Sygn. akt III W 878/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2016r. Sąd Rejonowy Lublin Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Paweł Tatarczak przy udziale Protokolanta: Anny Kuli przedstawiciela Komendanta Powiatowego Policji w Ł. : --- po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016r. i 16 maja 2016r. sprawy K. G. syna J. i T. z domu G. , urodzonego (...) w Ś. obwinionego o to, że: I. w okresie od 23.07.2011r. do 03.09.2014r. w miejscowości Ł. I woj. (...) , nie dopełnił obowiązku przeprowadzenia w terminie badania technicznego pojazdu m-ki F. (...) o nr rej. (...) będąc jego właścicielem, tj. o czyn z art. 97 kw w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym II. w okresie od 02.11.2011r. do 03.09.2014r. w miejscowości Ł. I woj. (...) , nie dopełnił obowiązku przeprowadzenia w terminie badania technicznego pojazdu m-ki F. (...) o nr rej. (...) będąc jego właścicielem, tj. o czyn z art. 97 kw w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym III. w okresie od 16.09.2011r. do 03.09.2014r. w miejscowości Ł. I woj. (...) , nie dopełnił obowiązku przeprowadzenia w terminie badania technicznego pojazdu m-ki F. (...) o nr rej. (...) będąc jego właścicielem, tj. o czyn z art. 97 kw w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym IV. w okresie od 13.04.2010r. do 03.09.2014r. w miejscowości Ł. woj. (...) , nie dopełnił obowiązku umieszczenia naklejki kontrolnej na przedniej szybie pojazdu m-ki F. (...) o nr rej. (...) będąc jego właścicielem, tj. o czyn z art. 97 kw w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym V. w okresie od 02.10.2011r. do 03.09.2014r. w miejscowości Ł. I woj. (...) , nie dopełnił obowiązku poinformowania właściwego Starosty o zakupie pojazdu m-ki F. (...) o nr rej. (...) , tj. o czyn z art. 97 kw w zw. z art. 78 ust. 2 pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym VI. w okresie od 16.08.10.2011r. do 03.09.2014r. w miejscowości Ł. I woj. (...) , nie dopełnił obowiązku poinformowania właściwego Starosty o zakupie pojazdu m-ki F. (...) o nr rej. (...) , tj. o czyn z art. 97 kw w zw. z art. 78 ust. 2 pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym I. obwinionego K. G. uznaje za winnego tego, iż:
- a)w okresie od 23 lipca 2011r. do 3 września 2014r. w miejscowości Ł. I województwa (...) , jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) , nie dopełnił obowiązku przedstawienia w terminie pojazdu do badania technicznego, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 81 ust. 1, ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. tj. z 2012r., poz. 1137 z późn. zm.)
- b)w okresie od 13 kwietnia 2010r. do 3 września 2014r. w miejscowości Ł. I województwa (...) , jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) , nie dopełnił obowiązku umieszczenia nalepki kontrolnej na przedniej szybie pojazdu, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. tj. z 2012r., poz. 1137 z późn. zm.)
- c)w okresie od 2 listopada 2011r. do 3 września 2014r. w L. województwa (...) , jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) , wykroczył przeciwko przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym nie dopełniając obowiązku poinformowania Starosty Powiatowego w L. o zakupie pojazdu, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 78 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. tj. z 2012r., poz. 1137 z późn. zm.)
- d)w okresie od 16 września 2011r. do 3 września 2014r. w L. województwa (...) , jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) , wykroczył przeciwko przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym nie dopełniając obowiązku poinformowania Starosty Powiatowego w L. o zakupie pojazdu, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 78 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. tj. z 2012r., poz. 1137 z późn. zm.) i za to na podstawie art. 97 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w wysokości 600 zł (sześćset); II. obwinionego K. G. uniewinnia od dokonania czynów z pkt II i III; III. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł (sto) tytułem kosztów postępowania oraz kwotę 60 zł (sześćdziesiąt) tytułem opłaty III W 878/15 UZASADNIENIE W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 16 marca 2010r. w Ś. na podstawie pisemnej umowy sprzedaży obwiniony K. G. wraz z ojcem J. G. za kwotę 3.000 zł nabyli od A. S. samochód marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) . Pojazd wyprodukowano w 1999r., a po raz pierwszy zarejestrowano w Polsce dnia 11 marca 1999r. W dniu 13 kwietnia 2010r. K. G. wraz z ojcem złożyli wniosek o rejestrację pojazdu. Tego samego dnia wniosek został uwzględniony, pojazd zarejestrowano pod numerem LUB (...) . Nowi właściciele zamontowali nowe tablice rejestracyjne w pojeździe. Nie umieścili jednak na przedniej szybie samochodu nalepki kontrolnej wydanej wraz z tablicami rejestracyjnymi. W szczególności do dnia 3 września 2014r. nadal była umieszczona nalepka kontrolna z numerem LU (...) . Obwiniony użytkował samochód marki F. (...) o nr rej. (...) . Od czerwca 2013r. kierował nim średnio dwa razy w miesiącu poruszając się w ruchu drogowym – drogach publicznych. W dniu 2 września 2014r. pojechał samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) z miejsca zamieszkania w miejscowości Ł. do miejsca pracy w Ł. – pracował wówczas w Komendzie Powiatowej Policji w Ł. . Jechał wówczas w szczególności drogą publiczną – drogą krajową (...) . Służbę zakończył w dniu 3 września 2014r. o godzinie 6.00, a następnie jego samochód został poddany oględzinom. Pojazd po raz ostatni przeszedł okresowe badania techniczne w dniu 23 lipca 2010r. Kolejne badania powinny być przeprowadzone w dniu 23 lipca 2011r. W szczególności do dnia 3 września 2014r. samochód nie był jednak poddany takim badaniom. Z kolei w dniu 16 sierpnia 2011r. w Ł. na podstawie pisemnej umowy sprzedaży obwiniony K. G. za kwotę 1.000 zł nabył od Z. B. samochód marki F. (...) o numerze rej. (...) wyprodukowany w 1999r. Po raz pierwszy został zarejestrowany za granicą 6 września 1999r., zaś w Polsce dnia 2 lutego 2009r. Pojazd był uszkodzony w kolizji drogowej z dnia 7 marca 2011r. W dniu 18 sierpnia 2011r. Z. B. zawiadomił Starostę Powiatowego w L. o zbyciu pojazdu. Obwiniony nie dopełnił jednak obowiązku zawiadomienia o nabyciu samochodu. W szczególności do dnia 3 września 2014r. nie poddawał także pojazdu technicznym badaniom okresowym. Samochód marki F. (...) o numerze rej. (...) od daty zakupu przez K. G. z uwagi uszkodzenia nie uczestniczył jednak w ruchu drogowym - był zaparkowany na posesji w Ł. . Nadto w dniu 2 października 2011r. w K. na podstawie pisemnej umowy sprzedaży obwiniony K. G. wraz z ojcem J. G. za kwotę 2.000 zł kupili od A. W. samochód marki F. (...) o numerze rej. (...) . Samochód został wyprodukowany w 2000r., po raz pierwszy zarejestrowany dnia 30 listopada 2000r. Pojazd był uszkodzony, niesprawny technicznie, w szczególności nie było możliwe uruchomienie silnika. A. W. nabył uprzednio pojazd w trybie egzekucyjnym. Obwiniony nie zawiadomił Starosty Powiatowego w L. o zakupie pojazdu. W szczególności do dnia 3 września 2014r. nie poddawał także pojazdu technicznym badaniom okresowym. Od daty zakupu przez K. G. samochód marki F. o numerze rej. (...) nie uczestniczył jednak w ruchu drogowym. Stał zaparkowany na posesji w Ł. , będąc stopniowo demontowanym. K. G. ma wyższe wykształcenie. Nie osiąga jednak żadnych dochodów – jest bezrobotny. Pozostaje właścicielem samochodów o łącznej wartości około 3.000 zł. Na utrzymaniu ma dziecko. Dochód jego żony wynosi około 2.000 zł miesięcznie. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowód z zeznań świadka M. G. (k.123-125, 285-285v), uznane za prawdziwe jako pochodzących od uprawnionych podmiotów i niekwestionowanych dowody z dokumentów w postaci protokołu zatrzymania rzeczy (k.5-7), protokołu oględzin samochodu (k.8-10), protokołu przeszukania mieszkania (k.11-15), protokołu oględzin samochodu nr rej. (...) (k.16-17), materiału poglądowego (k.32, 39-41), zaświadczenia o badaniu (k.45), zawiadomienia o zbyciu samochodu nr rej. (...) (k.55), umowy sprzedaży z dnia 16 sierpnia 2011r. (k.56), wniosku o rejestrację z dnia 13 kwietnia 2010r. (k.83), umowy sprzedaży z dnia 16 marca 2010r. (k.86), kart informacyjnych pojazdów (k.57,87,90), decyzji o rejestracji (k.88, 92), dowodów rejestracyjnych (k.89, 108, 238), pisma KPP w Ł. (k.294), a nadto w oparciu o wyjaśnienia K. G. (k.283v-284v). Obwiniony K. G. (k.283v-284v) nie przyznał się do dokonania zarzucanych czynów. Potwierdził, iż wraz z nieżyjącym ojcem J. G. był współwłaścicielem samochodu marki F. o nr rej. (...) . Od czerwca 2013r. kierował nim jednak sporadycznie - średnio dwa razy w miesiącu - gdyż w czerwcu 2013r. nabył pojazd marki R. o nr rej. (...) . W dniu 3 września 2014r. był jednak zmuszony pojechać z miejsca zamieszkania tj. Ł. do miejsca pracy tj. Ł. samochodem marki F. o nr rej. (...) . Nie zdawał sobie sprawy, iż pojazd nie ma ważnych badań technicznych, gdyż w domu zawieruszył mu się dowód rejestracyjny. Nie wiedział też, iż umieszczona na przedniej szybie naklejka dotyczy innego numery rejestracyjnego – być może została po wcześniejszej rejestracji pojazdu. Potwierdził także, iż nabył samochód marki F. o nr rej. (...) . Pojazd został zakupiony jako uszkodzony i przewieziony do miejsca zamieszkania na lawecie. Stan techniczny uniemożliwiał uruchomienie pojazdu i poruszanie się nim. Bezskutecznie próbował naprawić samochód. Nie przeprowadzał z tego powodu badań technicznych. Nie poinformował nadto Starosty o fakcie zakupu, gdyż nie wiedział o takim obowiązku. Był przekonany, iż informowanie Starosty odbywa się poprzez rejestrację. W złożonych wyjaśnieniach K. G. potwierdził również zakup uszkodzonego samochodu marki F. o nr rej. (...) . Sprzedający zobowiązał się, iż dopełni wszystkie formalności związane z zakupem. Pojazd był przeznaczony na części, zdekompletowany – nie posiadał m.in. skrzyni biegów, elementów zawieszenia, kół, szyb. Nie mógł zatem kierować nim, a już tym bardziej przejść pozytywnie badania technicznego. Dowód rejestracyjny samochodu znajdował się w Starostwie Powiatowym w L. – był zdeponowany z uwagi na uszkodzenia pojazdu. Obwiniony podkreślił, iż odszedł z pracy w KPP w Ł. w konflikcie z przełożonymi. Czynności podjęte w przedmiotowej sprawie uznał za formę złośliwości. W ocenie Sądu wyjaśnienia K. G. są prawdzie jako spójne, logiczne. Co istotne pozostałe dowody przeprowadzone w sprawie w pełni korespondują z twierdzeniami obwinionego, potwierdzając podane okoliczności dotyczące zakupów pojazdów, ich stanu technicznego, nie przeprowadzania technicznych badań okresowych. Materiał poglądowy w postaci zdjęć (k.32, 39-41) oraz protokołu oględzin samochodu (k.8-10) wskazują, iż istotnie samochód o nr rej. (...) nie miał na przedniej szybie nalepki o takim samym numerze jak numer rejestracyjny pojazdu, zaś samochód F. o numerze rej. (...) był zdekompletowany. W szczególności dowód rejestracyjny pojazdu o nr LUB (...) potwierdza fakt nieprzeprowadzania przez obwinionego technicznych badań okresowych. Z kolei dowód z zeznań M. G. (k.123-125, 285-285v) - obdarzony walorem prawdy jako niebędący w opozycji do innych dowodów, mający odniesienie w wyjaśnieniach obwinionego – potwierdza, iż K. G. okazjonalnie kierował samochodem o nr rej. (...) , poruszając się w ruchu drogowym. Nic nie wnoszą do sprawy pozostałe dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie, a nie przywołane jako podstawa ustaleń faktycznych. Przystępując do kwalifikacji prawnej czynów obwinionego Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 k.w. ponosi odpowiedzialność za wykroczenie uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym lub przepisom wydanym na jej podstawie. W świetle art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym (Dz.U. t.j. z 2012r., poz. 1137 z późn.
- zm)pojazd samochodowy jest dopuszczony do ruchu, jeżeli w szczególności ma nalepkę kontrolną. Zgodnie z art. 78 ust. 2 cyt. ustaw prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o: 1) nabyciu lub zbyciu pojazdu; 2) zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym. Na podstawie art. 81 ust. 1 cyt. ustawy prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego. Art. 81 ust. 5 cyt. ustawy określa, iż okresowe badanie techniczne pojazdu co do zasady przeprowadza się corocznie. Art. 81 ust. 6 cyt. ustawy wskazuje, iż okresowe badania techniczne samochodu osobowego przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Dokonując subsumpcji należy dostrzec, iż K. G. po pierwsze w okresie od 23 lipca 2011r. do 3 września 2014r., jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) , nie dopełnił obowiązku przedstawienia w terminie pojazdu do badania technicznego, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 81 ust. 1, ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym . Ostatnie okresowe badania techniczne zostały przeprowadzone w dniu 23 lipca 2010r. Obwiniony miał obowiązek przeprowadzić kolejne po upływie rok tj. do dnia 23 lipca 2011r., co jednoznacznie wynikało z adnotacji w dowodzie rejestracyjnym. Następne badania powinny być przeprowadzana również co roku. Po drugie K. G. w okresie od 13 kwietnia 2010r. do 3 września 2014r., jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) , nie dopełnił obowiązku umieszczenia nalepki kontrolnej na przedniej szybie pojazdu, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym . W dniu 13 kwietnia 2010r. wraz z ojcem zarejestrował pojazd, otrzymał w związku z tym tablice rejestracyjne i nalepkę kontrolną. Nie umieścił jej jednak na przedniej szybie pojazdu – pozostała nalepka z poprzedniej rejestracji samochodu. Po trzecie K. G. w okresie od 2 listopada 2011r. do 3 września 2014r., jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) , wykroczył przeciwko przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym nie dopełniając obowiązku poinformowania Starosty Powiatowego w L. o zakupie pojazdu, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 78 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym . Samochód nabył na podstawie pisemnej umowy w dniu 2 października 2011r. od A. W. . W terminie 30 dni, a więc do dnia 2 listopada 2011r. powinien był zawiadomić o tym Starostę Powiatowego w L. – organ Wreszcie po czwarte K. G. w okresie od 16 września 2011r. do 3 września 2014r. jako właściciel samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) wykroczył przeciwko przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym nie dopełniając obowiązku poinformowania Starosty Powiatowego w L. o zakupie pojazdu, czym wyczerpał dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 78 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym . Samochód nabył od Z. B. w dniu 16 sierpnia 2011r. Tak jak w przypadku poprzedniego wykroczenia w terminie 30 dni, a więc do dnia 16 września 2011r. powinien był zawiadomić o nabyciu Starostę Powiatowego w L. , czego nie uczynił. Tłumaczenie się przez obwinionego nie wiedzą co do terminu przeprowadzenia badań technicznych, braku właściwej nalepki na przedniej szybie pojazdu, wreszcie obowiązku zawiadomienia właściwego organu o nabyciu samochodu nie zwalnia K. G. z odpowiedzialności za wykroczenia. Zignorowane przez obwinionego obowiązki wynikają z powszechnie obowiązującego od lat prawa. K. G. jako właściciel samochodów powinien czuwać nad ich wypełnianiem. K. G. od strony formalnej wypełnił również znamiona wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że w okresie od 2 listopada 2011r. do 3 września 2014r. będąc właścicielem nie dopełnił obowiązku przeprowadzenia w terminie okresowego badania technicznego pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) . Wypełnił także znamiona takiego samego wykroczenia sprowadzającego się do tego, iż w okresie od 16 września 2011r. do 03 września 2014r. będąc właścicielem nie dopełnił obowiązku przeprowadzenia w terminie okresowego badania technicznego pojazdu maki F. (...) o nr rej. (...) . Obwiniony podnosił, iż wspomnianych pojazdów nie użytkował. Z uwagi na stan techniczny nie było możliwe prowadzenie samochodów. Absolutnie nie dekompletuje to zespołu znamion wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 81 ust. 1, ust. 5 i ust. 6 ustawy prawo o ruchu drogowym . W zakresie wspomnianych samochodów osobowych żaden przepis nie zwalniał obwinionego z obowiązku poddawania okresowym badaniom technicznym. K. G. , aż do czasu wyrejestrowania pojazdów powinien je przewozić na badania (lawetą), niezależenie od tego iż wynika badania niewątpliwie byłby negatywny. Podkreślić przy tym należy, iż w przypadku właściciela i posiadacza pojazdu warunkiem sine qua non jego odpowiedzialności za wykroczenie za art. 97 kw nie jest znajdowanie się pojazdu na drodze publicznej, w strefie zamieszkania ani strefie ruchu. Choć obwiniony wypełnił od strony formalnej znamion dwóch wspomnianych wykroczeń, nie sposób jednak przypisać odpowiedzialności za wykroczenie. Art. 1 k.w. określa, iż taka odpowiedzialność istnieje gdy czyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5.000 zł lub nagany jest społecznie szkodliwy. Z ustaleń faktycznych wynika, iż samochody F. (...) o nr rej. (...) i F. (...) o nr rej. (...) od daty zakupu przez K. G. nie były sprawne technicznie. Stały zaparkowane w Ł. , nikt nimi nie jeździł. Ustawowy obwiązek obwinionego sprowadzałby się zatem – jak już wspomniano – do ich przetransportowania na badania, choć z góry było wiadome iż nie wynik będzie negatywny. W tych okoliczności nie można uznać aby te czyny K. G. odznaczały się społeczną szkodliwością. Przystępując do wymiaru kary i innych rozstrzygnięć w sprawie Sąd zważył, co następuje: Przypisane K. G. cztery wykroczenia cechują się określonym stopniem społecznej szkodliwości. Inkryminowane zachowania dotyczyły trzech pojazdów, były podjęte na przestrzeni kilku lat, przy czym w przypadku samochodu o nr rej. (...) obwiniony przed kilka lat ignorował bardzo istotny obowiązek poddawania pojazdu okresowym badaniom technicznym w sytuacji, gdy samochód był używany w ruchu drogowym. Za popełnienie wykroczenia art. 97 k.w. została zaś przewidziana alternatywnie kara nagany i kara grzywny w wymiarze od 20 do 3.000 złotych. Jednocześnie należało mieć na względzie, iż obecnie obwiniony nie osiąga dochodu, ma na utrzymaniu dziecko, pozostaje w związku małżeńskim. Z uwagi na swój wiek, wykształcenie, posiada jednak zdolności zarobkowe. W świetle podniesionych okoliczności, w oparciu o art. 33§1 - §4 k.w., zasadne było wymierzenie K. G. za przypisane wykroczenia kary grzywny w wysokości 600 zł. Zdaniem Sądu orzeczona sankcja osiągnie cele w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wynika z zastosowania art. 118§1 k.p.w. w zw. z §1 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłat za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenie (Dz.U. nr .118, poz. 1269). Z uwagi na wydanie wyroku uznającego K. G. za winnego popełniania wykroczeń należało zasądzić na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów postępowania, na które składały się zryczałtowane wydatki w kwocie 100 zł. Obciążenie obwinionego opłatą w wysokości 60 zł wynika z art. 3 ust.1 w zw. z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. tekst jednolity 1983r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.). Z tych względów orzeczono jak w wyroku.