← Polska

Sad powszechny, III K 122/16

POSTANOWIENIE Poznań, dnia 30 maja 2016r . Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący : SSO Dorota Biernikowicz Protokolant : sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu –Andrzeja Królikowskiego po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30.05.2016r. sprawy skazanego A. R. ( R. ) s. Z. i I. z domu C. , ur. (...) w P. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania w części i przekazania sprawy według właściwości postanawia

  1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k. oraz art. 569 § 1 i 2 a contrario k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego A. R. wyroku łącznego obejmującego prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 40/00 - z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego i powagę rzeczy osądzonej w tym zakresie ;
  2. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku A. R. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części - odnośnie wyroków: Sądu Rejonowego w Wągrowcu sygn. akt VI K 915/05, Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 228/08, VI K 2240/08, III K 548/09, III K 177/11, III K 1234/14 i wyroków sądów niemieckich w sprawach: sygn. 467 Js 20553/07 Sądu w Poczdamie i 233 Js 31800/07 Sądu we Frankfurcie nad Odrą i przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu.
  3. na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu w związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji;
  4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego zgodnie z punktem 1 sentencji, w tym z tytułu obrony z urzędu i kosztami tymi w całości obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego A. R. o wydanie wobec niego wyroku łącznego, obejmującego wszystkie prawomocne skazania wymienione w karcie karnej. Postanowieniem z dnia 21 marca 2016r. Sąd Rejonowy przekazał sprawę o wydanie wyroku łącznego do tutejszego Sądu z uwagi na skazanie w sprawie III K 40/00 przez Sąd Okręgowy w Poznaniu (w postanowieniu i karcie karnej omyłkowo wskazano sygn. akt III K 4/00 – wyrok z dnia 01.03.2000r.). Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że A. R. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:
  5. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 01.03.2000r. – III K 40/00 za przestępstwo z art. 310 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 310 § 1 i 3 k.k. popełnione w okresie od 17 do 22 czerwca 1999r. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 4 lat, przy czym postanowieniem z dnia 10.06.2002r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności ;
  6. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wągrowcu z dnia 04.01.2006r. – VI K 915/05 za przestępstwo z art. 177 § 1 k.k. popełnione w dniu 29.11.2005r. na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 20 godzin pracy miesięcznie na cele społeczne, przy czym postanowieniem z dnia 13.06.2007r. zamieniono karę ograniczenia wolności na zastępczą karę 75 dni pozbawienia wolności ;
  7. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 18.01.2008r. – VI K 228/08 za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. popełnione w dniu 03.05.2006r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. popełnione w dniu 03.05.2006r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, w miejsce których orzeczono łączną karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunków zawieszono na okres próby 5 lata, przy czym postanowieniem z dnia 16.03.2012r.. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności ;
  8. wyrokiem Sądu w Poczdamie z dnia 20.06.2008r. sygn. 467 Js 20553/07 na karę 1 roku pozbawienia wolności
  9. wyrokiem Sądu w Frankfurcie nad Odrą z dnia 30.06.2008r. sygn. 233 Js 31800/07 na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności
  10. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 08.10.2008r. – VI K 2240/08 za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 20.08.2008r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunków zawieszono na okres próby 4 lata, wymierzono karę grzywny w wymiarze 50 stawka dziennych po 10 zł każda stawka, przy czym postanowieniem z dnia 31.01.2012r.. grzywnę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności;
  11. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 18.01.2010r. – III K 548/09 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. popełnione w dniu 16.06.2007r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. popełnione w z 12 na 13.06.2007r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, w miejsce których orzeczono łączną karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;
  12. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 07.06.2011r. – III K 177/11 za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 284 § 2 k.k. popełnione w dniu 27.01.2011r.. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;
  13. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 20.04.2015r. (prawomocny od 28.04.2015r.). – III K 1234/14 za przestępstwo z art. 178 a § 1 i 4 k.k. popełnione w dniu 16.11.2014r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; Z informacji o skazanym z Krajowego Rejestru Karnego (k. 7-9), a także z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora ZK W. (k. 11-15) wynika, że A. R. nie został prawomocnie skazany innymi wyrokami, niż wymienione powyżej, poza tym żaden z wymienionych wyroków nie uległ uchyleniu lub zmianie. Po wejściu w życie 1 lipca 2015r. zmiany przepisów kodeksu karnego , w tym dotyczących kary łącznej, nie zapadły wobec skazanego żadne wyroki skazujące. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W związku ze zmianą od 1 lipca 2015r. przepisów ustawy kodeks karny , w tym przepisów rozdziału IX odnośnie kary łącznej, na wstępie zaznaczyć należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. nie mają zastosowania w niniejszej sprawie do skazanego A. R. , ponieważ po wejściu w życie przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu nie zapadł wobec niego żaden nowy wyrok skazujący. Zważyć należy zatem, że zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli zachodzą ku temu warunki określone w szczególności w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), a mianowicie sprawca popełniał dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu. Rozważając dopuszczalność wydania wyroku łącznego wobec skazanego A. R. , obejmującego prawomocnie orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności wyrokami wymienionymi wyżej w punktach od 1 do 9, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki do wydania wyroku łącznego obejmującego karę wymierzoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 01.03.2000r. sygn. akt III K 40/00, ponieważ brak jest warunków do wydania wyroku łącznego obejmującego w/w skazanie według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r. Wynika to z faktu, że wszystkie prawomocne skazania opisane wyżej w pkt od 2 do 9 dotyczą czynów popełnionych już po wydaniu wyroku Sądu Okręgowego, czyli po 1 marca 2000r. Według warunków z art. 85 k.k. w starym brzmieniu zważyć należy zatem, iż wszystkie kolejne wyroki jakie zapadły wobec skazanego (wymienione wyżej w punktach od 2 do 9), dotyczyły czynów popełnionych już po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie III K 40/
  14. Zachodzi zatem brak warunków z art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. zakresie wydania wyroku łącznego, obejmującego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 40/00, według „starych” przepisów art. 85 i nast. k.k. , które mają zastosowanie w sprawie skazanego, a to z uwagi na datę popełnienia przestępstw osądzonych wyrokami opisanymi wyżej w pkt od 2 do
  15. Ponieważ Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie o sygn. akt XVI K 249/11 w tym zakresie już rozstrzygał i postanowieniem z dnia 28.12.2011r. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w części obejmującej wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 40/00, a odnośnie tego wyroku nie zmieniła się sytuacja skazanego, stwierdzić należy, że zachodzi także negatywna przesłanka postępowania w postaci powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 40/
  16. Należało zatem umorzyć postępowanie o wydanie wyroku wobec skazanego A. R. , obejmującego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 40/00 z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego i powagę rzeczy osądzonej w tym zakresie na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. oraz art. 569 § 1 i 2 a contrario k.p.k. W postanowieniu - w związku z umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazanie w sprawie Sądu Okręgowego na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego i kosztami tymi w całości obciążono Skarb Państwa. Zważyć należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 570 k.p.k. Sąd ma obowiązek wydać wyrok łączny również z urzędu w przypadku wystąpienia warunków z art. 85 k.k. w związku z art. 569 § 1 k.p.k. i nie jest ograniczony wnioskiem skazanego w tym przedmiocie. Ponadto właściwy Sąd bada, czy zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego w myśl art. 575 k.p.k. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z którym Sąd w tym składzie w pełni zgadza się, „jeżeli sąd wyższego rzędu stwierdzi na rozprawie, że wyrok tego sądu nie spełnia warunków do orzeczenia kary łącznej z innymi karami orzeczonymi wyrokami sądów niższego rzędu, ale spełniają te warunki poszczególne wyroki sądów niższego rzędu, to co do nich powinien wydać wyrok łączny, natomiast w zakresie wyroków niespełniających warunków do orzeczenia kary łącznej, powinien postępowanie umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. . (…) Inaczej zatem właściwość rzeczowa do wydania wyroku łącznego przez sąd wyższego rzędu może się kształtować w sytuacji, gdy w ramach przygotowania do rozprawy ( art. 339 § 3 k.p.k. ) sąd ten stwierdzi brak warunków do połączenia swojego wyroku z wyrokami sądów niższego rzędu i w konsekwencji przekaże sprawę sądowi niższego rzędu, a inaczej kiedy ten brak warunków stwierdzony zostanie na rozprawie (…) . Każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawie art. 572 k.p.k. , do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. Rzecz jasna, jeżeli to sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie art. 35 § 1 k.p.k. , przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego (choćby miało to nastąpić w jednym postanowieniu). Postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi niższego rzędu, w omawianym układzie procesowym, jest wszak wyłącznie następstwem uznania, że wyrok sądu wyższego rzędu nie spełnia warunków do objęcia go wyrokiem łącznym z wyrokami sądów niższego rzędu, a procesowym tego wyrazem jest umorzenie postępowania w tym zakresie” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006r. I KZP 32/06, OSNKW 2007/1/3 LEX nr 214181). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zważyć należy, iż Sąd Okręgowy, umarzając postępowanie o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do wyroku jaki zapadł wobec skazanego A. R. przed Sądem Okręgowym jako sądem I instancji z wyrokami sądu niższego rzędu, w ramach czynności wstępnych w toku przygotowania do rozprawy na podstawie art. 339 § 3 k.p.k. , władny był w związku z tym w trybie art. 35 § 1 k.p.k. badać swą właściwość rzeczową do rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części. Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy do wydania wyroku łącznego, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby skazanej wyrokami różnych sądów lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. W wyniku umorzenia, jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia, postępowania o wydanie wobec skazanego A. R. wyroku łącznego obejmującego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 40/00 z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego i powagi rzeczy osądzonej, Sąd z urzędu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową do wydania wyroku łącznego obejmującego kolejne opisane wyżej w pkt od 2 do 9 prawomocne wyroki skazujące A. R. wydane wobec niego przez Sądy Rejonowe, co do których zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego według zasad wynikających z art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1.07.2015r. Wstępna analiza tych podlegających łączeniu skazań wskazuje, iż z uwagi na warunki do orzeczenia kary łącznej określone w art. 85 k.k. , po wydaniu przez Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu postanowienia z dnia 22.02.2012r. sygn. akt III K 48/12 o umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego z uwagi na brak warunków, zmieniła się sytuacja skazanego w związku z prawomocnym zarządzeniem wykonania kary pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt VI K 228/08 Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu. Karę pozbawienia wolności zarządzono skazanemu już po wydaniu postanowienia z dnia 22.02.2012r. w sprawie III K 48/
  17. Zaznaczyć należy natomiast, że według zasad wynikających z przepisu art. 85 k.k. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r. obecnie połączniu podlegają kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego w sprawach Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu o sygn. akt VI K 228/08 i III K 548/09, zatem zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego, co powodowało konieczność przekazania sprawy w pozostałym zakresie do właściwego rzeczowo i miejscowo sądu rejonowego. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) orzec jak w punkcie 2 sentencji, stwierdzając swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku A. R. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części - odnośnie wyroków: Sądu Rejonowego w Wągrowcu sygn.. akt II K 915/05, Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 228/08, VI K 2240/08, III K 548/09, III K 177/11, III K 1234/14 i wyroków sądów niemieckich w sprawach: sygn. 467 Js 20553/07 Sądu w Poczdamie i 233 Js 31800/07 Sądu we Frankfurcie nad Odrą i przekazując sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. Określając właściwy miejscowo sąd rejonowy, należało kierować się zasadą wyrażoną w przepisie art. 569 § 1 k.p.k. /-/ SSO Dorota Biernikowicz

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.