Sad powszechny, VI U 778/13

Sygn. akt. VI U 778/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na rozprawie w składzie: Przewodniczący: SSO Anna Brudkowska - Lau Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Korthals po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013r. w Bydgoszczy odwołania J. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 20 lutego 2013 r. Nr (...) w sprawie J. C. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o emeryturę 1/ zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 20 lutego 2013r. nr (...) w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od 29 stycznia 2013r. 2/ stwierdza, że organ rentowy nie jest odpowiedzialny za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji w ustawowym terminie. Sygn. akt VIU 778/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20 lutego 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. , odmówił J. C. prawa do emerytury, albowiem nie udowodnił on wymaganego okresu 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Na dzień 1 stycznia 1999 r. przyjęto łączny staż pracy w wymiarze 42 lata 11m-cy i 27 dni, nie zaliczając żadnego okresu pracy do warunków szczególnych. Ubezpieczonemu nie zaliczono do okresów pracy w warunkach szczególnych okresu pracy w od 1 listopada 1974r. do 26 listopada 1991r. ponieważ nie przedstawił świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony wnosząc o przyznanie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, iż nie zgadza się z decyzją albowiem faktycznie wykonywał pracę w warunkach szczególnych w w okresie wskazanym w decyzji w Państwowym Ośrodku (...) w Z. i pomimo braku świadectwa pracy w warunkach szczególnych posiada inne dowody na okoliczność charakteru wówczas wykonywanej pracy. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jego oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27( dla mężczyzn 25 lat) Zgodnie zaś z art. 184 ust. 2 ustawy emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl art. 32 ustawy w związku z § 3 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. nr.8 poz.43) prawo do emerytury może nabyć mężczyzna który spełnia następujące przesłanki: ukończył 60 lat; posiada co najmniej 25 letni okres zatrudnienia (art. 27 pkt 2 ustawy), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Zgodnie z § 2 ust 1 cytowanego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy (ust. 1). Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (ust. 2). W rozpoznawanej sprawie ubezpieczony nie legitymuje się świadectwem pracy w warunkach szczególnych Sąd może prowadzić postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia, czy praca wykonywana przez stronę, była wykonywana w warunkach wymaganych przepisami rozporządzenia, czy ubezpieczony zajmował któreś ze stanowisk pracy wymienionych w załącznikach A lub B do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Jeżeli więc organ rentowy zakwestionuje fakty wskazane w tego rodzaju świadectwie możliwe i konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego. Przy ustalaniu długości wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ZUS uwzględnia tylko te okresy, wskazane w świadectwie pracy, w których praca ta była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Natomiast w sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie tych okresów także w oparciu o inne dowody (tak SN w orzeczeniu z dnia 21 września 1984 r., III UZP 48/84, LEX nr 14630). Przeprowadzenie innych dowodów przewidzianych na podstawie Kodeksu postępowania cywilnego na okoliczność pracy w warunkach szczególnych dopuszczalne jest, gdy pracodawca wystawił świadectwo pracy a ZUS kwestionuje jego treść, jak i wówczas tak jak w tym wypadku, gdy dokument ten nie został sporządzony. Postępowanie przed sądem nie podlega ograniczeniom dowodowym, co wynika wprost z art. 473 k.p.c. , zatem każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane, przy czym Sąd nie jest związany środkami dowodowymi dopuszczalnymi przed organami rentowymi (por. wyrok Sądu Najwyższego z 8 kwietnia 1999 r., II UKN 69/98, OSNP 2000/11/439) W niniejszej sprawie kwestionowanym przez organ rentowy jest okres pracy w charakterze spawacza w Państwowym Ośrodku (...) w Z. ( (...) ) gdzie ubezpieczony pracował w okresie od 28października 1968r.do 26 listopada 1991r. a w warunkach szczególnych okres ten ubezpieczony ograniczył wnosząc o zaliczenie od 1 stycznia 1971r.do 26listopada 1991r. Ubezpieczony urodził się w dniu (...) ., Do dnia 1 stycznia 1999 r. wykazał łączny staż ubezpieczeniowy 42 lata 11m-cy i 27 dni okresów składkowych i nieskładkowych, z czego organ rentowy nie zaliczył żadnego okresu do okresów pracy w warunkach szczególnych . Obecnie ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego ,osiągnął wymagany wiek 60 lat. okoliczności bezsporne W aktach osobowych ubezpieczonego znajduje się świadectwo pracy z dnia 26listopada 1991r. w którym już od 1968r uznano pracę spawacza . Jednak należy mieć na uwadze iż dołączono także za okres do czerwca rok 1971r. 1969.r świadectwo promocji do klasy II zawodowej szkoły natomiast brak jest dalszych świadectw szkolnych . Należy na podstawie tych dokumentów domniemywać iż szkołę zawodową ubezpieczony ukończył w czerwcu 1970r. Za rok 1971 brak jest jednak jakichkolwiek dokumentów świadczących o tym iż ubezpieczony pracował w (...) . Natomiast w 1972r. wpisano ubezpieczonemu stanowisko pomocnika montera by dopiero po powrocie z odbycia zasadniczej służby wojskowej czyli od 28.10.1974r. sprecyzować iż pracował na stanowisku montera ciągnikowego . przedłożono także książeczkę spawacza z dnia 18marca 1977r. z której wynika iż w maju 1977r. ukończył podstawowy kurs spawacza. Ubezpieczony pracował w (...) w Z. razem ze świadkiem R. S. i H. P. którzy pracowali w charakterze mechaników samochodowych i zeznali, iż ubezpieczony przez cały okres swojej pracy spawal podzespoły skrzyni biegów do ciągników. Zaprzeczyli by wykonywał pracę montera bo taką pracę wykonywali oni . Ubezpieczony zeznał także , że nie wykonywał innej pracy aniżeli praca spawacza z przerwa na odbywanie zasadniczej służby wojskowej. dowód: akta osobowe ubezpieczonego świadectwa pracy z dnia 26.11.1991r., zeznania świadka R. S. i świadka H. P. (płyta dvd .k.34 akt sąd ), przesłuchanie ubezpieczonego ( płyta dvd k. 34 akt) książeczka spawacza k.29-31 akt sąd.) Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i ubezpieczonego które ni do końca pokrywały się ze świadectwem i angażami. Wiarygodne okazały się także zeznania samego ubezpieczonego oraz świadka . Pracodawca niepoprawnie wpisał ubezpieczonemu stanowisko pracy monter zamiast spawacz. W istocie bowiem pracował jako spawacz. Z doświadczenia wyniesionego z orzekania w tego typu sprawach wynika iż nieprawidłowość ta wiąże się z tym iż pracodawca często wpisując stanowisko monter identyfikował je niejako ze spawaniem czyli montażem części lub elementów. Zdaniem Sądu taka identyfikacja nie jest precyzyjna bowiem nie jest to stanowisko tożsame i zależy od specyfiki przedmiotu prowadzonej działalności przez dany zakład pracy. Zdaniem Sądu ubezpieczony wykonywał wyłącznie pracę spawacza w rzeczywistości i charakter jego pracy w okresie od dnia 1 listopada 1974r do 26.11.1991r.odpowiada wykazowi A dział XIV pozycja 12 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów. Zdaniem Sądu natomiast nie było możliwe zaliczenie wcześniejszego okresu do pracy spawacza z uwagi na brak jakichkolwiek dokumentów po ukończeniu nauki w szkole zawodowej. Jednak zaliczenie wyżej wymienionego okresu pracy do warunków szczególnych było wystarczające i spowodowało, iż ubezpieczony spełnił wymóg piętnastoletniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Skoro więc ubezpieczony spełnił także i ten – jedyny sporny pomiędzy stronami warunek wynikający z powołanych przepisów prawa, to nie było przeszkód, aby przyznać mu prawo do emerytury . Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. SSO Anna Brudkowska – Lau