Sad powszechny, IV Ka 259/16

(1)syna W. i L. z domu H. , urodzonego (...) w W. obwinionego o czyn z art. 177 pkt 2 Ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku prawo geologiczne i górnicze na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołowie z dnia 30 grudnia 2015 roku sygn. akt II W 12/15 I. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 §1 pkt 4 kpw w zw z art. 45 § 1 kw postępowanie w sprawie umarza; II. kosztami sądowymi za obie instancje obciąża Skarb Państwa. IV Ka 259/16 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30.12.2015 roku Sąd Rejonowy w Wołowie uznał A. O.

(1)za winnego tego, że w dniu 10,03.2014 roku w obrębie miejscowości P. i U. na działce (...) ( obręb P. ) i na działce (...) (obręb U. ) bez wymaganej koncesji wykonywał działalność w zakresie wydobywania kopalin ze złóż tj. wykroczenia z art. 177 pkt. 2 ustawy z dnia 9.06.2011 roku prawo geologiczne i górnicze i za to wymierzył mu karę 2000 złotych oraz obciążył kosztami sądowymi w wysokość 100 złotych i opłatą w kwocie 200 złotych. Apelacje od wyroku złożył obrońca obwinionego, który zarzucił: 1. Obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 177 pkt. 2 ustawy prawo geologiczne i górnicze przez nieprawidłowe przyjęcie, że obwiniony bez wymaganej koncesji prowadził w dniu 10.03.2014 roku wydobycie żwiru ze złoża- w sytuacji, gdy A. O.

(2)od 2005 roku posiada koncesję w tym zakresie-, co prawda w dniu 30.01.2014 roku została ona cofnięta, ale obwiniony odwołał się i wyrokiem Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 12.08.2014 roku decyzja S. (...) w W. została uchylona; 2. Rażącą surowość orzeczonej wobec obwinionego kary grzywny. Na podstawie art. 109 § 2 kpw skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez zastosowanie wobec obwinionego art. 39 § 1 kw i odstąpienie od wymierzenia kary. Sąd zważył Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy zgromadził wszystkie niezbędne do wyrokowania dowody, które prawidłowo, z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego ocenił. Przeprowadzone dowody pozwoliły na dokonanie trafnych ustaleń faktycznych. Bezspornym jest, że na podstawie koncesji Starosty (...) nr 1/ (...) /05 z dnia 24.03.2005 roku A. O.

(2)uzyskał prawo do wydobycia metodą odkrywkową kruszywa naturalnego ze złoża P. I. w obrębie działek (...) obręb P. i (...) /1 obręb U. . Uprawnienie to zostało jednak cofnięte w styczniu 2014 roku. Z zeznań świadka R. G. – geologa powiatowego wynika, że powodem cofnięcia koncesji był szereg jej naruszeń, których obwiniony nie usunął. Pomimo tego, że A. O.

(2)odwołał się od tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, decyzja o cofnięciu koncesji była wykonalna, albowiem stosownie do art. 108 kpa został nadany rygor jej natychmiastowej wykonalności. W dniu 10 marca 2014 roku R. G. w ramach wizji terenowej stwierdził, że na terenie działki (...) obręb P. prowadzone jest wydobycie kruszywa przez firmę PHU (...) z siedzibą w Z. . Świadek R. R. zeznał, ze jego firma działała na zlecenie firmy (...) , która zakupiła kruszywo od A. O.

(1). Zważywszy na powyższe Sąd Okręgowy uznał, że brak jest podstaw do kwestionowania sprawstwa obwinionego. Jednocześnie, w wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd Rejonowy ustalił, że A. O.

(2), jako osoba dorosła miał niczym nieskrępowaną możliwość prawidłowego zachowania, a jego zdolność pokierowania postępowaniem nie była w żaden sposób ograniczona. Wnioskowanie sadu a quo, co do winy obwinionego jest prawidłowe. Rozpoznając sprawę Sąd Odwoławczy z urzędu dostrzegł, że w toku postępowania międzyinstancyjnego wystąpiła ujemna przesłanka procesowa w postaci przedawnienia karalności wykroczenia, albowiem od jego popełnia w dniu 10.03.2014 roku upłynął już okres dwóch lat. Z tych przyczyn wobec braku podstaw do uniewinnienia obwinionego Sąd Odwoławczy zobowiązany był uchylić zaskarżony wyrok i na podstawie wskazanych wyżej przepisów umorzyć postępowanie w sprawie. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 118§ 2 kpw .