Sygn. akt II K 682/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2016 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Bartłomiej Niedzielski Protokolant: M. M. , J. J. przy udziale prokuratora: Ilony Janiczek po rozpoznaniu na rozprawach w dniach: 8 i 13 stycznia, 12 lutego, 9 i 30 marca oraz 22 kwietnia 2016 r. sprawy:
- I. B. ur. (...) w G. s. B. i K. z d. B. oskarżonego o to, że: I. w dniu 25 kwietnia 2013 roku w B. woj. (...) pełniąc funkcję publiczną uprawnionego diagnosty w (...) (...) P w B. przy ulicy (...) będąc osobą uprawnioną do wystawienia dokumentów dotyczących stanu technicznego pojazdów, w tym po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania pojazdu zamieszczenia wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu kolejnego terminu badania technicznego pojazdu, a tym samym przedłużenia okresu dopuszczenia pojazdu do ruchu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii (...) / (...) pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii DR/ (...) pojazdu – ciągnika rolniczego marki U. o numerze rejestracyjnym (...) , poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne o przeprowadzeniu badań technicznych tych pojazdów i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005, Nr 108, poz.908 z późn. zm.) w ten sposób, że dokonał wpisów o pozytywnym wyniku okresowych badań technicznych wyżej wskazanych dwóch pojazdów, gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tych pojazdów, to jest o przestępstwo z art. 271 § 1 i 3 kk II. w dniu 25 kwietnia 2014 roku w B. woj. (...) pełniąc funkcję publiczną uprawnionego diagnosty w (...) / (...) w B. przy ulicy (...) będąc osobą uprawnioną do wystawienia dokumentów dotyczących stanu technicznego pojazdów, w tym po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania pojazdu zamieszczenia wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu kolejnego terminu badania technicznego pojazdu, a tym samym przedłużenia okresu dopuszczenia pojazdu do ruchu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii DR / (...) pojazdu - samochodu specjalnego marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne o przeprowadzeniu badania technicznego tego pojazdu i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005, Nr 108, poz.908 z późn. zm.) w ten sposób, że dokonał wpisów o pozytywnym wyniku okresowego badania technicznego wyżej wskazanego pojazdu gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu, to jest o przestępstwo z art. 271 § 1 i 3 kk
- M. K. ur. (...) w B. s. Z. i J. z d. P. , oskarżonego o to, że: III. w okresie od 23 kwietnia 2013 roku do 07 maja 2013 roku w B. woj. (...) pełniąc funkcję publiczną uprawnionego diagnosty w (...) / (...) w B. przy ulicy (...) , będąc osobą uprawnioną do badań technicznych pojazdów i wystawienia dokumentów dotyczących stanu technicznego pojazdów, w tym po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania pojazdu zamieszczenia wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu kolejnego terminu badania technicznego pojazdu, a tym samym przedłużenia okresu dopuszczenia pojazdu do ruchu oraz do wystawienia zaświadczeń o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, działając z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w jednym dowodzie rejestracyjnym i w dwóch zaświadczeniach o przeprowadzonych badaniach technicznych pojazdów, poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne o przeprowadzeniu badań technicznych pojazdów i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005, Nr 108, poz.908 z późn. zm.) w ten sposób, że: - w dniu 23 kwietnia 2013 roku w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii DR / (...) pojazdu - samochodu specjalnego marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , dokonał wpisów o przeprowadzeniu okresowego badania technicznego tego pojazdu i o pozytywnym wyniku tego badania, gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu - w dniu 07 maja 2013 roku wystawił zaświadczenie NR (...) o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym oraz w rejestrze badań technicznych pojazdów, dokonał wpisu o pozytywnym wyniku okresowego badania technicznego tego pojazdu gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu - w dniu 07 maja 2013 roku wystawił zaświadczenie NR (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu – motoroweru marki A. o numerze rejestracyjnym (...) i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym oraz w rejestrze badań technicznych pojazdów, dokonał wpisu o pozytywnym wyniku okresowego badania technicznego tego pojazdu gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu to jest o przestępstwo z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 12 kk
- uznaje I. B. za sprawcę zarzucanych mu czynów wymienionych w punktach I oraz II z tym, że eliminuje z ich opisów stwierdzenia: „działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej” i po przyjęciu, iż wypełniają one znamiona art. 271 § 1 kk na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec wymienionego oskarżonego na okres 2 (dwóch) lat próby od uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia;
- na podstawie art. 67 § 3 kk orzeka od oskarżonego I. B. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) złotych;
- uznaje M. K. za sprawcę zarzucanego mu czynu wymienionego w punkcie III z tym, że eliminuje z jego opisu stwierdzenie: „w celu osiągnięcia korzyści majątkowej” i po przyjęciu, iż wypełnia on znamiona art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec wymienionego oskarżonego na okres 2 (dwóch) lat próby od uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia;
- na podstawie art. 67 § 3 kk orzeka od oskarżonego M. K. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) złotych;
- pobiera od I. B. kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty oraz zasądza od wymienionego oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.030 (jednego tysiąca i trzydziestu) złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków;
- pobiera od M. K. kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty oraz zasądza od wymienionego oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.030 (jednego tysiąca i trzydziestu) złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków. Sygn. akt II K 682/15 UZASADNIENIE (...) – Usługowa Spółdzielnia Pracy w B. prowadzi przy ul. (...) nr (...) / (...) . /pismo ze Starostwa Powiatowego w B. z 12.06.2013 r. k. 7, protokół oględzin miejsca ze zdjęciami k. 54 – 74, zeznania J. K. k. 577 – 580 i 588/ Od 1 września 1998 r. na powyższej stacji zatrudniony jest, w niepełnym wymiarze czasu pracy (1/2 etatu), w charakterze diagnosty samochodowego M. K. . Wynagrodzenie wymienionego przed chwilą oskarżonego ustalono początkowo na 3 zł za godzinę w „systemie prowizyjnym 9% od przerobu netto”, a następnie stopniowo je zwiększono: stawkę godzinową do 5 zł, zaś prowizję do 12 % sprzedaży netto. /kserokopia umowy o pracę k. 166, kserokopie angaży k. 145, 175 i 176, zeznania J. K. k. 577 – 580 i 588/ M. K. z dniem 30 października 2002 r. po stwierdzeniu wymagań określonych w art. 84 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602 z późn. zm.) został imiennie uprawniony przez Starostę (...) do dokonywania badań technicznych pojazdów w zakresie badań okresowych i badań dodatkowych m. in. pojazdów przystosowanych do zasilania gazem, pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą. /kserokopia imiennego uprawnienia diagnosty nr (...) k. 149/ (...) – Usługowa Spółdzielnia Pracy w B. w charakterze diagnosty zatrudnia także (z pewnymi przerwami) począwszy od 2 września 1996 r. I. B. . Wynagrodzenie wymienionego przed chwilą oskarżonego ustalono początkowo na 1,5 zł za godzinę w „systemie prowizyjnym 15 % pomniejszone o podatek VAT”, a następnie stopniowo je zwiększono: stawkę godzinową do 5 zł, zaś prowizję do 12 % sprzedaży netto. /kserokopie umów o pracę k. 190, 192, 193, 195 i 210, kserokopie angaży k. 185, 200, 201, 206-208, zeznania J. K. k. 577 – 580 i 588/ I. B. z dniem 30 października 2002 r. po stwierdzeniu wymagań określonych w art. 84 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602 z późn. zm.) został imiennie uprawniony przez Starostę (...) do dokonywania badań technicznych pojazdów w zakresie badań okresowych i badań dodatkowych m. in. pojazdów przystosowanych do zasilania gazem. Od dnia 11 lipca 2004 r. natomiast został uprawniony także do wykonywania badań technicznych związanych z pierwszym badaniem technicznym pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą lub pojazdów nowego typu wyprodukowanych lub importowanych w ilości jednej sztuki rocznie. /kserokopie imiennych uprawnień diagnosty: nr (...) k. 219 oraz nr (...) k. 218/ Na przedmiotowej stacji diagnostycznej prowadzony jest rejestr wykonanych badań technicznych. Kiedyś miał on formę papierową, a obecnie już od jakiegoś czasu posiada wersję elektroniczną. Diagności przeprowadzający badanie po zalogowaniu się do systemu rejestrowali je. Następnie natomiast L. S. nie rzadziej niż co 3 dni wysyłał drogą elektroniczną zbiorczą informację o przeprowadzonych badaniach do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. /zeznania J. K. k. 577 – 580 i 588, zeznania L. S. k. 580 – 582 i 592/ Stan wyposażenia stacji diagnostycznej jest okresowo kontrolowany przez Transportowy Dozór Techniczny. Urządzenia na stacji nie należą do najnowszych. Nie są one sprzężone w żaden system komputerowy, który zapisywałby wyniki parametrów badań cząstkowych. Diagnosta podczas badania dokonuje odczytu bezpośrednio z poszczególnych urządzeń i porównuje je z wymogami. Następnie zaś, na podstawie analizy danych cząstkowych wystawia zaświadczenie o wyniku całego badania technicznego. Czas przeprowadzenia badania technicznego zależny jest od wielu czynników takich jak: sprawność diagnosty, stan techniczny urządzeń i pojazdu, warunki zewnętrzne itd. Średni czas dla badania pojazdu samochodowego indywidualnego (bez przyczepy i bez instalacji gazowej) o masie do 3,5 tony powinien się mieścić w granicach 20 – 40 minut, a w warunkach stacji diagnostycznej w B. przy ul. (...) to około 30 minut. /zeznania A. S. k. 582 - 585/ W rejestrze badań technicznych przeprowadzonych na (...) nr (...) / (...) występują wpisy świadczące między innymi o przeprowadzeniu: - w dniu 23 kwietnia 2013 roku przez diagnostę M. K. badania technicznego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania ww. pojazdu; - w dniu 25 kwietnia 2013 roku przez diagnostę I. B. badania technicznego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania ww. pojazdu; - w dniu 25 kwietnia 2013 roku przez diagnostę I. B. badania technicznego pojazdu – ciągnika rolniczego marki U. o numerze rejestracyjnym (...) i stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania ww. pojazdu; - w dniu 07 maja 2013 roku przez diagnostę M. K. badania technicznego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania ww. pojazdu; - w dniu 07 maja 2013 roku przez diagnostę M. K. badania technicznego pojazdu - motoroweru marki A. o numerze rejestracyjnym (...) i stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania ww. pojazdu. /wyciąg z rejestru k. 8-30/ Samochód specjalny ( (...) ) F. (...) nr rej. (...) od 2010 roku jest własnością P. P. . Wydany został na niego dowód rejestracyjny seria DR/ (...) , w którym znajdują się wpisy, odciski pieczątek i podpisy uprawnionych diagnostów potwierdzające wykonanie (przeprowadzenie) w dniu 23 kwietnia 2013 roku przez oskarżonego M. K. , a w dniu 25 kwietnia 2014 roku przez oskarżonego I. B. na (...) / (...) w B. przy ulicy (...) badań technicznych wyżej wskazanego pojazdu i stwierdzenie pozytywnych wyników tych badań oraz wpisy o kolejnych terminach badania technicznego ww. pojazdu. /kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 48/ P. P. w dniach 23 kwietnia 2013 r. oraz 25 kwietnia 2014 r. udał się F. (...) nr rej. (...) na (...) / (...) w B. przy ulicy (...) celem przeprowadzenia okresowych badań technicznych pojazdu. Za każdym razem pomimo tego, że autem nie wjeżdżał na stanowiska diagnostyczne, a czynności diagnosty ograniczały się jedynie do obejrzenia pojazdu z zewnątrz otrzymywał wpis o pozytywnym wyniku badania technicznego. Przedmiotowy samochód ma wysokość 3,15-3,20 m i w związku z tym wymagane byłoby otwarcie tzw. przedłużenia drzwi, aby zmieścił się w prześwicie wjazdu do budynku, gdzie znajdują się urządzenia diagnostyczne. Pomimo tego, że P. P. nalegał, aby otworzyć drzwi tak, aby wjazd był możliwy diagnosta ocenił, iż auto się nie zmieści. /zeznania P. P. k. 638 – 640, 610, 611 i 614/ Samochód osobowy F. (...) nr rej. (...) w 2013 roku był własnością S. S. . Wydany został na niego dowód rejestracyjny seria DR/ (...) , w którym znajdują się wpisy, odcisk pieczątki i podpis uprawnionego diagnosty potwierdzający wykonanie (przeprowadzenie) w dniu 25 kwietnia 2013 roku przez oskarżonego I. B. na (...) / (...) w B. przy ulicy (...) badania technicznego wyżej wskazanego pojazdu i stwierdzenie pozytywnego wyniku tego badania oraz wpis o kolejnym terminie badania technicznego ww. pojazdu. /kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 51/ Ciągnik rolniczy U. C 330 nr rej. (...) w 2013 roku był własnością S. S. . Wydany został na niego dowód rejestracyjny seria DR/ (...) , w którym znajdują się wpisy, odcisk pieczątki i podpis uprawnionego diagnosty potwierdzający wykonanie (przeprowadzenie) w dniu 25 kwietnia 2013 roku przez oskarżonego I. B. na (...) / (...) w B. przy ulicy (...) badania technicznego wyżej wskazanego pojazdu i stwierdzenie pozytywnego wyniku tego badania oraz wpis o kolejnym terminie badania technicznego ww. pojazdu. /kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 52/ S. S. wraz z żoną, która kierowała autem przyjechali w dniu 25 kwietnia 2013 r. F. (...) nr rej. (...) na (...) / (...) w B. przy ulicy (...) celem przeprowadzenia okresowego badania technicznego pojazdu. Ciągnik rolniczy U. C 330 nr rej. (...) został w miejscu zamieszka Państwa S. . Po przyjechaniu na stację D. S. udała się na zakupy. S. S. natomiast został na miejscu. Pomimo tego, że autem nie wjeżdżał na stanowiska diagnostyczne, a ciągnik został w gospodarstwie otrzymywał wpisy o pozytywnych wynikach badań technicznych ww. pojazdów. /zeznania S. S. k. 636 – 637, zeznania D. S. k. 635 – 636 i 602/ Samochód osobowy F. (...) nr rej. (...) w 2013 roku był własnością P. G.
(1). Wydany został na niego z dniem 17 maja 2013 r. dowód rejestracyjny seria DR/ (...) , w którym znajduje się wpis opatrzony podpisem urzędnika o terminie kolejnego badania technicznego do dnia 7 maja 2014 r. /kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 49/ W dniu 7 maja 2013 r. oskarżony M. K. wystawił zaświadczenie nr (...) o przeprowadzonym na (...) / (...) w B. badaniu technicznym pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym . Wymienione zaświadczenie zostało wydane w związku z tym, że w dowodzie rejestracyjnym ww. pojazdu (serii (...) numer (...) wydanym 16 maja 2005 roku przez Starostę (...) ) brak było miejsca na dokonanie kolejnego wpisu świadczącego o przeprowadzeniu przeglądu technicznego auta i dacie kolejnego badania. /kserokopia zaświadczenia nr (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) k. 381, kserokopia dowodu rejestracyjnego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) k. 382, kserokopia wniosku o wymianę dowodu rejestracyjnego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) k. 387/ P. G.
(1)przyjechał w dniu 7 maja 2013 r. samochodem F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na (...) / (...) w B. przy ulicy (...) celem przeprowadzenia okresowego badania technicznego pojazdu. Pomimo tego, że autem nie wjeżdżał na stanowiska diagnostyczne, otrzymał zaświadczenie nr (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym ww. auta i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym . /zeznania P. G. k. 618, 640 i 641/ Motorower A. nr rej. (...) w 2013 roku był własnością K. S. , który sprowadził go z Holandii. Wydany został na niego przez Starostę (...) z dniem 10 maja 2013 r. dowód rejestracyjny seria DR/ (...) , w którym znajduje się wpis opatrzony podpisem urzędnika o terminie kolejnego badania technicznego do dnia 7 maja 2015 r., a także adnotacja o pierwszej rejestracji w kraju z dniem 7 maja 2013 r. /kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 50/ K. S. w związku z procedurą rejestrowania skutera A. udał się z nim na przyczepce na (...) / (...) w B. przy ulicy (...) celem przeprowadzenia badania stanu technicznego. Z uwagi jednakże na to, że nie posiadał tablic rejestracyjnych nie udało mu się zrobić przeglądu. Po otrzymaniu odpowiednich tablic ponownie udał się na badanie techniczne, jednakże bez skutera, który został w oddalonym o około 10 km miejscu zamieszkania, gdyż K. S. miał problem z jego przewiezieniem na stację. Znał natomiast z pracy w (...) diagnostę M. K. , który w dniu 7 maja 2013 r. wystawił zaświadczenie nr (...) o przeprowadzonym na (...) (...) P w B. badaniu technicznym pojazdu marki A. o numerze rejestracyjnym (...) i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym . /zeznania K. S. k. 627 – 629, 644 i 645, kserokopia zaświadczenia Nr (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu marki A. numer rej. (...) z załącznikiem do zaświadczenia tj. dokumentem identyfikacyjnym pojazdu k. 377 i 378/ I. B. ma 69 lat; jest żonaty; posiada wykształcenie średnie; z zawodu jest mechanikiem samochodowym; pobiera emeryturę w wysokości 2.310 netto miesięcznie, a poza tym pracuje na ½ etatu jako diagnosta z uposażeniem ok. 1.300-1.500 zł miesięcznie; posiada samochód osobowy marki T. o wartości 4.000 – 5.000 zł; nie był karany. /oświadczenie k. 575-576, informacja o osobie z K. k. 421/ M. K. ma 59 lat; jest żonaty; posiada wykształcenie średnie; z zawodu jest technikiem samochodowym; zatrudniony w (...) jako kierownik taboru i stacji obsługi pojazdów z uposażeniem 4.000 zł brutto miesięcznie oraz na ½ etatu jako diagnosta z uposażeniem ok. 1.500 zł netto miesięcznie; jest współwłaścicielem mieszkania oraz działki rolnej; posiada samochód osobowy R. (...) o wartości 11.500 zł; nie był karany. /oświadczenie k. 576, informacja o osobie z K. k. 416/ Oskarżeni nie przyznali się do zarzucanych im czynów i odmówili składania wyjaśnień. Sąd zważył, co następuje: Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że I. B. i M. K. dopuścili się zarzucanych im czynów, z tym, że zdaniem Sądu nie zostały one popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych. W świetle przeprowadzonych dowodów nie ulegało wątpliwości, że oskarżeni wykonywali czynności uprawnionych diagnostów na (...) nr (...) /009/P prowadzonej przez (...) – Usługową Spółdzielnię Pracy w B. . Bezspornym też było, że dokonali oni wpisów o pozytywnych wynikach okresowych badań technicznych w dowodach rejestracyjnych odpowiednich pojazdów, których dotyczyły zarzuty ( F. (...) , ciągnika U. i kampera F. (...) ) lub ewentualnie, jak to było w przypadku M. K. , wystawione zostały przez niego zaświadczenia o przeprowadzeniu badania technicznego i spełnianiu przez F. (...) i motorower A. wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym . Rozstrzygnięcia natomiast wymagało, czy oskarżeni przy dokonywaniu powyższych wpisów lub wystawianiu zaświadczeń poświadczyli przy tym nieprawdę? W tym zakresie najistotniejsze znaczenie posiadały zeznania D. S. , S. S. , P. P. , P. G.
(1)oraz K. S. i zdaniem Sądu polegały one na prawdzie. W swojej relacji D. S. , S. S. i P. P. byli na etapie całego postępowania spójni, logiczni oraz konsekwentnie opisywali przebieg wydarzeń, zgodnie z którym wpisy w dowodach rejestracyjnych ich pojazdów otrzymali pomimo tego, że nie przeprowadzano badań technicznych. Podobnie zeznawali lub wyjaśniali na etapie postępowania przygotowawczego P. G.
(1)i K. S. . W czasie przewodu sądowego zmienili oni jednak podawaną wersję wydarzeń w ten sposób, iż P. G.
(1)twierdził, że przegląd załatwił jego szwagier R. C. , zaś K. S. relacjonował, że badanie techniczne motoroweru wykonał M. K. podczas jego nieobecności spowodowanej załatwianiem formalności w urzędzie. Rzecz jednak w tym, że wcześniej wymienionym świadkom postawiono zarzuty dotyczące posługiwania się dokumentami poświadczającymi nieprawdę, do których się przyznawali i zostały uwzględnione wnioski o warunkowe umorzenie postępowań przeciwko nim. W związku z tym, żadnego uzasadnienia nie znajduje tak diametralna zmiana przedstawianej wersji wydarzeń, gdyż skoro P. G.
(1)i K. S. godzili się z treścią zarzutów dotyczących posługiwaniem się dokumentami poświadczającymi nieprawdę, to znaczy, że mieli oni świadomość fałszu z nich wynikającego. A skoro tak, to zaprezentowany na rozprawie przebieg wypadków odnośnie istnienia podstaw do wystawienia przez M. K. zaświadczeń dotyczących F. (...) i motoroweru A. jest nieprawdziwy, gdyż w sposób jaskrawy kłóci się z zajmowanym wcześniej przez świadków stanowiskiem. Ponadto, wersja przedstawiona na rozprawie przez P. G.
(1), nie znalazła poparcia w zeznaniach R. C. , którym zdaniem Sądu nie sposób jest przypisać waloru wiarygodności. Świadek ten bowiem początkowo dość szczegółowo pomimo znacznego upływu czasu opisywał okoliczności związane z rzekomym załatwianiem przeglądu dla P. G.
(1)(por. k. 649 – 650), który miał załatwiać po drodze do pracy na nocną zmianę w związku z tym, że awarii uległ jego własny samochód. W wyniku natomiast sprawdzenia obecności R. C. w pracy okazało się, że w dniu, kiedy miał zostać zrobiony przegląd pracował on w ciągu dnia, a nie na noc (k. 656 - 658). Świadek poproszony następnie o ustosunkowanie się do występujących rozbieżności zaczął zasłaniać się niepamięcią i upływem czasu (k. 671 - 673). W związku z tym, skoro R. C. myli się w tak istotnych okolicznościach, które miały bezpośredni związek z rzekomym załatwianiem przeglądu, to trudno jest dać mu wiarę odnośnie samego faktu załatwiania przeglądu P. G.
(1). W związku z powyższym, oraz mając na uwadze także to, że D. S. , S. S. , P. P. , P. G.
(1)oraz K. S. nie mieli najmniejszych podstaw do tego, aby niesłusznie obciążać oskarżonych, Sąd doszedł do przekonania, że zeznania wymienionych świadków w zakresie otrzymania odpowiednich wpisów w dowodach rejestracyjnych lub zaświadczeń bez przeprowadzenia niezbędnych ku temu badań diagnostycznych polegały na prawdzie. W przekonaniu Sądu na wiarę zasługiwały także zeznania J. K. , L. S. i A. S. . Relacje wymienionych osób były bowiem spójne, konsekwentne, wzajemnie sobie odpowiadały, nie zawierały sprzeczności oraz znajdowały poparcie w odpowiednich dokumentach. Sąd pominął zeznania J. T. , gdyż nie posiadały one znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Za wiarygodną uznano treść dokumentów ujawnionych oraz zaliczonych w poczet materiału dowodowego bez odczytywania, gdyż nie budziły one wątpliwości i nie były kwestionowane przez strony. Mając na względzie dokonaną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne, Sąd przyjął, że I. B. : - w dniu 25 kwietnia 2013 roku w B. woj. (...) pełniąc funkcję publiczną uprawnionego diagnosty w (...) /009/P w B. przy ulicy (...) będąc osobą uprawnioną do wystawienia dokumentów dotyczących stanu technicznego pojazdów, w tym po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania pojazdu zamieszczenia wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu kolejnego terminu badania technicznego pojazdu, a tym samym przedłużenia okresu dopuszczenia pojazdu do ruchu, w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii DR/ (...) pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii DR/ (...) pojazdu – ciągnika rolniczego marki U. o numerze rejestracyjnym (...) , poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne o przeprowadzeniu badań technicznych tych pojazdów i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005, Nr 108, poz.908 z późn. zm.) w ten sposób, że dokonał wpisów o pozytywnym wyniku okresowych badań technicznych wyżej wskazanych dwóch pojazdów, gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tych pojazdów, czym wypełnił dyspozycję art. 271 § 1 kk ; - w dniu 25 kwietnia 2014 roku w B. woj. (...) pełniąc funkcję publiczną uprawnionego diagnosty w (...) /009/P w B. przy ulicy (...) będąc osobą uprawnioną do wystawienia dokumentów dotyczących stanu technicznego pojazdów, w tym po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania pojazdu zamieszczenia wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu kolejnego terminu badania technicznego pojazdu, a tym samym przedłużenia okresu dopuszczenia pojazdu do ruchu, w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii DR / (...) pojazdu - samochodu specjalnego marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne o przeprowadzeniu badania technicznego tego pojazdu i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005, Nr 108, poz.908 z późn. zm.) w ten sposób, że dokonał wpisów o pozytywnym wyniku okresowego badania technicznego wyżej wskazanego pojazdu, gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu, czym wypełnił dyspozycję art. 271 § 1 kk ; M. K. natomiast w okresie od 23 kwietnia 2013 roku do 07 maja 2013 roku w B. woj. (...) pełniąc funkcję publiczną uprawnionego diagnosty w (...) /009/P w B. przy ulicy (...) , będąc osobą uprawnioną do badań technicznych pojazdów i wystawienia dokumentów dotyczących stanu technicznego pojazdów, w tym po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania pojazdu zamieszczenia wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu kolejnego terminu badania technicznego pojazdu, a tym samym przedłużenia okresu dopuszczenia pojazdu do ruchu oraz do wystawienia zaświadczeń o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, działając z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w jednym dowodzie rejestracyjnym i w dwóch zaświadczeniach o przeprowadzonych badaniach technicznych pojazdów, poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne o przeprowadzeniu badań technicznych pojazdów i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005, Nr 108, poz.908 z późn. zm.) w ten sposób, że: - w dniu 23 kwietnia 2013 roku w rejestrze badań technicznych pojazdów oraz w wydanym przez Starostę (...) dowodzie rejestracyjnym serii DR / (...) pojazdu - samochodu specjalnego marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , dokonał wpisów o przeprowadzeniu okresowego badania technicznego tego pojazdu i o pozytywnym wyniku tego badania, gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu, - w dniu 07 maja 2013 roku wystawił zaświadczenie NR (...) o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym oraz w rejestrze badań technicznych pojazdów, dokonał wpisu o pozytywnym wyniku okresowego badania technicznego tego pojazdu, gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu, - w dniu 07 maja 2013 roku wystawił zaświadczenie NR (...) o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu – motoroweru marki A. o numerze rejestracyjnym (...) i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym oraz w rejestrze badań technicznych pojazdów, dokonał wpisu o pozytywnym wyniku okresowego badania technicznego tego pojazdu, gdyż w rzeczywistości nie przeprowadził badań tego pojazdu, czym wypełnił dyspozycję art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk . Stosownie do treści art. 271 § 1 kk odpowiedzialności karnej podlega funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę, co do okoliczności mającej znaczenie prawne. W świetle przytoczonego przepisu występek ten jest przestępstwem indywidualnym, gdyż może być popełniony przez sprawcę będącego funkcjonariuszem publicznym lub inną osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu. Z uwagi na to, że obydwoje oskarżeni zostali imiennie uprawnieni przez Starostę (...) do dokonywania badań technicznych określonych pojazdów zasadnym jest przyjęcie, iż I. B. i M. K. w chwili popełnienia przypisanych im czynów posiadali status innej osoby uprawnionej do wystawiania dokumentu, o której jest mowa w art. 271 § 1 kk . Ponadto, oczywistym jest, że oskarżeni poprzez dokonywanie wpisów o pozytywnym wyniku okresowych badań technicznych lub wystawianie zaświadczeń o przeprowadzeniu badań technicznych i spełnieniu wymagań technicznych określonych w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym , w sytuacji gdy w rzeczywistości ich nie przeprowadzali, poświadczali nieprawdę w tym zakresie w dowodach rejestracyjnych, rejestrze badań technicznych pojazdów lub w ww. zaświadczeniach. Nie ulega zaś przy tym wątpliwości, że wymienione okoliczności posiadają znaczenie prawne, gdyż dotyczą potwierdzenia spełnienia przez pojazdy warunków stanu technicznego pojazdów, którym muszą one odpowiadać aby poruszać się w ruchu lądowym. W związku z powyższym, nie ulegało wątpliwości, że w świetle poczynionych ustaleń oskarżeni swoimi zachowaniami wyczerpali znamiona art. 271 § 1 kk . Sąd wyeliminował z opisu czynów, a w dalszej konsekwencji także z kwalifikacji prawnej czynów przypisanych I. B. i M. K. działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowych. Wynikało to natomiast z tego, że pobranie opłaty jest elementem składowym czynności, których ostatecznym rezultatem jest poświadczenie pozytywnego wyniku badania stanu technicznego pojazdu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu lub wystawienie na tą okoliczność zaświadczenia. Wysokość opłaty za przeprowadzenie badań technicznych pojazdów została precyzyjnie określona w tabeli opłat za badania techniczne pojazdów stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 września 2014 r. w sprawie wysokości opłat związanych z prowadzeniem stacji kontroli pojazdów oraz przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów (Dz. U. z 2004 r. Nr 223 poz. 2261). Diagnosta nie może z kolei odstąpić od pobrania opłaty, poświadczając przeprowadzenie badania, a więc jej zainkasowanie nie może być traktowane jako działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Pod tym bowiem pojęciem należy rozumieć zdaniem Sądu korzyść o charakterze nienależnym. Poza tym, nie sposób jest także wnioskować o merkantylnej motywacji oskarżonych na podstawie prowizyjnego sposobu ich wynagradzania. Wysokość bowiem owej prowizji z tych kilku badań była symboliczna, gdyż opłata za badanie samochodu osobowego o masie całkowitej do 3,5 tony to zaledwie 98 zł. Przy założeniu zatem, że wielkość prowizji dla diagnosty to 12%, to należna mu kwota brutto to zaledwie 11,76 zł, a więc „na rękę” wychodziło poniżej 10 zł. W związku z tym, mając na uwadze tak niewielkie sumy, które miały się przekładać na wysokość wynagrodzenia, nie sposób jest wnioskować w oparciu o te trzy udowodnione każdemu z oskarżonych przypadki, aby motywem ich działań była chęć osiągnięcia korzyści majątkowych, a nie po prostu zwykłe lenistwo. W związku z tym, zdaniem Sądu brak było wystarczających przesłanek ku temu, aby oskarżonym przypisać kwalifikowaną postać występku z art. 271 § 3 kk i dlatego wyeliminowano wymieniony przepis z podstawy prawnej skazania. W świetle dokonanej oceny materiału dowodowego oraz poczynionych na jej podstawie ustaleń faktycznych okoliczności popełnienia czynów nie budzą wątpliwości. W ocenie Sądu stopień winy oskarżonych i społecznej szkodliwości ich czynów nie jest znaczny, lecz wykracza poza znikomy. Przypisane zachowania były bowiem umyślne i popełnione zostały przez osoby pełniące odpowiedzialne funkcje diagnostów. Z drugiej jednak strony czyny miały charakter incydentalny oraz dotyczyły pojazdów, które nie były w złym stanie technicznym. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że w oparciu o art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 kk zasadnym jest warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec I. B. i M. K. na okresy po 2 lata próby. Oskarżeni są już zaawansowani wiekowo i nie byli dotychczas karani oraz prowadzą ustabilizowany sposób życia. Okoliczności te pozwalają przyjąć, że właściwości i warunki osobiste I. B. i M. K. oraz dotychczasowy sposób ich życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będą przestrzegali porządku prawnego, a w szczególności nie popełnią przestępstwa. W oparciu o art. 67 § 3 kk Sąd orzekł od oskarżonych świadczenia pieniężne w kwotach po 2.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk i zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 100 zł tytułem opłat (por. art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) oraz kwoty po 1.030 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na które to sumy składają się rozliczone po połowie: 2.040 zł jako suma wydatków w śledztwie (k. 497) oraz 20 zł tytułem zryczałtowanych kosztów doręczeń w postępowaniu sądowym. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku z 6 maja 2016 r.