Sad powszechny, VIII C 2360/15

(1)o eksmisję oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 2360/15 UZASADNIENIE Gmina Ł. – Administracja Zasobów Komunalnych Ł. w Ł. w pozwie z dniu 16 czerwca 2015 r. skierowanym przeciwko G. M. i K. M.

(1)wniosła o nakazanie pozwanym opróżnienia lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) wraz z mieniem oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu strona powodowa podniosła, że pozwani zajmują przedmiotowy lokal, pomimo tego, że umowa najmu została wypowiedziana z powodu zaległości czynszowych. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi odrzucił pozew wobec G. M. , bowiem pozwana zmarła w dniu 09 stycznia 2013 r., to jest przed wytoczeniem powództwa. Pozwany K. M.

(1)nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: G. M. był najemczynią lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) na podstawie umowy najmu z dnia 05 maja 2003 r. Najemca obowiązany był uiszczać miesięczny czynsz za lokal oraz inne opłaty związane z eksploatacją lokalu. Razem z najemczynią w lokalu zamieszkiwał jej wnuk – pozwany K. M.

(1). (umowa najmu lokalu –k.9-10, zeznania pozwanego K. M.

(1)–k.51 w zw. z k.59) Za lokal mieszkalny wynajmowany przez G. M. powstało zadłużenie czynszowe. Zadłużenie przekroczyło wysokość czynszu za lokal za trzy pełne okresy płatności. (kartoteka finansowa –k.13-18) Pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r., wysłanym G. M. a K. M.

(1)doręczonym bezpośrednio, wezwano pozwanych do zapłaty zaległości czynszowych w ciągu miesiąca od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy najmu lokalu na podstawie art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów . Wezwanie pozostało bezskuteczne. (wezwania wraz z potwierdzeniami doręczenia –k.23-26) Pismem z dnia 21 października 2014 r. powód wypowiedział umowę najmu lokalu ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2014 r. Wypowiedzenie umowy najmu lokalu zostało wysłane pozwanej, a pozwanemu zostało doręczone osobiście w dniu 30 października 2014 r. (wypowiedzenie umowy najmu z potwierdzeniem doręczenia –k.19-22) Pozwany K. M.

(1)po śmierci babci i otrzymaniu wypowiedzenia umowy najmu, spłacił zadłużenie czynszowe i był traktowany przez wynajmującego jako najemca lokalu. Zaczął również płacić czynsz bieżący. (okoliczność przyznana, zeznania pozwanego K. M.

(1)–k.51 w zw. z k.59) Pozwany doprowadził ponownie do powstania zaległości w opłatach za lokal, zadłużenie wynosiło około 3.000 zł. Pozwany wystąpił do powoda o zgodę na spłatę w ratach. (zeznania pozwanego K. M.

(1)–k.51 w zw. z k.59) Pozwany K. M.

(2)pracuje na stałe w Anglii z dochodem miesięcznym około 5.000 zł, nie ma innego mieszkania oraz nie jest osoba niepełnosprawną. (zeznania pozwanego K. M.

(1)–k.51 w zw. z k.59) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie znajdujących się powołanych dowodów w postaci dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości i rzetelności ich sporządzenia i nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Roszczenie strony powodowej zostało oparte na przepisie art. 675 § 1 k.c. , zgodnie z którym, po zakończeniu stosunku najmu najemca jest obowiązany zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym. Stosownie do treści przepisu z art. 11 ust. 1 i 2 punkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733 ze zm.), znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie umowy winno być dokonane - pod rygorem nieważności - na piśmie i określać przyczynę wypowiedzenia; właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny na miesiąc naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, doszło do nieprawidłowego wypowiedzenia umowy najmu lokalu wobec najemcy K. M.

(1). Umowa najmu zawarta z G. M. wygasła z chwilą jej śmierci. Powód jako wynajmujący nie wiedział o śmierci pozwanej i dokonał wypowiedzenia umowy najmu , która w rzeczywistości wówczas już nie istniała. Pozwany po otrzymaniu pisma wypowiadającego umowę najmu lokalu spłacił zadłużenie i, w ocenie Sądu, od tej chwili doszło do nawiązania pomiędzy powodem a pozwanym umowy najmu lokalu w sposób dorozumiany. Pozwany spłacił dług i zaczął wnosić bieżące opłaty a pozwany traktował pozwanego jak najemcę lokalu. Zdaniem Sądu powód nie mógł traktować pozwanego jak najemcę lokalu od dnia 09 stycznia 2013 r., to jest od śmierci G. M. , bowiem nie miał wiedzy o zgonie najemczyni a pozwany jako wnuk nie należy do osób uprawnionych, które mogą wstąpić w stosunek najmu lokalu po zmarłym najemcy. Oznacza to, wbrew twierdzeniom powoda, że wobec pozwanego nie mogło odnieść skutku wezwanie do zapłaty zaległości z dnia 29 sierpnia 2014 r. i wypowiedzenie umowy najmu z dnia 21 października 2014 r. Skoro doszło do nawiązania stosunku najmu z pozwanym, to powód powinien ponownie wezwać pozwanego – już jako najemcę lokalu, do zapłaty zadłużenia w terminie miesiąca pod rygorem wypowiedzenia jej umowy najmu, a następnie wypowiedzieć umowę najmu. Choć wniesienie pozwu może być traktowane jako wypowiedzenie umowy najmu, to jednak powód nie wezwał pozwanego o zapłaty w trybie art. 11 ust. 1 i 2 punkt 2 powołanej ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów . Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo.