok, jaki zapadł wobec R. K.

(1)wydany przez Sąd Okręgowy jako Sąd I instancji tj. w sprawie III K 217/01 - według warunków z art. 85 k.k. w starym brzmieniu, to zważyć należy, iż po wydaniu tego wyroku łącznego III K 255/06, wszystkie kolejne wyroki jakie zapadły wobec skazanego (wymienione wyżej w punktach od 6 do 13), dotyczyły czynów popełnionych już po wydaniu wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 255/

1. Przestępstwa osądzone w sprawach wymienionych wyżej w pkt od 6 do 13 zostały wszystkie popełnione już po wydaniu wyroków wymienionych wyżej w pkt od 1 do 4, a które były podstawą wydania wyroku łącznego w sprawie III K 255/
2. Zachodzi zatem negatywna przesłanka postępowania w zakresie wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 217/01, zarówno według „starych” przepisów art. 85 i nast. k.k. , a to z uwagi na datę popełnienia przestępstw osądzonych wyrokami opisanymi wyżej w pkt od 6 do 13, a także z uwagi na wcześniejszy wyrok łączny jaki zapadł w sprawie III K 255/06, który objął m.in. wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 217/01 i z uwagi na brak podstaw zgodnie z art. 575 § 1 i 2 k.p.k. do wydania nowego wyroku łącznego w zakresie prawomocnych skazań objętych poprzednim wyrokiem łącznym i w zakresie wyroku wymienionego wyżej w pkt 1 - 4, należało uznać, że w tym zakresie, w szczególności w zakresie wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu wydanego wobec skazanego w sprawie III K 217/01, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 255/06, zachodzi także negatywna przesłanka postępowania w postaci powagi rzeczy osądzonej. Kolejne prawomocne skazania, opisane wyżej w pkt od 6 do 13, jakie zapadły wobec skazanego, nie dają bowiem podstaw do rozważania wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazania opisane w pkt od 1 do 4, a więc w zakresie dotyczącym jedynego wyroku wydanego wobec R. K. przez Sad Okręgowy jako sąd wyższego rzędu i to zarówno – jak wskazano wyżej według przepisów art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r. przy zastosowaniu zasady z art. 4 § 1 k.k. , jak również według przepisów art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r., ponieważ wszystkie kary orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi wyżej w pkt od 1 do 5 zostały w całości wykonane i nie został spełniony warunek z art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Zatem nawet gdyby rozważać dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazanie w sprawie Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 217/01, objęte wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 255/06, według przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r., co w niniejszej sprawie było dopuszczalne, gdyż po wejściu w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) zapadły wobec R. K. dwa prawomocne skazania (II K 6/15 i II K 253/15), to i tak należało w tym zakresie, tj. odnośnie prawomocnie orzeczonych kar w sprawach opisanych wyżej w pkt od 1 do 4, ponieważ wszystkie kary wymierzone w tych sprawach, w części objęte wyrokiem łącznym III K 255/06 zostały wykonane w całości, co według nowych przepisów art. 85 § 2 k.k. stanowi negatywną przesłankę wydania wyroku łącznego. Należało zatem umorzyć postępowanie o wydanie nowego wyroku wobec skazanego R. K.

(1), obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 217/01, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XIX K 124/02, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XVIII K 325/03, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt IV K 945/05 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 255/06 z uwagi na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego, zarówno według przepisów art. 85 i nast. k.k. w starym brzmieniu, jak i według przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu i powagę rzeczy osądzonej . Zaznaczyć należy w tym miejscu, iż Sąd umarzając w tym zakresie postępowanie miał na uwadze fakt, że chronologicznie pierwszym wyrokiem, jaki zapadł w ogóle wobec skazanego był wyroku w sprawie III K 217/01 i to on rzeczywiście być podstawą do ustalania zbiegu realnego przestępstw na zasadach określonych według art. 85 k.k. w starym brzmieniu, jak to uczynił Sąd Okręgowy w Poznaniu w wyroku łącznym wydanym w sprawie III K 255/06, gdzie połączył kary orzeczone wyrokami wydanymi w sprawach IIIK 217/01 i XVIII K 325/03, jednak zważyć należy, iż wszystkie cztery skazania opisane wyże w pkt od 1 do 4 nie mogły być połączone w jedną karę łączną z uwagi na daty popełnienia przestępstw osądzonych w tych sprawach i Sąd Okręgowy wydając poprzedni wyrok łączny III K 255/06, przyjął konfigurację łączonych wyroków (tj. kar orzeczonych tymi wyrokami) korzystniejszą dla skazanego, co jednak nie zmienia faktu, że w tym zakresie zachodzi powaga rzeczy osądzonej i rzeczą Sądu obecnie w tym postępowaniu nie jest korygowanie ewentualnych prawomocnych rozstrzygnięć, nawet dokonanych wbrew zasadom wynikającym z art. 85 k.k. w starym brzmieniu, zwłaszcza, że prowadziłoby to do pogorszenia sytuacji prawnej skazanego, a według nowych przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego kary orzeczone w sprawach od 1 do 4 w ogóle nie podlegałyby łączeniu, gdyż zostały wykonane już w całości. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k oraz art. 569 § 1 i 2 a contrario k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wobec skazanego R. K.

(1)wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 217/01, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XIX K 124/02, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XVIII K 325/03, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt IV K 945/05 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 255/06 - z uwagi na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego i powagę rzeczy osądzonej. W postanowieniu - w związku z umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazanie w sprawie Sądu Okręgowego na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego i kosztami tymi w całości obciążono Skarb Państwa. Zważyć należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 570 k.p.k. Sąd ma obowiązek wydać wyrok łączny również z urzędu w przypadku wystąpienia warunków z art. 85 k.k. w związku z art. 569 § 1 k.p.k. i nie jest ograniczony wnioskiem skazanego w tym przedmiocie. Ponadto właściwy Sąd bada, czy zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego w myśl art. 575 k.p.k. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z którym Sąd w tym składzie w pełni zgadza się, „jeżeli sąd wyższego rzędu stwierdzi na rozprawie, że wyrok tego sądu nie spełnia warunków do orzeczenia kary łącznej z innymi karami orzeczonymi wyrokami sądów niższego rzędu, ale spełniają te warunki poszczególne wyroki sądów niższego rzędu, to co do nich powinien wydać wyrok łączny, natomiast w zakresie wyroków niespełniających warunków do orzeczenia kary łącznej, powinien postępowanie umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. . (…) Inaczej zatem właściwość rzeczowa do wydania wyroku łącznego przez sąd wyższego rzędu może się kształtować w sytuacji, gdy w ramach przygotowania do rozprawy ( art. 339 § 3 k.p.k. ) sąd ten stwierdzi brak warunków do połączenia swojego wyroku z wyrokami sądów niższego rzędu i w konsekwencji przekaże sprawę sądowi niższego rzędu, a inaczej kiedy ten brak warunków stwierdzony zostanie na rozprawie (…) . Każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawie art. 572 k.p.k. , do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. Rzecz jasna, jeżeli to sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie art. 35 § 1 k.p.k. , przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego (choćby miało to nastąpić w jednym postanowieniu). Postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi niższego rzędu, w omawianym układzie procesowym, jest wszak wyłącznie następstwem uznania, że wyrok sądu wyższego rzędu nie spełnia warunków do objęcia go wyrokiem łącznym z wyrokami sądów niższego rzędu, a procesowym tego wyrazem jest umorzenie postępowania w tym zakresie” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006r. I KZP 32/06, OSNKW 2007/1/3 LEX nr 214181). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zważyć należy, iż Sąd Okręgowy, umarzając postępowanie o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do wyroku jaki zapadł wobec skazanego R. K.

(1)przed Sądem Okręgowym jako sądem I instancji z wyrokami sądu niższego rzędu, w ramach czynności wstępnych w toku przygotowania do rozprawy na podstawie art. 339 § 3 k.p.k. , władny był w związku z tym w trybie art. 35 § 1 k.p.k. badać swą właściwość rzeczową do rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części. Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy do wydania wyroku łącznego, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby skazanej wyrokami różnych sądów lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. W wyniku umorzenia, jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia, postępowania o wydanie wobec skazanego R. K.

(1)wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 217/01, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XIX K 124/02, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt XVIII K 325/03, Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt IV K 945/05 i wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 255/06 - a to z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego, zarówno według starych, jak i według nowych przepisów art. 85 i nast. k.k. i powagi rzeczy osądzonej, Sąd z urzędu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową do wydania wyroku łącznego obejmującego kolejne opisane wyżej w pkt od 6 do 13 prawomocne wyroki skazujące R. K.

(1)wydane wobec niego przez Sądy Rejonowe, co do których zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego i to zarówno według zasad wynikających z art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1.07.2015r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. , jak i według nowych przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego , w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy Kodeks karny i niektórych innych ustaw. Wstępna analiza tych podlegających łączeniu skazań wskazuje, iż zasady wynikające z art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. wydają się korzystniejsze dla skazanego przy konstruowaniu możliwej kary łącznej, nie przesądzając jednak powyższego, do czego władny będzie sąd właściwy rzeczowo, zaznaczyć należy, iż jak wynika z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora ZK we Wronkach podlegają wykonaniu obecnie wobec skazanego kary orzeczone w sprawach II K 750/14, II K 6/15, II K 253/15 i te kary według nowych przepisów mających zastosowanie na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) podlegać będą niewątpliwie łączeniu, ponieważ z karty karnej dotyczącej skazanego i danych zebranych przez Sąd w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego wynika, że ostatni z tych wyroków skazujących na kary podlegające łączeniu, z uwagi na warunki do orzeczenia kary łącznej określone w art. 85 k.k. , został wydany w stosunku do skazanego R. K.

(1)przez Sąd Rejonowy w Oławie w sprawie sygn. akt II K 253/15 w dniu 22.10.2015r., to właściwy do wydania wyroku łącznego w stosunku do skazanego R. K.

(1)obejmującego prawomocne skazania wyrokami Sądów Rejonowych opisanymi wyżej w pkt od 6 do 13 zgodnie z regulacją art. 569 § 1 k.p.k. jest Sąd Rejonowy w Oławie. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) orzec jak w punkcie 2 sentencji, stwierdzając swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku R. K.

(1)o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części (odnośnie wyroków Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt VIII K 42/10, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt VIII K 381/11, Sądu Rejonowego w Szamotułach sygn. akt II K 1304/12, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. akt III K 454/12, Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt III K 702/13, Sądu Rejonowego w Chojnicach sygn. akt II K 750/14, Sądu Rejonowego w Jarocinie sygn. akt II K 6/15 i Sądu Rejonowego w Oławie sygn. akt II K 253/15) i przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Oławie jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. /-/ SSO Dorota Biernikowicz