Sad powszechny, II W 397/15

(1)( R. ) syna L. i B. z d. K. (...) ur. (...) we W. obwinionego o to, że: w dniu 27 września 2014r. w K. na ul. (...) kierując motocyklem marki Y. o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności, przez co stworzył zagrożenie w ruchu drogowym i zderzył się z pojazdem marki O. (...) o nr rej. (...) , tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.; orzeka: I. uznaje obwinionego M. R.

(1)za winnego tego, że w dniu 27 września 2014r., na ul. (...) w K. , kierując motocyklem marki Y. o nr rej. (...) wykonywał manewr wyprzedzania innego pojazdu, przekraczając dozwoloną prędkość 50 km/h, o co najmniej 30 km/h, w wyniku czego aby uniknąć zderzenia z włączającym się do ruchu z prawego pobocza samochodem m-ki O. (...) nr rej. (...) , podjął gwałtowne hamowanie motocykla, który wywrócił się na jezdnię i sunąc po niej, przemieścił się w kierunku prawego pobocza, uderzając w zaparkowany samochód m-ki R. (...) nr rej. (...) , czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę grzywny w wysokości 400 zł (czterystu złotych); II. na podstawie art. 118 § 1 k.p.w. i § 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z dnia 15 października 2001 r.) obciąża obwinionego kosztami procesu, a w tym zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1733,60 zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków i na podstawie art. 21 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych wymierza mu opłatę w kwocie 40 zł. UZASADNIENIE WYROKU Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 27 września 2014r. obwiniony M. R.

(1)kierował motocyklem m-ki Y. o nr rej. (...) , poruszając się po miejscowości K. . Dowód: wyjaśnienia obwinionego M. R.

(1), nośnik z zapisem, k. 53. Około godz. 16:30 obwiniony jechał ulicą (...) od strony ulicy ks. J. P. w kierunku ulicy (...) . W pewnym momencie rozpoczął on wyprzedzanie dwóch samochodów osobowych, gdzie jako drugi poruszał się pojazd m-ki F. (...) o nr rej. (...) . Dowód: zeznania świadka B. K. , nośnik z zapisem, k. 53, zeznania świadka A. K. , nośnik z zapisem, k. 125, zeznania świadka K. C. , nośnik z zapisem, k. 53, zeznania świadka D. M. , nośnik z zapisem, k. 62, zeznania świadka M. R.

(2), nośnik z zapisem, k. 62. W tym czasie z prawego pobocza jezdni rozpoczął włączanie się do ruchu na ulicę (...) samochód m-ki O. (...) nr rej. (...) . Kierujący nim Z. A. przepuścił jadący od strony ulicy (...) samochód osobowy o żółtym kolorze nadwozia i wjechał na jezdnię skręcając w lewo w kierunku ulicy ks. J. P. . Dowód: zeznania świadka B. K. , nośnik z zapisem, k. 53, zeznania świadka A. K. , nośnik z zapisem, k. 125, zeznania świadka K. C. , nośnik z zapisem, k. 53, zeznania świadka D. M. , nośnik z zapisem, k. 62, zeznania świadka M. R.

(2), nośnik z zapisem, k. 62, zeznania świadka Ł. G. , nośnik z zapisem, k. 53, płyty z dokumentacją fotograficzną oraz z nagraniem z monitoringu, k. 15 i 53 akt sprawy 1 Ds. 122/15 oraz k. 75 – 76 a.s. Będąc na jezdni Z. A. zauważył motocykl kierowany przez M. R.

(1)i aby uniknąć zderzenia przyspieszył swój pojazd. Obwiniony, znajdując się już przed samochodem F. (...) i widząc pojazd Z. A. , który przecinał jego pas ruchu, podjął gwałtowne hamowanie. W wyniku tego doszło do wywrócenia się motocykla, który sunąc po jezdni w kierunku prawego pobocza, uderzył w zaparkowany tam samochód m-ki R. (...) nr rej (...) . Sam M. R.

(1)także przemieścił się do przodu uderzając ciałem w okolice lewego tylnego koła samochodu m-ki O. (...) . Dowód: zeznania świadka Z. A. , nośnik z zapisem, k. 53, zeznania świadka B. K. , nośnik z zapisem, k. 53, zeznania świadka A. K. , nośnik z zapisem, k. 125, zeznania świadka Ł. G. , nośnik z zapisem, k. 53, protokół oględzin z miejsca zdarzenia, k. 5 – 6 akt sprawy 1 Ds. 122/15 oraz k. 66 – 67 a.s., protokół oględzin pojazdów, k. 7 – 12 akt sprawy 1 Ds. 122/15 oraz k. 68 – 73 a.s., szkic miejsca zdarzenia, k. 27 akt sprawy 1 Ds. 122/15 oraz k. 74 a.s., płyty z dokumentacją fotograficzną oraz z nagraniem z monitoringu, k. 15 i 53 akt sprawy 1 Ds. 122/15 oraz k. 75 – 76 a.s., opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnych mgr inż. D. K. , k. 80 – 99 oraz nośnik z zapisem, k. 125. W czasie zdarzenia M. R.

(1)prowadził motocykl z prędkością pomiędzy 80 a 95 km/h, mimo obowiązującego w tym miejscu ograniczenia prędkości do 50 km/h. Dowód: opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnych mgr inż. D. K. , k. 80 – 99 oraz nośnik z zapisem, k. 125, zeznania świadka B. K. , nośnik z zapisem, k.

1. Do zdarzenia doszło podczas słonecznej pogody na ulicy (...) , na wysokości posesji nr (...) . Asfaltowana nawierzchnia drogi o dwukierunkowej jezdni, była sucha. Dowód: protokół oględzin z miejsca zdarzenia, k. 5 – 6 akt sprawy 1 Ds. 122/15 oraz k. 66 – 67 a.s., opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnych mgr inż. D. K. , k. 80 – 99 oraz nośnik z zapisem, k.
2. Obwiniony M. R.

(1)ma 36 lat, jest żonaty, posiada na utrzymaniu dwoje dzieci, obecnie nie pracuje. Nie był karany sądownie za przestępstwa ani wykroczenia. Dowód: wyjaśnienia obwinionego M. R.

(1), nośnik z zapisem, k. 53. Obwiniony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie pamięta zaistniałego zdarzenia z uwagi na amnezję. Dodał, że być może jego prędkość była nadmierna lecz w jego ocenie kierujący samochodem m-ki O. (...) wymusił mu pierwszeństwa. Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd oparł się przede wszystkim na przeprowadzonych w toku postępowania dowodach o charakterze materialnym, spośród których szczególnie wartościowa pozostawała opinia biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnych D. K. . Sąd uznał, że dowody te pozostają w pełni wiarygodne, stanowiąc obiektywną podstawę do odtworzenia przebiegu zdarzenia, objętego wnioskiem o ukaranie. Odnosząc się do opinii biegłego D. K. , sąd stwierdził, że jest ona pełna, jasna i czytelna, zaś jej wnioski końcowe, znajdują oparcie w dokonanej przez biegłego analizie okoliczności sprawy. Biegły w oparciu o dane wynikające ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przedstawił w pełni wiarygodny model przebiegu zaistniałego zdarzenia a tym prędkość jazdy motocykla obwinionego. Przy odtworzeniu stanu faktycznego sąd częściowo wziął również pod uwagę zeznania przesłuchanych świadków, mając na uwadze to, że różniły się one w opisie momentu włączenia się do ruchu przez kierującego pojazdem O. (...) . Z kolei wyjaśnienia obwinionego nie miały większego znaczenia w sprawie z uwagi na jego niepamięć. Dokonując oceny przedstawionych powyżej dowodów sąd uznał, że sprawstwo i wina M. R.

(1)w zakresie przypisanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Zachowanie obwinionego wypełniało znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. M. R.

(1), kierując motocyklem m-ki Y. o nr. rej. (...) wykonał manewr wyprzedzania innego pojazdu przekraczając dozwoloną prędkość 50 km/h o co najmniej 30 km/h. Wskazana prędkość motocykla obwinionego wyliczona została przez biegłego D. K. , który dokonał w tym zakresie szczegółowej analizy, opierając się m.in. na ujawnionych śladach oraz nagraniu z monitoringu załączonego do akt sprawy. Wynik stwierdzony przez biegłego pozostaje dla sądu w pełni wiarygodny, korespondując z zeznaniami B. K. , który podobnie ocenił prędkość pojazdu obwinionego. Ustalona prędkość, z którą poruszał się na motocyklu M. R.

(1), wykraczająca istotnie poza obowiązujące w tym miejscu ograniczenie, była niebezpieczna i stanowiła bezpośrednią przyczynę zaistniałego zdarzenia. Spowodowała ona, że obwiniony nie był w stanie podjąć skutecznego manewru obronnego w sytuacji włączenia się do ruchu pojazdu prowadzonego przez Z. A. i hamując gwałtownie wywrócił motocykl na jezdnię. Pojazd ten sunąc po drodze przemieścił się następnie z dużą prędkością w kierunku prawego pobocza uderzając w zaparkowany samochód m-ki R. (...) o nr. rej. (...) . Zaistniała sytuacja spowodowała niewątpliwe zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Ustalając sprawstwo i winę obwinionego, sąd stwierdził, że jego odpowiedzialności nie wyłącza ewentualne stwierdzenie przyczynienia się do zdarzenia przez Z. A. . Kwestia odpowiedzialności kierującego O. (...) nie stanowiła przedmiotu toczącego się przed tut. sądem postępowania, mimo że prawidłowość prowadzenia przez niego pojazdu została poddana analizie w opinii sporządzonej przez D. K. . Sąd akceptując w pełni wnioski wyrażone przez biegłego uznał, że nawet w sytuacji gdyby Z. A. włączył się w sposób nieprawidłowy do ruchu, to nie wyłącza to odpowiedzialności obwinionego za popełnione wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. Jak bowiem wynika z wyliczeń dokonanych przez D. K. , gdyby M. R.

(1)poruszał się z prędkości administracyjnie dozwoloną – 50 km/h, to nawet w przypadku nieprawidłowego zachowania kierującego samochodem O. (...) , byłby w stanie swobodnie zatrzymać się przed torem ruchu tego pojazdu, nawet łagodnie zwalniając, bez konieczności gwałtownego hamowania (vide k. 96 a.s.). Ewentualne nieprawidłowości w kierowaniu pojazdem przez Z. A. mogą zatem wpływać wyłącznie na ustalenie popełnienia przez niego występku z art. 177 k.k. w odrębnym postępowaniu, które może zostać zainicjowane przez M. R.

(1). Sąd analizując dowody o charakterze osobowym w postępowaniu prowadzonym przeciwko obwinionemu ,uznał że zachodzące w nich sprzeczności nie dają podstaw do kategorycznego ustalenia naruszenia przez Z. A. zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Czyn obwinionego był zawiniony, nie zachodziły okoliczności wyłączające bezprawność ani winę. Sąd wymierzając obwinionemu M. R.

(1)karę za popełnione wykroczenie, miał na uwadze dyrektywy określone w art. 33 § 1 i 2 k.w., uwzględniając w szczególności stopień naruszenia przez niego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, oraz konsekwencje jakie z tego wynikły. Mając na uwadze wskazane okoliczności, sąd za karę adekwatną do czynu obwinionego uznał karę grzywny w wysokości 400 zł i karę tę mu wymierzył. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 118 § 1 k.p.w. Sąd obciążył obwinionego kosztami postępowania, a w tym zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania – zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r. w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. 2001r. nr 118, poz. 1269) oraz kwotę 1633,60 zł z tytułu wydatków poniesionych w związku z wydaniem w sprawie opinii przez biegłego D. K. . Ponadto sąd wymierzył obwinionemu opłatę na podstawie art. 21 ust. 2 w zw. z art. 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( DzU z 1973 r. Nr 27 poz 152 ze zm.) w kwocie 40 złotych. Sąd uznał, że obwiniony posiada wystarczające zdolności zarobkowe do zapłaty kosztów sądowych, korzystając choćby z możliwości ich rozłożenia na raty, gdyby nie był w stanie dokonać jednorazowej spłaty. SSR Radosław Gluza