Sad powszechny, III Cz 77/16

Sygn. akt III Cz 77/16 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.) Sędziowie: SO Lucyna Morys - Magiera SR (del.) Katarzyna Sztymelska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 marca 2016 r. w G. sprawy z wniosku K. K. z udziałem P. K. i B. K. o stwierdzenie nabycia spadku, dział spadku i zniesienie współwłasności na skutek zażalenia uczestnika postępowania P. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt I Ns 37/13 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 1 i 2 w ten sposób, że w miejsce kwot po 1143,90 zł nakazać pobrać od uczestników postępowania kwoty po 762,60 zł (siedemset sześćdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt groszy);
2. oddalić zażalenie w pozostałej części. SSR (del.) Katarzyna Sztymelska SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Lucyna Morys - Magiera Sygn. III Cz 77/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Rybniku postanowił nakazać pobrać od uczestników postępowania P. K. oraz B. S. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Rybniku kwoty po 1143,90 zł tytułem kosztów wynagrodzenia kuratora. Sąd w dniu 14 sierpnia 2014 roku dokonał działu spadku, podziału majątku wspólnego i zniesienia współwłasności. W postanowieniu tym nie orzekł o kosztach postępowania, w związku z tym Sąd Rejonowy na podstawie art. 108 1 1 k.p.c. oraz 520 § 2 k.p.c. orzekł o kosztach postępowania, na które złożyło się wynagrodzenie kuratora w kwocie 2287,80 zł. Sąd wskazał, iż uwagi na zwolnienie wnioskodawczyni od kosztów sądowych ponad opłaty sądowe od wniosku nakazał pobrać powyższe kwoty na rzecz Skarbu Państwa od uczestników postępowania. W zażaleniu uczestnik postępowania P. K. zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 520 § 2 k.p.c. , który miał wpływ na wydanie orzeczenia przez niezasadne uznanie iż powinien ponieść połowę kosztów wynagrodzenia kuratora dla nieobecnej uczestniczki B. S. , podczas gdy jego sytuacja majątkowa, okoliczności sprawy wskazują, iż nie powinien ponieść tych kosztów lub ponieść je w mniejszej części lub względnie koszty winny być podzielone na trzy części i równo wszyscy uczestnicy winni być nimi obciążeni, a także naruszenie art. 108 1 k.p.c. przez niezasadne uznanie, iż można było wydać dodatkowe uzupełniające orzeczenie o kosztach postępowania skoro w tym zakresie orzeczono już postanowieniem z 20 lutego 2015 roku w sprawie sygn. 1 Ns 37/
3. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest częściowo w uzasadnione. Zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c. , który statuuje podstawowa zasadę ponoszenia kosztów w postępowaniu nieprocesowym, każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. W niniejszej sprawie Sąd ustanowił kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika, a zatem jego ustanowienie było konieczne w interesie wszystkich uczestników, ponieważ bez ustanowienia kuratora dla uczestnika nieznanego miejsca pobytu postępowanie nie mogłoby się toczyć, a wydanie postanowienie dotknięte byłoby nieważnością. Zatem koszty te winni ponieść wszyscy uczestnicy jako poniesione w ich interesie. Skoro w niniejszej sprawie występuje dwóch uczestników oraz wnioskodawca, koszty winny zostać podzielony na trzy części. Z uwagi na to, że wnioskodawczyni jest zwolniona od kosztów, przypadającą na nią część ponosi Skarb P, zaś pozostałe dwie części powinny w równym stopniu obciążać uczestników postępowania. Pozostałe zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 108 1 k.p.c. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku poniesienia kosztów sądowych lub orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wydaje na posiedzeniu niejawnym sąd, przed którym sprawa toczyła się w pierwszej instancji. Sąd Rejonowy w dniu 20 lutego 2015 roku uzupełnił postanowienie przez to, że przyznał adwokatowi ze środków Skarbu Państwa wynagrodzenie za czynności kuratora, ale nie orzekł o obowiązku poniesienia tych kosztów przez uczestników postępowania. Tamto postanowienie zostało wydane na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz § 1 ust. 1 do 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej. Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocy art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie jak w pkt 1 sentencji, natomiast na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 i art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie w pozostałej części jako nieuzasadnione.