Sad powszechny, IX W 1253/16

(1)s. A. i I. z domu P. ur. (...) w K. obwinionego o to, że: w dniu 3 lutego 2016 r. ok. godz. 14:35 w O. na (...) kierując samochodem m-ki F. o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku C – 2 „nakaz jazdy w prawo” - tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z § 35 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych ORZEKA: I. obwinionego T. K.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92 § 1 kw w zw. z § 35 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych skazuje go, wymierzając na podstawie art. 92§ 1 kw na karę grzywny w kwocie 300 (trzysta) złotych; II. na podstawie art. 118 § 1 kpw obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych oraz opłatą 30 (trzydzieści) złotych. Sygn. akt IX W 1253/16 UZASADNIENIE Obwiniony T. K.

(1)mieszka w K. , (...) , osiąga dochód miesięczny około (...) , na utrzymaniu ma dwoje dzieci, jest żonaty. W dniu 3 lutego 2016 r. funkcjonariusze policji K. O.

(1)i J. K.

(1)pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym na ternie O. . Około godziny 14.35 przeprowadzali interwencję na ul (...) z udziałem innego kierowcy. Zauważyli samochód marki F. o nr rej. (...) nadjeżdżający od strony ul (...) , którego kierujący nie zastosował się do znaku C – 2 „nakaz jazdy w prawo” w ul (...) - S. . Kierowca pojazdu zauważył radiowóz policji. Pojazd ten pojechał na wprost, zatrzymał się na powierzchni wyłączonej z ruchu w pobliżu (...) . Z samochodu wysiadł kierowca – obwiniony T. K.

(1). O. maskę pojazdu, włączył światła awaryjne. Funkcjonariusze policji podjęli w stosunku do obwinionego interwencję. T. K.

(1)oświadczył, iż samochód ma awarię, nie sprecyzował na czym ona polega . Odmówił przyjęcia mandatu karnego. Po zakończonej kontroli obwiniony odjechał z miejsca zdarzenia; pojechał opisanym pojazdem do G. . Nie korzystał w tym dniu z pomocy drogowej, nie pojechał do serwisu ani do mechanika. W dniu zdarzenia obwiniony przyjechał do O. do firmy (...) mieszczącej się przy (...) . Zamierzał zaparkować pojazd na parkingu przy ul (...) . (d. notatka k 3, wyjaśnienia obwinionego k 19, 29-29v, 30, 30v, pismo k 23, zdjęcie k 27, szkic k 28, zeznania J. K. k 29v-30, K. O. k 30) Obwiniony T. K.

(2)siędo popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku czynności wyjaśniających złożył wniosek o skazanie go bez przeprowadzania rozprawy, natomiast w toku rozprawy oświadczył, iż zmienił zdanie bo ”warto powalczyć o swój byt”. Wyjaśnił, iż nie zna dokładnie O. . Jechał od strony centrum w kierunku (...) i (...) , chciał zaparkować w pobliżu firmy (...) . Dwa tygodnie wcześniej samochód którym jechał miał awarię. W dniu zdarzenia pojawiły się podobne sygnały świadczące o niesprawnym ogrzewaniu. Zauważył je przy wjeździe do O. od strony G. . Nie miały one wpływu na pracę silnika. Minął (...) , chciał skręcić w prawo na parking, na którym zwyczajowo zatrzymywał się. Zwykle skręcał w ul (...) i tam parkował. Przy pierwszym zjeździe był nakaz jazdy w prawo. Nie zastosował się do niego pojechał na wprost. Przy drugim zjeździe w prawo był zakaz wjazdu. Zatrzymał się na przeciwko (...) . Jest tam zakaz parkowania, ale mogą się zatrzymywać taksówki. Oświadczył, iż nie zastosował się do znaku nakazu jazdy w prawo bo przegapił pierwszy znak nakazujący jazdę w prawo . Wyjaśnił, iż w wypadku uprawomocnienia się wyroku skazującego w tej sprawie przekroczy limit punktów karnych , a jego praca polega na pokonywaniu wielu kilometrów. Tracąc uprawnienia straci pracę. Po interwencji policji pojechał do T. . Po drodze nie zajeżdżał do żadnego warsztatu. Dzień później zgłosił się w serwisie w T. . Podał, iż działa społecznie, a także w Straży Pożarnej. Z oświecenia obwinionego k 19 wynika, iż awaria silnika nie uniemożliwiała mu dalszej jazdy. Z pisma przedłożonego przez obwinionego k 23 wynika , iż w pojeździe wymieniany był silnik , naprawę zakończono 1 II 2016r . Ponowna wizyta w serwisie miała miejsce 12 II 2016r podczas której do samochodu podłączono diagnoskop. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, co do niezastosowania się do znaku nakazującego skręt w prawo. Okoliczność ta jest bezsporna , wynika tak z wyjaśnień obwinionego jak i zeznań świadków. Na podzielenie nie zasługują natomiast twierdzenia obwinionego sugerujące awarię pojazdu oraz niezauważenie znaku C2 jako przyczyny niezastosowania się do w/w znaku nakazu. Z relacji samego obwinionego oraz zeznań świadków jednoznacznie wynika, iż pojazd obwinionego był na tyle sprawny, by po zakończonej interwencji obwiniony odjechał z miejsca zdarzenia i kontynuował nim jazdę do G. bez potrzeby korzystania z pomocy serwisu, mechanika, pomocy drogowej. Nie sposób zatem uznać, iż zatrzymanie się przed (...) i niezastosowanie się do znaku nakazu jazdy w prawo wywołane było awarią pojazdu uniemożliwiającą dalszą jazdę. Z relacji samego obwinionego wynika , iż awaria nie uniemożliwiała mu dalszej jazdy i nie wpływała na pracę silnika. Z wyjaśnień obwinionego wynika także , iż widział on znak nakazujący skręt w prawo , a niezastosowanie się do niego wynikało z zamiaru zaparkowania, mimo zmienionej organizacji ruchu i oznakowania, na parkingu znajdującym się bliżej (...) na którym obwiniony zwykle zatrzymywał się będąc w O. . J. K.

(1)zeznał , iż zauważył pojazd obwinionego jadący od strony ul (...) . Nic nie wskazywało na awarię pojazdu. Według świadka obwiniony zauważył radiowóz stojący na ul (...) przy przystanku taksówek. Wówczas wjechał na powierzchnię wyłączoną z ruchu przed (...) i włączył światła awaryjne. W czasie interwencji nie mówił na czym polega awaria pojazdu. Na drodze po której poruszał się obwiniony był znak nakazujący skręt w prawo w ul (...) – S. . Był on dobrze widoczny . Obwiniony nie zastosował się do tego znaku. Świadek zeznał, iż jego zdaniem obwiniony świadomie wjechał za ten znak, następnie zobaczył radiowóz i zatrzymał się. Analogiczne zeznania złożył K. O.

(1). Wynika z nich, iż powodem podjęcia kontroli wobec obwinionego było niezastosowanie się do znaku nakazu jazdy w prawo w ul (...) . Obwiniony minął ten znak i skręt w ul (...) , zauważył radiowóz i zatrzymał się na powierzchni wyłączonej z ruchu . Twierdził, iż raptownie zepsuł mu się samochód. Świadek oświadczył, iż widział samochód obwinionego i absolutnie nie był on zepsuty, a po zakończonej interwencji obwiniony odjechał nim bez problemu. Z zeznań świadka wynika, iż przedmiotowe oznakowanie było czytelne i dobrze widoczne . Sąd w całości podzielił zeznania świadków uznając je za spójne, logiczne, rzeczowe i konsekwentne w toku całego postępowania. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, iż obwiniony nie zastosował się do dobrze widocznego, czytelnego oznakowania pionowego nakazującego mu skręt w prawo w ul (...) - S. . Obwiniony minął skręt w w/w ulicę, pojechał na wprost chcąc, pomimo zmienionego oznakowania i organizacji ruchu, zaparkować na parkingu przy ul (...) , na którym zwykle zatrzymywał się przeszłości. Rzekoma awaria samochodu , jak wynika z relacji świadków, nie uniemożliwiała poruszanie się samochodem . Nie sposób traktować jej jako powód i usprawiedliwienie niezastosowania się do znaku C2. Po wykonaniu nakazanego manewru także staniałaby możliwość zatrzymania pojazdu . Zaznaczyć należy , iż z relacji obwinionego wynika, iż symptomy awarii ogrzewania zauważył on już przy wjeździe do O. od strony G. . Pokonał zatem znaczną odległość już na terenie O. mając możliwość wcześniejszego zatrzymania pojazdu w dogodnym miejscu. Wspomniana rzekoma awaria nie uniemożliwiała obwinionemu dotarcia do centrum miasta, a po interwencji policji przejechania w/w pojazdem około 200km do T. bez potrzeby korzystania z pomocy serwisu lub mechanika. Z wyjaśnień obwinionego wynika wprost , iż powodem kwestionowania okoliczności czynu i swojego zawinienia jest dążenie do uniknięcia wyroku skazującego, z którym związane jest naliczenie punktów karnych, co spowodowałoby przekroczenie limitu punktów. Mając powyższe na uwadze wina obwinionego nie budzi wątpliwości a polega na tym, że w dniu 3 lutego 2016 r. ok. godz. 14:35 w O. na (...) kierując samochodem m-ki F. o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku C – 2 „nakaz jazdy w prawo” Obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia określonego w art 92 § 1 kw w zw. z § 35 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował fakt uprzedniej karalności obwinionego za wykroczenia k 13- wydruk z bazy K. . Sąd miał na uwadze deklarowane przez obwinionego angażowanie się w działalność społeczną. W świetle wskazanych wyżej okoliczności i faktu naruszenia przez obwinionego jednej z podstawowych zasad ruchu drogowego Sąd orzekł wobec obwinionego karę grzywny w wysokości 300 złotych. Orzeczona kara, w ocenie Sądu, jest współmierna do stopnia zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu i nie może być postrzegana jako rażąco surowa. Na podstawie art. 118 § 1 kpw Sąd obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 złotych oraz opłatą 30 złotych.