Sad powszechny, I C 639/15

(1)( PESEL (...) ) o zapłatę 104,04 zł powództwo oddala. Sygn. akt: I C 639/15 upr UZASADNIENIE Powód – (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. (dawniej (...) sp. z o.o. S.K.A., odpis KRS: k. 37-41) w dniu 24.07.2015 r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko B. Ł.

(1)( PESEL (...) , zam. ul. (...) , D. ) o zapłatę kwoty 104,04 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu podał, że na mocy umowy cesji wierzytelności przejął wierzytelność przysługującą dotąd wobec pozwanego na rzecz (...) S.A. z tytułu niewykonania zobowiązań wynikających z umowy z dnia 14.12.2012 r., Regulaminu świadczenia usług oraz Regulaminu promocji. Pozwany nie uiścił należności (k. 3-5). Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, VI Wydział Cywilny stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty, postanowieniem z dnia 03.08.2015 r. w sprawie VI Nc-e 1439930/15 przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Strzelcach Kraj (k. 6). Pozwany B. Ł.

(1)w piśmie z dnia 20.10.2015 r. wskazał, że powództwo nie dotyczy jego osoby tylko innego B. Ł.

(1)- o nr. PESEL (...) , zam. ul. (...) , B. . Pozwany podał swój nr PESEL (...) i załączył do pisma kserokopię dowodu osobistego (k. 55,56). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 07.07.2011 r. (...) S.A. zawarł umowę abonencką nr (...) (id kontraktu (...) ) z B. Ł.

(1)( PESEL (...) , zam. ul. (...) , B. ) o świadczenie na rzecz abonenta usług w zakresie dostarczania programów telewizyjnych i/lub radiowych oraz udostępniania urządzenia dekodującego. Dowód: umowa z dnia 07.07.2011 r. - k. 15-16, protokół odbioru udostępnionego dekodera podstawowego – k. 17, regulamin świadczenia usług – k. 32-35. W dniu 11.06.2013 r. (...) S.A. obciążył B. Ł.

(1)(zam. ul. (...) B. ) kwotą 97,05 zł tytułem kary umownej wynikającej z umowy - id kontraktu (...) , z terminem płatności do dnia 25.06.2013 r. Dowód: nota obciążeniowa – k. 19. W dniu 23.06.2014 r. (...) S.A. zbył wierzytelność wobec B. Ł.

(1)na rzecz powoda (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. (obecnie (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. ). Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 23.06.2014 r. z załącznikami - k. 20-31, częściowy wykaz wierzytelności do umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 23.06.2014 r. - k. 31. Pismem z dnia 09.07.2014 r. powód zawiadomił B. Ł.

(1)o dokonaniu cesji wierzytelności, jaka przysługiwała (...) S.A. względem niego w kwocie 154,95 zł, w tym 97,05 zł należności głównej, 19,33 zł odsetek i 38,57 zł opłat naliczonych przez (...) S.A. do dnia 23.06.2014 r. oraz wezwał do jej zapłaty. Dowód: zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności z wezwaniem do zapłaty – k. 36. Sąd zważył, co następuje: Powództwo jest bezzasadne. Sąd stan faktyczny ustalił na podstawie dowodów w postaci dokumentów złożonych do akt przez powoda. Dokumenty te Sąd uznał za wiarygodne, z tym, że nie uzasadniają one powództwa wobec pozwanego. Zgodnie z art. 509 § 1 i 2 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Zgodnie z art. 513 § 1 k.c. dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Powód nie wykazał, iż w drodze umowy cesji wierzytelności nabył wierzytelność przysługującą dotąd (...) S.A. względem pozwanego B. Ł.

(1)( PESEL (...) ). Powód nie przedstawił żadnego materiału dowodowego na okoliczność nabycia tej wierzytelności, jej wysokości i zasadności. Brak jest nadto dowodów, że wierzytelność taka względem pozwanego w ogóle powstała i nadal istnieje. Powód nie przedłożył m.in. umowy z dnia 14.12.2012 r., regulaminu świadczenia usług, regulaminu promocji ani też umowy sprzedaży tej wierzytelności. Z materiału dowodowego w niniejszej sprawie wynika z kolei, iż powód nabył taką wierzytelność względem innego dłużnika - co prawda o tym samym imieniu i nazwisku, lecz o innym chociażby numerze PESEL. Osobą, która zawarła umowę abonencką z dnia 07.07.2011 r. z (...) S.A. nie jest pozwany lecz B. Ł.

(1), PESEL (...) , zam. przy ul. (...) w B. . Także protokół odbioru udostępnionego dekodera podstawowego, nota obciążeniowa z dnia 11.06.2013 r., umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 23.06.2014 r., częściowy wykaz wierzytelności do umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 23.06.2014 r., jak również zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności z wezwaniem do zapłaty z dnia 09.07.2014 r. nie stanowią dowodów na okoliczność istnienia wierzytelności względem pozwanego oraz nabycia takiej wierzytelności przez powoda. Dokumenty te bowiem również dotyczą innej osoby - B. Ł.

(1)( PESEL (...) ). W ocenie Sądu nie ma najmniejszej wątpliwości, że pozwany i figurujący na dokumentach przedstawionych przez powoda B. Ł.

(1)są to dwie różne osoby. Powód nie zaproponował żadnego materiału dowodowego, który pozwoliłby na uznanie powództwa za zasadne. Z uwagi na powyższe Sąd powództwo oddalił. Na marginesie należy dodać, że powód usunął braki formalne pozwu po przekazaniu sprawy przez Sąd w Lublinie, tj. złożył pełnomocnictwo (k. 48) w związku z czym nie było podstaw do umorzenia postępowania i sprawę przeciwko B. Ł. ( PESEL (...) , zam. ul. (...) w D. – k. 3) należało rozpoznać. Ponieważ zaś w pozostałym zakresie pozwany przedłożył dokumenty dotyczące B. Ł.

(2)PESEL (...) a nie PESEL (...) , to powództwo podlegało merytorycznemu oddaleniu na podst. art. 6 k.c. O kosztach Sąd nie orzekał, albowiem wszystkie koszty poniósł powód, który przegrał proces w całości.