Sad powszechny, VIII U 662/15

Sygn. akt VIII U 662/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. w Gliwicach sprawy J. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 24 marca 2015 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 1 marca 2015 r. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 662/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24 marca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. M. prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , gdyż ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udokumentował żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji wskazał, iż decyzja ta jest dla niego krzywdząca, gdyż faktycznie posiada okres pracy w warunkach szczególnych, a zakład pracy nie wypełnił rzetelnie świadectwa pracy. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ rentowy dodał, iż nie zaliczył ubezpieczonemu do pracy w warunkach szczególnych okresu jego zatrudnienia od dnia 31 sierpnia 1973 r. do 14 grudnia 1994 r., ponieważ w przedłożonym świadectwie pracy nie ma wzmianki o wykonywaniu przez ubezpieczonego pracy w warunkach szczególnych, a ponadto ze świadectwa nie wynika również, iż ubezpieczony był zatrudniony na oddziale przeróbki mechanicznej węgla. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony ukończył 60 rok życia w dniu (...) r., nie jest członkiem OFE, na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się ponad 25-letnim okresem składkowym i nieskładkowym. W okresie od 31.08.1973r. do 14.12.1994r. ubezpieczony był zatrudniony w KWK (...) w Z. na stanowiskach: - od 31 sierpnia 1973 r. do 31 lipca 1974 r. – ślusarz na powierzchni; - od 1 sierpnia 1974 r. do 31 października 1974 r. – tokarz na powierzchni; - od 1 listopada 1974 r. do 31 lipca 1977 r. – tokarz-ślusarz remontowy maszyn i urządzeń na powierzchni; - od 1 sierpnia 1977 r. do 31 sierpnia 1988 r. – ślusarz remontowy na powierzchni; - od 1 września 1988 r. do 14 grudnia 1994 r. – ślusarz na powierzchni. W roku 1973 ubezpieczony został przyjęty do oddziału MM3, zajmującego się pracami naprawczymi urządzeń powierzchniowych na terenie całej kopalni. Oddział zatrudniał około 130 osób o różnych specjalnościach, z tego około 40 osób było oddelegowanych do pracy na wydziale przeróbce węgla. Pracownicy oddelegowani, w tym ubezpieczony pracowali jako konserwatorzy maszyn i urządzeń używanych do przeróbki mechanicznej węgla. Praca była świadczona na 3 zmiany, w stałych około 10- osobowych brygadach. Nadzór nad pracami sprawowali przełożeni z oddziału mechanicznego i przeróbki Ubezpieczony do końca 1990r. zajmował się przede wszystkim zabezpieczeniem ruchu ciągłego tj. utrzymaniem taśm, kołowrotów i innych urządzeń transportujących urobek na oddziale przeróbki. Następnie został przeniesiony do warsztatu z uwagi na stan zdrowia i zajmował się rozwożeniem butli z tlenem i gazem, wydawaniem części, zaopatrzeniem kuźni w węgiel. Tam pracował do końca zatrudnienia w KWK (...) . W oddziale przeróbki zatrudnieni byli pracownicy zajmujący się sortowaniem i ważeniem węgla, obsługą taśm, kołowrotów, kruszarek. Była to praca bezpośrednio związana z przeróbką mechaniczną węgla. W 1993r. powołana przez pracodawcę komisja weryfikacyjna uznawała, że niektórzy pracownicy oddziału MM3 zatrudnieni na stanowiskach ślusarz, tokarz pracowali przy bieżącej naprawie i konserwacji urządzeń mechanicznej przeróbki węgla. Na tej podstawie świadectwa pracy w warunkach szczególnych wystawiono pracującym z ubezpieczonym: J. W. , Z. S. , P. H. . Ubezpieczony w latach 1992-1993 przebywał na długotrwałych zwolnieniach lekarskich, nie wiedział, że w zakładzie działała komisja weryfikacyjna. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego, akt osobowych świadków P. H. , J. W. , Z. S. oraz zeznań wyżej wymienionych świadków oraz ubezpieczonego. Odnośnie rodzaju rzeczywiście wykonywanej pracy przez ubezpieczonego Sąd dał wiarę zeznaniom słuchanych w sprawie świadków oraz ubezpieczonego, gdyż były one rzeczowe, szczegółowe, logiczne, zasadniczo zgodne ze sobą. Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym w spornym okresie jego zatrudnienia i stąd niewątpliwie posiadają szczegółową wiedzę na temat miejsca i charakteru wykonywanej przez ubezpieczonego pracy. Nadto zeznania te znajdują potwierdzenie w powołanej w sprawie dokumentacji, zwłaszcza w dokumentacji zawartej w aktach osobowych. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.] prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31.12.1998 r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.), - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, Po myśli § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie Prace przy przeróbce węgla wymienione zostały w wykazie A, dział I, poz. 5, stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.). Natomiast praca przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, została wymieniona w wykazie A, dział XIV, poz. 25. Okoliczność sporna w rozpoznawanej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganego 15 – letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony w okresie od 31.08.1973r. do 31.12.1990r., pracował stale i w pełnym wymiarze przy bieżącej naprawie i konserwacji urządzeń mechanicznej przeróbki węgla KWK (...) . Praca ta była wykonywana w czasie procesu przeróbki węgla, na wydziale, którego pracownicy świadczą pracę w warunkach szczególnych, co kwalifikuje ją do pracy wymienionych w wykazie A, dział XIV, poz. 25. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że pracodawca nie wystawił ubezpieczonemu za sporny okres świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed sądem nie obowiązują ograniczenia dowodowe, występujące w postępowaniu przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984 r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006 r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Z powyższych przyczyn, Sąd stwierdził, że ubezpieczony spełnił łącznie wszystkie warunki niezbędne do przyznania emerytury z obniżonego wieku, wynikające z treści art. 184 ustawy FUS, a tym samym jego odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od 1 marca 2015 r. (-) SSO Grażyna Łazowska