Sad powszechny, IX W 255/16

Sygn. akt IX W 255/16 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Kalina Pawełko w obecności oskarżyciela publ. D. K. po rozpoznaniu w dniu 2 marca i 13 maja 2016 r. sprawy Z. H. syna L. i E. z domu T. ur. (...) w O. obwinionego o to, że: w okresie od 01 lipca 2014 r., do 02 grudnia 2015 r., poprzez wysyłanie wiadomości tekstowych SMS o różnych porach dnia i nocy złośliwie niepokoił M. H. - tj. za wykroczenie z art. 107 kw ORZEKA: I. obwinionego Z. H. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 107 kw skazuje go na karę 500,- (pięćset) złotych grzywny; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: Obwiniony Z. H. i pokrzywdzona M. H. do 16 listopada 2015 r., byli małżeństwem. Obwiniony jest osobą uzależnioną od alkoholu i kiedy jeszcze w trakcie trwania małżeństwa w (...) pokrzywdzona postawiła mu warunek, że nie może przebywać we wspólnym domu pod wpływem alkoholu wyprowadził się i zamieszkał w budynku (...) w miejscowości M. . Od tego czasu zaczął niepokoić żonę wiadomościami tekstowymi z groźbami odebrania sobie życia. Po ok. (...) miesiącach obwiniony wprowadził się z powrotem do wspólnego domu i nawet podjął próby leczenia z uzależnienia. Kiedy żona złożyła do Sądu wniosek o przymusowe leczenie obwinionego ten ponownie wyprowadził się z domu złożył pozew o rozwód. Po ponownym wyprowadzeniu się obwiniony ponownie zaczął kontaktować się z pokrzywdzoną za pośrednictwem SMS-ów, które były przez nią odbierane jako groźby. Nasiliły się one po orzeczeniu rozwodu i wymianie przez pokrzywdzoną zamków. Obwiniony żądał wydania mu jego osobistych rzeczy, sprowadził do wspólnego domu wielkiego psa. Potrafił dziennie przysłać kilkanaście wiadomości na numer telefonu komórkowego pokrzywdzonej, w tym takie z ponawianą groźbą odebrania sobie życia. Zdaniem pokrzywdzonej takie intensywna działania obwinionego nasilały się w momentach kiedy nadużywał on alkoholu. Stan taki trwał do momentu kiedy obwiniony dowiedział się o wszczęciu przeciwko niemu niniejszego postępowania. Z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia (...) obwinionego w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu został dopuszczony dowód z opinii biegłego (...) . Biegły po przeprowadzeniu jednorazowego badania stwierdził w wydanej opinii u obwinionego (...) . Jednocześnie biegły przyjął, że w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu mógł on rozpoznać znaczenie czynu i pokierować swoim postępowaniem, a stan jego zdrowia pozwala mu na uczestnictwo w rozprawie oraz na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. (dowód: wydruk z bazy (...) k. 10-13; częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 19, dane o karalności –k. 24;zeznania świadka – M. R. – H. – k. 27 – 27v; opinia (...) – k. 30-32) Obwiniony w wyjaśnieniach złożonych jedynie na etapie czynności wyjaśniających nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że wprawdzie dzwonił i wysyłał sms-y na telefon pokrzywdzonej ale był to naturalny sposób kontaktowania się z nią. Po orzeczeniu rozwodu była żona wymieniła zamki w drzwiach i nie mogąc zabrać swoich osobistych rzeczy wysyłał jej wiadomości aby uzyskać do nich dostęp. Zaprzeczył, aby jego zamiarem było złośliwe niepokojenie pokrzywdzonej. (wyjaśnienia obwinionego – k. 19) Przy wyznaczeniu pierwszego terminu rozprawy obwiniony nie podjął dwukrotnie awizowanego wezwania na ten termin rozprawy. Natomiast prawidłowo wezwany na termin kolejnej rozprawy nie stawił się na nią i nie złożył wyjaśnień. Sąd zważył, co następuje: Wyjaśnienia obwinionego zasługują na podzielenie jedynie w tej części w której twierdzi on, że kontaktował się z pokrzywdzoną za pomocą m. in. wiadomości tekstowych. Nie zasługują one jednak na wiarę w tej części, w której przekonuje, że jedynym celem tych kontaktów były normalne życiowe problemy, w tym chęć odzyskania swoich osobistych rzeczy. W przekonaniu Sądu wyjaśnienia te są sprzeczne nie tylko z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego ale i przede wszystkim z w pełni wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonej M. H. . Sąd stykając się bezpośrednio na rozprawie z pokrzywdzoną uznał, że jej relacje brzmią szczerze i wiarygodnie. Na szczególną uwagę zasługuje postawa pokrzywdzonej, która mimo, że opisywała negatywne zachowania obwinionego to jednak starała się je maksymalnie obiektywizować kładąc je na karb choroby (...) . Podkreślała, że poza wiadomościami od obwinionego dotyczącymi faktycznie codziennych spraw życiowych szczególnie przykre były dla niej te w których groził on odebraniem sobie życia. Mimo ustania małżeństwa pokrzywdzona cały czas wykazuje stan swoistego przywiązania do obwinionego z którym spędziła blisko (...) lat wspólnego życia i nie wykazuje żadnych cech nadmiernego subiektywizmu i negatywnego nastawienia do niego. W przekonaniu Sądu nie ma jakichkolwiek racjonalnych podstaw, aby pokrzywdzona pomawiała obwinionego o dokonanie zarzucanego mu czynu. Mimo, że formalnie nie łączą ją z obwinionym już więzy małżeńskie cały czas próbuje racjonalizować jego zachowania. Jak to kilkakrotnie podkreślała pokrzywdzona obwiniony potrafił jednego dnia wysłać do niej nawet kilkanaście sms-ów zakłócając w ten sposób jej spokój i uniemożliwiając normalne funkcjonowanie. Posuwał się również do innych opisanych przez nią działań, które miały, w jej ocenie, dokuczyć jej i zakłócić jej spokój. Przez taką postawę obwinionego pokrzywdzona musiała podjąć leczenie z nerwicy lękowej spowodowanej takimi zachowaniami obwinionego. Na wskazywane przez pokrzywdzoną cechy uzależnienia od alkoholu uwagę też zwrócił i rozpoznał biegły lekarz (...) , który po przeprowadzeniu badania obwinionego jednocześnie stwierdził, że w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał on zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem Sądu wnioski tej opinii i przedstawiona w niej argumentacja biegłego w pełni zasługują na podzielenie. Opinia jest pełna i jasna, oparta na wskazaniach wiedzy i zasadach doświadczenia życiowego. Omówione wyżej dowody, wskazują w ocenie Sądu jednoznacznie na sprawstwo obwinionego i pozwalają na przypisanie mu winy. Obwiniony swoim zachowaniem w pełni wyczerpał normę przepisu art. 107 kw, bowiem jego działanie polegające na wysyłanie sms-ów o różnej treści było powodowane również złośliwością i zmierzało do niepokojenia pokrzywdzonej i miało na celu nękanie jej. Wymierzając karę obwinionemu Sąd, jako okoliczności obciążające wziął pod uwagę wyjątkowe natężenie złej woli przejawiające się formie i treści działań podjętych na szkodę pokrzywdzonej, wyrządzenie tym czynem niepowetowanej szkody – zniszczenie zdrowia, działanie na szkodę bliskiej sobie niegdyś osoby, uprzednią karalność za wykroczenie (k. 24). Sąd nie dopatrzył się natomiast żadnych istotnych okoliczności łagodzących. W tym kontekście wymierzona za przypisany obwinionemu czyn kara 500,- zł grzywny nie może być postrzegana jako rażąco surowa. Charakter czynu przypisanego obwinionemu przemawiał za koniecznością wymierzenia mu kary, która ma wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego i powstrzymać od podobnych działań w przyszłości. Dochody osiągane przez obwinionego, zdaniem Sądu, przemawiały za uznaniem, że poniesienie przez niego również kosztów postępowania i opłaty byłoby nadmiernym ciężarem.